Adhyaya 6

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग प्रह्लादा सुरसत्तम । येन नः कलिमध्ये तु दर्शितो भगवान्हरिः

Wika ng mga rishi: Sadhu, sadhu! O mapalad na Prahlāda, pinakadakila sa mga mararangal—sa pamamagitan mo, kahit sa gitna ng Panahong Kali, naipakita sa amin si Bhagavān Hari.

Verse 2

त्वन्मुखक्षीरसिंधूत्था कथेयममृतोपमा । कर्णाभ्यां पिबतां तृप्तिर्मुनीनां न प्रजायते । कथयस्व महाबाहो तीर्थयात्रां सुविस्तराम्

Ang salaysay na ito, mula sa iyong bibig na wari’y sumibol sa Karagatang Gatas, ay tulad ng amṛta. Kahit inumin ito ng mga muni sa pamamagitan ng kanilang mga tainga, hindi pa rin sila nasisiyahan. O makapangyarihang may malalakas na bisig, isalaysay nang ganap ang paglalakbay-pananampalataya sa mga banal na tīrtha.

Verse 3

अस्माभिस्तत्र गंतव्यं वहते यत्र गोमती । तिष्ठते यत्र भगवांश्चक्रतीर्थावलोककः

Dapat tayong magtungo sa pook na dinadaluyan ng Ilog Gomatī, at kung saan nananahan ang Mapalad na Panginoon—Siya na tumitingin sa Cakratīrtha at nagpapabanal dito.

Verse 4

भवाब्धौ पतितांस्तात उद्धरस्व भवार्णवात् । तीर्थयात्राविधानं च कथयस्व महामते

“O minamahal, iahon mo ang mga nahulog sa karagatan ng pag-iral sa daigdig; iligtas sila mula sa dagat ng saṃsāra. At o dakila ang pag-iisip, ipaliwanag mo ang wastong paraan ng paglalakbay-pananampalataya sa mga tīrtha.”

Verse 5

प्रह्लाद उवाच । गत्वा तु गोमतीतीरे प्रणमेद्दंडवच्च ताम् । प्रक्षाल्य पाणिपादौ च कृत्वा च करयोः कुशान्

Sinabi ni Prahlāda: “Pagdating sa pampang ng Gomatī, magpatirapa at magbigay-galang sa kanya nang lubos, na parang tungkod na nakahandusay sa lupa. Pagkaraan, hugasan ang mga kamay at paa, at humawak ng damong kuśa sa mga kamay.”

Verse 6

गृहीत्वा तु फलं शुभ्रमक्षतैश्च समन्वितम् । प्राङ्मुखः प्रयतो भूत्वा दद्यादर्घ्यं विधानतः

“Pagkatapos, kumuha ng isang dalisay na bunga na may kasamang bigas na buo (akṣata). Sa pagiging payapa at may disiplina, humarap sa silangan at maghandog ng arghya ayon sa wastong tuntunin.”

Verse 7

ब्रह्मलोकात्समायाते वसिष्ठतनये शुभे । सर्वपापविशुद्ध्यर्थं ददाम्यर्घ्यं तु गोमति

O Gomatī, mapalad na anak na babae ni Vasiṣṭha na nagmula sa Brahmaloka—upang luminis sa lahat ng kasalanan, iniaalay ko sa iyo ang arghya na ito.

Verse 8

वसिष्ठतनये देवि सुरवंद्ये यशस्विनि । त्रैलोक्यवंदिते देवि पापं मे हर गोमति

O Diyosa, anak ni Vasiṣṭha, sinasamba ng mga deva at maluwalhati; O Diyosa na pinararangalan sa tatlong daigdig, alisin mo ang aking kasalanan, O Gomatī.

Verse 9

इत्युच्चार्य्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । विष्णुं संस्मृत्य मनसा मंत्रमेतमुदीरयेत्

Pagkasabi nito, O pinakamainam sa mga dvija, hawakan ang luwad sa kamay, at sa isip ay alalahanin si Viṣṇu, saka bigkasin ang mantrang ito.

Verse 10

अश्वक्रांते रथक्रांते विष्णुक्रांते वसुंधरे । उद्धृताऽसि वराहेण कृष्णेन शतबाहुना

O Daigdig, na tinapakan ng mga kabayo, tinapakan ng mga karwahe, tinapakan ni Viṣṇu—O Vasundharā—iniangat ka ni Varāha, ni Kṛṣṇa na may sandaang bisig.

Verse 11

मृत्तिके हर मे पापं यन्मया पूर्वसंचितम् । त्वया हतेन पापेन पूतः संवत्सरं भवेत्

O banal na luwad (mṛttikā), alisin mo ang aking kasalanang naipon mula pa noon. Kapag winasak mo ang kasalanang iyon, ang tao’y magiging dalisay sa loob ng isang buong taon.

Verse 12

इत्येवं मृदमालिप्य स्नानं कुर्य्याद्यथाविधि । आपो अस्मानिति स्नात्वा शृणुध्वं यत्फलं लभेत्

Sa ganitong paraan, matapos pahiran ang sarili ng banal na lupa, dapat maligo ayon sa itinakdang tuntunin. Pagkaligo habang binibigkas ang “āpo asmān…”, pakinggan ngayon ang bunga (biyaya) na matatamo.

Verse 13

कुरुक्षेत्रे च यत्पुण्यं राहुग्रस्ते दिवाकरे । स्नानमात्रेण तत्पुण्यं गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

Anumang kabutihang nakukuha sa Kurukṣetra kapag nilalamon ni Rāhu ang araw—yaon ding kabutihan ay nakakamit sa simpleng pagligo sa Gomatī, sa harapan ni Kṛṣṇa.

Verse 14

भक्त्या स्नात्वा तु तत्रैवं कुर्यात्कर्म यथोदितम् । देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पयेद्भावसंयुतः

Pagkatapos maligo roon nang may debosyon, gawin ang mga gawain-ritwal ayon sa itinuro. At taglay ang tapat na damdamin, maghandog ng tarpana (pag-aalay ng tubig) sa mga deva, sa mga ninuno, at maging sa mga tao.

Verse 15

ये च रौरवसंस्था हि ये च कीटत्वमागताः । गोमतीनीरदानेन मुक्तिं यांति न संशयः

Kahit yaong nananahan sa impiyernong Raurava, at yaong nahulog sa kalagayang uod—sa pag-aalay ng tubig ng Gomatī, nakakamit nila ang kalayaan (moksha); walang pag-aalinlangan.

Verse 16

विनाप्यक्षतदर्भैर्वा विना भावनया तथा । वारिमात्रेण गोमत्यां गयाश्राद्धफलं लभेत्

Kahit walang bigas na akṣata at damong darbha, at kahit walang masalimuot na pagninilay—sa tubig lamang sa Gomatī, natatamo ang bunga ng Śrāddha na isinasagawa sa Gayā.

Verse 17

ततश्च विप्रानाहूय वेदज्ञांस्तीरसंश्रयान् । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

Pagkaraan, anyayahan ang mga Brahmin na bihasa sa Veda at naninirahan sa banal na pampang; sambahin nang marapat ang mga Viśvedevas at iba pang mga diyos, at isagawa ang Śrāddha para sa mga ninuno.

Verse 18

श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कृत्वा विधानतः । दक्षिणां च ततो दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा

Taglay ang dakilang pananampalataya, matapos isagawa ang Śrāddha ayon sa tuntunin, saka magbigay ng dakṣiṇā—ginto at gayundin pilak—bilang parangal sa pari.

Verse 20

दद्याद्विप्रं समभ्यर्च्य वस्त्रालंकारभूषणैः । सप्तधान्ययुतां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति

Pagkatapos parangalan nang may paggalang ang isang Brahmin sa pamamagitan ng kasuotan, alahas at palamuti, maghandog ng kaloob na may kasamang pitong uri ng butil, na nagsasabi: “Nawa’y malugod sa akin si Viṣṇu.”

Verse 21

आसीमांतं विसृज्यैतान्ब्राह्मणान्नियतेंद्रियः । दीनांधकृपणेभ्यश्च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

Matapos ihatid nang may paggalang ang mga Brahmin na ito hanggang sa hangganan, na may pagpipigil sa mga pandama, magbigay rin ng kawanggawa ayon sa makakaya sa mga dukha, bulag, at mga salat.

Verse 22

गोमती गोमयस्नानं गोदानं गोपिचन्दनम् । दर्शनं गोपिनाथस्य गकाराः पंच दुर्लभाः

Ang Gomatī, ang paglilinis na paliligo gamit ang dumi ng baka, ang pag-aalay ng baka, ang gopī-candana (banal na luwad), at ang darśana kay Gopīnātha—ang limang ito na nagsisimula sa “ga” ay bihirang makamtan.

Verse 23

तस्माच्चैव प्रकर्तव्यं गोदानं गोमतीतटे । एवं कृत्वा द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः

Kaya nga, tiyak na dapat isagawa ang pag-aalay ng kaloob na baka sa pampang ng ilog Gomatī. Sa paggawa nito, O pinakadakila sa mga dvija, ang tao’y nagiging yaong ganap na natupad ang kanyang mga tungkulin.

Verse 24

ये गता नरकं घोरं ये च प्रेतत्वमागताः । पूर्वकर्मविपाकेन स्थावरत्वं गताश्च ये

Yaong mga napunta sa kakila-kilabot na impiyerno, yaong naging preta (ligaw na espiritu), at yaong—dahil sa paghinog ng dating karma—nahulog sa di-makakilos na pag-iral (gaya ng mga halaman at iba pa)…

Verse 25

पितृपक्षे च ये केचिन्मातृपक्षे कुलोद्भवाः । सर्वे ते मुक्तिमायांति गोमत्या दर्शनात्कलौ

Sa Pitṛpakṣa (panahong banal para sa mga Ama) at gayundin sa Mātṛpakṣa (panahong banal para sa mga Ina), alinmang ninunong sumibol sa angkan—siláng lahat ay nakakamit ang kalayaan sa Panahong Kali sa pamamagitan lamang ng mapalad na darśana, ang pagtanaw sa Gomatī.

Verse 26

कृतं श्राद्धं नरैर्यैस्तु गोमत्यां भूसुरोत्तमाः । हयमेधस्य यज्ञस्य फलमायांत्यसंशयम्

O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, ang mga taong nagsasagawa ng śrāddha sa Gomatī ay tiyak na nakakamit ang bunga ng sakripisyong Aśvamedha, walang alinlangan.

Verse 27

गंगास्नानेन यत्पुण्यं प्रयागे परिकीर्त्तितम् । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां श्राद्धकृन्नरः

Anumang kabanalang ipinahahayag para sa pagligo sa Gaṅgā sa Prayāga, yaon ding kabanalan ang nakakamit ng taong nagsasagawa ng śrāddha sa Gomatī.

Verse 28

विष्णुलोकं हि गच्छंति पितरस्तत्कुलोद्भवाः । अनेकजन्मसाहस्रं पापं याति न संशयः

Tunay nga, ang mga Ninuno—yaong mga nagmula sa angkang iyon—ay nagtutungo sa daigdig ni Viṣṇu; at ang mga kasalanang naipon sa libo-libong kapanganakan ay napapawi, walang alinlangan.

Verse 29

सुवर्णशृंगसहितां राजतखुरभूषिताम् । रत्नपुच्छां वस्त्रयुतां ताम्रपृष्ठां सवत्सकाम्

Maghandog ng isang baka na may sungay na ginto, mga kuko na pinalamutian ng pilak, buntot na may hiyas, nababalutan ng kasuotan, may takip na tanso sa likod, at kasama ang kanyang guya.

Verse 30

यो नरः कार्त्तिके स्नानं गोमत्यां कुरुते द्विजाः । प्रसन्नो भगवांस्तस्य लक्ष्म्या सह न संशयः

O mga brāhmaṇa, ang lalaking naliligo sa Ilog Gomati sa buwan ng Kārttika—sa kanya nalulugod ang Panginoon, kasama si Lakṣmī, walang alinlangan.

Verse 31

प्रत्यहं हुतं भोक्तारं तर्पयेत्सुसमाहितः । प्रत्यहं षड्रसं देयं भोजनं च द्विजातये

Araw-araw, nang may matatag na pagninilay, dapat bigyang-lugod ang tumatanggap ng handog sa pamamagitan ng pag-aalay; at araw-araw ay magbigay ng pagkain na may anim na lasa, at magpakain din sa isang dalawang-beses-na-ipinanganak (brāhmaṇa).

Verse 32

पूजयेत्कृष्णदेवं च प्रत्यहं भक्तितत्परः । येन केनापि विप्रेन्द्राः स्थातव्यं नियमेन तु

Na nakatuon sa debosyon, sambahin ang Panginoong Kṛṣṇa araw-araw. O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, sa anumang paraan man, dapat manatiling matatag sa niyama (panata at disiplina).

Verse 33

ब्राह्मणानुज्ञया तत्र गृह्णीयान्नियमान्नरः । संपूर्णे कार्त्तिके मासि संप्राप्ते बोधवासरे

Sa pahintulot ng mga brāhmaṇa roon, dapat tanggapin at tuparin ng tao ang mga niyama (mga panata at tuntunin). Kapag ganap na natapos ang buwang Kārttika at dumating ang araw na tinatawag na Bodhavāra, nararating ng ritwal ang nararapat na pagtatapos.

Verse 34

पंचामृतेन देवेशं स्नापयेत्तीर्थवारिणा । श्रीखण्डं कुंकुमोन्मिश्रं मृगनाभिसमन्वितम् । विलेपयेच्च देवेशं भक्त्या दामोदरं हरिम्

Dapat paliguan ang Panginoon ng mga diyos (Devēśa) ng pañcāmṛta at ng tubig na banal mula sa tīrtha. Pagkaraan, pahiran ang Panginoon ng mga diyos ng śrīkhaṇḍa na sandal paste na hinaluan ng kuṅkuma (saffron) at mṛganābhi (musk); at sa debosyon, gayon ding pahiran si Dāmodara Hari.

Verse 35

कुसुमैर्वारिसंभूतैस्तुलस्या करवीरकैः । तद्देशसंभवैः पुष्पैः पूजयेद्गरुडध्वजम्

Sambahin si Viṣṇu na may bandilang Garuḍa sa pamamagitan ng mga bulaklak na isinilang sa tubig, ng tulasī, ng mga bulaklak ng karavīra (oleander), at ng mga bulaklak na tumutubo sa mismong banal na lupain na iyon.

Verse 36

नैवेद्यं रुचिरं दद्याद्वि ष्णुर्मे प्रीयतामिति । गीतवाद्यादिनृत्येन तथा पुस्तकवाचनैः

Maghandog ng kaaya-ayang naivedya at manalangin: “Nawa’y malugod sa akin si Viṣṇu.” At parangalan Siya sa pag-awit, pagtugtog ng mga instrumento, pagsayaw, at pati sa pagbigkas ng mga banal na aklat.

Verse 37

रात्रौ जागरणं कार्य्यं स्तोत्रैर्नानाविधैरपि । आहूय ब्राह्मणान्भक्त्या भोजयेच्च स्वशक्तितः

Sa gabi, magsagawa ng pagpupuyat na debosyonal (jāgaraṇa) sa pagbigkas ng iba’t ibang stotra. At sa pananampalataya, anyayahan ang mga brāhmaṇa at pakainin sila ayon sa sariling kakayahan.

Verse 38

ततो रथस्थितं देवं पूजयेद्गरुडध्वजम् । कार्त्तिकांते च विप्रेंद्रा गोमत्युदधिसंगमे

Pagkaraan nito, sambahin ang Panginoong may watawat ni Garuḍa habang Siya’y nakatindig sa karwahe; at sa pagtatapos ng Kārttika, O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, gawin ito sa tagpuan ng Ilog Gomatī at ng dagat.

Verse 39

स्नात्वा पितॄंश्च संतर्प्य पूजयेच्च जनार्द्दनम् । सुवस्त्रैर्भूषणैश्चापि समभ्यर्च्य रमापतिम् । अनुज्ञया तु विप्राणां व्रतं संपूर्णतां नयेत्

Pagkaligo at matapos bigyang-kasiyahan ang mga ninuno sa pamamagitan ng mga handog, sambahin si Janārdana. At sambahin din ang Panginoon ni Ramā sa mararangyang kasuotan at mga palamuti; at sa pahintulot ng mga brāhmaṇa, dalhin ang panata sa ganap na katuparan.

Verse 40

एवं यः स्नाति विप्रेन्द्राः कार्त्तिके कृष्णसन्निधौ । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

Kaya nga, O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, sinumang maligo sa Kārttika sa harap ng presensya ni Kṛṣṇa ay mapapalaya sa lahat ng kasalanan at makararating sa daigdig ni Viṣṇu.

Verse 41

माघस्नानं नरो भक्त्या गोमत्यां कुरुते तु यः । वैनतेयोदये नित्यं संतुष्टः सह भार्यया

Ngunit ang lalaking may debosyon na nagsasagawa ng paliligo sa Māgha sa Ilog Gomatī—araw-araw sa pagsikat ng araw—na nananatiling payapa at nasisiyahan, kasama ang kanyang asawa, (ay tumutupad sa pinupuring pagtalima).

Verse 42

तिला हिरण्यसहिता देया ब्राह्मणसत्तमे । मोदका गुडसंमिश्राः प्रत्यहं दक्षिणान्विताः

O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, ipagkaloob ang linga (sesame) na may kasamang ginto bilang kaloob; at araw-araw, magbigay ng modaka na hinaluan ng jaggery, kalakip ang nararapat na dakṣiṇā.

Verse 43

तिलैराज्याप्लुतैर्होमः कर्त्तव्यः प्रत्यहं नरैः । होमार्थं सेवयेद्वह्निं न शीतार्थं कदाचन

Dapat magsagawa ang mga lalaki ng araw-araw na homa gamit ang mga butil ng linga na binabad sa ghee. Alagaan ang banal na apoy para sa homa, at huwag kailanman para lamang magpainit laban sa lamig.

Verse 44

गोमत्यां स्नाति यो भक्त्या माघं माधववल्लभम् । समाप्तौ रक्तवस्त्राणि कञ्चुकोष्णीषमेव च

Sinumang may debosyon na naliligo sa Ilog Gomatī sa buong buwan ng Māgha—na minamahal ni Mādhava—sa pagtatapos ng panata ay dapat maghandog ng pulang kasuotan, at gayundin ng tunika at putong sa ulo.

Verse 45

दद्यादुपानहौ भक्त्या कुंकुमं च विशेषतः । कम्बलं तैलपक्वं च विष्णुर्मे प्रीयतामिति

Sa debosyon, dapat magbigay ng panyapak, at lalo na ng kunkuma (saffron). Maghandog din ng kumot at pagkaing niluto sa langis, at manalangin: “Nawa’y malugod sa akin si Viṣṇu.”

Verse 46

स्वामिकार्य्यमृतानां च संग्रामे शस्त्रसंकुले । गवार्थे ब्राह्मणार्थे च मृतानां या गतिः स्मृता

Ang pinagpalang hantungan matapos mamatay, ayon sa itinuturo ng tradisyon, para sa mga namatay habang naglilingkod sa kanilang panginoon, o namatay sa digmaan sa gitna ng mga sandata, o alang-alang sa mga baka, o alang-alang sa mga brāhmaṇa—

Verse 47

माघस्नाने च सा प्रोक्ता गोमत्यां नात्र संशयः । सर्वदानफलं तस्य सर्व तीर्थफलं तथा

Ang gayunding dakilang hantungan/merito ay ipinahayag din para sa pagligo sa Māgha sa Gomatī—walang pag-aalinlangan. Sa kanya, nagbubunga ito ng gantimpala ng lahat ng dāna at gayundin ng bunga ng lahat ng tīrtha.

Verse 48

माघस्नानान्नरो याति विष्णुलोकं सनातनम् । सर्वान्कामानवाप्नोति समभ्यर्च्य जनार्द्दनम्

Sa banal na pagligo sa buwan ng Māgha, ang tao’y makararatíng sa walang-hanggang daigdig ni Viṣṇu; at sa tapat na pagsamba kay Janārdana, natatamo niya ang lahat ng minimithi.

Verse 49

माघं यः क्षपते सर्वं गोमत्युदधिसंगमे । ब्राह्मणानुज्ञया विप्राः सर्वं संपूर्णतां व्रजेत्

O mga brāhmaṇa, sinumang magpalipas ng buong buwan ng Māgha sa tagpuan ng Ilog Gomatī at ng karagatan—na may pahintulot ng mga brāhmaṇa—ay makakamtan ang ganap na kaganapan sa lahat ng bagay.

Verse 50

पापिनोऽपि द्विजश्रेष्ठा ये स्नाता गोमतीजले । यज्विनां च गतिं यांति प्रसादाच्चक्रपाणिनः

O pinakadakila sa mga brāhmaṇa, kahit ang makasalanan na maligo sa tubig ng Gomatī ay makaaabot sa hantungan ng mga nagsasagawa ng yajña, sa biyaya ng Panginoong may hawak ng Sudarśana-cakra (Viṣṇu).

Verse 51

ब्रह्मरुद्रपदादूर्ध्वं यत्पदं चक्रपाणिनः । स्नानमात्रेण गोमत्यां तत्प्रोक्तं कृष्णसंनिधौ

Ang tahanan ng Panginoong may hawak ng Cakra, na higit pa sa mga kalagayan nina Brahmā at Rudra—sinasabing natatamo sa pagligo lamang sa Gomatī, sa mismong harapan ni Kṛṣṇa (Dvārakā).

Verse 52

मित्रद्रोहे च यत्पापं यत्पापं गुरुघातिनि । तत्पापं समवाप्नोति यात्राभंगं करोति यः

Anumang kasalanan sa pagtataksil sa kaibigan, at anumang kasalanan sa pagpatay sa guru—yaon ding kasalanan ang napapasa sa sinumang sumisira o humahadlang sa isang banal na paglalakbay (yātrā).

Verse 53

ब्रह्मस्वहारिणः पापास्तथा देवस्वहारिणः । स्नानमात्रेण शुद्ध्यंति गोमत्यां नात्र संशयः

Kahit yaong nadungisan ng kasalanang pagnanakaw ng ari-arian ng mga Brāhmaṇa, at gayundin ang nagnanakaw ng ari-arian ng templo o ng mga diyos, ay nalilinis sa pagligo lamang sa Gomatī—walang pag-aalinlangan dito.

Verse 54

भीताऽभयप्रदानेन यत्पुण्यं लभते नरः । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां स्नानमात्रतः

Anumang kabutihang nakukuha ng tao sa pagbibigay ng kawalang-takot sa mga natatakot, ang kabutihang iyon din ay nakakamit niya sa pagligo lamang sa Gomatī.

Verse 55

भीताभय प्रदानेन पुत्रानिष्टान्न संशयः । धनकामस्तु विपुलं लभते धनमूर्जितम्

Sa pagbibigay ng kawalang-takot sa mga natatakot, tiyak na magkakamit ng mabubuting anak na lalaki—walang pag-aalinlangan. At ang nagnanais ng yaman ay tatanggap ng saganang, matatag na kasaganaan.

Verse 56

प्राप्नुयादीप्सितान्कामान्गोमतीनीरसंगमे । कृतकृत्यो भवेद्विप्रा ऋणान्मुच्येत पैतृकात्

Sa tagpuan ng mga tubig ng Gomatī, natatamo ng tao ang ninanais na mga layon. O brāhmaṇa, nagiging ganap siya sa mga tungkulin ng buhay at napapalaya sa utang na minana sa mga ninuno.

Verse 57

मनसा वचसा चैव कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते पापं गोमतीनीरसंगमात्

Anumang kasalanang naipon sa isip, sa salita, at sa gawa—lahat iyon ay napapawi sa kapangyarihan ng tagpuan ng mga tubig ng Gomatī.

Verse 58

पीतांबरधरो भूत्वा तथा गरुडवाहनः । वनमाली चतुर्बाहुर्दिव्यगन्धानुलेपनः । याति विष्ण्वालयं विप्रा अपुनर्भवलक्षणम्

Kapag nagayakan na tulad ni Viṣṇu—nakasuot ng dilaw, nakasakay kay Garuḍa, may kuwintas na bulaklak ng gubat, may apat na bisig, pinahiran ng banal na pabango—O mga brāhmaṇa, siya’y tutungo sa tahanan ni Viṣṇu, na may tanda ng paglaya sa muling pagsilang.

Verse 59

गोमतीस्नानमात्रेण मानवो नात्र संशयः । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णुं सनातनम्

Sa pagligo lamang sa Gomātī, ang tao—walang pag-aalinlangan—napapalaya sa lahat ng kasalanan at nakararating kay Viṣṇu, ang Walang Hanggan.