Ang unang Valli ng Katha Upanishad ay nagsisimula sa kuwento ng batang Nachiketa na nakikita ang kanyang aming nag-aalay ng mga lumang baka sa sakripisyo. Nagtatanong 'Kanino mo ako ibibigay?' ang galit na ama ay sumagot 'Ibinibigay kita sa Kamatayan.' Pumunta si Nachiketa sa tahanan ni Yama at naghintay ng tatlong araw. Ibinigay ni Yama ang tatlong kaloob. Ang pangatlo: kaalaman tungkol sa Sarili pagkatapos ng kamatayan. Sinubukan ni Yama siyang linlangin ng mga pangsanaid na kaligayahan ngunit tinanggihan ni Nachiketa. Itinuro ni Yama na ang mga pandama ay nakaharap sa labas ngunit ang pantas ay tumingin sa loob upang makita ang imortal na Sarili.
Ang pangalawang Valli ng Katha Upanishad ay naglalarawan sa walang kamatayang Sarili na naninirahan sa lungsod ng katawan na may labing-isang pintuan (mga pandama). Bilang anghang (Hamsa), ang Sarili ay nasa lahat ng daigdig—tubig, kalangitan, lupa, at apoy—kinokontrol ang prana at apana, lampas sa kamatayan. Ito ay hindi isinilang, walang hanggan, hindi nagbabago—mas maliit sa atomo, mas dakila sa walang hanggan—nakatago sa puso ng lahat ng nilalang. Ang marunong na nakakikilala sa Sarili ay lampas sa kalungkutan at nakakamit ang imortalidad.
Ang ikatlong Valli ng Katha Upanishad ay naglalarawan ng baligtad na cosmic tree na nakaugat sa Brahman. Ang Apoy, Araw, Hangin, at Kamatayan ay gumagalaw dahil sa paggalang sa Brahman. Dapat matanto ng naghahanap ang Sarili bago mamatay. Iba-iba ang pagpapakita ng Sarili sa bawat plano. Ang pagmumuni sa Om ay nagdudulot ng imortalidad.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.