Adhyaya 33

Verse 1

नारद उवाच । ततस्तं गिरिवर्ष्माणं पतितं वसुधोपरि । आलिंगितमिव पृथ्व्या गुणिन्या गुणिनं यथा

Wika ni Nārada: Pagkaraan, ang may katawang tulad ng bundok ay bumagsak sa ibabaw ng lupa, na wari’y niyakap siya ng marangal na Inang Daigdig gaya ng pagyakap sa isang taong may kabutihan.

Verse 2

दृष्ट्वा देवा विस्मितास्ते जयं जगुस्तथा मुहुः । केचित्समीपमागंतुं बिभ्यति त्रिदिवौकसः

Nang makita iyon, namangha ang mga diyos at paulit-ulit na sumigaw, “Tagumpay!” Ngunit may ilang naninirahan sa langit na natakot lumapit.

Verse 3

उत्थाय तारको दैत्यः कदा चिन्नो निहंति चेत् । तं तथा पतितं दृष्ट्वा वसुधामण्डले गुहः

“Kung muling bumangon si Tāraka na asura, hindi ba niya tayo papatayin?”—ganito ang naging tugon ni Guha (Skanda) nang makita siyang nakahandusay sa ibabaw ng bilog ng daigdig.

Verse 4

आसीद्दीनमनाः पार्थ शुशोच च महामतिः । स्तवनं चापि देवानां वारयित्वा वचोऽब्रवीत्

O Pārtha, ang dakilang-loob ay nanlumo at nagdalamhati. Pinigil pa niya ang mga papuri ng mga diyos at saka nagsalita ng mga salitang ito.

Verse 5

शोच्यं पातकिनं मां च संस्तुवध्वं कथं सुराः । पंचानामपि यो भर्ता प्राकृतोऽसौ न कीर्त्यते

“O mga sura, paano ninyo ako mapupuri—ako na makasalanang dapat kaawaan? Kahit ang panginoon ng lima (pandama), kapag naging makamundo lamang, ay hindi karapat-dapat ipagdiwang.”

Verse 6

स तु रुद्रांशजः प्रोक्तस्तस्य द्रुह्यन्न रुद्रंवत् । स्वायंभुवेन गीतश्च श्लोकः संश्रूयते तथा

Sinasabi na siya’y isinilang mula sa isang bahagi ni Rudra; at ang sinumang manakit sa kanya ay tila nananakit kay Rudra mismo. Kaya’t naririnig din ang isang śloka na inawit ni Svāyambhuva (Manu).

Verse 7

वीरं हि पुरुषं हत्वा गोसहस्रेण मुच्यते । यथाकथंचित्पुरुषो न हंतव्यस्ततो बुधैः

Ang pumatay sa isang magiting na lalaki ay maaaring mapawalang-sala sa pamamagitan ng pagtubos na may isang libong baka. Kaya’t ang marurunong ay hindi dapat pumatay ng tao—sa anumang paraan.

Verse 8

पापशीलस्य हनने दोषो यद्यपि नास्ति च । तथापि रुद्रभक्तोऽयं संस्मरन्निति शोचिमि

Kahit walang sala sa pagpatay sa taong masama ang asal, gayon pa man ako’y nagdadalamhati, sapagkat naaalala kong ang taong ito’y deboto ni Rudra.

Verse 9

तदहं श्रोतुमिच्छामि प्रायाश्चित्तं च किंचन । प्रायश्चित्तैरपैत्येनो यतोपि महदर्जितम्

Kaya nais kong marinig ang isang paraan ng prāyaścitta, upang sa pamamagitan ng mga gawaing pagtubos ay maalis ang malaking kasalanang nagawa.

Verse 10

इति संशोचतस्तस्य शिवपुत्रस्य धीमतः । वासुदेवो गुरुः पुंसां देवमध्ये वचोऽब्रवीत्

Nang ang marunong na anak ni Śiva ay nagdadalamhati nang gayon, si Vāsudeva—ang iginagalang na guro ng mga tao—ay nagsalita ng mga salitang ito sa gitna ng mga diyos.

Verse 11

श्रुतिः स्मृतिश्चेतिहासाः पुराणं च शिवात्मज । प्रमाणं चेत्ततो दुष्टवधे दोषो न विद्यते

O anak ni Shiva, kung ang Śruti, Smṛti, mga Itihāsa, at mga Purāṇa ay tinatanggap bilang wastong awtoridad, kung gayon ay walang kasalanan sa pagpatay sa masasama.

Verse 12

स्वप्राणान्यः परप्राणैः प्रपुष्णात्यघृणः पुमान् । तद्वधस्तस्य हि श्रेयो यद्दोषाद्यात्यधः पुमान्

Ang walang awang lalaking iyon na bumubuhay sa kanyang sarili sa pamamagitan ng pagkitil sa buhay ng iba—ang pagpatay sa kanya ay tunay na mas mabuting landas; sapagkat dahil sa kanyang kasamaan ay hinihila niya ang mga tao sa kapahamakan.

Verse 13

अन्नादे भ्रूणहा मार्ष्टि पत्यौ भार्या पचारिणी । गुरौ शिष्यश्च याज्यश्च स्तेनो राजनि किल्बिषम्

Ang pumatay ng sanggol sa sinapupunan ay inililipat ang kanyang kasalanan sa nagbibigay ng pagkain; ang asawang babae na hindi tapat ay inililipat ito sa kanyang asawa; ang disipulo sa kanyang guro, at ang paring nagsasagawa ng ritwal sa patron; at ang magnanakaw ay ipinapataw ang kanyang sala sa hari.

Verse 14

पापिनं पुरुषं यो हि समर्थो न निहंति च । तस्य तावंति पापानि तदर्धं सोऽप्यवाश्रुते

Sinumang may kakayahan ngunit hindi pinabagsak ang isang makasalanang tao—ang karamihan ng mga kasalanan ng nagkasalang iyon ay mapupunta rin sa kanya, at aakuin niya ang kalahati ng mga ito.

Verse 15

पापिनो यदि वध्यंते नैव पालनसंस्थितैः । ततोऽयमक्षमो लोकः कं याति शरणं गुह

O Guha, kung ang mga itinalaga sa proteksyon ay hindi susupilin ang mga makasalanan, kung gayon ang walang magawang mundong ito—kanino ito pupunta para sa kanlungan?

Verse 16

कथं यज्ञाश्च वेदाश्च वर्तते विश्वधारकाः । तस्मात्त्वया पुण्यमाप्तं न च पापं कथंचन

Paano magpapatuloy ang mga handog na yajña at ang mga Veda—mga tagapagtaguyod ng daigdig—(kung hindi mapipigil ang masasama)? Kaya’t nagkamit ka ng kabanalan, at sa anumang paraan ay hindi ka nagkasala.

Verse 17

अथ चेद्रुद्रभक्तेषु बहुमानस्तव प्रभो । तत्र ते कीर्तयिष्यामि प्रायश्चित्तं महोत्तमम्

At kung, O Panginoon, ikaw ay may dakilang paggalang sa mga deboto ni Rudra, kung gayon ay ipahahayag ko sa iyo, ukol dito, ang pinakadakilang pag-aalis-sala.

Verse 18

आजन्मसंभवैः पापैः पुमान्येन विमुच्यते । आकल्पांत च वा येन रुद्रलोके प्रमोदते

Sa pamamagitan niyon, ang tao’y napapalaya sa mga kasalanang naipon mula pa sa kapanganakan; at sa pamamagitan niyon, siya’y nagagalak sa daigdig ni Rudra hanggang sa wakas ng kalpa.

Verse 19

कृते पापेऽनुतापो वै यस्य स्कन्द प्रजायते । रुद्राराधनतोऽन्यच्च प्रायश्तित्तं परं न हि

O Skanda, para sa taong tunay na nagsisisi matapos magkasala, walang mas mataas na pag-aalis-sala kaysa sa pagsamba kay Rudra.

Verse 20

न यस्यालमपि ब्रह्मामहिमानं विवर्णितुम् । श्रुतिश्च भीता यं वक्ति किं तस्मात्परमं भवेत्

Kahit si Brahmā ay hindi kayang ilarawan nang ganap ang Kanyang kadakilaan; maging ang Veda (Śruti), sa pagkamangha at pagkatakot, ay nagsasalita tungkol sa Kanya nang may pagpipigil. Ano pa ang maaaring mas mataas kaysa sa Kanya?

Verse 21

अकांडे यच्च ब्रह्मांडक्षयोद्युक्तं हलाहलम् । कण्ठे दधार श्रीकण्ठः कस्तस्मात्परमो भवेत्

Nang biglang dumating ang panganib, sumiklab ang lasong Hālāhala—handa nang wasakin ang buong sansinukob—ngunit si Śrīkaṇṭha (Śiva) ay iningatan iyon sa Kanyang lalamunan. Sino pa ang hihigit sa Kanya?

Verse 22

दुःखतांडवदीनोऽभूदण्डसंकीर्णमानसः । मारमारश्च यो देवः कस्तस्मात्परमो भवेत्

Siya ang Panginoon ng malungkot na Tāṇḍava; ang Kanyang diwa’y lumalaganap sa buong saklaw ng sansinukob; at Siya ang pumupuksa kay Māra. Aling diyos ang hihigit pa sa Kanya?

Verse 23

वियद्व्यापी सुरसरित्प्रवाहो विप्रुषाकृतिः । बभूव यस्य शिरसि कस्तस्मात्परमो भवेत्

Ang agos ng banal na ilog na pumupuno sa kalangitan ay naging isang munting patak lamang sa Kanyang ulo. Sino ang hihigit pa sa Kanya?

Verse 24

यज्ञादिकाश्च ये धर्मा विना यस्यार्चनं वृथा । दक्षोऽत्र सत्यदृष्टांतः कस्तस्मात्परमो भवेत्

Lahat ng gawang-dharma, mula sa yajña (handog na sakripisyo), kung wala ang pagsamba sa Kanya ay nauuwi sa wala. Si Dakṣa ang tunay na patunay nito. Sino ang hihigit pa sa Kanya?

Verse 25

क्षोणी रथो विधिर्यंता शरोऽहं मन्दरो धनुः । रथांगे चापि चंद्रार्कौ युद्धे यस्य च त्रैपुरे

Sa digmaan Niya laban sa Tripura: ang daigdig ang Kanyang karwahe, si Brahmā ang tagapagmaneho, ako (Viṣṇu) ang naging palaso, ang Bundok Mandara ang Kanyang busog, at ang buwan at araw ang mga gulong ng Kanyang karwahe.

Verse 26

आराधनं तस्य केचिद्योगमार्गेण कुर्वते । दुःखसाध्यं हि तत्तेषां नित्यं शून्यमुपासताम्

May ilan na sumasamba sa Kanya sa landas ng yoga; ngunit para sa mga laging nagmumuni sa “kawalan,” ang pagsasanay na iyon ay tunay na mahirap isakatuparan at punô ng paghihirap.

Verse 27

तस्मात्तस्यार्चयेल्लिंगं भुक्तिमुक्ती य इच्छति । सृष्ट्यादौ लिंगरूपी स विवादो मम ब्रह्मणः

Kaya nga, sinumang nagnanais ng kapwa ginhawang makamundo at kalayaan (moksha) ay dapat sumamba sa Kanyang Liṅga. Sa pasimula ng paglikha, nang sumiklab ang pagtatalo sa pagitan ko at ni Brahmā, Siya’y nagpakita sa anyong Liṅga.

Verse 28

अभूद्यस्य परिच्छेदे नालमावां बभूविव । चराचरं जगत्सर्वं यतो लीनं सदात्र च

Nang subukin naming hanapin ang hangganan Niya, lubos kaming nabigong magawa iyon. Mula sa Kanya at sa loob Niya, ang buong sansinukob—gumagalaw man o di-gumagalaw—ay laging nalulusaw at nasisipsip pabalik.

Verse 29

तस्माल्लिंगमिति प्रोक्तं देवै रुद्रस्य धीमतः । तोयेन स्नापयेल्लिंगं श्रद्धया शुचिना च यः

Kaya nga ito’y tinawag na “Liṅga,” ayon sa pagpapahayag ng mga deva, kay Rudra na marunong. Sinumang magpaligo sa Liṅga ng tubig, na may pananampalataya at kalinisan—

Verse 30

ब्रह्मादितृणपर्यंतं तेनेदं तर्पितं जगत् । पंचामृतेन तल्लिंगं स्नापयेद्यश्च बुद्धिमान्

Mula kay Brahmā hanggang sa isang talim ng damo, ang buong daigdig ay napalulugod dahil sa kanya. Ang marunong na nagpapaligo sa Śiva-liṅga na iyon ng pañcāmṛta (limang banal na nektar) ay nagiging sanhi ng pagpayapa ng sansinukob.

Verse 31

तर्पितं तेन विश्वं स्यात्सुधया पितृभिः समम् । पुष्पैरभ्यर्चयेल्लिंगं यथाकालोद्भवैश्चयः

Sa pamamagitan ng handog na amṛta, ang buong sansinukob—kasama ang mga Pitṛ, ang mga banal na ninuno—ay napapawi at nasisiyahan. Sinumang sumamba sa liṅga gamit ang mga bulaklak na namumukadkad sa tamang panahon ay gumaganap ng angkop na pagsamba.

Verse 32

तेन संपूजितं विश्वं सकलं नात्र संशयः । नैवेद्यं तत्र यो दद्याल्लिंगस्याग्रे विचक्षणः

Sa gawaing iyon, ang buong sansinukob ay lubos na napaparangalan—walang alinlangan. Ang debotong may pag-unawa na nag-aalay ng naivedya (handog na pagkain) sa harap ng liṅga ay nakapagtatamo ng paggalang na sumasaklaw sa lahat.

Verse 33

भोजितं तेन विश्वं स्याल्लिंगस्यैवं फलं महत् । किमत्र बहुनोक्तेन स्वल्पं वा यदि व बहु

Dahil sa kanya, ang sansinukob ay wari’y napakain; gayon kalaki ang bunga ng pagsamba sa liṅga. Ano pa ang kailangang sabihin—maliit man ang ialay o marami?

Verse 34

लिंगस्य क्रियते यच्च तत्सर्वं विश्वप्रीतिदम् । तच्च लिगं स्थापयेद्यः शुचौ देशे सुभक्तितः

Anumang gawin para sa liṅga ay nagdudulot ng kagalakan sa buong sansinukob. At sinumang may dalisay na debosyon na magtatatag ng liṅga sa isang malinis at banal na pook, ang kanyang gawa ay kapaki-pakinabang sa lahat.

Verse 35

स सर्वपापनिर्मुक्तो रुद्रलोके प्रमोदते । यन्नित्यं यजतो यज्ञैः फलमाहुर्मनीषिणः

Malaya sa lahat ng kasalanan, siya’y nagagalak sa daigdig ni Rudra. Ipinahahayag ng mga pantas na natatamo niya ang bungang katulad ng sa araw-araw na pagganap ng mga yajña.

Verse 36

तच्च स्थापयतो लिंगं शिवस्य शुभलक्षणम् । यथाग्निः सर्वदेवानां मुखं स्कन्द प्रकीर्त्यते

Para sa nagtatatag ng liṅga—ang mapalad na sagisag ni Śiva—gaya ng, O Skanda, ang Apoy ay ipinahahayag na “bibig” ng lahat ng mga diyos, ang daluyan ng mga handog.

Verse 37

तथैव सर्वजगतां मुखं लिंगं न संशयः । प्रारंभान्मुच्यते पापैः सर्वजन्मकृतैरपि

Gayon din, walang pag-aalinlangan, ang liṅga ang “bibig” ng lahat ng mga daigdig. Mula pa sa pagsisimula ng gawaing ito, napapalaya ang tao sa mga kasalanan—kahit yaong naipon sa maraming kapanganakan.

Verse 38

अतीतं च तथागामि कुलानां तारयेच्छतम् । मृन्मयं काष्ठनिष्पन्नं पक्वेष्टं शैलमेव च

Inililigtas niya ang sandaang angkan—yaong lumipas at yaong darating. Maging ang liṅga ay yari sa luwad, inukit sa kahoy, hinubog sa lutong ladrilyo, o sa bato—ang pagtatatag nito’y may kapangyarihang magligtas.

Verse 39

कृतमायतनं दद्यात्क्रमाच्छतगुणं फलम् । कलशं तत्र चारोप्य एकविंशत्कुलैर्युतः

Kapag nagkaloob ng natapos na dambana (āyatana), ang bunga ng kabutihan ay tumataas ayon sa ayos nang sandaang ulit. At kapag inilagay roon ang kalaśa (banga ng pagtatalaga), napapabilang siya at napapakinabangan ng dalawampu’t isang angkan.

Verse 40

आकल्पांतं रुद्रलोके मोदते रुद्रवत्सुखी । एवंविधफलं लिंगमतो भूयोऽप्यधो न हि

Hanggang sa wakas ng kalpa, siya’y nagagalak sa daigdig ni Rudra, masaya na gaya ni Rudra mismo. Ganyan ang bunga ng Liṅga; kaya’t hindi na siya muling babagsak sa mas mababang kalagayan.

Verse 41

तस्मादत्र महासेन लिंगं स्थापितुमर्हसि । यदुक्तमेतदश्लीलं यदि किंचन चात्र चेत्

Kaya nga, O Mahāsena, nararapat mong itatag dito ang isang Liṅga. At kung may anumang nasabi rito na wari’y di angkop sa alinmang paraan—

Verse 42

तद्ब्रवीतु महा सेन स्वयं साक्षी महेश्वरः । एवं वदति गोविंदे साधुवादो महानभूत्

Hayaan si Mahāsena ang magpahayag mismo—si Maheśvara ang tuwirang saksi. Nang magsalita si Govinda nang gayon, sumiklab ang malakas na papuri: “Mahusay ang sinabi!”

Verse 43

महादेवो ह्यथालिंग्य स्कन्दं वचनब्रवीत् । यद्भवान्मम भक्तेषु प्रकरोति कृपां पराम्

Pagkaraan, niyakap ni Mahādeva si Skanda at nagsalita: “Sapagkat ipinakikita mo ang sukdulang habag sa aking mga deboto—”

Verse 44

तेनापि परमा प्रीतिर्मम जाता तवोपरि । किं तु यद्भगवानाह वासुदेवो जगद्गुरुः

Dahil sa gawang iyon, sumibol ang aking pinakadakilang pag-ibig para sa iyo. Ngunit ang sinabi ng Mapalad na Vāsudeva, ang Guro ng sanlibutan—

Verse 45

तत्त्था नान्यथा किंचिदत्र प्रोक्तं हि विष्णुना । यो ह्यहं स हरिर्ज्ञेयो यो हरिः सोऽहमित्युता

Ganyan nga, hindi iba; sapagkat ang sinabi rito ni Viṣṇu ay tunay. “Ang siyang Ako ay dapat makilalang si Hari; at ang siyang Hari ay Ako rin”—tunay ngang gayon.

Verse 46

नावयोरंतरं किंचिद्दीपयोरिव सुव्रत । एनं द्वेष्टि स मां द्वेष्टियोन्वेत्येनं स माऽनुगः

O taong may mabuting panata, walang anumang pagkakaiba sa pagitan namin, gaya ng dalawang liyab ng dalawang lampara. Ang sinumang napopoot sa Kanya ay napopoot sa Akin; at ang sumusunod sa Kanya ay siyang tagasunod Ko.

Verse 47

इति स्कन्द विजानाति स मद्भक्तोन्यथा न हि

Ganyan nauunawaan ni Skanda; siya ang aking deboto—tunay na hindi maaaring iba pa.

Verse 48

स्कन्द उवाच । एवमेवास्मि जानामि त्वां च विष्णुं च शंकर

Sinabi ni Skanda: “Ganyan nga ang pagkaunawa ko sa Iyo, O Śaṅkara—at gayundin kay Viṣṇu.”

Verse 49

यच्च लिंगकृते प्राह हरिर्मां धर्मवत्सलः । खे वाणी तारकवधे एवमेव पुराह माम्

At ang sinabi sa akin ni Hari, ang umiibig sa dharma, tungkol sa Liṅga—gayon din noon, sa oras ng pagpaslang kay Tāraka, isang tinig mula sa langit ang nagsabi sa akin sa kaparehong paraan.

Verse 50

लिंगं संस्थापयिष्यामि सर्वपापा पहं ततः । एकं यत्र प्रतिज्ञा मे गृहीतास्य वधाय च

“Itatatag ko roon ang isang Liṅga, tagapag-alis ng lahat ng kasalanan. Isang (Liṅga) ang mapapasa lugar kung saan ko tinanggap ang aking panata—upang isakatuparan ang pagpaslang sa kanya.”

Verse 51

द्वितीयं यत्र निःसत्त्वसत्यक्तः शक्त्याऽसुरोऽभवत् । तृतीयं यत्र निहतो हत्या पापोपशांतिदम्

Ang ikalawang Liṅga ay yaong pook na doon ang Asura, na nawalan ng tunay na lakas, ay ibinagsak ng Śakti. Ang ikatlong Liṅga ay yaong pook na doon siya pinaslang—na nagbibigay ng pagpapayapa sa kasalanan ng pagpatay at iba pang kasamaan.

Verse 52

इत्युक्त्वा विश्वकर्माणमाहूय प्राह पावकिः । त्रीणि लिंगानि शुद्धानि शीघ्रं त्वं कर्तुमर्हसि

Pagkasabi nito, ipinatawag ni Pāvaki si Viśvakarman at nagsalita: “Dapat mong likhain nang madali ang tatlong dalisay na Liṅga.”

Verse 53

वचनाद्बाहुलेयस्य निर्ममे देववर्द्धकिः । त्रीणि लिंगानि शुद्धानि न्यवेदयत तानि च

Sa utos ni Bāhuleya, nilikha ng banal na panday ang tatlong dalisay na Liṅga at iniharap din ang mga iyon bilang handog.

Verse 54

ततो ब्रह्मादिभिः सार्धं विष्णुना शंकरेण च । पूर्वं संस्थापयामास पश्चिमायामदूरतः

Pagkaraan, kasama sina Brahmā at iba pang mga diyos—kasama si Viṣṇu at Śaṅkara—una niyang itinatag iyon sa silangan, hindi malayo sa kanlurang panig ng pook na iyon.

Verse 55

प्रतिज्ञेश्वरमित्येव लिंगं परमशोभनम् । अष्टम्यां बहुले चात्र चैत्रे स्नात्वा उपोष्य च

Ang lubhang maringal na Liṅga na iyon ay tinatawag na “Pratijñeśvara.” Dito, sa ikawalong araw (Aṣṭamī) ng madilim na kalahati ng buwan ng Caitra, matapos maligo at mag-ayuno…

Verse 56

पूजां च जागरं कृत्वा मुच्येत्पारुष्यपापतः । इत्याह स्कंदप्रीत्यर्थं स्वयं तत्र महेश्वरः

At matapos isagawa ang pagsamba at ang pagpupuyat sa magdamag, ang tao’y napapalaya mula sa kasalanan ng kalupitan at kabagsikan. Gayon ang winika ni Maheśvara mismo roon, upang ikalugod ni Skanda.

Verse 57

ततो द्वितीयं लिंगं तु वह्निकोणाश्रितं तथा । स्थापयामास सरसो यत्र शक्तिर्विनिर्ययौ

Pagkaraan, itinatag din niya ang ikalawang Liṅga, na nasa sulok ni Agni (timog-silangan). Ipinuwesto ito sa tabi ng lawa, sa pook na pinagmulan ng paglabas ng Śakti.

Verse 58

कपालेश्वरमित्येव लिंगं पापापहं शुभम् । शक्तिं च तामभिष्टूय स्थापयामास तत्र च

Ang mapalad at pumapawi ng kasalanang Liṅga ay tinatawag na “Kapāleśvara.” At matapos purihin ang Śakti na iyon, itinatag din niya roon ang (kanyang) presensya.

Verse 59

कपालेश्वरसांनिध्यं देवीं कापालिकेश्वरीम् । तत्र चोत्तरदिग्भागे शक्तिच्छिद्रं प्रचक्षते

Malapit sa Kapāleśvara ay ang Diyosa na tinatawag na Kāpālikeśvarī. At doon, sa hilagang bahagi ng pook na iyon, itinuturo nila ang tinatawag na “Śakti-chidra,” ang siwang o bukana ng Śakti.

Verse 60

पातालगंगा यत्रास्तिं सर्वपापहरा शिवा । तत्र स्नात्वा ददौ स्कंदः कृपयाभिपरिप्लुतः

Sa pook na dinadaluyan ng banal na Pātāla-Gaṅgā—si Śivā mismo, ang tagapag-alis ng lahat ng kasalanan—doon naligo si Skanda; at, puspos ng habag, naghandog siya ng banal na pagkakawanggawa.

Verse 61

तदा तोयं तारकाय सहितः सर्वदैवतैः

Pagkaraan, kasama ang lahat ng mga deva, inihandog niya ang tubig na iyon bilang banal na tarpana para kay Tāraka.

Verse 62

काश्यपेयाय वज्रांगतनयाय महात्मने । रुद्रभक्ताय सतिलमक्षय्योदकमस्त्विति

“Para kay Kāśyapeya, para sa dakilang-loob na anak ni Vajrāṅga, para sa deboto ni Rudra—nawa’y maitatag ang di‑nauubos na handog na tubig na ito, kalakip ang linga,” wika niya.

Verse 63

ततो महेश्वरः प्रीतः प्राह स्कंदस्य श्रृण्वतः । चतुर्दश्यां कृष्णपक्षे मधौ चैवात्र यो नरः । स्नात्वोपोष्य समभ्यर्च्य कपालेश्वरमीश्वरीम्

Pagkaraan, si Maheśvara, nalugod, ay nagsalita habang nakikinig si Skanda: “Sa caturdaśī ng madilim na kalahati (kṛṣṇa-pakṣa), sa buwan ng Madhu, sinumang maligo rito, mag-ayuno (upavāsa), at sumamba nang wasto kay Kapāleśvara at sa Diyosa…”.

Verse 64

तेजोवधसमुद्भूतपातकेन स मुच्यते

Siya’y pinalalaya sa kasalanang nagmumula sa pagpatay sa “tejovat,” isang nilalang na may espirituwal na ningning—isang mabigat na paglabag na pumapawi sa liwanag.

Verse 65

अस्यामेव तिथौ सोमः शिवयोगश्च तैतिलम् । षड्योगः शक्तिच्छिद्रेयो दिनं रुद्रं जपन्निशि । स्नात्वात्र सशरीरो वै रुद्रलोकं व्रजीष्यति

“Sa mismong tithi na ito, kapag nagtatagpo si Soma (Buwan) at ang Śiva-yoga—may mapalad na tilam (panata sa linga) at anim-na-yoga sa Śakticchidra—sinumang gugulin ang araw sa Rudra-japa at ang gabi sa pagsamba, at maligo rito, tunay na tutungo sa Rudra-loka, maging kasama ang katawan.”

Verse 66

कपालेशस्य सांनिध्ये शक्तिच्छिद्रं हि कीर्त्यते । तस्य तुल्यं परं तीर्थं पृथिव्यां नैव विद्यते

Sa mismong harapan ni Kapāleśvara ay ipinahahayag ang tīrtha na tinatawag na Śakticchidra. Sa daigdig, walang ibang dakilang pook-paglalakbay na kapantay nito.

Verse 67

इति श्रुत्वा रुद्रवाक्यं स्कंदः प्रीतोऽभवद्भृशम् । देवाश्च मुदिताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः

Nang marinig ang mga salita ni Rudra, si Skanda ay labis na nagalak. At ang lahat ng mga diyos, sa tuwa, ay sumigaw: “Mabuti! Mabuti!”