Adhyaya 47

Verse 1

अगस्त्य उवाच । एतद्भविष्यं श्रुत्वाहं व्यासस्य शिवनंदन । आश्चर्यभाजनं जातस्तीर्थानि कथयाधुना

Wika ni Agastya: “Nang marinig ko ang salaysay na ito tungkol kay Vyāsa, O Anak ni Śiva, napuno ako ng pagkamangha. Ngayon, isalaysay mo sa akin ang mga banal na tīrtha.”

Verse 2

आनंदकानने यानि यत्र संति षडानन । तानि लिंगस्वरूपाणि समाचक्ष्व ममाग्रतः

“O Ṣaḍānana, alinmang banal na pagpapakita ang naroroon sa Ānandakānana—ipaliwanag mo sa harap ko ang mga anyong iyon bilang mga Liṅga.”

Verse 3

स्कंद उवाच । अयमेव हि वै प्रश्नो देव्यै देवेन भोस्तदा । यादृशः कथितो वच्मि तादृशं शृणु कुंभज

Wika ni Skanda: “Ang tanong na ito rin ang minsang itinanong ng Diyosa sa Diyos. Isasalaysay ko ito gaya ng pagkakasabi noon—makinig ka, O Kumbhaja (Agastya).”

Verse 4

देव्युवाच । यानि यानि हि तीर्थानि यत्रयत्र महेश्वर । तानि तानीह मे काश्यां तत्रतत्र वद प्रभो

Sinabi ng Diyosa: “O Maheśvara, alinmang tīrtha na nasa alinmang dako—ipahayag mo sa akin, O Panginoon, kung paanong ang mga iyon ding tīrtha ay naririto sa aking Kāśī, sa bawat katapat na pook.”

Verse 5

देवदेव उवाच । शृणु देवि विशालाक्षि तीर्थं लिंगमुदाहृतम् । जलाशयेपि तीर्थाख्या जाता मूर्ति परिग्रहात्

Wika ng Panginoon ng mga diyos: “Makinig, O Diyosa na malalaking mata: ang tīrtha ay ipinahahayag na isang Liṅga. Kahit isang karaniwang imbakan ng tubig, tinatawag na ‘tīrtha’ kapag pinabanal ng pagparoon at pagtanggap ng isang banal na anyo.”

Verse 6

मूर्तयो ब्रह्मविष्ण्वर्कशिवविघ्नेश्वरादिकाः । लिंगं शैवमिति ख्यातं यत्रैतत्तीर्थमेव तत्

Ang mga banal na anyo—ni Brahmā, Viṣṇu, ng Araw, ni Śiva, ni Vighneśvara, at iba pa—kung saanman ito ay nakikilala bilang “Śaiva Liṅga,” yaon mismong pook ang tunay na tīrtha.

Verse 7

वाराणस्यां महादेवः प्रथमं तीर्थमुच्यते । तदुत्तरे महाकूपः सारस्वतपदप्रदः

Sa Vārāṇasī, ang tīrtha na tinatawag na Mahādeva ang sinasabing pinakapanguna. Sa hilaga nito ay ang dakilang balon na Mahākūpa, na nagkakaloob ng antas at kaganapang kaugnay ni Sarasvatī—banal na karunungan at husay sa pananalita.

Verse 8

क्षेत्रपूर्वोत्तरेभागे तद्दृष्टं पशुपाशहृत् । तत्पश्चाद्विग्रहवती पूज्या वाराणसी नरैः

Sa hilagang-silangang bahagi ng banal na pook (Kāśī) ay naroon ang sagradong presensiyang tinatawag na Paśupāśahṛt; sa pagtanaw dito, napapawi ang mga gapos ng mga nilalang na may katawan. Pagkaraan nito ay (ang dambana ng) Vigrahavatī, at ang Vārāṇasī ay dapat sambahin ng mga tao sa pamamagitan ng gayong mga banal na himpilan.

Verse 9

सा पूजिता प्रयत्नेन सुखवस्तिप्रदा सदा । महादेवस्य पूर्वेण गोप्रेक्षं लिंगमुत्तमम्

Kapag siya (Vigrahavatī) ay sinamba nang may taimtim na pagsisikap, lagi niyang ipinagkakaloob ang masayang paninirahan at kagalingan. Sa silangan ng Mahādeva ay naroon ang dakilang liṅga na tinatawag na Goprekṣa.

Verse 10

तद्दर्शनाद्भवेत्सम्यग्गोदानजनितं फलम् । गोलोकात्प्रेषिता गावः पूर्वं यच्छंभुना स्वयम्

Sa pagtanaw pa lamang doon (sa Goprekṣa), ganap na natatamo ang gantimpalang dulot ng pag-aalay ng mga baka. Sapagkat noong unang panahon, ang mga baka ay ipinadala mula sa Goloka ng mismong si Śambhu (Śiva).

Verse 11

वाराणसीं समायाता गोप्रेक्षं तत्ततः स्नृतम् । गोप्रेक्षाद्दक्षिणेभागे दधीचीश्वरसंज्ञितम्

Pagdating sa Vārāṇasī, ang liṅga na iyon ay inaalala bilang Goprekṣa. Sa dakong timog ng Goprekṣa naroon ang liṅga na tinatawag na Dadhīcīśvara.

Verse 12

तद्दर्शनाद्भवेत्पुंसां फलं यज्ञसमुद्भवम् । अत्रीश्वरं तु तत्प्राच्यां मधुकैटभपूजितम्

Sa pagtanaw sa Dadhīcīśvara, ang mga tao ay nagkakamit ng bungang nagmumula sa yajña. Sa silangan nito ay ang Atrīśvara, na sinamba maging nina Madhu at Kaiṭabha.

Verse 13

लिंगं दृष्ट्वा प्रयत्नेन वैष्णवं पदमृच्छति । गोप्रेक्षात्पूर्वदिग्भागे लिंगं वै विज्वरं स्मृतम्

Sa pagtanaw sa liṅga nang may taimtim na pagsisikap, nararating ng tao ang kalagayang Vaiṣṇava, ang pinagpalang hantungan ni Viṣṇu. Sa silangan ng Goprekṣa ay may liṅga na tinatawag na Vijvara.

Verse 14

तस्य संपूजनान्मर्त्यो विज्वरो जायते क्षणात् । प्राच्यां वेदेश्वरस्तस्य चतुर्वेदफलप्रदः

Sa ganap na pagsamba sa Vijvara-liṅga, ang isang mortal ay agad na napapalaya sa lagnat at pighati. Sa silangan nito ay si Vedeśvara, na nagkakaloob ng bunga ng apat na Veda.

Verse 15

वेदेश्वरादुदीच्यां तु क्षेत्रज्ञश्चादिकेशवः । दृष्टं त्रिभुवनं सर्वं तस्य संदर्शनाद्ध्रुवम्

Sa hilaga ng Vedeśvara ay naroon si Kṣetrajña, at gayundin si Ādi-Keśava. Sa mapalad na darśana sa kanya, tiyak na natatanaw ang buong tatlong daigdig.

Verse 16

संगमेश्वरमालोक्य तत्प्राच्याम जायतेनघः । चतुर्मुखेन विधिना तत्पूर्वेण चतुर्मुखम्

Sa pagtanaw kay Saṅgameśvara at pagpunta sa silangan nito, ang tao’y nagiging walang kasalanan. Doon, ayon sa kautusan ni Caturmukha (Brahmā), at higit pang sa silangan, naroon ang dambanang tinatawag na “Caturmukha.”

Verse 17

प्रयागसंज्ञकम लिंगमर्चितम ब्रह्मलोकदम् । तत्र शांतिकरी गौरी पूजिता शांतिकृद्भवेत्

Ang pagsamba sa liṅga na tinatawag na “Prayāga” ay nagkakaloob ng pag-abot sa Brahmaloka. Doon, kapag sinamba si Śāntikarī Gaurī, siya’y nagiging tagapagkaloob ng kapayapaan at pag-aliw.

Verse 18

वरणायास्तटे पूर्वे पूज्यं कुंतीश्वरं नृभिः । तत्पूजनात्प्रजायंते पुत्रा निजकुलोज्ज्वलाः

Sa silangang pampang ng Varaṇā, nararapat sambahin ng mga tao si Kuntīśvara. Sa pagsamba sa kanya, isisilang ang mga anak na lalaki na magpapaliwanag sa dangal ng sariling angkan.

Verse 19

कुंतीश्वरादुत्तरतस्तीर्थं वै कापिलो ह्रदः । तत्र वै स्नानमात्रेण वृषभध्वजपूजनात्

Sa hilaga ng Kuntīśvara ay naroon ang banal na tawiran na tinatawag na Lawa ng Kāpila. Doon, sa pagligo lamang at sa pagsamba sa Panginoong may bandilang Toro (Śiva), nakakamit ang kabutihang-loob na gantimpala.

Verse 20

राजसूयस्य यज्ञस्य फलं त्वविकलं भवेत् । रोरवादिषु ये केचित्पितरः कोटिसंमिताः

Ang ganap at di-nababawasang bunga ng handog na Rājasūya ay matatamo. At ang mga ninuno—na umaabot sa napakaraming bilang—na nasa mga impiyernong nagsisimula sa Rorava…

Verse 21

तत्र श्राद्धे कृते पुत्रैः पितृलोकं प्रयांति ते । आनुसूयेश्वरं लिंगं गोप्रेक्षादुत्तरे मुने

Doon, kapag isinagawa ng mga anak na lalaki ang śrāddha, ang mga ninuno ay napaparoon sa daigdig ng mga Pitṛ. O pantas, sa hilaga ng Go-prekṣā naroon ang liṅga na tinatawag na Ānusūyeśvara.

Verse 22

तद्दर्शनाद्भवेत्स्त्रीणां पातिव्रत्य फलं स्फुटम् । तल्लिंगपूर्वदिग्भागे पूज्यः सिद्धिविनायकः

Sa pagtanaw lamang sa (Ānusūyeśvara) na iyon, ang mga babae ay tumatamo ng malinaw na bunga ng pātivratya—banal na katapatan sa asawa. Sa silangang panig ng liṅga na iyon, dapat sambahin si Siddhivināyaka.

Verse 23

यां सिद्धिं यः समीहेत स तामाप्नोति तन्नतेः । हिरण्यकशिपोर्लिंगं गणेशात्पश्चिमे ततः

Anumang siddhi na minimithi ng sinuman, iyon ay kanyang nakakamit sa pagyukod at pagpupugay doon (kay Siddhivināyaka). Sa kanluran ng Gaṇeśa na iyon ay naroon ang liṅga ni Hiraṇyakaśipu.

Verse 24

हिरण्यकूपस्तत्रास्ति हिरण्याश्वसमृद्धिकृत्

Naroon ang “Balon ng Ginto” (Hiraṇyakūpa), na nagdudulot ng kasaganaan sa ginto at mga kabayo.

Verse 25

मुंडासुरेश्वरं लिंगं तत्प्रतीच्यां च सिद्धिदम् । अभीष्टदं तु नैरृत्यां गोप्रेक्षाद्वृषभेश्वरम्

Sa kanluran ay naroon ang liṅga na tinatawag na Muṇḍāsureśvara, na nagkakaloob ng tagumpay. Sa timog-kanluran ng Go-prekṣā ay si Vṛṣabheśvara, ang nagbibigay ng minimithing hangarin.

Verse 26

मुने स्कंदेश्वरं लिंगं महादेवस्य पश्चिमे । तल्लिंगपूजनान्नृणां भवेन्मम सलोकता

O pantas, sa kanluran ni Mahādeva ay naroon ang liṅga na tinatawag na Skandeśvara. Sa pagsamba sa liṅgang iyon, ang mga tao ay magkakamit ng paninirahan sa aking sariling daigdig (kaharian ni Skanda).

Verse 27

तत्पार्श्वतो हि शाखेशो विशाखेशश्च तत्र वै । नैगमेयेश्वरस्तत्र येन्ये नंद्यादयो गणाः

Sa magkabilang panig ng banal na pook na iyon ay naroon sina Śākheśa at Viśākheśa; at naroon din si Naigameyeśvara—kasama ang iba pang mga gaṇa gaya ni Nandī at ang kanilang mga kasama.

Verse 28

तेषामपि हि लिंगानि तत्र संति सहस्रशः । तद्दर्शनाद्भवेत्पुंसां तत्तद्गणसलोकता

Tunay nga, ang mga liṅga ng mga iyon ay naroon din sa lugar na iyon nang libu-libo. Sa pagtanaw lamang sa mga ito, ang tao ay magkakamit ng paninirahan sa mismong mga daigdig ng kani-kanilang gaṇa.

Verse 29

नंदीश्वरात्प्रतीच्यां च शिलादेशः कुधीहरः । महाबलप्रदस्तत्र हिरण्याक्षेश्वरः शुभः

Sa kanluran ng Nandīśvara ay naroon ang Śilādeśa, ang nag-aalis ng masamang pag-unawa. Naroon din ang mapalad na Hiraṇyākṣeśvara, na nagkakaloob ng dakilang lakas.

Verse 30

तद्दक्षिणेट्टहासाख्यं लिंगं सर्वसुखप्रदम् । प्रसन्नवदनेशाख्यं लिंगं तस्योत्तरे शुभम्

Sa timog nito ay ang liṅga na tinatawag na Aṭṭahāsa, na nagkakaloob ng lahat ng kaligayahan. Sa hilaga naman nito ay ang mapalad na liṅga na kilala bilang Prasannavadaneśa.

Verse 31

प्रसन्नवदनस्तिष्ठेद्भक्तस्तद्दर्शनाच्छुभात् । तदुत्तरे प्रसन्नोदं कुंडं नैर्मल्यदं नृणाम्

Sa mapalad na pagtanaw sa liṅga na iyon, ang deboto ay nagiging “prasanna‑vadana”—mukhang maliwanag at payapa. Sa hilaga nito ay ang lawa na tinatawag na Prasannoda, na nagkakaloob ng kadalisayan sa mga tao.

Verse 32

प्रतीच्यामट्टहासस्य मित्रावरुणनामनी । लिंगे तल्लोकदे पूज्ये महापातकहारिणी

Sa kanluran ng Aṭṭahāsa ay may liṅga na tinatawag na Mitrāvaruṇa. Ang pagsamba sa kagalang-galang na tagapagkaloob ng sariling makalangit na daigdig ay nag-aalis maging ng malalaking kasalanan.

Verse 33

नैरृत्यां चाट्टहासस्य वृद्धवासिष्ठसंज्ञकम् । लिंगं तत्पूजनात्पुंसां ज्ञानमुत्पद्यते महत्

At sa timog-kanluran ng Aṭṭahāsa ay ang liṅga na kilala bilang Vṛddha‑Vāsiṣṭha. Sa pagsamba rito, sumisibol sa tao ang dakilang kaalamang espirituwal.

Verse 34

वसिष्ठेश समीपस्थः कृष्णेशो विष्णुलोकदः । तद्याम्यां याज्ञवल्क्येशो ब्रह्मतेजोविवधर्नः

Malapit sa Vasiṣṭheśa ay si Kṛṣṇeśa, ang tagapagkaloob ng Viṣṇuloka. Sa timog nito ay si Yājñavalkyeśa, na nagpapalago ng tejas ng Brahman—ang ningning na espirituwal.

Verse 35

प्रह्लादेश्वरमभ्यर्च्य तत्पश्चाद्भक्तिवर्धनम् । स्वयंलीनः शिवो यत्र भक्तानुग्रहकाम्यया

Pagkatapos sambahin si Prahlādeśvara, saka parangalan si Bhaktivardhana, ang nagpapalago ng bhakti. Sapagkat doon, si Śiva mismo ay nasa kalagayang “svalīna” (sariling pagkalubog), dahil sa pagnanais na magkaloob ng biyaya sa mga deboto.

Verse 36

अतः स्वलीनं तत्पूर्वे लिंगं पूज्यं प्रयत्नतः । सदैव ज्ञाननिष्ठानां परमानंदमिच्छताम् । या गतिर्विहिता तेषां स्वलीने सा तनुत्यजाम्

Kaya nararapat na taimtim na sambahin ang Liṅga na Svalīna na nasa silangan ng pook na yaon. Para sa mga laging nakatatag sa kaalaman at naghahangad ng sukdulang kaligayahan—anumang hantungan ng paglaya ang itinakda sa kanila, yaon ding hantungan ang iginagawad sa Svalīna sa oras ng pagpanaw sa katawan.

Verse 37

वैरोचनेश्वरं लिंगं स्वलीनात्पुरतः स्थितम् । तदुत्तरे बलीशं च महाबलविवर्धनम्

Sa harap ng Svalīnā ay nakatindig ang liṅga na tinatawag na Vairocaneśvara. Sa hilaga nito ay ang (liṅga) Balīśa, na nagpapalago ng dakilang lakas.

Verse 38

तत्रैव लिंगं बाणेशं पूजितं सर्वकामदम् । चंद्रेश्वरस्य पूर्वेण लिंगं विद्येश्वराभिधम्

Doon din naroon ang liṅga na tinatawag na Bāṇeśa; kapag sinamba, ipinagkakaloob nito ang lahat ng ninanais. Sa silangan ng Candreśvara ay ang liṅga na kilala bilang Vidyeśvara.

Verse 39

सर्वाविद्याः प्रसन्नाः स्युस्तस्य लिंगस्य सेवनात् । तद्दक्षिणे तु वीरेशो महासिद्धि विधायकः

Sa paglilingkod sa liṅga na iyon, ang lahat ng sangay ng kaalaman ay nagiging mapagpala at madaling makamtan. Sa timog nito ay si Vīreśa, ang nagkakaloob ng dakilang siddhi (kaganapang espirituwal).

Verse 40

तत्रैव विकटा देवी सर्वदुःखौघमोचनी । पंचमुद्रं महापीठं तज्ज्ञेयं सर्वसिद्धिदम्

Doon din naroon ang Diyosa na Vikaṭā, na nagpapalaya mula sa rumaragasang agos ng lahat ng pagdurusa. Ang dakilang luklukan (mahāpīṭha) na tinatawag na Pañcamudrā ay dapat makilalang naroon bilang tagapagkaloob ng lahat ng siddhi.

Verse 41

तत्र जप्ता महामंत्राः क्षिप्रं सिध्यंति नान्यथा । तत्पीठे वायुकोणे तु संपूज्यः सगरेश्वरः

Doon, ang mga dakilang mantra na binibigkas sa japa ay agad na nagkakamit ng katuparan—hindi sa ibang paraan. Sa sulok ng hangin (hilagang-kanluran) ng banal na pīṭha, nararapat sambahin nang ganap si Sagareśvara.

Verse 42

तदर्चनादश्वमेधफलं त्वविकलं भवेत् । तदीशाने च वालीशस्तिर्यग्योनि निवारकः

Sa pagsamba sa Kanya, matatamo ang di-nababawasang bunga ng handog na Aśvamedha. At sa sulok na Īśāna (hilagang-silangan) ng pīṭha ay naroon si Vālīśa, tagapag-iwas sa pagsilang sa sinapupunan ng mga hayop.

Verse 43

महापापौघविध्वंसी सुग्रीवेशस्तदुत्तरे । हनूमदीश्वरस्तत्र ब्रह्मचर्यफलप्रदः

Sa hilaga nito ay si Sugrīveśa, tagapagwasak ng nagkakapatong na malalaking kasalanan. Naroon din si Hanūmadīśvara, na nagkakaloob ng bunga ng brahmacarya (banal na pagpipigil at disiplinadong pamumuhay).

Verse 44

महाबुद्धिप्रदस्तत्र पूज्यो जांबवतीश्वरः । आश्विने येश्वरौ पूज्यौ गंगायाः पश्चिमे तटे

Doon, nararapat sambahin si Jāmbavatīśvara, sapagkat Siya’y nagkakaloob ng dakilang talino. At ang kambal na Aśvinī-īśvara ay dapat ding sambahin sa kanlurang pampang ng Ilog Gaṅgā.

Verse 45

तदुत्तरे भद्रह्रदो गवां क्षीरेण पूरितः । कपिलानां सहस्रेण सम्यग्दत्तने यत्फलम्

Sa hilaga nito ay ang mapalad na lawa na Bhadrahrada, na napupuno ng gatas ng mga baka. Anumang kabutihang-loob na nagmumula sa wastong pag-aalay ng isang libong bakang kulay-kapila—

Verse 46

तत्फलं लभते मर्त्यः स्नातो भद्रह्रदे ध्रुवम् । पूर्वाभाद्रपदा युक्ता पौर्णमासी यदा भवेत्

Ang mortal na maligo sa Bhadrahrada ay tiyak na tatamo ang gayong kabanalan. Lalong higit ito kapag ang araw ng kabilugan ng buwan ay kasabay ng Pūrvābhādrapadā.

Verse 47

तदा पुण्यतमः कालो वाजिमेधफलप्रदः । ह्रद पश्चिम तीरे तु भद्रेश्वर विलोकनात्

Sa panahong iyon, ang sandali ay nagiging pinakabanal, nagbibigay ng bunga ng sakripisyong Aśvamedha. Sapagkat sa kanlurang pampang ng lawa, sa pagtanaw lamang kay Bhadreśvara, sumisibol ang gayong kabanalan.

Verse 48

गोलोकं प्राप्नुयात्तस्मात्पुण्यान्नैवात्र संशयः । भद्रेश्वराद्यातुधान्यामुपशांत शिवो मुने

Dahil sa kabanalang iyon, mararating niya ang Goloka—walang alinlangan. Mula kay Bhadreśvara, O pantas, magtungo sa Upaśānta-Śiva, ang Mapayapang Śiva.

Verse 49

तस्य लिंगस्य संस्पर्शात्परा शांतिं समृच्छति । उपशांत शिवं लिंगं दृष्ट्वा जन्मशतार्जितम्

Sa paghipo sa liṅga na iyon, nakakamtan ang sukdulang kapayapaan. Sa pagtanaw sa liṅga ni Upaśānta-Śiva, ang kabanalang naipon sa sandaang kapanganakan ay nagiging ganap.

Verse 50

त्यजेदश्रेयसो राशिं श्रेयोराशिं च विंदति । तदुत्तरे च चक्रेशो योनिचक्र निवारकः

Tinatanggihan ng tao ang bunton ng di-mabuti at nakakamit ang kayamanan ng tunay na kabutihan. Sa hilaga roon ay si Cakreśa, ang nag-aalis ng ‘yoni-cakra’, ang ikot ng pagsilang sa sinapupunan.

Verse 51

तदुत्तरे चक्रह्रदो महापुण्यविवर्धनः । स्नात्वा चक्रह्रदे मर्त्यश्चक्रेशं परिपूज्य च

Sa hilaga niyon ay naroon ang Cakra-hrada, isang banal na lawa na lubhang nagpaparami ng kabutihang-loob. Ang tao, matapos maligo sa Cakra-hrada at taimtim na sumamba kay Cakreśa, ay nagkakamit ng ipinangakong bunga.

Verse 52

शिवलोकमवाप्नोति भावितेनांतरात्मना । तन्नैरृते च शूलेशो द्रष्टव्यश्च प्रयत्नतः

Nararating niya ang daigdig ni Śiva, sapagkat ang kaloob-looban ay napanday sa debosyon at napadalisay. Sa timog-kanluran niyon, nararapat ding masikap na masilayan si Śūleśa.

Verse 53

शूलं तत्र पुरा न्यस्तं स्नानार्थं वरवर्णिनि । ह्रदस्तत्र समुत्पन्नः शूलेशस्याग्रतो महान्

Doon, noong unang panahon, inilapag ang isang trisula para sa banal na pagligo, O marikit ang kutis. Mula roon ay sumibol ang isang dakilang lawa sa harap ni Śūleśa.

Verse 54

स्नानं कृत्वा ह्रदे तत्र दृष्ट्वा शूलेश्वरं विभुम् । रुद्रलोकं नरा यांति त्यक्त्वा संसारगह्वरम्

Pagkaligo sa lawang iyon at pagtanaw kay Śūleśvara na makapangyarihan, ang mga tao’y nagtutungo sa daigdig ni Rudra, iniiwan ang malalim na bangin ng pag-iral sa samsara.

Verse 55

तत्पूर्वतो नारदेन तपस्तप्तं महत्तरम् । लिंगं च स्थापितं श्रेष्ठं कुंडं चापि शुभं कृतम्

Sa silangan niyon, si Nārada ay nagsagawa ng napakadakilang pag-aayuno at pagninilay. Itinatag niya ang isang dakilang liṅga at lumikha rin ng isang mapalad na kuṇḍa, banal na lawa.

Verse 56

तत्र कुंडे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा वै नारदेश्वरम् । संसाराब्धिमहाघोरं संतरेन्नात्र संजयः

Doon, ang sinumang maligo sa sagradong lawa at masilayan si Nāradeśvara ay tiyak na makakatawid sa lubhang kakilabot na karagatan ng saṃsāra—walang pag-aalinlangan.

Verse 57

नारदेश्वर पूर्वेण दृष्ट्वाऽवभ्रातकेश्वरम् । निर्मलां गतिमाप्नोति पापौघं च विमुंचति

Sa silangan ng Nāradeśvara, ang sinumang masilayan si Avabhrātakeśvara ay magkakamit ng landasing dalisay at makalalaya sa baha ng mga kasalanan.

Verse 58

तदग्रे ताम्रकुंडं च तत्र स्नातो न गर्भभाक् । विघ्नहर्ता गणाध्यक्षस्तद्वायव्ये सुविघ्नहृत्

Sa unahan nito ay ang Tāmra-kuṇḍa. Ang maligo roon ay hindi na muling papasok sa sinapupunan (malalaya sa muling pagsilang). Sa hilagang-kanluran nito naroon si Gaṇādhyakṣa, tagapag-alis ng mga balakid; at naroon din si Suvighnahṛt, ang dakilang tagapagwasak ng mga hadlang.

Verse 59

तत्र विघ्नहरं कुंडं तत्र स्नातो न विघ्नभाक् । अनारकेश्वरं लिंगं तदुदग्दिशि चोत्तमम्

Naroon ang Vighnahara-kuṇḍa; ang maligo roon ay hindi dadapuan ng mga balakid. At sa hilaga nito ay nakatindig ang dakilang liṅga na tinatawag na Anārakeśvara.

Verse 60

कुंडं चानारकाख्यं वै तत्र स्नातो न नारकी । वरणायास्तटे रम्ये वरणेशस्तदुत्तरे

Mayroon ding kuṇḍa na tinatawag na Anāraka; ang maligo roon ay hindi mapapabilang sa impiyerno. Sa marikit na pampang ng ilog Varaṇā ay naroon si Varaṇeśa, sa gawing hilaga nito.

Verse 61

तत्र पाशुपतः सिद्धस्त्वक्षपादो महामुने । अनेनैव शरीरेण शाश्वतीं सिद्धिमागतः

Doon, O dakilang muni, ang Pāśupata na siddha na si Akṣapāda ay nagkamit ng walang-hanggang siddhi—sa mismong katawang ito.

Verse 62

तत्पश्चिमे च शैलेशः परनिर्वाणकामदः । कोटीश्वरं तु तद्याम्यां लिंगं शाश्वतसिद्धिदम्

Sa kanluran nito ay naroon si Śaileśa, ang nagbibigay ng pagnanais sa pinakamataas na nirvāṇa. At sa timog naman ay ang liṅga na Koṭīśvara, na nagkakaloob ng walang-hanggang espirituwal na siddhi.

Verse 63

कोटितीर्थे ह्रदे स्नात्वा कोटीशं परिपूज्य च । गवां कोटिप्रदानस्य फलमाप्नोति मानवः

Pagkaligo sa lawa sa Koṭitīrtha at matapos sambahin nang wasto si Koṭīśa, ang tao ay nagkakamit ng gantimpalang kasinghalaga ng pag-aalay ng sampung milyong baka.

Verse 64

महाश्मशानस्तंभोस्ति कोटीशाद्वह्निदिक्स्थितः । तस्मिन्स्तंभे महारुद्रस्तिष्ठते चोमया सह

May isang haligi ng Dakilang Pook-Pagsusunugan (Mahāśmaśāna), nasa direksiyong apoy (silangan) mula kay Koṭīśa. Sa haliging iyon nananahan si Mahārudra kasama si Umā.

Verse 65

तं स्तंभं समलंकृत्य नरस्तत्पदमाप्नुयात् । तत्रैव तीर्थं परमं कपालेश समीपतः

Ang sinumang mag-ayos at magparangal sa haliging iyon nang nararapat ay makaaabot sa kalagayang iyon (pinakamataas na kalagayan). Doon din ay may isang pinakamataas na tīrtha, malapit kay Kapāleśa.

Verse 66

कपालमोचनं नाम तत्र स्नातोऽश्वमेधभाक् । ऋणमोचनतीर्थं तु तदुदग्दिशि शोभनम्

Ang pook na iyon ay tinatawag na Kapālamocana; ang sinumang maligo roon ay nagkakamit ng bunga ng handog na Aśvamedha. At sa hilaga nito ay naroon ang marilag na Ṛṇamocana-tīrtha, ang banal na tawiran na nagpapalaya sa mga utang.

Verse 67

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुक्तो भवति चर्णतः । तत्रैवांगारकं तीर्थं कुंडं चांगारनिर्मलम्

Sa banal na tawiran na iyon, ang taong maligo ay napapalaya mula sa naipong mga gawa (karma). Doon din naroon ang Aṅgāraka-tīrtha at ang lawaing Aṅgāra-nirmala, bantog sa kapangyarihang magpadalisay.

Verse 68

स्नात्वांगारक तीर्थे तु भवेद्भूयो न गर्भभाक् । अंगारवारयुक्तायां चतुर्थ्यां स्नाति यो नरः । व्याधिभिर्नाभि भूयेत न च दुःखी कदाचन

Sa pagligo sa Aṅgāraka-tīrtha, hindi na muling sasailalim sa muling pagsilang. Ang taong maligo roon sa caturthī na tumapat sa Martes (Aṅgāravāra) ay hindi dadapuan ng karamdaman at hindi kailanman liligid ng dalamhati.

Verse 69

विश्वकर्मेश्वरं लिंगं ज्ञानदं च तदुत्तरे । महामुंडेश्वरं लिंगं तस्य दक्षिणतः शुभम्

Sa hilaga ay nakatindig ang liṅga na tinatawag na Viśvakarmeśvara, ang tagapagkaloob ng kaalamang espirituwal. Sa timog naman ay ang mapalad na liṅga na kilala bilang Mahāmuṇḍeśvara.

Verse 70

कूपः शुभोद नामापि स्नातव्यं तत्र निश्चितम् । तत्र मुंडमयी माला मया क्षिप्तातिशोभना

Mayroon ding balon na tinatawag na Śubhodā; tiyak na ipinag-uutos ang pagligo roon. Doon ay inihagis ko ang isang napakagandang kuwintas ng mga bungo.

Verse 71

महामुंडा ततो देवी समुत्पन्नाघहारिणी । खट्वांगं च धृतं तत्र खट्वांगेशस्ततोभवत्

Pagkaraan, nagpakita roon ang Diyosa Mahāmuṇḍā, ang nag-aalis ng kasalanan. At doon ay hinawakan ang khaṭvāṅga (tungkod na may tuktok na bungo); kaya ang Panginoon ay nakilala bilang Khaṭvāṅgeśa.

Verse 72

निष्पापो जायते मर्त्यः खट्वांगेश विलोकनात् । भुवनेशस्ततो याम्यां कुंडं च भुवनेश्वरम्

Sa pagtanaw lamang kay Khaṭvāṅgeśa, ang isang mortal ay nagiging walang kasalanan. Sa timog naroon si Bhuvaneśa, at ang lawa na tinatawag na Bhuvaneśvara.

Verse 73

तत्र कुंडे नरः स्नातो भुवने शोभवेन्नरः । तद्याम्यां विमलेशश्च कुंडं च विमलोदकम्

Ang sinumang maligo sa lawang iyon ay nagiging maningning at pinararangalan sa mga daigdig. Sa timog nito naroon si Vimal(e)śa at ang lawa na tinatawag na Vimalodaka, “tubig ng kadalisayan.”

Verse 74

तत्र स्नात्वा विलोक्येशं विमलो जायते नरः । तत्र पाशुपतः सिद्धस्त्र्यंबको नाम नामतः

Sa pagligo roon at pagtanaw sa Panginoon, ang tao ay nagiging dalisay. Naroon din ang isang Pāśupata siddha, tanyag sa pangalang Tryaṃbaka.

Verse 75

तदग्रे च कणादेशस्तत्र पुण्योदकः प्रहिः । स्नात्वा काणादकूपे यः कणादेशं समर्चयेत्

Sa unahan nito ay naroon si Kaṇādeśa, at may balon na may banal na tubig. Sinumang maligo sa balon ng Kāṇāda at sumamba kay Kaṇādeśa nang nararapat…

Verse 76

विधिपूर्वं तदभ्यर्च्य प्राप्नुयाच्छिवमंदिरम् । शुभेश्वरश्च तद्याम्यां महाशुभफलप्रदः

Sa pagsamba rito ayon sa wastong ritwal, mararating ng tao ang tahanan ni Śiva. Sa timog nito naroon si Śubheśvara, ang tagapagkaloob ng pinakadakilang mapalad na bunga.

Verse 77

तत्र सिद्धः पाशुपतः कपिलर्षिर्महातपाः । तत्रास्ति हि गुहा रम्या कपिलेश्वर संनिधौ

Doon nananahan si Kapila Ṛṣi, ang dakilang asetang ganap sa landas na Pāśupata. Malapit sa Kapileśvara ay may isang kaaya-ayang yungib na marikit.

Verse 78

तां गुहां प्रविशेद्यो वै न स गर्भे विशेत्क्वचित् । तत्र यज्ञोदकूपोस्ति वाजिमेधफलप्रदः

Ang sinumang pumasok sa yungib na iyon ay hindi na muling papasok sa sinapupunan saanman. Naroon ang balong Yajñodā, na nagkakaloob ng bunga ng handog na Aśvamedha.

Verse 79

ओंकार एष एवासावादिवर्णमयात्मकः । मत्स्योदर्युत्तरे कूले नादेशस्त्वहमेव च

Ito nga ang Oṃkāra, na ang likas ay hinubog mula sa sinaunang pantig na unang-una. Sa hilagang pampang ng Matsyodarī, ako mismo ang Nādeśa.

Verse 80

नादेशः परमं ब्रह्म नादेशः परमा गतिः । नादेशः परमं स्थानं दुःखसंसारमोचनम्

Si Nādeśa ang Kataas-taasang Brahman; si Nādeśa ang pinakadakilang hantungan. Si Nādeśa ang pinakadakilang tahanan, ang paglaya mula sa dalamhati ng saṃsāra.

Verse 81

कदाचित्तस्य देवस्य दर्शने याति जाह्नवी । मत्स्योदरी सा कथिता स्नानं पुण्यैरवाप्यते

Kung minsan, si Jāhnavī (ang Gaṅgā) ay nagtutungo upang masilayan ang banal na Diyos na iyon. Siya’y tinatawag na Matsyodarī; ang pagligo roon ay nagkakamit ng dakilang kabanalan at gantimpala.

Verse 82

मत्स्योदरी यदा गंगा पश्चिमे कपिलेश्वरम् । समायाति महादेवि तदा योगः सुदुर्लभः

O Mahādevī, kapag ang Gaṅgā sa Matsyodarī ay dumarating sa Kapileśvara sa kanlurang panig, noon nagaganap ang isang yoga—isang pambihirang banal na pagsasanib na napakadalang.

Verse 83

उद्दालकेश्वरं लिंगमुदीच्यां कपिलेश्वरात् । तद्दर्शनेन संसिद्धिः परा सर्वैरवाप्यते

Sa hilaga ng Kapileśvara ay ang liṅga na tinatawag na Uddālakeśvara. Sa darśana nito, ang kataas-taasang kaganapan ay nakakamit ng lahat.

Verse 84

तदुत्तरे बाष्कुलीशं लिंगं सर्वार्थसिद्धिदम् । बाष्कुलीशाद्दक्षिणतो लिंगं वै कौस्तुभेश्वरम्

Sa hilaga niyon ay ang liṅga na Bāṣkulīśa, na nagbibigay ng katuparan sa lahat ng layon. Sa timog ng Bāṣkulīśa ay ang liṅga na tinatawag na Kaustubheśvara.

Verse 85

तस्यार्चनेन रत्नौघैर्न वियुज्येत कर्हिचित् । शंकुकर्णेश्वरं लिंगं कौस्तुभेश्वरदक्षिणे

Sa pamamagitan ng pagsamba (arcana) dito, ang tao’y hindi kailanman mahihiwalay sa mga bunton ng hiyas. Sa timog ng Kaustubheśvara ay ang liṅga na tinatawag na Śaṃkukarṇeśvara.

Verse 86

संसेव्य परमं ज्ञानं लभेदद्यापि साधकः । अघोरेशो गुहाद्वारि कूपस्तस्योत्तरे शुभः

Sa taimtim na paglapit at debosyon dito, ang isang sādhaka ay nakakamit, maging sa panahong ito, ang pinakamataas na kaalaman. Sa bungad ng yungib naroon ang liṅga na Aghoreśa; sa hilaga nito ay may isang mapalad na balon.

Verse 87

अघोरोद इति ख्यातो वाजिमेधफलप्रदः । गर्गेशो दमनेशश्च तत्र लिंगद्वयं शुभम्

Ito’y tanyag bilang Aghoroda, na nagkakaloob ng bunga ng kabutihang katulad ng sakripisyong Aśvamedha. Naroon din ang dalawang mapalad na liṅga—Gargeśa at Damaneśa.

Verse 88

अनेनैवेह देहेन यत्र तौ सिद्धिमापतुः । तल्लिंगयोः समर्चातः सिद्धिर्भवति वांछिता

Sa mismong katawang ito, sa mismong pook na yaon, nakamit ng dalawang iyon ang kasakdalan. Sa wastong pagsamba sa mga liṅga na iyon, tiyak na lilitaw ang ninanais na siddhi o katuparan.

Verse 89

तद्दक्षिणे महाकुंडं रुद्रावास इति स्मृतम् । तत्र रुद्रेशमभ्यर्च्य कोटिरुद्रफलं लभेत्

Sa timog nito ay may isang dakilang sagradong lawa, na tinatawag na Rudrāvāsa. Doon, sa pagsamba kay Rudreśa, nakakamit ang bunga ng ritwal na Koṭirudra.

Verse 90

चतुर्दशी यदापर्णे रुद्रनक्षत्र संयुता । तदा पुण्यतमः कालस्तस्मिन्कुंडे महाफलः

Kapag ang ika-labing-apat na araw ng buwan (caturdaśī) ay tumapat sa araw na Parṇa at nakaugnay sa konstelasyong Rudra, yaon ang pinakabanal na sandali; sa lawang iyon, nagbubunga ito ng dakilang gantimpala.

Verse 91

रुद्रकुंडे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा रुद्रेश्वरं विभुम् । यत्रतत्र मृतो वापि रुद्रलोकमवाप्नुयात्

Ang sinumang maligo sa Rudra-kuṇḍa at masilayan si Rudreśvara na Makapangyarihan, kahit mamatay man sa alinmang dako, ay makakamtan ang daigdig ni Rudra.

Verse 92

रुद्रस्य नैरृते भागे लिंगं तत्र महालयम् । तदग्रे पितृकूपोस्ति पितॄणामालयः परः

Sa timog-kanlurang bahagi ng pook ni Rudra ay naroon ang isang liṅga na tinatawag na Mahālaya. Sa harap nito ay ang Pitṛ-kūpa, ang dakilang tahanan ng mga ninuno.

Verse 93

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा पिंडान्कूपे परिक्षिपेत् । एकविंशकुलोपेतः श्राद्धकृद्रुद्रलोकभाक्

Doon, matapos isagawa ang śrāddha, dapat ihulog ng tao ang mga piṇḍa sa balon. Ang nagsagawa ng śrāddha, kasama ang dalawampu’t isang salinlahi ng kanyang angkan, ay makikibahagi sa daigdig ni Rudra.

Verse 94

तत्र वैतरणी नाम दीर्घिका पश्चिमानना । तस्यां स्नातो नरो देवि नरकं नैव गच्छति

Naroon ang isang mahabang lawa na tinatawag na Vaitaraṇī, na nakaharap sa kanluran. O Devī, ang sinumang maligo roon ay hindi mapupunta sa impiyerno.

Verse 95

बृहस्पतीश्वरं लिंगं रुद्रकुंडाच्च पश्चिमे । गुरुपुष्यसमायोगे दृष्ट्वा दिव्यां लभेद्गिरम्

Sa kanluran ng Rudra-kuṇḍa ay naroon ang liṅga ni Bṛhaspatīśvara. Kapag nagkatugma si Jupiter at Puṣya, ang sinumang tumingin dito ay magkakamit ng banal na pananalita.

Verse 96

रुद्रावासाद्दक्षिणतः कामेशं लिंगमुत्तमम् । तद्दक्षिणे महाकुंडं स्नानाच्चिंतित कामदम्

Sa timog ng Rudrāvāsa ay naroon ang dakilang liṅga ni Kāmeśa. Sa timog nito ay may malaking banal na lawa; ang sinumang maligo roon ay pagkakalooban ng katuparan ng mga minimithing hangarin ng puso.

Verse 97

चैत्रशुक्ल त्रयोदश्यां तत्र यात्रा च कामदा । नलकूबर लिंगं च प्राच्यां कामेश्वराच्छुभम्

Sa ikalabintatlong araw ng maliwanag na kalahati ng buwan ng Caitra, ang paglalakbay-pananampalataya roon ay nagkakaloob ng katuparan ng minimithing hangarin. Sa silangan ng mapalad na Kāmeśvara ay naroon ang liṅga na tinatawag na Nalakūbara, maningning at banal.

Verse 98

तदुत्तरे पांडवानां पंचलिंगानि सन्मुदे । संवर्तेशस्तदग्रे च श्वेतेशस्तस्य पश्चिमे

Sa hilaga ng pook na iyon, sa tunay na mapalad na lugar, naroon ang limang liṅga ng mga Pāṇḍava. Sa unahan ay nakatindig si Saṃvarteśa, at sa kanluran nito ay si Śveteśa.

Verse 99

अज्ञानध्वांतपटलीं हरतस्तौ समर्चितौ । तद्दक्षिणेध्वकेशश्च दृष्टो मोहविनाशनः

Ang dalawang iyon ay sinasamba nang wasto, sapagkat winawasak nila ang makapal na dilim ng kamangmangan. Sa timog niyon ay si Dhvakeśa; sa pagtanaw pa lamang ay napapawi ang pagkalito at maling akala.

Verse 100

तत्र सिद्धीश्वरं लिंगं महासिद्धिसमर्पकम् । तत्रैव मंडलेशश्च मंडलेशपदप्रदः

Doon ay may liṅga na tinatawag na Siddhīśvara, na nagkakaloob ng dakilang mga siddhi o ganap na kaganapan. Doon din naroon si Maṇḍaleśa, na nagbibigay ng ranggo at kalagayang ‘Maṇḍaleśa’.

Verse 110

चामरासक्तहस्ताभिर्दिव्यस्त्रीभिश्च वीज्यते । यदा मत्स्योदरीं यांति स्वर्गलोकाद्दिवौकसः । तदा तेनैव मार्गेण यांति स्त्रीभिर्वृताः सुखम्

Pinapaypayan Siya ng mga dalagang makalangit na may hawak na cāmara (pamaspas na buntot-yak) sa kanilang mga kamay. Kapag ang mga naninirahan sa Svarga ay tumutungo mula sa langit patungong Matsyodarī, sa gayon ding landas sila dumaraan, napaliligiran ng mga babae, sa ligaya.

Verse 120

आग्नेयं नाम कुंडं च तत्पूर्वेग्निसलोकदम् । आग्नेयेश्वरतः प्राच्यां कुंडं तद्दक्षिणे शुभम्

May isang lawa na tinatawag na Āgneya; sa silangan nito ay may isa pang lawa na nagkakaloob ng daigdig ni Agni. Sa silangan ng Āgneyeśvara ay may isang kuṇḍa, at sa timog nito ay may isang kuṇḍang mapalad.

Verse 130

अपराधसहस्रं तु नश्येत्तस्य समर्चनात्

Tunay nga, sa wastong pagsamba sa Kanya (o sa banal na dambana), napapawi ang isang libong pagkakasala.

Verse 140

तदुत्तरे हलीशेशः सर्वव्याधिनिपूदनः । शिवेश्वरः शिवकरस्तुंगनाम्नश्च दक्षिणे

Sa hilaga niyon ay naroon si Halīśeśa, ang pumupuksa sa lahat ng karamdaman. Sa timog ay si Śiveśvara—tagapagdala ng kabutihang-palad—na kilala rin sa pangalang Stuṅga.

Verse 150

तत्र जागरणं कृत्वाऽशोकाष्टम्यां मधौ नरः । न जातु शोकं लभते सदानंदमयो भवेत्

Kung ang isang tao ay magpuyat sa pagbabantay (jāgaraṇa) doon sa Aśokāṣṭamī sa buwan ng Madhu (Caitra), hindi na siya muling daranas ng dalamhati; mapupuno siya ng walang hanggang kaligayahan.

Verse 160

तदुत्तरे मतंगेशो गानविद्याप्रबोधकः । मतंगेशस्य वायव्ये नानालिंगानि सर्वतः

Sa hilaga roon ay si Mataṅgeśa, ang nagpapagising ng kaalaman sa banal na musika. Sa hilagang-kanluran ni Mataṅgeśa, sa lahat ng dako, naroroon ang maraming liṅga.

Verse 170

ग्रहणानंतरे स्नानं दंडखातेति पुण्यदम् । जैगीषव्य गुहा तत्र तत्र लिंगं तदाह्वयम्

Ang pagligo roon kaagad matapos ang eklipse ay nagbibigay ng dakilang bisa ng kabutihan; ang banal na pook na iyon ay tinatawag na Daṇḍakhāta. Doon din naroon ang Yungib ni Jaigīṣavya, at ang liṅga na itinatag doon ay bantog sa pangalang iyon.

Verse 180

तदीशानेवधूतेशो योगज्ञानप्रवर्तकः । तीर्थं चैवावधूतेशं सर्वकल्मषनाशकृत्

Sa hilagang-silangan niyon ay si Avadhūteśa, ang nagpapasimula ng kaalaman sa yoga. Naroon din ang Avadhūteśa Tīrtha, na pumupuksa sa lahat ng karumihan.

Verse 190

तदुत्तरे चर्चिकाया देव्याः संदर्शनं शुभम् । रेवतेश्वर लिंगं च चर्चिकाग्रेण शांतिकृत्

Sa hilaga niyon, natatamo ang mapalad na darśana ng Diyosa Carcikā. Naroon din ang Revateśvara Liṅga; sa paglapit dito sa harap ni Carcikā, ipinagkakaloob ang kapayapaan at pagpapalubag-loob.

Verse 200

चित्रगुप्तेश्वरं लिंगं तदुदीच्यामघापहम् । चित्रगुप्तेश्वरात्पश्चाद्यो दृढेशो महाफलः

Sa hilaga niyon ay ang liṅga na tinatawag na Citragupteśvara, na nag-aalis ng kasalanan. Sa kabila ng Citragupteśvara ay si Dṛḍheśa, na nagkakaloob ng dakilang bungang espirituwal.

Verse 210

तदग्रे तारकेशश्च तदग्रे स्वर्णभारदः । तदुत्तरे मरुत्तेशः शक्रेशश्च तदग्रतः

Sa unahan naroon si Tārakeśa, at sa mas unahan pa ay si Svarṇabhārada. Sa hilaga naroon si Marutteśa, at sa harap nito ay nakatindig din si Śakreśa.

Verse 220

देवस्य दक्षिणे भागे तत्र वापी शुभोदका । तदंबुप्राशनं नृणामपुनर्भवहेतवे

Sa dakong timog ng Diyos ay may balong may mapalad na tubig. Ang pag-inom ng tubig na iyon ay nagiging sanhi upang ang tao’y makalaya sa muling pagsilang.

Verse 230

अलर्केशः समभ्यर्च्यः शुक्रेशात्पूर्वदिक्स्थितः । मदालसेश्वरस्तत्र तत्पूर्वे सर्वविघ्नहृत्

Si Alarkeśa ay nararapat sambahin nang wasto, na nasa silangan ng Śukreśa. Naroon din si Madālaseśvara; at sa silangan niya, inaalis niya ang lahat ng balakid.

Verse 240

विशालाक्षीश्वरं लिंगं तत्रैव क्षेत्रवस्तिदम् । जरासंधेश्वरं लिंगं तद्याम्यां ज्वरनाशनम्

Doon din naroon ang Liṅga ni Viśālākṣīśvara, na nagkakaloob ng paninirahan at katatagan sa banal na kṣetra (Kāśī). Sa dakong timog ay ang Liṅga ni Jarāsaṃdheśvara, na pumupuksa sa lagnat.

Verse 250

तद्दक्षिणे च केदारो रुद्रानुचरताप्रदः । चंद्रसूर्यान्वयैर्भूपैः केदाराद्दक्षिणापथे

Sa timog nito ay ang Kedāra, na nagkakaloob ng kalagayang maging tagasunod ni Rudra. Sa timog na landas mula sa Kedāra ay naroon ang mga pook na kaugnay ng mga haring mula sa lahing-buwan at lahing-araw.

Verse 260

यात्रया सर्व लिंगानां यत्फलं तदवाप्यते । तपसश्चापि योगस्य सिद्धिदा साऽवनीपरा

Sa pagsasagawa ng banal na paglalakbay na ito, natatamo ang bunga na nagmumula sa lahat ng Liṅga. Ang kataas-taasang yātrā sa lupa ay nagkakaloob ng ganap na tagumpay sa tapas at sa yoga rin.

Verse 270

स्वर्गापवर्गयोर्दात्री दृष्टा देहांतसेविता । मम प्रियतमा देवि त्वमेव तपसो बलात्

O Diyosa, ikaw ang tagapagkaloob ng langit at ng ganap na paglaya. Dapat kang hanapin at paglingkuran hanggang sa huling hininga ng katawan. Sa lakas ng tapas, ikaw lamang ang naging pinakamamahal ko.

Verse 280

सर्वलिंगमयाध्यायं योऽमुं नित्यं जपेत्सुधीः । न तं यमो न तं दूता नैनमंहोपि बाधते

Ang marunong na araw-araw bumibigkas ng kabanatang ito—na nilulukuban ng lahat ng Liṅga—ay hindi masasakmal ni Yama ni ng kanyang mga sugo; ni ang kasalanan ay hindi makapipinsala sa kanya.

Verse 290

महापापानि पापानि ज्ञाताज्ञातानि भूरिशः । उपपापानि पापानि मनोवाक्कायजान्यपि

Ang malalaking kasalanan at karaniwang kasalanan—ginawa man nang may alam o di-alam, sa di-mabilang na paraan—kasama ang mga pangalawang kasalanan, at maging yaong nagmumula sa isip, salita, at katawan (ay pawang nasasaklaw dito).

Verse 297

स्कंद उवाच । इति नंदिवचः श्रुत्वा देवो देवी समायुतः । दिव्यं रथं समारुह्य निर्जगाम त्रिविष्टपात्

Sinabi ni Skanda: Nang marinig ang mga salita ni Nandin, ang Diyos—kasama ang Diyosa—ay sumakay sa banal na karwahe at lumisan mula sa Triviṣṭapa (langit).