Ganapati

Verse 1

ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...

Om. Pagpupugay sa Iyo, O Gaṇapati. Ikaw lamang ang tuwirang nahahayag na Katotohanan. Ikaw lamang ang tanging gumagawa. Ikaw lamang ang tanging tagapagtaguyod at tagapangalaga. Ikaw lamang ang tanging tagapag-urong at tagapag-alis. Ikaw nga ang lahat ng ito—Brahman. Ikaw ang Ātman, tuwiran at walang hanggan. Sinasabi ko ang ṛta, kaayusang kosmiko. Sinasabi ko ang satya, katotohanan.

Verse 2

ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...

Om. Pagpupugay sa Iyo, O Gaṇapati. Ikaw lamang ang tuwirang nahahayag na Katotohanan. Ikaw lamang ang tanging gumagawa. Ikaw lamang ang tanging tagapagtaguyod at tagapangalaga. Ikaw lamang ang tanging tagapag-urong at tagapag-alis. Ikaw nga ang lahat ng ito—Brahman. Ikaw ang Ātman, tuwiran at walang hanggan. Sinasabi ko ang ṛta, kaayusang kosmiko. Sinasabi ko ang satya, katotohanan.

Verse 3

ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...

Om. Pagpupugay sa Iyo, O Gaṇapati. Ikaw lamang ang tuwirang nahahayag na Katotohanan. Ikaw lamang ang tanging gumagawa. Ikaw lamang ang tanging tagapagtaguyod at tagapangalaga. Ikaw lamang ang tanging tagapag-urong at tagapag-alis. Ikaw nga ang lahat ng ito—Brahman. Ikaw ang Ātman, tuwiran at walang hanggan. Sinasabi ko ang ṛta, kaayusang kosmiko. Sinasabi ko ang satya, katotohanan.

Verse 4

अव त्वं माम् । अव वक्तारम् । अव श्रोतारम् । अव दातारम् । अव धातारम् । अवानूचानम् अव शिष्यम् । अव पश्चात्तात् । अव पुरस्तात् । अवोत्तरात्तात् । अव दक्षिणात्तात् । अव चोर्ध्वात्तात् । अवाधरात्तात् । सर्...

Ingatan Mo ako. Ingatan Mo ang nagsasalita. Ingatan Mo ang nakikinig. Ingatan Mo ang nagbibigay. Ingatan Mo ang sumusuporta. Ingatan Mo ang nagbibigkas, ang natuto at nag-uusal. Ingatan Mo ang alagad. Ingatan Mo mula sa likuran; ingatan Mo mula sa harapan; ingatan Mo mula sa hilaga; ingatan Mo mula sa timog; ingatan Mo mula sa itaas; ingatan Mo mula sa ibaba. Sa lahat ng panig, ingatan Mo ako—ingatan Mo ako sa bawat dako.

Verse 5

त्वं वाङ्मयस् त्वं चिन्मयः । त्वम् आनन्दमयस् त्वं ब्रह्ममयः । त्वं सच्चिदानन्दाद्वितीयोऽसि । त्वं प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वं ज्ञानमयो विज्ञानमयोऽसि ॥५॥

Ikaw ay binubuo ng banal na Salita (vāc); Ikaw ay binubuo ng Kamalayan (cit). Ikaw ay binubuo ng Kaligayahang ganap (ānanda); Ikaw ay binubuo ng Brahman. Ikaw ang di-may-kapantay sa Sat–Cit–Ānanda. Ikaw ang Brahman na tuwirang nahahayag. Ikaw ay binubuo ng kaalaman; Ikaw ay binubuo ng mapanuring kaalaman (vijñāna).

Verse 6

सर्वं जगदिदं त्वत्तो जायते । सर्वं जगदिदं त्वत्तस्तिष्ठति । सर्वं जगदिदं त्वयि लयमेष्यति । सर्वं जगदिदं त्वयि प्रत्येति । त्वं भूमिरापोऽनलोऽनिलो नभः । त्वं चत्वारि वाक्पदानि । त्वं गुणत्रयातीतः । त्वं...

Ang buong sanlibutang ito ay isinilang mula sa Iyo. Ang buong sanlibutang ito ay nananatili dahil sa Iyo. Ang buong sanlibutang ito ay malulusaw at papasok sa Iyo. Ang buong sanlibutang ito ay bumabalik sa Iyo. Ikaw ang lupa, tubig, apoy, hangin, at kalawakan (ākāśa). Ikaw ang apat na antas ng Salita (vāc). Ikaw ay lampas sa tatlong guṇa. Ikaw ay lampas sa tatlong kalagayan (gising, panaginip, mahimbing na tulog). Ikaw ay lampas sa tatlong katawan. Ikaw ay lampas sa tatlong panahon. Ikaw ay laging nakalagay sa mūlādhāra. Ikaw ang diwa ng tatlong kapangyarihan (śakti). Ang mga yogin ay palagi Kang pinagninilayan. Ikaw si Brahmā; Ikaw si Viṣṇu; Ikaw si Rudra; Ikaw si Indra; Ikaw si Agni; Ikaw si Vāyu; Ikaw si Sūrya; Ikaw si Candra; Ikaw ang Brahman—Bhūḥ, Bhuvaḥ, Svaḥ—Om.

Verse 7

गणादिं पूर्वमुच्चार्य वर्णादिंस्तदनन्तरम् । अनुस्वारः परतरः । अर्धेन्दुलसितम् । तारेण ऋद्धम् । एतत्तव मनुस्वरूपम् ॥७॥

Unang bigkasin ang unang tunog ng “gaṇa” (ang “ga”), saka ang unang tunog ng “varṇa” (ang “a”); kasunod nito ang anusvāra. Pinapalamutian ng kalahating buwan (ardhacandra) at pinupuspos ng “tāra” (pantig na Oṃ). Ito ang anyo ng Iyong mantra.

Verse 8

गकारः पूर्वरूपम् । अकारो मध्यमरूपम् । अनुस्वारश्चान्त्यरूपम् । बिन्दुरुत्तररूपम् । नादः सन्धानम् । संहिता सन्धिः । सैषा गणेशविद्या ॥८॥

Ang titik “ga” ang unang anyo; ang titik “a” ang gitnang anyo; ang anusvāra ang huling anyo; ang bindu ang kasunod na (mas mataas na) anyo. Ang nāda ang pagdurugtong; ang saṃhitā ang sandhi (pagsasanib). Ito nga ang kaalamang Gaṇeśa.

Verse 9

गणक ऋषिः । निचृद्गायत्री छन्दः । श्रीमहागणपतिर्देवता । ॐ गं गणपतये नमः ॥९॥

Si Gaṇaka ang ṛṣi (tagakita); ang Nicṛd-gāyatrī ang chandas (sukat); si Śrī Mahāgaṇapati ang devatā (diyos na sinasamba). “Oṃ gaṃ gaṇapataye namaḥ” — pagpupugay kay Gaṇapati.

Verse 10

एकदन्ताय विद्महे वक्रतुण्डाय धीमहि । तन्नो दन्तिः प्रचोदयात् ॥१०॥

Nakikilala at pinagninilayan namin ang May-Isang-Pangil; minumuni-muni namin ang May-Kurbadong-Nguso. Nawa’y si Dantin, ang May-Ngipin, ang mag-udyok at magbigay-liwanag sa amin.

Verse 11

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...

Pagbulayan si Gaṇapati: ang May-Isang-Pangil, may apat na kamay, may hawak na lubid na panali at pang-udyok na kawit; may hawak ding pangil at mudrā ng pagbibigay-biyaya, na ang daga ang kanyang watawat. Siya’y mapula, malaki ang tiyan, ang mga tainga’y gaya ng bilao, nakadamit na pula; ang mga sangkap ay pinahiran ng pulang halimuyak, maringal na sinasamba ng pulang mga bulaklak; ang diyos na mahabagin sa mga bhakta, ang di-nasisirang sanhi ng sanlibutan; nahayag sa pasimula ng paglikha, lampas sa Prakṛti at lampas sa Puruṣa. Ang laging nagmumuni nang ganito ay yogin, ang pinakamainam sa mga yogin.

Verse 12

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...

Pagbulayan si Gaṇapati: ang May-Isang-Pangil, may apat na kamay, may hawak na lubid na panali at pang-udyok na kawit; may hawak ding pangil at mudrā ng pagbibigay-biyaya, na ang daga ang kanyang watawat. Siya’y mapula, malaki ang tiyan, ang mga tainga’y gaya ng bilao, nakadamit na pula; ang mga sangkap ay pinahiran ng pulang halimuyak, maringal na sinasamba ng pulang mga bulaklak; ang diyos na mahabagin sa mga bhakta, ang di-nasisirang sanhi ng sanlibutan; nahayag sa pasimula ng paglikha, lampas sa Prakṛti at lampas sa Puruṣa. Ang laging nagmumuni nang ganito ay yogin, ang pinakamainam sa mga yogin.

Verse 13

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...

(Dapat pagnilayan si Gaṇapati:) ang May-Isang Pangil, may apat na kamay, may hawak na lubid na panali at pangkawit; tangan din ang basag na pangil at ang kamay na nagbibigay-biyaya, taglay ang watawat ng daga; mapula ang anyo, malaki ang tiyan, taingang gaya ng bilao, nakadamit na pula; ang mga sangkap ay pinahiran ng pulang halimuyak, sinasamba nang mainam sa pulang bulaklak; ang Diyos na mahabagin sa mga deboto, ang di-nagmamaliw na sanhi ng sanlibutan; nahayag sa pasimula ng paglikha, lampas sa Prakṛti at lampas sa Puruṣa. Ang laging nagmumuni nang ganito ay yogin, ang pinakamainam sa mga yogin.

Verse 14

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...

(Dapat pagnilayan si Gaṇapati:) ang May-Isang Pangil, may apat na kamay, may hawak na lubid na panali at pangkawit; tangan din ang basag na pangil at ang kamay na nagbibigay-biyaya, taglay ang watawat ng daga; mapula ang anyo, malaki ang tiyan, taingang gaya ng bilao, nakadamit na pula; ang mga sangkap ay pinahiran ng pulang halimuyak, sinasamba nang mainam sa pulang bulaklak; ang Diyos na mahabagin sa mga deboto, ang di-nagmamaliw na sanhi ng sanlibutan; nahayag sa pasimula ng paglikha, lampas sa Prakṛti at lampas sa Puruṣa. Ang laging nagmumuni nang ganito ay yogin, ang pinakamainam sa mga yogin.

Verse 15

नमो व्रातपतये नमो गणपतये नमः प्रमथपतये । नमस्तेऽस्तु लम्बोदराय एकदन्ताय विघ्नविनाशिने । शिवसुताय श्रीवरदमूर्तये नमः ॥१५॥

Pagpupugay sa Panginoon ng mga pangkat (Vrāta); pagpupugay kay Gaṇapati; pagpupugay sa Panginoon ng mga Pramatha. Nawa’y ang pagpupugay ay mapasaiyo—kay Lambodara, kay Ekadanta, sa tagapuksa ng mga balakid; sa anak ni Śiva; sa mapalad na anyong nagbibigay-kaloob—pagpupugay.

Verse 16

एतदथर्वशीर्षं योऽधीते । स ब्रह्मभूयाय कल्पते । स सर्वविघ्नैर्न बाध्यते । स सर्वतः सुखमेधते । स पञ्चमहापापात् प्रमुच्यते । सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति । प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति । सायं प...

Ang sinumang nag-aaral at bumibigkas ng Atharvaśīrṣa na ito ay nagiging karapat-dapat sa kalagayan ng Brahman. Hindi siya dinaraig ng anumang hadlang; lumalago ang kaligayahan mula sa lahat ng panig. Napapalaya siya mula sa limang dakilang kasalanan. Ang pagbigkas sa gabi ay pumapawi sa kasalanang nagawa sa araw; ang pagbigkas sa umaga ay pumapawi sa kasalanang nagawa sa gabi. Sa pagsasanay tuwing umaga at gabi, ang makasalanan ay wari’y nagiging walang kasalanan. At natatamo niya ang dharma, artha, kāma, at mokṣa.

Verse 17

इदमथर्वशीर्षमशिष्याय न देयम् । यो यदि मोहाद् दास्यति । स पापीयान् भवति ॥१७॥

Ang Atharvaśīrṣa na ito ay hindi dapat ibigay sa hindi alagad. Kung may magbibigay nito dahil sa kamangmangan, siya ay nagiging higit na makasalanan.

Verse 18

सहस्रावर्तनाद्यं यं काममधीते । तं तमनेन साधयेत् । अनेन गणपतिमभिषिञ्चति । स वाग्मी भवति । चतुर्थ्यामनश्नन् जपति । स विद्यावान् भवति । इत्यथर्वणवाक्यम् । ब्रह्माद्याचरणं विद्यान्न बिभेति कदाचनेति । यो द...

Sa isang libong pag-uulit, anumang hangaring pinag-aaralan (sa pamamagitan nito), iyon ay dapat matupad sa pamamagitan nito. Sa pamamagitan nito isinasagawa ang abhiṣeka (pagpapabanal/pagpapatibay) kay Gaṇapati; nagiging mahusay sa pananalita. Sa ikaapat na tithi, kung magjapa habang nag-aayuno, nagkakamit siya ng kaalaman—ganito ang pahayag ni Atharvan. Ang nakaaalam ng wastong asal na nagsisimula kay Brahmā ay hindi kailanman natatakot. Ang sumasamba gamit ang mga usbong ng dūrvā ay nagiging tulad ni Vaiśravaṇa (Kubera). Ang sumasamba gamit ang inihaw na butil ay nagiging tanyag; nagiging matalino. Ang sumasamba gamit ang isang libong modaka ay nakakamit ang ninanais na bunga. Ang sumasamba gamit ang ghee at mga patpat na pang-alay ay nakakamit ang lahat—nakakamit ang lahat. Matapos mapakain at mapalugod nang wasto ang walong brāhmaṇa, nagiging maningning siya tulad ng araw. Sa pagbigkas sa oras ng eklipse ng araw sa isang dakilang ilog o malapit sa isang banal na larawan, nagiging ganap ang mantra. Napapalaya siya mula sa malalaking hadlang, malalaking pagkukulang, malalaking kasalanan, at malalaking kapinsalaang ritwal. Nagiging ganap na nakaaalam—ganap na nakaaalam—ang nakaaalam nang ganito. Ganito nagtatapos ang Upaniṣad.