Adhyaya 12

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठा गोप्रचारमतः परम् । यत्र स्नात्वा नरो भक्त्या लभेद्गोदानजं फलम्

普罗诃罗陀曰：于是，噢最胜婆罗门，当更前往名为“牛行圣地”（Gopracāra）之处。若人以虔敬于彼沐浴，便得与施牛同等之功德。

Verse 2

यत्र स्नातो जगन्नाथो नभस्ये दैवतैर्वृतः । कटदानं च तत्प्रोक्तं द्वादश्यां द्विजसत्तमाः

此处乃主宰贾甘纳塔于那婆斯月沐浴之地，诸天环侍其侧。并且在此，噢最胜婆罗门，于第十二日（Dvādaśī）当行献腰布之施（kaṭa-dāna）。

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कथं तु तत्र दैत्येन्द्राऽभवद्वै गोप्रचारकम् । तीर्थं कथय तत्त्वेन यत्र स्नातो जनार्द्दनः

诸仙人说道：“然而，噢，阿修罗（Daitya）之主，那地方为何得名‘Gopracāraka’？请如实为我们宣说那处圣渡处（tīrtha）的真相——世尊阇那尔达那（Janārdana）曾在彼处沐浴。”

Verse 4

प्रह्लाद उवाच । हते कंसे भोजराजे कृष्णेनामिततेजसा । उग्रसेने चाभिषिक्ते मधुपुर्य्यां महात्मना

普罗诃罗陀说道：“当无量光辉的克里希纳（Kṛṣṇa）诛灭了菩阇王甘萨（Kaṃsa）之后，那位大圣又在摩图罗（Mathurā，亦名Madhupurī）为乌格罗塞那（Ugrasena）行灌顶礼，使其登基为王，”

Verse 5

उद्धवं प्रेषयामास गोकुले गोकुलप्रियः । सुहृदां प्रियकामार्थं गोपगोपीजनस्य च

那位为戈库拉所挚爱的主，遂遣乌达婆（Uddhava）前往戈库拉，为成就至交亲友的思慕之愿——牧人众（gopa）与牧女众（gopī）的心愿。

Verse 6

नमस्कृत्य च गोविदं प्रययौ नंदगोकुलम् । स तत्सदृशवेषेण वस्त्रालंकारभूषणैः

他向戈文达（Govinda）顶礼后，便启程前往难陀的戈库拉；并以与当地相称的衣饰与佩饰庄严其身。

Verse 7

तं दृष्ट्वा दिवसस्यांते गोविंदानुचरं प्रियम् । उद्धवं पूजयामास वस्त्रालंकारभूषणैः

日暮之时，他们见到乌达婆——戈文达所钟爱的随侍——便以衣服与饰物恭敬供养，礼敬相迎。

Verse 8

तं भुक्तवंतं विश्रांतं यशोदा पुत्रवत्सला । आनंदबाष्पपूर्णाक्षी पप्रच्छानामयं हरेः

当他用毕饮食、安然歇息后，耶输陀满怀慈母之爱，双眸盈满喜悦之泪，便询问圣者哈利的安康。

Verse 9

कच्चिद्धि स्तः सुखं पुत्रौ रामकृष्णौ यदूत्तमौ । कच्चित्स्मरति गोविंदो वयस्यान्गोपबालकान्

“罗摩与奎师那这两位儿子——雅度族中最尊贵者——当真安好喜乐吗？戈文达还记得他童年结伴的牧牛少年、那些挚友吗？”

Verse 10

कच्चिदेष्यति गोविंदो गोकुलं मधुरेश्वरः । तारयिष्यति पुत्रोऽसौ गोकुलं वृजिनार्णवात्

“戈文达——摩图罗之主——还会再回到戈库拉吗？我们那位圣子，能否将戈库拉从这忧患苦海中救度出来？”

Verse 11

इत्युक्त्वा बाष्पपूर्णाक्षौ यशोदा नंद एव च । दीर्घं रुरुदतुर्दीनौ पुत्रस्नेहवशंगतौ

说罢，耶输陀与难陀亦双目含泪，因爱子之情所缚，凄然无助，长久哀泣。

Verse 12

उद्धवस्तौ ततो दृष्ट्वा प्राणसंशयमागतौ । मधुरैः कृष्णसंदेशैः स्नेहयुक्तैरजीवयत्

随后，优陀婆见二人几近气绝，便以奎师那饱含柔情的甘美讯息抚慰，使他们重振生机。

Verse 13

नमस्करोति भवतीं भवंतं च सहाग्रजः । अनामयं पृष्टवांश्च तौ च क्षेमेण तिष्ठतः

他与长兄一同向二位顶礼致敬，并殷切问候安康，询问二位是否仍安然无恙、吉祥康泰。

Verse 14

क्षिप्रमेष्यति दाशार्हो रामेण सहितो विभुः । अत्रागत्य जगन्नाथो विधास्यति च वो हितम्

威能无比的达沙尔哈将与罗摩一同迅速前来。世间之主阇甘那他到此，必定成就对你们有益的善事。

Verse 15

इत्येवं कृष्णसंदेशैः समाश्वास्योद्धवस्तदा । सुखं सुष्वाप शयने नन्दाद्यैरभिनंदितः

就这样，乌达婆因奎师那的讯息而得安慰，随后安然卧于床榻，甜美入睡；难陀等人亦以敬意迎接并礼遇他。

Verse 16

गोप्यस्तदा रथं दृष्ट्वा द्वारे नंदस्य विस्मिताः । कोऽयं कोऽयमिति प्राहुः कृष्णागमनशंकया

那时，牧女们见难陀门前停着一辆战车，皆惊讶不已，连声问道：“是谁？是谁？”心中猜想莫非是奎师那已至。

Verse 17

गोपालराजस्य गृहे रथेनादित्यवर्चसा । समागतो महाबाहुः कृष्णवेषानुगस्तथा

在牧人之王（难陀）的家中，有一位臂力雄伟者乘着如日辉耀的战车而至，衣饰装束亦仿佛奎师那一般。

Verse 18

परस्परं समागम्य सर्वास्ता व्रजयोषितः । विविक्ते कृष्णदूतं तं पप्रच्छुः शोककर्षिताः

弗罗阇的一切女子彼此聚集，因忧悲所压，在僻静处询问那位黑天（克里希纳）的使者。

Verse 19

श्रीगोप्य ऊचुः । कस्मात्त्वमिह संप्राप्तः किं ते कार्य्यमिहाद्य वै । दस्युरूपप्रतिच्छन्नो ह्यस्मान्संहर्तुमिच्छसि

尊贵的牧女们说道：“你为何来到此处？今日在此有何事？你乔装成盗匪的模样，莫非想来毁灭我们吗？”

Verse 20

पूर्वमेव हतं तेन कृष्णेन हृदयादिकम् । पाययित्वाऽधरविषं योषिद्व्रातं पलायितः

被他——黑天（克里希纳）——我们的心与其中一切早已被杀。令众女子饮下他唇间之毒后，他便远遁而去。

Verse 21

इत्येवमुक्त्वा ता गोप्यो मुमुहुः शोकविह्वलाः । ईक्षंत्यः कृष्णदासं तं निपेतुर्धरणीतले

说罢，那些牧女因悲痛而神志昏厥；仍凝望着那位黑天的仆从，便倒伏在地。

Verse 22

उद्धवस्तं जनं दृष्ट्वा कृष्णस्नेहहृताशयम् । आश्वासयामास तदा वाक्यैः श्रोत्रसुखावहैः

乌达婆见众人之心被对黑天（克里希纳）的爱所夺，便以悦耳安慰之言，当下抚慰他们。

Verse 23

उद्धव उवाच । भगवानपि दाशार्हः कन्दर्पशरपीडितः । न भुंक्ते न स्वपिति च चिन्तयन्वस्त्वहर्निशम्

优陀婆说道：即便是那位至福的世尊——达沙尔诃——也被爱神迦摩之箭所折磨，不食不眠，昼夜思念此事。

Verse 24

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य ललिता क्रोधमूर्छिता । उद्धवं ताम्रनयना प्रोवाच रुदती तदा

听了他的话，拉利塔因愤怒而几近昏厥，泪流不止、双目通红，当即对优陀婆说道。

Verse 25

ललितोवाच । असत्यो भिन्नमर्य्यादः क्रूरः क्रूरजनप्रियः । त्वं मा कृथा नः पुरतः कथां तस्याऽकृतात्मनः

拉利塔说道：他虚妄不实，破坏一切礼法；残酷无情，又亲近残酷之人。不要在我们面前讲那放纵之人的故事。

Verse 26

धिग्धिक्पापसमाचारो धिग्धिग्वै निष्ठुराशयः । हित्वा यः स्त्रीजनं मूढो गतो द्वारवतीं हरिः

可耻！可耻于那行径罪恶者；更可耻于那铁石心肠者！愚迷的诃利抛下众女，已往堕罗伐底而去。

Verse 27

श्यामलोवाच । किं तस्य मन्दभाग्यस्य अल्पपुण्यस्य दुर्मतेः । मा कुरुध्वं कथाः साध्व्यः कथां कथयताऽपराम्

夏摩罗说道：谈那命薄、福德浅薄、心念邪恶之人又有何益？诸位贤淑的女士啊，莫再讲他的故事——请改说别的题旨吧。

Verse 28

धन्योवाच । केनायं हि समानीतो दूतो दुष्टजनस्य च । यातु तेन पथा पापः पुनर्नायाति येन च

达尼娅说道：是谁把那恶人之使者带到此处？让那罪人循其来路而去，使其永不再返。

Verse 29

विशाखोवाच । न शीलं न कुलं यस्य नास्ति पापकृतं भयम् । तस्य स्त्रीहनने साध्व्यो ज्ञायते जन्म कर्म च । हीनस्य पुरुषार्थेन तेन संगो निरर्थकः

毗舍佉说道：若有人既无善行、亦无高贵族裔，又对所作之罪毫无畏惧——凭他对女子的“杀害”（以离弃断绝其生机），诸位贞善之女，便可知其出身与业行。与这等卑劣、只图私利之人相交，终归无益。

Verse 30

राधोवाच । भूतानां घातने यस्य नास्ति पापकृतं भयम् । तस्य स्त्रीहनने साध्व्यः शंका कापि न विद्यते

罗陀说道：若有人杀害众生而仍不惧罪业——对这等人，诸位贤淑女子，毫无疑问，他也会杀害女子。

Verse 31

शैब्योवाच । सत्यं ब्रूहि महाभाग किं करोति यदूत्तमः । संगतो नागरस्त्रीभिरस्माकं किं कथां स्मरेत्

舍毗耶说道：请如实告知，尊贵者——那位雅度族中的至上者如今在做什么？他被城中女子环绕，又怎会记起与我们有关的言语？

Verse 32

पद्मोवाच । कदोद्धव महाभाग नागरीजनवल्लभः । समेष्यतीह दाशार्हः पद्मपत्रायतेक्षणः

莲华说道：噢，乌达婆，尊贵者——那位达沙尔诃，城中众人所爱、双目如莲瓣者，何时将来到此处？

Verse 33

भद्रोवाच । हा कृष्ण हा गोपवर हा गोपीजनवल्लभ । समुद्धर महाबाहो गोपीः संसारसागरात्

跋陀罗说道：“噢，克里希那！噢，牧人中最胜者！噢，歌庇们的挚爱！噢，大臂者——请将歌庇们从轮回之海中救拔出来。”

Verse 34

प्रह्लाद उवाच । इति ता विविधैर्वाक्यैर्विलपंत्यो व्रजस्त्रियः । रुरुदुः सुस्वरं देव्यः स्मरंत्यः कृष्ण चेष्टितम्

普罗诃罗陀说道：“就这样，弗拉阇的女子们以种种言辞哀诉；那些光辉的淑女忆念克里希那的行迹，以甜美之声放声痛哭。”

Verse 35

तासां तद्रुदितं श्रुत्वा भक्तिस्नेहसमन्वितः । विस्मयं परमं गत्वा साधुसाध्विति चाब्रवीत्

听到她们的哭泣，他——怀着虔敬与深情——大为惊叹，脱口而出：“善哉！善哉！”

Verse 36

उद्धव उवाच । यं न ब्रह्मा न च हरो न देवा न महर्षयः । स्वभावमनुगच्छंति सर्वा धन्या व्रजस्त्रियः

优陀婆说道：“那位的真实本性，连梵天也不能尽随，哈罗（湿婆）也不能尽随，诸天与大圣仙亦不能穷尽——然而弗拉阇的女子们尽皆有福，因为她们自然而然与他同趋同行。”

Verse 37

सर्वासां सफलं जन्म जीवितं यौवनं धनम् । यासां भवेद्भगवति भक्तिरव्यभिचारिणी

凡于至上主（薄伽梵）生起不移不杂之信爱者，其出生、生命、青春与财富，皆得真实圆满，结成正果。

Verse 39

प्रह्लाद उवाच । तासां तद्भाषितं श्रुत्वा तथा विलपितं बहु । बाढमित्येव ता ऊच उद्धवः स्नेहविह्वलाः

普罗诃罗陀说：“听了她们的话语与多番哀诉，乌达婆因深情而动，只对她们说道：‘诚然如此，就这样吧。’”

Verse 40

उद्धवेन समं सर्वास्ततस्ता व्रजयोषितः । अनुजग्मुर्मुदा युक्ताः कृष्णदर्शनलालसाः

于是，弗拉阇的一切女子都与乌达婆同行，满怀欢喜，渴望得见克里希纳的圣容。

Verse 41

गायन्त्यः प्रियगीतानि तद्बालचरितानि च । जग्मुः सहैव शनकैरुद्धवेन व्रजांगनाः

她们吟唱着挚爱的歌谣，也歌述他童年的事迹；弗拉阇的女子们与乌达婆一同缓缓前行。

Verse 42

यदुपुर्य्यां ततो दृष्ट्वा उद्यानविपिनावलीः । अद्य देवं प्रपश्यामः कृष्णाख्यं नंदनंदनम्

随后，她们望见雅度之城中一列列园林与林苑，便说道：“今日我们将得见主宰——名为克里希纳的南陀之子。”

Verse 43

द्वारवत्यां तु गमनाद्ध्यानाल्लक्ष्मीपतेस्तदा । अशेषकल्मषान्मुक्ता विध्वस्ताखिलबन्धनाः

然而，由于前往堕罗伐底，并观想吉祥天女之主，她们当下解脱一切罪垢，诸般系缚尽皆摧灭。

Verse 44

संप्राप्तास्तास्ततः सर्वास्तीरे मयसरस्य च । प्रणिपत्योद्धवः प्राह गोपिकाः कृष्णदेवताः

随后她们全都来到摩耶萨罗湖畔。乌达婆俯首顶礼，对以黑天（克里希纳）为至上神明的牧女们说道。

Verse 45

स्थीयतां मातरश्चात्रात्रैवेष्यति महाभुजः । कृष्णः कमलपत्राक्षो विधास्यति च वो हितम्

“诸位母亲，请留在此处；就在这里，臂力无双、莲瓣之眼的黑天将会到来，他必定成就你们的安乐与利益。”

Verse 46

गोप्य ऊचुः । कस्योद्धव इदं चात्र सरः सारसशोभितम् । संपूर्णं पंकजैश्चित्रैः कल्हारकुमुदोत्पलैः

牧女们说道：“乌达婆啊，此处这座湖是谁的？天鹅点缀其间，奇妙的莲华遍满：青莲、白莲与睡莲。”

Verse 47

उद्धव उवाच । मयो नाम महादैत्यो मायावी लोकविश्रुतः । कृतं तेन सरः शुभ्रं तस्य नाम्ना च विश्रुतम्

乌达婆说道：“曾有一位名为摩耶的大达那婆，精通幻术，闻名于世。此清妙之湖由他所造，也因其名而著称。”

Verse 48

श्रीगोप्य ऊचुः । शीघ्रमानय गोविंदं साधु दर्शय चाच्युतम् । नयनानंदजननं तापत्रयविनाशनम्

受敬的牧女们说道：“快快带来戈文达；慈悲地让我们得见阿周陀——令双眼欢喜、摧灭三重苦恼者。”

Verse 49

तच्छ्रुत्वा वचनं तासां गोपिकानां तदोद्धवः । दूतैः समानयामास श्रीकृष्णं शीघ्रयायिभिः

乌达婆听闻那些牧女（gopī）之言，便命疾行使者速速迎请圣克里希纳（Śrī Kṛṣṇa）前来。

Verse 50

आयांतं शीघ्रयानेन दृष्ट्वा देवकिनंदनम् । भ्राजमानं सुवपुषा वनमालाविभूषितम्

他们看见提婆姬之子乘疾速车驾而来，身相殊妙、光辉灿然，颈佩林花花鬘，威仪赫奕。

Verse 51

ज्वलत्किरीटमुकुटं स्फुरन्मकरकुण्डलम् । श्रीवत्सांकं महाबाहुं पीतकौशेयवाससम्

他们瞻见主尊：宝冠炽耀如焰，摩伽罗形耳环闪烁生辉；胸现室利跋蹉（Śrīvatsa）瑞相，臂膀雄伟，身着黄丝圣衣。

Verse 52

आतपत्रैर्वृतं मूर्ध्नि संवृतं वृष्णिपुंगवैः । संस्तुतं बंदिमुख्यैश्च गीतवादित्रनिस्वनैः

其首上擎着王者华盖；周遭环侍者为弗利什尼族（Vṛṣṇi）之俊杰；首席颂者在歌声与乐器回响中赞颂于他。

Verse 53

पौरजानपदैर्लोकैर्वैष्णवैः सर्वतो वृतम् । पश्यन्तं हंसमिथुनैः सरः सारसशोभितम्

城里乡间的众人——皆为虔敬毗湿奴派（Vaiṣṇava）——从四面环绕着他；而他凝望一方湖泊，双双天鹅点缀其间，鹤影增辉其美。

Verse 54

तं दृष्ट्वाऽच्युतमायांतं लोककांतं मनोहरम् । प्रियं प्रियाश्चिराद्दृष्ट्वा मुमुहुस्ता व्रजांगनाः

见到阿周陀（Acyuta）走近——为世间所爱、令人心醉——弗罗阇的女子们久别重逢，得见所爱，竟都昏厥倒下。

Verse 55

चिराय संज्ञां संप्राप्य विलेपुश्च सुदुःखिताः । हा नाथ कांत हा कृष्ण हा व्रजेश मनोहर

良久方才苏醒，她们悲恸而泣：“哎呀，吾主，吾爱！哎呀，克里希纳！哎呀，弗罗阇之主，摄人心魄者！”

Verse 56

संवर्धितोऽसि यैर्बाल्ये क्रीडितो वत्सपालकैः । तेऽपि त्वया परित्यक्ताः कथं दुष्टोऽसि निर्घृणः

“幼时抚育你的人、与你同在牧犊少年间嬉戏的人——连他们也被你舍弃了吗？你怎能如此残酷、如此无情？”

Verse 57

न ते धर्मो न सौहार्द्दं न सत्यं सख्यमेव च । पितृमातृपरित्यागी कथं यास्यसि सद्गतिम्

“你既无达摩，也无温情；既无真实，连友谊也无。弃父离母之人，怎能得至善趣？”

Verse 58

स्वामिन्भक्तपरित्यागः सर्वशास्त्रेषु गर्हितः । त्यजताऽस्मान्वने वीर धर्मो नावेक्षितस्त्वया

“噢，主宰，舍弃奉爱者（bhakta）为一切圣典（śāstra）所谴责。噢，勇者——当你在林中离开我们时，你全然未守达摩。”

Verse 59

प्रह्लाद उवाच । श्रुत्वा तासां विलपितं गोपीनां नंद नंदन । अनन्यशरणाः सर्वा भावज्ञो भगवान्विभुः । सांत्वयामास वचनैर्व्रजेशस्ता व्रजांगनाः

普罗诃罗陀说：听到那些牧女（gopī）的哀诉，噢，难陀之子！全能的世尊，洞悉一切情感，见她们唯以祂为归依，便以柔和之语抚慰弗罗阇的女子们。

Verse 60

अध्यात्मशिक्षया गोपीः प्रभुस्ता अन्वशिक्षयत्

随后，世尊以“内我之教”（adhyātma）开示那些牧女。

Verse 61

श्रीभगवानुवाच । भवतीनां वियोगो मे न हि सर्वात्मना क्वचित् । वसामि हृदये शश्वद्भूतानामविशेषतः

世尊说道：“你们与我之间，从无任何时刻会有彻底的分离。我恒常住于一切众生之心，不加分别。”

Verse 62

अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तो देवाः सवासवाः । आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः

“我是一切之源；诸天由我而生，包括因陀罗与诸婆苏；同样，阿底提耶、鲁陀罗、萨陀耶、毗湿毗天与众风神（Marut）之群，皆从我而起。”

Verse 63

ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च सनकाद्या महर्षयः । इंद्रियाणि मनो बुद्धिस्तथा सत्त्वं रजस्तमः

“梵天、鲁陀罗与毗湿奴；自萨那迦起的诸大圣仙；诸根、意与智；以及三德（guṇa）——萨埵、罗阇、怛摩——这一切皆依我而立。”

Verse 64

कामः क्रोधश्च लोभश्च मोहोऽहंकार एव च । एतत्सर्वमशेषेण मत्तो गोप्यः प्रवर्त्तते

噢，牧女们：欲、嗔、贪、痴，以及我慢——这一切，毫无遗漏，皆由我而起（我为万象显现之宇宙根基）。

Verse 65

एतज्ज्ञात्वा महाभागा मा स्म कृध्वं मनः शुचि । सर्वभूतेषु मां नित्यं भावयध्वमकल्मषाः

既知此理，噢福德深厚者，莫令清净之心陷入忧悲。应常于一切众生中观想我，保持无垢。

Verse 66

प्रह्लाद उवाच । ताः कृष्णवचनं श्रुत्वा गोप्यो विध्वस्तबन्धनाः । विमुक्तसंशयक्लेशा दर्शनानन्दसंप्लुताः । ऊचुश्च गोपवध्वस्ताः कृष्णं निर्मलमानसाः

普罗诃罗陀说：诸牧女听闻黑天之言，束缚尽碎；疑惑与忧苦皆解，因得见圣容而喜乐充满。那些牧女心地澄净，遂向黑天启言。

Verse 67

गोप्य ऊचुः । अद्य नः सफलं जन्म अद्य नः सफला दृशः । यत्त्वां पश्याम गोविन्द नागरीजनवल्लभम्

牧女们说：今日我等之生已得其果；今日我等之眼亦得其果——因为我们得见你，戈文达，城中众民（堕罗迦）所爱之主。

Verse 68

पुण्यहीना न पश्यंति कृष्णाख्यं पुरुषं परम् । वाक्यैर्हेत्वर्थसंयुक्तैर्यदि संबोधिता वयम् । तथापि माया हृदयान्नापैति मधुसूदन

福德薄者，不能得见名为黑天的至上人格。纵使以具足理趣与义旨之言教诲我等，然而——噢摩度苏陀那——幻力（māyā）仍不离此心。

Verse 69

श्रीकृष्ण उवाच । दर्शनात्स्पर्शनाच्चास्य विमुक्ताऽशेषबन्धनाः । स्नात्वा च सकलान्कामानवाप्स्यथ व्रजांगनाः

圣主室利·克里希纳说道：“仅以瞻见并触及此圣水（圣池），汝等便能解脱一切系缚。沐浴之后，哦弗拉阇的女子们，汝等将得诸善愿圆满。”

Verse 70

गोप्य ऊचुः । अद्भुतो हि प्रभावस्ते सरसोऽस्य उदाहृतः । विधिं ब्रूहि जगन्नाथ विस्तराद्वृष्णिनन्दन

牧女们说道：“如您所宣说，此圣湖之威德实在奇妙。哦世间之主，哦弗利什尼族的欢喜者，请为我们详说应行之法与仪轨。”

Verse 71

श्रीकृष्ण उवाच । भवतीनां मया सार्द्धं सञ्जातमत्र दर्शनम् । तस्मान्मया सदा ह्यत्र स्नातव्यं नियमेन हि

圣主室利·克里希纳说道：“在此处，我与汝等同得吉祥相会之见（达尔善）。因此，我当恒常在此沐浴，依戒律与规制而行。”

Verse 72

यः स्नात्वा परया भक्त्या पितॄन्सन्तर्पयिष्यति । श्रावणस्य सिते पक्षे द्वादश्यां नियतः शुचिः

凡人若以至上虔敬沐浴之后，于室罗伐那月之白半月第十二日，持戒自制、身心清净，以供献使诸皮特里（祖灵）得满足；

Verse 73

दत्त्वा दानं स्वशक्त्या च मामुद्दिश्य तथा पितॄन् । लभते वैष्णवं लोकं पितृभिः परिवारितः

若随己力行布施，并回向于我，亦回向于诸皮特里（祖灵），则得往毗湿奴之界（毗湿奴天界），为祖先环绕相随。

Verse 74

मय तीर्थं समासाद्य कृत्वा च करयोः कुशान् । फलमेकं गृहीत्वा तु मन्त्रेणार्घ्यं प्रदापयेत्

抵达摩耶圣渡（Mayatīrtha）后，双手持库沙草，取一枚果实，应以所规定的真言奉献阿尔伽（arghya，恭敬的净水供）。

Verse 75

गृहान्धकूपे पतितं माया पाशशतैर्वृतम् । मामुद्धर महीनाथ गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

“我堕入世间生死的盲井，被幻力（māyā）的百重绳索缠缚——大地主宰啊，愿你救拔我。请纳此阿尔伽；我向你顶礼。”

Verse 76

अर्घ्यमन्त्रः । स्नात्वा यः परया भक्त्या पितॄन्संतर्प्य भावतः । कुर्याच्छ्राद्धं च परया पितृभक्त्या समन्वितः

阿尔伽真言：“若有人以至上虔敬沐浴，真诚以供献使诸皮特里（Pitṛ，祖灵）得以满足，并复以深厚祖先敬信而行施罗达（śrāddha）——”

Verse 77

दक्षिणां च ततो दद्याद्रजतं रुक्ममेव च । विशेषतः प्रदातव्यं पायसं च सशर्करम्

随后应施与达克希那（dakṣiṇā，供养酬谢）：白银亦及黄金；尤其应供奉帕耶萨（pāyasa，甜乳米粥）并加糖。

Verse 78

नवनीतं घृतं छत्रं कंबलाजिनमेव च । भवतीभिः समं यस्मात्संजातं मम दर्शनम् । आगंतव्यं मया तस्मात्सदा ह्यस्मिञ्जलाशये

黄油（navanīta）、酥油（ghṛta）、伞盖、毯被以及鹿皮——皆应奉献。因为在此水池中，我与你们一同显现了我吉祥的圣见（darśana）；因此我必常来此湖。

Verse 79

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते मयस्य सरसि प्रियाः । गंगास्नानफलं तस्य विष्णुलोकस्तथाऽक्षयः

诸位挚爱者，凡在此摩耶之湖沐浴者，得如恒河沐浴之功德；并亦得至不坏的毗湿奴之界。

Verse 80

मुक्तिं प्रयांति तस्यैव पितरस्त्रिकुलोद्भवाः । पुत्रपौत्रसमायुक्तो धनधान्यसमन्वितः । यावज्जीवं सुखं भुक्त्वा चान्ते हरिपुरं व्रजेत्

唯因此人，其出自三族之祖灵（Pitṛ）亦得解脱。其人子孙具足，财谷丰盈，终身享乐安泰；临终之际，往诣哈利之城——毗湿奴之居处。