
এই অনুবাকত পৃথিৱীক বিশ্ব-ভিত্তি আৰু নৈতিক সাক্ষী (ভূমি-সূক্ত) হিচাপে ধৰি যজ্ঞীয় আৰু সামাজিক শৃঙ্খলা প্ৰতিষ্ঠাৰ কথা কোৱা হৈছে। অগ্নিৰ জৰিয়তে ক্ষেম–শান্তি শোধন কৰি ৰিপ্ৰ (দাগ/অপবিত্ৰতা) আঁতৰোৱা হয়। পিতৃযজ্ঞ/শ্ৰাদ্ধত পিতৃসকলক আসন দিয়া আৰু যমৰ সৈতে সন্মতি-সমন্বয় স্থাপন কৰি কল্যাণ নিশ্চিত কৰা হয়। গৃহ-ৰক্ষাৰ বাবে অপশকুন, ৰোগ আৰু টোনা-মন্ত্ৰ/ডাইনী-কর্ম আদি দূৰ কৰিবলৈ অপোত্রোপায়িক মন্ত্র আছে। লগতে ৰাজধৰ্ম/আইনী সুৰক্ষাত ব্ৰাহ্মণৰ গাই (ব্ৰহ্মগৱী) আৰু সম্পত্তিৰ পবিত্ৰতা-অভেদ্যতা ৰক্ষাৰ ওপৰত জোৰ দিয়া হৈছে।
ভূমি-সূক্ত অথৰ্ববেদৰ পৃഥিৱী-স্তৱনৰ এক মহাগীত; ইয়াত পৃথিৱীক সংহত, স্থায়ী আধাৰ হিচাপে প্ৰশংসা কৰা হৈছে, যিয়ে মানুহ, উদ্ভিদ আৰু সকলো প্ৰাণীক ধাৰণ কৰে। তেওঁক ‘সোণ-স্তনী’ আৰু ঔষধিধাৰিণী বুলি সন্মান জনাই অস্থিৰতা সৃষ্টিকাৰী শক্তিসমূহক শান্ত কৰা হয়, বসতি স্থাপনক বৈধতা দিয়া হয়, আৰু তেওঁৰ ওপৰত বাস কৰা লোকসকলৰ বাবে শ্ৰী (সমৃদ্ধি) আৰু ভূতি (বৃদ্ধি/উন্নতি) আহ্বান কৰা হয়।
এই সূক্তটো ক్షেম–শান্তিৰ শুদ্ধিকৰণ-ক্রম, য’ত অগ্নি—বিশেষকৈ তেওঁৰ কাৰ্য-নাম ‘সঙ্কসুক’ ৰূপে—আচাৰগত আৰু নৈতিক ‘দাগ’ (ৰিপ্ৰ) ঘঁহি আঁতৰাই, যজমানক পুনৰ পবিত্ৰ কৰ্মৰ বাবে যোগ্য (যজ্ঞীয়) কৰি তোলে। ই মৃত্যুৰ সৈতে সংলগ্ন বিপজ্জনক অগ্নি (ক্ৰব্যাদ অগ্নি) ক পৃথক কৰি পিতৃলোকৰ পথলৈ ঘূৰাই দিয়ে, যাতে অন্ত্যেষ্টি-জনিত অশৌচ জীৱিত যজ্ঞক্ষেত্ৰলৈ পুনৰ নুফুৰে। সূক্তৰ অন্তত আয়ু-বৃদ্ধি আৰু মুক্তি: বৈৰী শক্তিসমূহ উলটাই/বহিষ্কৃত হয় আৰু উদ্দেশ্য ব্যক্তিসকল দীঘলীয়া আয়ুসহ ‘প্ৰেৰিত’ হৈ আগলৈ পঠোৱা হয়।
AV 12.3 হৈছে শ্ৰাদ্ধ–পিতৃযজ্ঞৰ এক সূক্ত-সমষ্টি, য’ত পিতৃসকলক তেওঁলোকৰ নিৰ্দিষ্ট দিশ/অঞ্চলত বিধিগতভাৱে আসন দিয়া হয়, অৰ্পণ-স্থান স্থাপন কৰা হয়, আৰু যমৰ সৈতে সন্মতি প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়—যাতে পকোৱা হৱি বিপদৰ কাৰণ নহয়, বৰং ৰক্ষা (শৰ্মন)ৰ এক পথ হয়। এই সূক্তে দিশ, পাত্ৰ, কুশাসন আৰু ৰক্ষকসকলক এক সুৰক্ষামণ্ডলত বিন্যাস কৰি যজ্ঞক ঘেৰাও কৰে, শোক আৰু মৃত্যুক শৃঙ্খলিত ধাৰাবাহিকতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে—জীৱিতসকলৰ বাবে দীঘলীয়া আয়ু আৰু পিতৃসকলৰ বাবে তৃপ্তি।
AV 12.4 এটা ঘৰুৱা-অপোত্ৰোপায়িক সূক্ত, য’ত গৃহধ্বংসৰ লুকাই থকা উৎস—অগ্নি, সম্পত্তি-ক্ষয়, ৰোগ, আৰু শত্রুভাৱাপন্ন জাদু-টোনা—ক নাম দি চিনাক্ত কৰি উন্মোচন কৰি ঘৰৰ পৰা খেদাই পঠিয়ায়; এইবোৰক প্ৰায়ে অশুভ নাৰী-সদৃশ এজেণ্ট আৰু অমঙ্গল সূচক লক্ষণৰূপে ব্যক্তিকৰণ কৰা হয়। ইয়াৰ শক্তি ‘নিদানমূলক নামকৰণ’ত—অমঙ্গলক তাৰ চিন-চিহ্নেৰে মাতি ধৰা—তাৰ পাছত বলপূৰ্বক নিৰ্বাসন আৰু সঠিক গৃহস্থ শৃঙ্খলা (বিশেষকৈ গৰু-ধন, দান, আৰু আচাৰ-পালন) পুনঃপ্ৰতিষ্ঠা। এই সূক্তে ঘৰ, পশুধন আৰু সন্তানৰ চাৰিওফালে সুৰক্ষাৰ জালৰ দৰে কাম কৰে, অশকুনক কাৰ্যকৰী আচারগত প্ৰতিকাৰৰূপে ৰূপান্তৰিত কৰে।
AV 12.5 এটা আইন-সুৰক্ষামূলক (ৰাজধৰ্ম) সূক্ত, য’ত ব্ৰাহ্মণৰ গাই (ব্ৰহ্মগৱী) ক অউলঙ্ঘ্য সম্পত্তি হিচাপে পবিত্ৰ কৰা হৈছে আৰু তাক জব্দ/কেঢ়াই লোৱাক ধৰ্মতাত্ত্বিকভাৱে দণ্ডনীয় অপৰাধ ৰূপে স্থাপন কৰা হৈছে। গাইক ব্ৰহ্মনৰ জীৱন্ত প্ৰসাৰ—“ব্ৰহ্মনৰ ধনুৰ ডোৰ” বুলি চিত্ৰিত কৰা হয়; সেয়ে তাক ল’বলৈ চেষ্টা কৰিলেই শাপ-যুক্তি সক্ৰিয় হৈ অপৰাধীক বহিষ্কাৰ, দগ্ধকৰণ/তাপদাহ, আৰু মৰণৰ দিশে হঁকাই নিয়া পৰ্যন্ত লৈ যায়।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.