त्वन्मुखक्षीरसिंधूत्था कथेयममृतोपमा । कर्णाभ्यां पिबतां तृप्तिर्मुनीनां न प्रजायते । कथयस्व महाबाहो तीर्थयात्रां सुविस्तराम्
tvanmukhakṣīrasiṃdhūtthā katheyamamṛtopamā | karṇābhyāṃ pibatāṃ tṛptirmunīnāṃ na prajāyate | kathayasva mahābāho tīrthayātrāṃ suvistarām
Ang salaysay na ito, mula sa iyong bibig na wari’y sumibol sa Karagatang Gatas, ay tulad ng amṛta. Kahit inumin ito ng mga muni sa pamamagitan ng kanilang mga tainga, hindi pa rin sila nasisiyahan. O makapangyarihang may malalakas na bisig, isalaysay nang ganap ang paglalakbay-pananampalataya sa mga banal na tīrtha.
Ṛṣis (Sages)
Tirtha: Dvārakā tīrtha-yātrā (requested in detail)
Type: kshetra
Listener: Prahlāda
Scene: Prahlāda speaks; his words are visualized as a luminous stream like the Milk Ocean’s nectar flowing into the ears of sages, who sit rapt, asking for a detailed itinerary of sacred fords.
Śravaṇa (devout listening) to tīrtha-māhātmya is itself nourishing; sacred narration kindles continual longing for dharma and pilgrimage.
Not a single site; the sages request an expanded account of the tīrtha-yātrā connected with Dvārakā and its holy places.
Listening to the kathā (śravaṇa) and requesting/receiving detailed guidance for tīrtha pilgrimage.