Adhyaya 1

Verse 1

श्रीगणेशाय नमः श्रीगुरुभ्यो नमः । अथ ब्रह्मोत्तरखंडमारंभः । ॐ नमः शिवाय । ज्योतिर्मात्रस्वरूपाय निर्मलज्ञानचक्षुषे । नमः शिवाय शांताय ब्रह्मणे लिंगमूर्त्तये

顶礼圣伽内沙（Śrī Gaṇeśa），顶礼诸位尊师。今《梵天后分》（Brahmottarakhaṇḍa）开篇。唵——顶礼湿婆（Śiva）：其体唯是清净光明，其眼为无垢智慧；顶礼湿婆，寂静者、至上梵（Brahman），以林伽（Liṅga）之相示现。

Verse 2

ऋषय ऊचुः । आख्यातं भवता सूत विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम् । समस्ताघहरं पुण्यं समसेन श्रुतं च नः

诸仙人说道：“苏多啊，你已为我们宣说了毗湿奴（Viṣṇu）至上的伟大——神圣而能除尽一切罪业；我们也已完整聆听。”

Verse 3

इदानीं श्रोतुमिच्छामो माहात्म्यं त्रिपुरद्विषः । तद्भक्तानां च माहात्म्यमशेषाघहरं परम्

“如今我们愿听三城之敌（Tripura-dviṣ，湿婆Śiva）的伟大，也愿听其 भक्त众的伟大——至上无比，能将一切罪业无余摧灭。”

Verse 4

तन्मंत्राणां च माहात्म्यं तथैव द्विजसत्तम । तत्कथायाश्च तद्भक्तेः प्रभावमनुवर्णय

“最胜的二次生者啊，也请称说其诸咒（mantra）的伟大；并同样宣示其圣传（kathā）与对其奉爱（bhakti）之威力。”

Verse 5

सूत उवाच । एतावदेव मर्त्यानां परं श्रेयः सनातनम् । यदीश्वरकथायां वै जाता भक्तिरहैतुकी

苏多说道：“对凡人而言，唯此才是至高而永恒的福祉——当因宣说主的圣事而生起无因的虔敬之心。”

Verse 6

अतस्तद्भक्तिलेशस्य माहात्म्यं वर्ण्यते मया । अपि कल्पायुषा नालं वक्तुं विस्तरतः क्वचित्

“因此，我将述说哪怕仅一丝那种虔敬的伟大；纵使寿命长达一劫，也终难将其详尽道尽。”

Verse 7

सर्वेषामपि पुण्यानां सर्वेषां श्रेयसामपि । सर्वेषामपि यज्ञानां जपयज्ञः परः स्मृतः

“在一切功德之行、一切安乐之道与一切祭祀之中，念诵祭（japa-yajña，即持咒反复诵念之祭）被忆念为最上。”

Verse 8

तत्रादौ जपयज्ञस्य फलं स्वस्त्ययनं महत् । शैवं षडक्षरं दिव्यं मंत्रमाहुर्महर्षयः

“于此道中，首先，念诵祭的果报是广大吉祥与安泰；诸大圣仙宣说那神圣的六字湿婆真言。”

Verse 9

देवानां परमो देवो यथा वै त्रिपुरांतकः । मंत्राणां परमो मंत्रस्तथा शैवः षडक्षरः

“正如三城摧毁者（湿婆）在诸神之中为至上之神，同样，湿婆六字真言在诸咒之中为至上之咒。”

Verse 10

एष पंचाक्षरो मंत्रो जप्तॄणां मुक्तिदायकः । संसेव्यते मुनिश्रेष्ठैरशेषैः सिद्धिकांक्षिभिः

此五字真言，持诵者得解脱。诸最胜牟尼与一切求成就者，皆恭敬奉行修习。

Verse 11

अस्यैवाक्षरमाहात्म्यं नालं वक्तुं चतुर्मुखः । श्रुतयो यत्र सिद्धांतं गताः परमनिर्वृताः

即使四面梵天，也不足以尽述此字真言之伟大。于此处，诸吠陀抵达究竟定论，安住于至上寂静。

Verse 12

सर्वज्ञः परिपूर्णश्च सच्चिदानंदलक्षणः । स शिवो यत्र रमते शैवे पंचाक्षरे शुभे

全知而圆满，其体性为“有、觉、乐”（Sat-Cit-Ānanda）；湿婆于彼处欢喜安住——在吉祥的湿婆五字真言中。

Verse 13

एतेन मंत्रराजेन सर्वोपनिषदात्मना । लेभिरे मुनयः सर्वे परं ब्रह्म निरामयम्

凭此“真言之王”，其精髓即一切奥义书，诸牟尼皆得至上梵，远离一切病苦与烦恼。

Verse 14

नमस्कारेण जीवत्वं शिवेऽत्र परमात्मनि । ऐक्यं गतमतो मंत्रः परब्रह्ममयो ह्यसौ

以恭敬礼拜（namaskāra）之行，个体之“我”在此融入湿婆——至上之我。故此真言实为至上梵（Parabrahman）所成。

Verse 15

भवपाशनिबद्धानां देहिनां हितकाम्यया । आहोंनमः शिवायेति मंत्रमाद्यं शिवः स्वयम्

出于对被世间生死之索所缚的有身众生的慈悲，湿婆亲自宣说了本初圣咒：“唵，南无湿婆耶。”

Verse 16

किं तस्य बहुभिर्मंत्रैः किं तीर्थैः किं तपोऽध्वरैः । यस्योंनमः शिवायेति मंत्रो हृदयगोचरः

若“唵，南无湿婆耶”这圣咒已入于心，此人又何须众多别的咒语、朝圣之旅，或苦行与祭祀呢？

Verse 17

तावद्भ्रमंति संसारे दारुणे दुःखसंकुले । यावन्नोच्चारयंतीमं मंत्रं देहभृतः सकृत्

只要有身众生连一次也不诵此咒，便仍在这残酷、充满苦恼的轮回（saṃsāra）中漂泊。

Verse 18

मंत्राधिराजराजोऽयं सर्ववेदांतशेखरः । सर्वज्ञाननिधानं च सोऽयं चैव षडक्षरः

此咒乃诸咒之王中之王，是一切吠檀多的顶上明珠，亦是一切智慧的宝藏——正是这六字圣咒。

Verse 19

कैवल्यमार्गदीपोऽयमविद्यासिंधुवाडवः । महापातकदावाग्निः सोऽयं मंत्रः षडक्षरः

这六字圣咒是解脱之道上的明灯；是海底之火，能蒸干无明之海；亦是林野大火，焚尽重罪。

Verse 21

नास्य दीक्षा न होमश्च न संस्कारो न तर्पणम् । न कालो नोपदेशश्च सदा शुचिरयं मनुः

此咒不必受正式灌顶（dīkṣā），不必行火供（homa），不必作净化仪轨与供水祭（tarpaṇa）。亦无特定时辰，甚至不需繁复教导——此咒恒常清净。

Verse 22

महापातकविच्छित्त्यै शिव इत्यक्षरद्वयम् । अलं नमस्कियायुक्तो मुक्तये परिकल्पते

为断除乃至最重罪业，两字“Śi‑va（湿婆）”已足够；若与恭敬礼敬相应，便成为直达解脱（mokṣa）之因。

Verse 23

उपदिष्टः सद्गुरुणा जप्तः क्षेत्रे च पावने । सद्यो यथेप्सितां सिद्धिं ददातीति किमद्भुतम्

若由正师（sadguru）传授，并在清净圣地中持诵（japa），便能立刻赐予所愿成就——这又有何可惊异？

Verse 24

अतः सद्गुरुमाश्रित्य ग्राह्योऽयं मंत्रनायकः । पुण्यक्षेत्रेषु जप्तव्यः सद्यः सिद्धिं प्रयच्छति

因此，当依止正师，应受持此尊贵之主宰真言；当于具福德（puṇya）的圣地持诵，它即刻赐予成就（siddhi）。

Verse 25

गुरवो निर्मलाः शांताः साधवो मितभाषिणः । कामक्रोधविनिर्मुक्ताः सदाचारा जितेंद्रियाः

真正的师长清净而寂静：如圣者修行人（sādhu），言语节制，离欲离嗔，安住正行，调伏诸根。

Verse 26

एतैः कारुण्यतो दत्तो मंत्रः क्षिप्रं प्रसिद्ध्यति । क्षेत्राणि जपयोग्यानि समासात्कथयाम्यहम्

由此等上师以慈悲所赐之真言，迅速显现灵验。我今将略说适合持诵（japa）的诸圣地。

Verse 27

प्रयागं पुष्करं रम्यं केदारं सेतुबंधनम् । गोकर्णं नैमिषारण्यं सद्यः सिद्धिकरं नृणाम्

普拉雅伽、秀丽的补湿迦罗、计达罗、塞图班达那、果迦尔那与奈弥沙林野——于人而言，皆能立得成就。

Verse 28

अत्रानुवर्ण्यते सद्भिरितिहासः पुरातनः । असकृद्वा सकृद्वापि शृण्वतां मंगलप्रदः

此处由贤善之人叙述一则古老圣史；无论多次聆听，或仅听一次，皆赐听者吉祥。

Verse 29

मथुरायां यदुश्रेष्ठो दाशार्ह इति विश्रुतः । बभूव राजा मतिमान्महोत्साहो महाबलः

在摩图罗有一位国王，为夜度族之最胜，名闻为达沙尔哈；谋略明达，志业宏大，力能无比。

Verse 30

शास्त्रज्ञो नयवाक्छूरो धैर्यवानमितद्युतिः । अप्रधृष्यः सुगंभीरः संग्रामेष्वनिवर्त्तितः

他通达诸论典（śāstra），于治国之谋与言辞皆英勇果断；坚忍不移，光辉无量；不可攻破，沉稳深邃，战阵之中从不退却。

Verse 31

महारथो महेष्वासो नानाशास्त्रार्थकोविदः । वदान्यो रूपसंपन्नो युवा लक्ष णसंयुतः

他是伟大的战车勇士，强弓善射，通晓多种《沙斯特拉》（śāstra）之义。为人慷慨，仪容俊美，青春正盛，具足吉祥之相与高贵德行。

Verse 32

स काशिराजतनयामुपयेमे वराननाम् । कांतां कलावतीं नाम रूपशीलगुणान्विताम्

他迎娶了迦尸（Kāśī）国王之女，容颜端丽、光彩照人，名为迦罗伐底（Kalāvatī），具足美貌、淑德与诸般善行。

Verse 33

कृतोद्वाहः स राजेंद्रः संप्राप्य निजमंदिरम् । रात्रौ तां शयनारूढां संगमाय समाह्वयत्

婚礼既毕，那位王中之王回到自己的宫殿。夜间见她已登榻安卧，便呼唤她前来行夫妻之合。

Verse 34

सा स्वभर्त्रा समाहूता बहुशः प्रार्थिता सती । न बबंध मनस्तस्मिन्न चागच्छ तदंतिकम्

虽被夫君召唤、屡屡恳请，那位贞善之女却不以心相应，也不近前趋就。

Verse 35

संगमाय यदाहूता नागता निजवल्लभा । बलादाहर्तुकामस्तामुदतिष्ठन्महीपतिः

她被召唤以行合欢却未前来；于是国王欲以强力带回所爱之人，便起身而立。

Verse 36

राज्ञ्युवाच । मा मां स्पृश महाराज कारणज्ञां व्रते स्थिताम् । धर्माधर्मौ विजानासि मा कार्षीः साहसं मयि

王后说道：“大王啊，莫触我身。我知其因，且安住于誓愿之中。你明辨正法与非法，切莫对我行暴或鲁莽之举。”

Verse 37

क्वचित्प्रियेण भुक्तं यद्रोचते तु मनीषिणाम् । दंपत्योः प्रीतियोगेन संगमः प्रीतिवर्द्धनः

有时，纵是从所爱之人处所得之物，也能令智者欢喜。夫妻之间，由相互爱敬而生的结合，能增长情爱。

Verse 38

प्रियं यदा मे जायेत तदा संगस्तु ते मयि । का प्रीतिः किं सुखं पुंसां बलाद्भोगेन योषिताम्

待我心中生起爱意之时，方可与你相合。以强力享用女子，男子又能得何爱、何乐？

Verse 39

अप्रीतां रोगिणीं नारीमंतर्वत्नीं धृतव्रताम् । रजस्वलामकामां च न कामेत बलात्पुमान्

男子不应以强迫之心欲求女子：不情愿者、患病者、怀孕者、持守誓愿者、行经者，以及无欲者，皆不可强求。

Verse 40

प्रीणनं लालनं पोषं रंजनं मार्दवं दयाम् । कृत्वा वधूमुपगमेद्युवतीं प्रेमवान्पतिः । युवतौ कुसुमे चैव विधेयं सुखमिच्छता

有情之夫当先令她欢悦，抚慰珍爱，护养照拂，使其心喜，并以柔和与慈悲相待，然后方可亲近其年轻的新妇。求乐之人当如拈花一般对待少女——轻柔而谨慎。

Verse 41

इत्युक्तोऽपि तया साध्व्या स राजा स्मरविह्वलः । बलादाकृष्य तां हस्ते परिरेभे रिरंसया

尽管那位贤德的女子如此劝诫，国王仍被情欲所制，强行拉住她的手，将她拥入怀中，只为追逐欢乐之欲。

Verse 42

तां स्पृष्टमात्रां सहसा तप्तायःपिंडसन्निभाम् । निर्दहंतीमिवात्मानं तत्याज भयविह्वलः

他刚一触及她，她便宛如炽热的铁块；仿佛要焚烧他的身心，他惊惧后退，立刻放开她，浑身战栗。

Verse 43

राजोवाच । अहो सुमहदाश्चर्यमिदं दृष्टं तव प्रिये । कथमग्निसमं जातं वपुः पल्लवकोमलम्

国王说道：“啊，我亲爱的，我见到了极大的奇异之事。你的身躯柔若嫩芽，怎会变得如火一般？”

Verse 44

इत्थं सुविस्मितो राजा भीतः सा राजवल्लभा । प्रत्युवाच विहस्यैनं विनयेन शुचिस्मिता

于是国王又惊又惧。王所钟爱的女子含笑轻轻一笑，以谦恭之态回答了他。

Verse 45

राज्ञ्युवाच । राजन्मम पुरा बाल्ये दुर्वासा मुनिपुंगवः । शैवीं पंचाक्षरीं विद्यां कारुण्येनोपदिष्टवान्

王后说道：“大王，早在我童年之时，圣者中最卓越的杜尔瓦萨（Durvāsā）出于慈悲，传授我湿婆派的五字真言（Śaiva Pañcākṣarī）之圣智。”

Verse 46

तेन मंत्रानुभावेन ममांगं कलुषोज्झितम् । स्प्रष्टुं न शक्यते पुंभिः सपापैर्देवैवर्जितैः

凭借那真言的威力，我的身躯已离垢清净；罪业深重、缺乏神圣行持之人，不能触及于我。

Verse 47

त्वया राजन्प्रकृतिना कुलटागणिकादयः । मदिरास्वादनिरता निषेव्यंते सदा स्त्रियः

大王啊，由于你的本性，你常与娼妓、歌伎等女子为伍，她们沉溺于酒味，终日相随。

Verse 48

न स्नानं क्रियते नित्यं न मंत्रो जप्यते शुचिः । नाराध्यते त्वयेशानः कथं मां स्प्रष्टुमर्हसि

你不日日沐浴，不以清净之心诵持真言，也不礼敬供奉伊舍那（湿婆）。如此，你怎配触碰于我？

Verse 49

राजोवाच तां समाख्याहि सुश्रोणि शैवीं पंचाक्षरीं शुभाम् । विद्याविध्वस्तपापोऽहं त्वयीच्छामि रतिं प्रिये

国王说道：“美臀佳人啊，请向我宣说吉祥的湿婆五字真言（Pañcākṣarī）。待那圣智摧毁我的罪业之后，我愿与你相合，亲爱的。”

Verse 50

राज्ञ्युवाच । नाहं तवोपदेशं वै कुर्यां मम गुरुर्भवान् । उपातिष्ठ गुरुं राजन्गर्गं मंत्र विदांवरम्

王后说道：“我不为你开示，因为你是我的夫君，亦是我所敬重的长者。大王啊，当亲近上师伽尔伽——诸持咒者中最为卓越者。”

Verse 51

सूत उवाच । इति संभाषमाणौ तौ दंपती गर्गसन्निधिम् । प्राप्य तच्चरणौ मूर्ध्ना ववंदाते कृताञ्जली

苏多说道：二人如此交谈，夫妻来到伽尔伽尊者面前；以头触其足，合掌恭敬礼拜。

Verse 52

अथ राजा गुरुं प्रीतमभिपूज्य पुनःपुनः । समाचष्ट विनीतात्मा रहस्यात्ममनोरथम्

随后，国王以谦卑降伏其心，反复恭敬供养那位欢喜的上师，并倾诉自己内心最深处的隐秘愿望。

Verse 53

राजोवाच । कृतार्थं मां कुरु गुरो संप्राप्तं करुणार्द्रधीः । शैवीं पंचाक्षरीं विद्यामुपदेष्टुं त्वमर्हसि

国王说道：噢，师尊，请使我此生圆满。您以慈悲柔和之心来到此处，因此理当为我开示湿婆派的五字真言圣法（Pañcākṣarī）。

Verse 54

अनाज्ञातं यदाज्ञातं यत्कृतं राजकर्मणा । तत्पापं येन शुद्ध्येत तन्मंत्रं देहि मे गुरो

凡因王者职责所造之罪，无论知与不知，噢，师尊，请赐我能净除此过的真言。

Verse 55

एवमभ्यर्थितो राज्ञा गर्गो ब्राह्मणपुंगवः । तौ निनाय महापुण्यं कालिंद्यास्तटमुत्तमम्

国王如此恳请后，伽尔伽——婆罗门中之翘楚——便引领夫妻二人前往迦林底河（阎牟那）一处殊胜而大福德的河岸。

Verse 56

तत्र पुण्यतरोर्मूले निषण्णोऽथ गुरुः स्वयम् । पुण्यतीर्थजले स्नातं राजानं समुपोषितम्

在那里，在一株圣树之根下，导师亲自端坐；国王已在那圣地渡口（tīrtha）的净水中沐浴，并守斋而立，整肃待命。

Verse 57

प्राङ्मुखं चोपवेश्याथ नत्वा शिवपदाम्बुजम् । तन्मस्तके करं न्यस्य ददौ मंत्रं शिवात्मकम्

使他面向东方而坐，礼敬湿婆的莲足；随后将手按在王顶上，赐予一则具湿婆本性的真言。

Verse 58

तन्मंत्रधारणादेव तद्गुरोर्हस्तसंगमात् । निर्ययुस्तस्य वपुषो वायसाः शतकोटयः

仅因受持那真言，又因与导师之手相触，他的身躯中竟涌出乌鸦——数量达数百俱胝。

Verse 59

ते दग्धपक्षाः क्रोशंतो निपतंतो महीतले । भस्मीभूतास्ततः सर्वे दृश्यंते स्म सहस्रशः

它们羽翼被灼，哀鸣着坠落大地；随后尽皆化为灰烬，成千上万清晰可见。

Verse 60

दृष्ट्वा तद्वायसकुलं दह्यमानं सुविस्मितौ । राजा च राजमहिषी तं गुरुं पर्यपृच्छताम्

见那群乌鸦焚燃不已，国王与王后大为惊异，便向那位导师发问。

Verse 61

भगवन्निदमाश्चर्यं कथं जातं शरीरतः । वायसानां कुलं दृष्टं किमेतत्साधु भण्यताम्

噢，至福的主啊，此事真令人惊异——它怎会从身体中生起？如今见到一整群乌鸦；这究竟是什么？愿你如实善说，为我开示。

Verse 62

श्रीगुरुरुवाच राजन्भवसहस्रेषु भवता परिधावता । संचितानि दुरन्तानि संति पापान्यनेकशः

尊贵的上师说道：大王啊，你在千百次生死流转中奔走不息，已积聚了无量罪业，深重难尽，层层相续。

Verse 63

तेषु जन्मसहस्रेषु यानि पुण्यानि संति ते । तेषामाधिक्यतः क्वापि जायते पुण्ययोनिषु

在那千百次出生之中，你所积的福德，若于某处转为强盛主导，便会投生于吉祥有福的胎藏之中（高贵之生）。

Verse 64

तथा पापीयसीं योनिं क्वचित्पापेन गच्छति । साम्ये पुण्यान्ययोश्चैव मानुषीं योनिमाप्तवान्

同样地，因罪业有时会趋入更下劣的胎生；而当福与罪势均力敌之时，便得人身之生。

Verse 66

कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागम्यकोटयः । स्वर्णस्तेयसुरापानभ्रूणहत्या दिकोटयः । भवकोटिसहस्रेषु येऽन्ये पातकराशयः

有无数亿万之罪，如梵杀罪（brahma-hatyā，杀害婆罗门）；又有亿万亿万的禁忌邪合；并且四方皆有亿万之恶业，如盗取黄金、饮酒、杀害胎儿（堕胎）等——以及在千亿万次生中所积聚的其他罪垢之堆。

Verse 67

क्षणाद्भस्मीभवंत्येव शैवे पंचाक्षरे धृते । आसंस्तवाद्य राजेंद्र दग्धाः पातककोटयः

当牢牢持诵湿婆的五字真言（Pañcākṣarī）时，诸罪刹那化为灰烬。大王啊，今日从你身上，亿万罪业已被焚尽。

Verse 68

अनया सह पूतात्मा विहरस्व यथासुखम् । इत्याभाष्य मुनिश्रेष्ठस्तं मंत्रमुपदिश्य च

“与她同住吧，你的心灵已得净化，随意安乐而行。”如此说罢，最胜的牟尼又将那真言传授于他。

Verse 69

शैवी पंचाक्षरी विद्या यदा ते हृदयं गता । अघानां कोटयस्त्वत्तः काकरूपेण निर्गताः

当湿婆五字明咒之智入你心中时，亿万罪垢从你身上离去，化作乌鸦之形飞散。

Verse 70

ततः स्वभवनं प्राप्य रेजतुःस्म महाद्युती राजा दृढं समाश्लिष्य पत्नीं चन्दनशीतलाम् । संतोषं परमं लेभे निःस्वः प्राप्य यथा धनम्

随后二人回到自家宫室，这对光辉的伴侣愈发灿然。国王紧紧拥抱如檀香般清凉的王后，得无上满足，犹如贫者忽获财富。

Verse 71

अशेषवेदोपनिषत्पुराणशास्त्रावतंसोऽयमघांतकारी । पंचाक्षरस्यैव महाप्रभावो मया समासात्कथितो वरिष्ठः

此教乃一切吠陀、奥义书、往世书与诸论典之冠冕，能灭除罪垢。至善者啊，我已略说唯有五字真言（Pañcākṣara）之大威力。

Verse 120

तस्मात्सर्वप्रदो मंत्रः सोऽयं पञ्चाक्षरः स्मृतः । स्त्रीभिः शूद्रैश्च संकीर्णैर्धार्यते मुक्तिकांक्षिभिः

因此，此能赐一切福德之真言，被称为五字真言（pañcākṣara）。凡求解脱（mokṣa）者，女子、首陀罗以及诸混合阶层之人，皆应受持诵念。