Chhandogya

Verse 1.1.1

ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीत। ओमिति ह्युद्गायति तस्योपव्याख्यानम् ॥

Dapat sambahin ang pantig na Om bilang Udgītha. Sapagkat ang isa ay umaawit na nagsisimula sa Om. Ito ang paliwanag nito.

Verse 1.1.2

एषां भूतानां पृथिवी रसः पृथिव्या अपो रसः। अपामोषधयो रस ओषधीनां पुरुषो रसः पुरुषस्य वाग्रसो वाच ऋग्रस ऋचः साम रसः साम्न उद्गीथो रसः ॥

Sa mga nilikhang ito, ang lupa ang diwa; ng lupa, ang tubig ang diwa; ng tubig, ang mga halamang-gamot ang diwa; ng mga halamang-gamot, ang tao ang diwa; ng tao, ang pananalita ang diwa; ng pananalita, ang Ṛg Veda ang diwa; ng Ṛg Veda, ang Sāma Veda ang diwa; ng Sāma Veda, ang Udgītha ang diwa.

Verse 1.1.3

स एष रसानां रसतमः परमः परार्ध्योऽष्टमो यदुद्गीथः ॥

Ang Udgīthang ito ang diwa ng mga diwa, ang pinakadakila, ang pinakamataas, ang ikawalo.

Verse 1.1.4

कतमा कतमर्क् कतमत्कतमत् साम कतमः कतम उद्गीथ इति विमृष्टं भवति ॥

Alin ang Rk? Alin ang Sāma? Alin ang Udgītha? Sa ganito ito ay naging pinagmummasdan.

Verse 1.1.5

वागेवर्क् प्राणः सामोमित्येतदक्षरमुद्गीथः। तद्वा एतन्मिथुनं यद्वाक्च प्राणश्चर्क्च साम च ॥

Ang pananalita nga ang Rk, ang Prāṇa ang Sāma, at ang pantig na Om na ito ang Udgītha. Ito nga ay isang pares, yaong siyang pananalita at Prāṇa, ang Rk at ang Sāma.

Verse 1.1.6

तदेतन्मिथुनमोमित्येतस्मिन्नक्षरे संसृज्यते यदा वै मिथुनौ समागच्छत आपयतो वै तावन्योन्यस्य कामम् ॥

Ang pares na ito ay nagkakaisa sa pantig na Om. Sapagkat kailanman ang isang pares ay magkasama, sila nga ay tumutupad sa pagnanais ng isa't isa.

Verse 1.1.7

आपयिता ह वै कामानां भवति य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्ते ॥

Siya ay nagiging tagatupad ng mga pagnanais, na nalalaman ito, at nagmumuni-muni sa pantig bilang Udgītha.

Verse 1.1.8

तद्वा एतदनुज्ञाक्षरं यद्धि किंचानुजानात्योमित्येव तदाहैषो एव समृद्धिर्यदनुज्ञा समर्धयिता ह वै कामानां भवति य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्ते ॥

Ito nga ang pantig ng pahintulot, sapagkat kailanman ang isa ay nagbibigay ng pahintulot, sinasabi niya 'Om'. Ito nga ay kasaganaan, ang pahintulot na iyon. Siya ay nagiging tagapagtagumpay ng mga pagnanais, na nalalaman ito, at nagmumuni-muni sa pantig bilang Udgītha.

Verse 1.1.9

तेनेयं त्रयीविद्या वर्तते ओमित्याश्रावयत्योमिति शꣳसत्योमित्युद्गायत्येतस्यैवाक्षरस्यापचित्यै महिम्ना रसेन॥

Sa pamamagitan nito, ang tatlong beses na kaalamang Vedic ay nagpapatuloy. Sa 'Om' ang isa ay tumatawag, sa 'Om' ang isa ay pumupuri, sa 'Om' ang isa ay umaawit nang malakas, sa paggalang sa pantig na ito, sa kadakilaan at diwa nito.

Verse 1.1.10

तेनोभौ कुरुतो यश्चैतदेवं वेद यश्च न वेद। नाना तु विद्या चाविद्या च यदेव विद्यया करोति श्रद्धयोपनिषदा तदेव वीर्यवत्तरं भवतीति खल्वेतस्यैवाक्षरस्योपव्याख्यानं भवति ॥

Kaya't ang dalawa ay nagsasagawa, ang nakakaalam nito at ang hindi nakakaalam. Gayunpaman, iba ang kaalaman at kamangmangan. Ang anumang isinasagawa ng isa sa kaalaman, pananampalataya, at karunungang Upanishadic, iyon lamang ang nagiging mas makapangyarihan. Sa ganito nga ang paliwanag ng pantig na ito.

Verse 1.2.1

देवासुरा ह वै यत्र संयेतिरे उभये प्राजापत्यास्तद्ध देवा उद्गीथमाजह्रुरनेनैनानभिभविष्याम इति ॥

Ang mga Deva at Asura, kapwa nagmula kay Prajāpati, ay nagtagisan sa isa't isa. Pagkatapos ay inangkin ng mga Deva ang Udgītha (Om), na nagsasabing, 'Sa pamamagitan nito ay malalampasan namin sila.'

Verse 1.2.2

ते ह नासिक्यं प्राणमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तꣳ हासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं जिघ्रति सुरभि च दुर्गन्धि च पाप्मना ह्येष विद्धः ॥

Sinamba nila ang mahalagang hininga sa ilong bilang Udgītha. Tinusok ito ng mga Asura ng kasamaan. Kaya't sa pamamagitan nito ay amoy ang mabango at masama, sapagkat ito'y tinusok ng kasamaan.

Verse 1.2.3

अथ ह वाचमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तां हासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तयोभयं वदति सत्यं चानृतं च पाप्मना ह्येषा विद्धा ॥

Pagkatapos ay sinamba nila ang pananalita bilang Udgeetha. Tinusok ito ng mga Asura ng kasamaan. Kaya't ito'y nagsasalita ng katotohanan at kasinungalingan, sapagkat ito'y tinusok ng kasamaan.

Verse 1.2.4

अथ ह चक्षुरुद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं पश्यति दर्शनीयं चादर्शनीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥

Pagkatapos ay sinamba nila ang mata bilang Udgeetha. Tinusok ito ng mga Asura ng kasamaan. Kaya't ito'y nakakakita ng nakikita at di-nakikita, sapagkat ito'y tinusok ng kasamaan.

Verse 1.2.5

अथ ह श्रोत्रमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं शृणोति श्रवणीयं चाश्रवणीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥

Pagkatapos ay sinamba nila ang pandinig bilang Udgeetha. Tinusok ito ng mga Asura ng kasamaan. Kaya't ito'y nakakarinig ng nararapat marinig at di-nararapat marinig, sapagkat ito'y tinusok ng kasamaan.

Verse 1.2.6

अथ ह मन उद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं संकल्पते संकल्पनीयं च चासंकल्पनीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम्

Pagkatapos ay sinamba nila ang isipan bilang Udgītha. Tinusok ito ng mga Asura ng kasamaan. Kaya't sa pamamagitan nito ay nagpapasiya ang isa sa nararapat at hindi nararapat. Sapagkat ang isipang ito'y tinusok ng kasamaan.

Verse 1.2.7

अथ ह य एवायं मुख्यः प्राणस्तमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तं हासुरा ऋत्वा विदध्वंसुर्यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वंसेतैवम्

Pagkatapos ay sinamba nila ang pangunahing mahalagang hininga (mukhya prāṇa) bilang Udgītha. Sinira ito ng mga Asura pagkatapos tusukin, tulad ng pagkasira ng bato kapag tinusok ng ibang bato.

Verse 1.2.8

यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वंसत एवं हैव स विध्वंसते य एवंविदि पापं कामयते यश्चैनमभिदासति स एषोऽश्माखणः

Kung paanong sumisira ang bato kapag tinusok ng ibang bato, gayon din nasisira ang nagnanais ng kasamaan o nanunumpa sa iba, na nakakaalam nito. Siya nga ay isang pumipinsala ng bato.

Verse 1.2.9

नैवैतेन सुरभि न दुर्गन्धि विजानात्यपहतपाप्मा ह्येष तेन यदश्नाति यत्पिबति तेनेतरान्प्राणानवति एतमु एवान्ततोऽवित्त्वोत्क्रमति व्याददात्येवान्तत इति॥

Sa pamamagitan nito [Vāyu], hindi nakikilala ang mabangong amoy o masamang amoy. Ang ito nga ay malaya sa kasalanan. Sa kinakain at iniinom, sinusuportahan ang ibang mahalagang hininga. Sa pagkatanto nito lamang, umaalis sa katawan. Sa katapusan, ito [Vāyu] lamang ang nagpoprotekta.

Verse 1.2.10

तं हाङ्गिरा उद्गीथमुपासांचक्र एतमु एवाङ्गिरसं मन्यन्तेऽङ्गानां यद्रसः॥

Si Angiras ay nagmeditasyon sa ito [Vāyu] bilang Udgītha. Inaari nila ito lamang bilang Angiras - ito ang diwa ng mga sangkap ng katawan.

Verse 1.2.11

तेन तं ह बृहस्पतिरुद्गीथमुपासांचक्र एतमु एव बृहस्पतिं मन्यन्ते वाग्घि बृहती तस्या एष पतिः॥

Kaya't si Brihaspati ay nagpalalim sa pagmumuni-muni sa Udgitha. Inaari nila ito lamang bilang si Brihaspati, sapagkat ang pananalita ay tunay na dakila, at ito ang panginoon nito.

Verse 1.2.12

तेन तं हायास्य उद्गीथमुपासांचक्र एतमु एवायास्यं मन्यन्त आस्याद्यदयते ॥१.२.१२॥

Sa gayong kaalaman, lumapit siya kay Ayasya para sa Udgitha. Inakala nila na si Ayasya mismo ay kakanta para sa kanila, sapagkat makakamit niya ang kanyang ninanais.

Verse 1.2.13

तेन तंह बको दाल्भ्यो विदांचकार। स ह नैमिशीयानामुद्गाता बभूव स ह स्मैभ्यः कामानागायति ॥१.२.१३॥

Sa gayon, si Baka Dalbhya ay nakilala ang Akshara. Siya ay naging Udgata, ang taga-awit, para sa mga Naimishya. Siya ay umaawit ng kanilang mga ninanais para sa kanila.

Verse 1.2.14

आगाता ह वै कामानां भवति य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्त इत्यध्यात्मम् ॥१.२.१४॥

Tunay nga, ang nakakaalam nito at nagpapalalim sa pagmumuni-muni sa Akshara bilang Udgitha ay nagiging tagakamit ng mga ninanais. Ito ang paliwanag sa Adhyatma, ang espirituwal na kahulugan.

Verse 1.3.1

अथाधिदैवतं य एवासौ तपति तमुद्गीथमुपासीतोद्यन्वा एष प्रजाभ्य उद्गायति। उद्यन्स्तमो भयमपहन्त्यपहन्ता ह वै भयस्य तमसो भवति य एवं वेद ॥

Ngayon, tungkol sa banal na aspeto, dapat magpalalim sa pagmumuni-muni sa Araw na nagniningning bilang Udgitha. Tunay nga, sa pagbangon nito, ito ay kumakanta para sa lahat ng nilalang. Sa pagbangon nito, ito ay nagpapawalang-bisa sa kadiliman at takot. Ang nakakaalam nito ay nagiging tagapag-alis ng kadiliman at takot.

Verse 1.3.2

समान उ एवायं चासौ चोष्णोऽयमुष्णोऽसौ स्वर इतीममाचक्षते स्वर इति प्रत्यास्वर इत्यमुं तस्माद्वा एतमिमममुं चोद्गीथमुपासीत ॥

Ang nandito at ang nandoon ay magkatulad. Ang nandito ay mainit, ang nandoon ay mainit. Tinatawag nila ang nandito bilang Svara, at ang nandoon bilang Pratyasvara. Kaya't dapat magpalalim sa pagmumuni-muni sa ito at iyon bilang Udgitha.

Verse 1.3.3

अथ खलु व्यानमेवोद्गीथमुपासीत यद्वै प्राणिति स प्राणो यदपानिति सोऽपानः। अथ यः प्राणापानयोः संधिः स व्यानो यो व्यानः सा वाक्। तस्मादप्राणन्ननपानन्वाचमभिव्याहरति ॥

Ngayon, dapat magpalalim sa pagmumuni-muni sa Vyana bilang Udgitha. Ang paghinga palabas ay Prana, ang paghinga pasok ay Apana. Ang pagitan ng Prana at Apana ay Vyana. Ang Vyana ay pananalita. Kaya't nang hindi humihinga palabas o pasok, ang isang tao ay nagsasalita.

Verse 1.3.4

या वाक्सर्क्तस्मादप्राणन्ननपानन्नृचमभिव्याहरति यर्क्तत्साम तस्मादप्राणन्ननपानन्साम गायति यत्साम स उद्गीथस्तस्मादप्राणन्ननपानन्नुद्गायति ॥

Ang pananalitang iyon na Rig Veda, mula roon, sa paghinga palabas at pasok, binibigkas ang mga talata ng Rich. Ang Rig ay Sama, mula roon, sa paghinga palabas at pasok, inaawit ang Sama. Ang Sama ay Udgitha, mula roon, sa paghinga palabas at pasok, inaawit ang Udgitha.

Verse 1.3.5

अतो यान्यन्यानि वीर्यवन्ति कर्माणि यथाग्नेर्मन्थनमाजेः सरणं दृढस्य धनुष आयमनमप्राणन्ननपानꣳस्तानि करोत्येतस्य हेतोर्व्यानमेवोद्गीथमुपासीत्॥

Kaya't anumang iba pang matitibay na gawain, tulad ng pagpapagalaw ng apoy sa pagkikiskisan, ang pagtakbo sa karera, ang pag-unat ng matibay na pana, isinasagawa ang mga ito sa paghinga palabas at pasok. Dahil dito, dapat sambahin ang Vyana lamang bilang Udgitha.

Verse 1.3.6

अथ खलूद्गीथाक्षराण्युपासीतोद्गीथ इति प्राण एवोत्प्राणेन ह्युत्तिष्ठति वाग्गीर्वाचो ह गिर इत्याचक्षतेऽन्नं थमन्ने हीदꣳसर्वꣳस्थितम्॥

Ngayon, dapat sambahin ang mga pantig ng Udgitha. Ang Prana lamang ay ut, sapagkat sa Prana ang isang tao ay tumitindig. Ang pananalita ay gi, sapagkat ang pananalita ay tinatawag na gira. Ang pagkain ay tham, sapagkat sa pagkain ang lahat ng ito ay nakatatag.

Verse 1.3.7

द्यौरेवोदन्तरिक्षं गीः पृथिवी थमादित्य एवोद्वायुर्गीरग्निस्थं सामवेद एवोद्यजुर्वेदो गीरृग्वेदस्थं दुग्धेऽस्मै वाग्दोहं यो वाचो दोहोऽन्नवानन्नादो भवति य एतान्येवं विद्वानुद्गीथाक्षराण्युपास्त उद्गीथ इत...

Ang langit nga ay ang Ut, ang kalagitnaang rehiyon ay ang Gīḥ, ang lupa ay ang Tham. Ang araw nga ay ang Ut, ang hangin ay ang Gīḥ, ang apoy ay ang Tham. Ang Sāmaveda nga ay ang Ut, ang Yajurveda ay ang Gīḥ, ang Ṛgveda ay ang Tham. Para sa kanya, ang pananalita ay nagbibigay ng gatas, ang gatas ng pananalita. Ang nagtataglay ng gatas ng pananalita ay nagiging taglay ng pagkain at kumakain ng pagkain. Kaya't ang nakakaalam ng mga pantig na ito ng Ud-gītha sa ganitong paraan ay dapat sumamba sa mga ito bilang Ud-gītha.

Verse 1.3.8

अथ खल्वाशीःसमृद्धिरुपसरणानीत्युपासीत येन साम्ना स्तोष्यन्स्यात्तत्सामोपधावेत्॥१.३.८॥

Ngayon, katotohanan, ang pagtupad ng mga pagnanais, ito ang mga paraan ng paglapit, kaya't dapat sumamba. Sa alinmang Sāman na nilalayong purihin, dapat lapitan ang Sāman na iyon.

Verse 1.3.9

यस्यामृचि तामृचं यदार्षेयं तमृषिं यां देवतामभिष्टोष्यन्स्यात्तां देवतामुपधावेत् ॥१.३.९॥

Sa anumang Ṛc (talata mula sa Ṛgveda) na nilalayong purihin, dapat lapitan ang Ṛc na iyon. Sa alinmang Ṛṣi (mangunguhit) na nauugnay dito, dapat lapitan ang Ṛṣi na iyon. Sa alinmang diyos na nilalayong purihin, dapat lapitan ang diyos na iyon.

Verse 1.3.10

येन छन्दसा स्तोष्यन् स्यात् तच्छन्द उपधावेत् । येन स्तोमेन स्तोष्यमाणः स्यात् तं स्तोमम् उपधावेत् ॥१.३.१०॥

Sa anumang sukat ng taludtod (chandas) na kanyang papurihan, dapat siyang lumapit sa sukat na iyon; sa anumang kaayusan ng himno (stoma) na siya ay papurihan, dapat siyang lumapit sa kaayusang iyon.

Verse 1.3.11

यां दिशम् अभिष्टोष्यन् स्यात् तां दिशम् उपधावेत् ॥१.३.११॥

Patungo sa anumang direksyon na kanyang papurihan, patungo sa direksyong iyon dapat siyang lumapit.

Verse 1.4.1

आत्मानम् अन्ततः उपसृत्य स्तुवीत, कामं ध्यायन्, अप्रमत्तः । अभ्याशो ह यदस्मै स कामः समृध्येत, यत्कामः स्तुवीतेति, यत्कामः स्तुवीतेति ॥१.३.१२॥ ॐ इत्येतदक्षरम् उद्गीथमुपासीत । ॐ इति ह्युद्गायति । तस्योप...

Sa wakas ay naglapit sa Sarili (Ātman), dapat siyang pumuri, na nagmumeditasyon sa isang pagnanais, na mapagmasid at hindi nagpapabaya sa pagpapabaya. Tunay, malapit na ang pagnanaing iyon ay magtagumpay para sa kanya, ang pagnanais na kanyang pinupuri, ang pagnanais na kanyang pinupuri. Dapat mag-meditasyon sa pantig na ito na 'Om' bilang udgītha; sapagkat ang udgītha ay inawit bilang 'Om'. Ito ang kanyang karagdagang paliwanag.

Verse 1.4.2

देवा वै मृत्योर्बिभ्यतस्त्रयीं विद्यां प्राविशन् । ते छन्दोभिरच्छादयन् यदेभिरच्छादयन् तच्छन्दसां छन्दस्त्वम् ॥१.४.२॥

Tunay nga, ang mga deva, sa takot kay Kamatayan, ay pumasok sa tatluhang banal na kaalaman (Veda). Tinakpan nila ang sarili sa pamamagitan ng mga sukat ng himig (chandas); yaong ipinantakip nila—iyon ang “pagka-sukat” ng mga sukat.

Verse 1.4.3

तानु तत्र मृत्युर्यथा मत्स्यमुदके परिपश्येदेवं पर्यपश्यदृचि साम्नि यजुषि। ते नु विदित्वोर्ध्वा ऋचः साम्नो यजुषः स्वरमेव प्राविशन्॥

Pagkaraan, doon sila minasdan ni Kamatayan, gaya ng pagtanaw sa isda sa tubig; gayon niya siniyasat ang Ṛc, ang Sāman, at ang Yajus. Nang maunawaan nila ito, sila’y umangat at pumasok sa mismong Svara—ang tunay na tinig—ng Ṛc, Sāman, at Yajus.

Verse 1.4.4

यदा वा ऋचमाप्नोत्योमित्येवातिस्वरत्येवं सामैवं यजुरेष उ स्वरो यदेतदक्षरमेतदमृतमभयं तत्प्रविश्य देवा अमृता अभया अभवन् ॥१.४.४॥

Kapag nakakamit ang Ṛc, umaawit siya nito gamit ang 'Om'; gayundin sa Sāman, gayundin sa Yajus. Ito nga ay ang Svara, ang pantig na ito, immortal at walang takot. Sa pagpasok dito, ang mga diyos ay naging immortal at walang takot.

Verse 1.4.5

स य एतदेवं विद्वानक्षरं प्रणौति, एतदेवाक्षरं स्वरममृतमभयं प्रविशति। तत्प्रविश्य यदमृता देवास्तदमृतो भवति॥१.४.५॥

Ang sinumang nakaaalam nang ganito at bumibigkas ng di-nasisirang pantig, ay pumapasok sa mismong di-nasisirang pantig na iyon—ang tunog na walang-kamatayan at walang-takot. Pagkapasok doon, siya’y nagiging walang-kamatayan, gaya ng mga diyos na walang-kamatayan.

Verse 1.5.1

अथ खलु य उद्गीथः स प्रणवः। यः प्रणवः स उद्गीथः। इत्यसौ वा आदित्य उद्गीथः। एष प्रणवः—ओमिति ह्येष स्वरन्नेति॥१.५.१॥

Ngayon, tunay nga, ang Udgītha ay ang Praṇava; ang Praṇava ay ang Udgītha. Kaya't ang Araw na yaon ay ang Udgītha; ito ay ang Praṇava, 'Om', sapagkat siya ay umaawit nang ganito.

Verse 1.5.2

एतमु एवाहमभ्यगासिषं, तस्मान्मम त्वमेकोऽसीति ह कौषीतकिः पुत्रमुवाच। रश्मींस्त्वं पर्यावर्तय; बहवो वै ते भविष्यन्तीति—अधिदैवतम्॥१.५.२॥

‘Ang mismong ito ang aking nilapitan,’—wika ni Kauṣītaki sa kanyang anak—‘kaya ikaw ang aking nag-iisang anak. Ibalik mo ang mga sinag; tunay na marami ang mapapasaiyo.’—ito’y ayon sa pananaw ng diyos (adhidaivata).

Verse 1.5.3

अथाध्यात्मं य एवायं मुख्यः प्राणस्तमुद्गीथमुपासीत । ओमिति ह्येष स्वरन्नेति ॥ १.५.३ ॥

Ngayon, ukol sa Sarili: pagnilayan ang pangunahing prāṇa, ang dakilang hininga-buhay, bilang Udgītha; sapagkat ito mismo, habang umaalingawngaw, ay “Om”.

Verse 1.5.4

एतमु एवाहमभ्यगासिषं तस्मान्मम त्वमेकोऽसीति ह कौषीतकिः पुत्रमुवाच प्राणाꣳस्त्वं भूमानमभिगायताद्बहवो वै मे भविष्यन्तीति ॥

Tunay na narating ko iyon; kaya ikaw lamang ang akin. Ganito sinabi ni Kauṣītaki sa kanyang anak: Awitin mo ang prāṇa bilang Bhūman, ang Walang-Hanggan; at marami ang darating sa akin.

Verse 1.6.1

इयमेव ऋगग्निः साम। तदेतदेतस्याम् ऋच्यध्यूढं साम। तस्माद् ऋच्यध्यूढं साम गीयते। इयमेव साग्निरम् अस् तत्साम॥१.६.१॥

Tunay na ito ang Ṛc; at si Agni (Diyos ng Apoy) ang Sāman. Ang Sāman ding ito ay nakalapat sa Ṛc na ito. Kaya ang Sāman na nakalapat sa Ṛc ang inaawit. Ito nga ang Sāman na iyon: si Agni ang tunog na “am” nito.

Verse 1.6.2

अन्तरिक्षमेव ऋग्वायुः साम। तदेतदेतस्याम् ऋच्यध्यूढं साम। तस्माद् ऋच्यध्यूढं साम गीयते। अन्तरिक्षमेव स वायुरम् अस् तत्साम॥१.६.२॥

Ang kalawakan (atmospera) nga ay ang Ṛc; si Vāyu (Hangin) ay ang Sāman. Ang Sāman na ito ay nakapatong sa Ṛc na ito. Kaya't ang Sāman na nakapatong sa Ṛc ay inaawit. Ito nga ay ang Sāman na iyon: si Vāyu ang 'am' nito.

Verse 1.6.3

द्यौरेव ऋगादित्यः साम। तदेतदेतस्याम् ऋच्यध्यूढं साम। तस्माद् ऋच्यध्यूढं साम गीयते। द्यौरेव स आदित्योऽमस् तत्साम॥१.६.३॥

Ang langit ang Ṛc; at si Āditya (Araw) ang Sāman. Ang Sāman ding ito ay nakalapat sa Ṛc na ito. Kaya ang Sāman na nakalapat sa Ṛc ang inaawit. Ito nga ang Sāman na iyon: si Āditya ang tunog na “amas” nito.

Verse 1.6.4

नक्षत्राण्येव ऋक्, चन्द्रमाः साम। तदेतदेतस्यामृच्यध्यूढं साम। तस्मादृच्यध्यूढं साम गीयते। नक्षत्राण्येव सा, चन्द्रमा अमः; तत्साम॥१.६.४॥

Ang mga bituin nga ang Ṛc (taludtod ng Ṛg); at ang buwan ang Sāman (banal na awit). Ito ang Sāman na nakasandig sa Ṛc na ito; kaya ang Sāman ay inaawit na nakasandig sa isang Ṛc. Ang mga bituin ang “sā”, ang buwan ang “ama”; iyon ang Sāman.

Verse 1.6.5

अथ यदेतदादित्यस्य शुक्लं भाः सैव ऋक्। अथ यन्नीलं परः कृष्णं तत्साम। तदेतदेतस्यामृच्यध्यूढं साम। तस्मादृच्यध्यूढं साम गीयते॥१.६.५॥

Ngayon, ang puting ningning ng araw ay ang Ṛc; at ang bughaw na madilim, lubhang itim, ay ang Sāman. Ito ang Sāman na nakasandig sa Ṛc na ito; kaya ang Sāman ay inaawit na nakasandig sa isang Ṛc.

Verse 1.6.6

अथ यदेवैतदादित्यस्य शुक्लं भाः सैव सा। अथ यन्नीलं परः कृष्णं तद् अमः; तत्साम। अथ य एषोऽन्तरादित्ये हिरण्मयः पुरुषो दृश्यते, हिरण्यश्मश्रुः हिरण्यकेशः, आप्रणस्वात् सर्व एव सुवर्णः॥१.६.६॥

Ngayon, ang puting ningning ng araw ay ang “sā”; at ang bughaw na madilim, lubhang itim, ay ang “ama”: iyon ang Sāman. At ang Ginintuang Persona na nakikita sa loob ng araw—may gintong balbas, gintong buhok—hanggang sa dulo ng mga kuko, siya ay lubos na ginto.