Adhyaya 20

Verse 1

अगस्त्य उवाच । कात्यायनेय कथय नंदिना विश्वनंदिना । यथा व्यापारिता देव्यो देवदेवनिदेशतः

Sinabi ni Agastya: O anak ni Kātyāyana, isalaysay mo sa akin, sa pamamagitan ni Nandin—ni Viśvanandin—kung paano inatasan ang mga Diyosa ayon sa utos ng Diyos ng mga diyos.

Verse 2

अविमुक्तस्य रक्षार्थं यत्र या देवताः स्थिताः । प्रसादं कुरु मे देव ताः समाचक्ष्व तत्त्वतः

Para sa pag-iingat ng Avimukta, aling mga diyos ang nananahan sa alin? Maawa ka sa akin, O Panginoon—ipaliwanag mo sa akin ang mga iyon nang tapat at ayon sa tunay na diwa.

Verse 3

इत्यगस्त्युदितं श्रुत्वा महादेवतनूद्भवः । कथयामास या यत्र स्थिताऽनंदवने मुदा

Nang marinig ang winika ni Agastya, ang isinilang mula sa mismong katawan ni Mahādeva ay masayang nagsalaysay kung aling diyos ang nananahan sa bawat dako ng Ānandavana.

Verse 4

स्कंद उवाच । वाराणस्यां विशालाक्षी क्षेत्रस्य परमेष्टदा । विशालतीर्थं गंगायां कृत्वा पृष्ठे व्यवस्थिता

Sinabi ni Skanda: Sa Vārāṇasī, si Viśālākṣī ang kataas-taasang namumunong diyosa ng banal na kṣetra. Itinatag niya sa Gaṅgā ang Viśāla Tīrtha at nananatiling nakahimpil doon bilang tagapagbantay.

Verse 5

स्नात्वा विशालतीर्थे वै विशालाक्षीं प्रणम्य च । विशालां लभते लक्ष्मीं परत्रेह च शर्मदाम्

Tunay nga, matapos maligo sa Viśāla Tīrtha at yumukod kay Viśālākṣī, nakakamtan ng tao ang malawak na lakṣmī—kasaganaan—at kapayapaang nagbibigay-ginhawa, dito at sa kabilang buhay.

Verse 6

भाद्रकृष्णतृतीयायामुपोषणपरैर्नृभिः । कृत्वा जागरणं रात्रौ विशालाक्षीसमीपतः

Sa ikatlong tithi ng madilim na kalahati ng Bhādrapada, ang mga taong nakatuon sa pag-aayuno ay dapat magpuyat sa gabi sa piling ni Viśālākṣī.

Verse 7

प्रातर्भोज्याः प्रयत्नेन चतुर्दशकुमारिकाः । अलंकृता यथाशक्त्या स्रगंबरविभूषणैः

Sa umaga, nang buong pag-iingat, dapat pakainin ang labing-apat na dalagang birhen; at ayon sa kaya, bihisan at pagandahin sila ng mga kuwintas na bulaklak, kasuotan, at mga palamuti.

Verse 8

विधाय पारणं पश्चात्पुत्रभृत्यसमन्वितैः । सम्यग्वाराणसीवासफलं लभ्येत कुंभज

Pagkaraan, matapos ganap na isagawa ang pāraṇa (ang pangwakas na pagkain) kasama ang mga anak at mga tagapaglingkod, tunay na matatamo ang ganap na bunga ng paninirahan sa Vārāṇasī—O Kumbhaja (Agastya).

Verse 9

तस्यां तिथौ महायात्रा कार्या क्षेत्रनिवासिभिः । उपसर्ग प्रशांत्यर्थं निर्वाणकमलाप्तये

Sa banal na araw ng tithi na iyon, ang mga naninirahan sa sagradong kṣetra (Kāśī) ay dapat magsagawa ng dakilang yātrā-prusisyon, upang mapayapa ang mga kapahamakan at makamtan ang lotus ng paglaya (nirvāṇa).

Verse 10

वाराणस्यां विशालाक्षी पूजनीया प्रयत्नतः । धूपदीपैः शुभैर्माल्यैरुपहारैर्मनोहरैः

Sa Vārāṇasī, ang Diyosa na si Viśālākṣī ay dapat sambahin nang buong pagsisikap—sa pamamagitan ng mapalad na insenso at mga ilawan, mga kuwintas ng bulaklak, at mga handog na kaaya-aya.

Verse 11

मणिमुक्ताद्यलंकारैर्विचित्रोल्लोच चामरैः । शुभैरनुपभुक्तैश्च दुकूलैर्गंधवासितैः

—sa mga palamuting hiyas at perlas, sa makukulay na pamaypay at mga chāmara (pamalo ng yak), at sa mapalad na mariringal na kasuotang hindi pa nagagamit, na pinabanguhan ng samyo.

Verse 12

मोक्षलक्ष्मी समृद्ध्यर्थं यत्रकुत्र निवासिभिः । अप्यल्पमपि यद्दत्तं विशालाक्ष्यै नरोत्तमैः

Para sa pagyabong ng mokṣa-lakṣmī, ang biyaya ng paglaya, anumang ibigay—kahit kaunti—sa Viśālākṣī ng pinakamabubuting tao, saan man sila naninirahan,

Verse 13

तदानंत्याय जायंत मुने लोकद्वयेपि हि । विशालाक्षी महापीठे दत्तं जप्तं हुतं स्तुतम्

Yaon ay nagiging di‑maubos, O pantas, tunay nga sa dalawang daigdig. Anumang ibigay, bigkasin, ihandog sa apoy, o purihin sa dakilang pīṭha ni Viśālākṣī ay nagbubunga nang walang hanggan.

Verse 14

मोक्षस्तस्य परीपाको नात्र कार्या विचाणा । विशालाक्षी समर्चातो रूपसंपत्तियुक्पतिः

Ang kalayaan (mokṣa) ang hinog na bunga niyon; dito’y walang dapat pag‑aalinlangan. Sa wastong pagsamba kay Viśālākṣī, nakakamit din ang kagandahan at kasaganaan.

Verse 15

प्राप्यतेत्र कुमारीभिर्गुणशीलाद्यलंकृतः । गुर्विणीभिः सुतनयो वंध्याभिगर्भसंभवः

Dito, ang mga dalaga’y nakakamit ang karapat-dapat na asawa na pinalamutian ng mga birtud at mabuting asal; ang mga nagdadalantao’y nakakamit ang mabuting anak na lalaki; at maging ang mga baog ay pinagpapala ng paglihi.

Verse 16

असौभाग्यवतीभिश्च सौभाग्यं महदाप्यते । विधवाभिर्न वैधव्यं पुनर्जन्मांतरे क्वचित्

Ang mga babaeng sinasalanta ng malas ay nakakamit ang dakilang suwerte; at ang mga balo ay hindi na muling daranas ng pagkabalo sa alinmang susunod na kapanganakan.

Verse 17

सीमंतिनीभिः पुंभिर्वा परं निर्वाणमिच्छुभिः । श्रुता दृष्टार्चिता काश्यां विशालाक्ष्यभिलाषदा

Maging ng mga maybahay at ng mga lalaki—ng mga nagnanais ng kataas-taasang nirvāṇa—si Viśālākṣī sa Kāśī, kapag napakinggan, nakita, at sinamba, ay nagkakaloob ng minimithing layon.

Verse 18

ततोन्यल्ललितातीर्थं गंगाकेशवसन्निधौ । तत्रास्ति ललिता देवी क्षेत्ररक्षाकरी परा

Kasunod ay isa pang banal na tawiran, ang Lalitā-tīrtha, sa kalapitan ng Gaṅgā at Keśava. Doon nananahan ang Diyosa Lalitā, ang kataas-taasang tagapangalaga ng banal na kṣetra ng Kāśī.

Verse 19

सा च पूज्या प्रयत्नेन सर्वसंपत्समृद्धये । ललितापूजकानां च जातु विघ्नो न जायते

Siya ay dapat sambahin nang buong pagsisikap upang ganap na sumagana ang lahat ng uri ng kasaganaan; at sa mga sumasamba kay Lalitā, kailanman ay hindi sumisilang ang mga hadlang.

Verse 20

इषे कृष्णद्वितीयायां ललितां परिपूज्य वै । नारी वा पुरुषो वापि लभते वांछितं पदम्

Sa ikalawang araw ng buwan (Dvitīyā) ng madilim na kalahati sa buwan ng Īṣa, sinumang tapat na sumamba kay Lalitā—babae man o lalaki—ay nakakamit ang minimithing kalagayan at gantimpala.

Verse 21

स्नात्वा च ललिता तीर्थे ललितां प्रणिपत्य वै । लभेत्सर्वत्र लालित्यं यद्वा तद्वाऽनुलप्य च

Pagkaligo sa Lalitā-tīrtha at taimtim na pagyukod kay Lalitā, nakakamit ng tao ang kagandahan at biyaya saanman; at sa pagbigkas ng anumang panalanging kusang sumibol sa debosyon, lalo pa siyang pinagpapala.

Verse 22

मुने विश्वभुजा गौरी विशालाक्षी पुरः स्थिता । संहरंती महाविघ्नं क्षेत्रभक्तिजुषां सदा

O muni, si Gaurī—si Viśvabhujā, ang malalawak ang mga mata—ay nakatindig sa harap; lagi niyang winawasak ang malalaking hadlang para sa mga nag-iingat ng debosyon sa banal na kṣetra ng Kāśī.

Verse 23

शारदं नवरात्रं च कार्या यात्रा प्रयत्नतः । देव्या विश्वभुजाया वै सर्वकामसमृद्धये

Sa Navarātra ng taglagas, marapat na masikap na isagawa ang banal na paglalakbay (yātrā) tungo kay Devī Viśvabhujā, upang ganap na matupad at lumago ang lahat ng minimithi.

Verse 24

यो न विश्वभुजां देवीं वाराणस्यां नमेन्नरः । कुतो महोपसर्गेभ्यस्तस्य शांतिर्दुरात्मनः

Kung ang isang tao sa Vārāṇasī ay hindi yumuyukod kay Devī Viśvabhujā, paano magkakaroon ng kapayapaan ang ligaw na kaluluwang iyon mula sa malalaking kapahamakan at pagdurusa?

Verse 25

यैस्तु विश्वभुजा देवी वाराणस्यां स्तुतार्चिता । न हि तान्विघ्नसंघातो बाधते सुकृतात्मनः

Ngunit yaong mga pumupuri at sumasamba kay Devī Viśvabhujā sa Vārāṇasī—hindi sila ginugulo ng anumang pulutong ng mga hadlang; sapagkat sila’y mga kaluluwang may kabutihan.

Verse 26

अन्यास्ति काश्यां वाराही क्रतुवाराहसन्निधौ । तां प्रणम्य नरो भक्त्या विपदब्धौ न मज्जति

May isa pang (Diyosa) sa Kāśī: si Vārāhī, malapit sa Kratuvārāha. Kapag siya’y pinugayan ng tao nang may debosyon, hindi siya lulubog sa dagat ng mga kapahamakan.

Verse 27

शिवदूती तु तत्रैव द्रष्टव्याऽपद्विनाशिनी । आनंदवनरक्षार्थमुद्यच्छूलारितर्जनी

Doon din dapat masilayan si Śivadūtī—ang pumupuksa sa dalamhati—na itinaas ang kaniyang trident at nagbabantang mudrā, upang pangalagaan ang Ānandavana (Kāśī).

Verse 28

वज्रहस्ता तथा चैंद्री गजराज रथास्थिता । इंद्रेशाद्दक्षिणेभागेऽर्चिता संपत्करी सदा

Gayundin, si Aindrī, may hawak na vajra at nakasakay sa karwaheng hinihila ng hari ng mga elepante, ay sinasamba sa timog na panig ni Indreśa, laging nagkakaloob ng kasaganaan.

Verse 29

स्कंदेश्वर समीपे तु कौमारी बर्हियानगा । प्रेक्षणीया प्रयत्नेन महाफलसमृद्धये

Sa tabi ni Skandeśvara naroon ang Diyosa Kaumārī, nakasakay sa pabo. Dapat siyang pagmasdan nang taimtim at may pagsisikap, upang makamtan at mapalago ang dakilang bungang espirituwal.

Verse 30

महेश्वराद्दक्षिणतो देवी माहेश्वरी नरैः । वृषयानवती पूज्या महावृषसमृद्धिदा

Sa timog ni Maheśvara ay ang Diyosa Māheśvarī. Nakasakay sa toro, siya’y dapat sambahin ng mga tao, sapagkat nagkakaloob siya ng masaganang pag-unlad sa mga baka at makapangyarihang toro—lakas at pagdami.

Verse 31

निर्वाणनरसिंहस्य समीपे मोक्षकांक्षिभिः । नारसिंही समर्च्या च समुद्यच्चक्र रम्यदोः

Sa tabi ni Nirvāṇa-Narasiṃha, ang mga naghahangad ng mokṣa ay dapat marapat na sumamba kay Nārasiṃhī, na ang marikit niyang kamay ay may nakataas na cakra. Siya’y tumutulong sa naghahangad tungo sa kalayaan.

Verse 32

हंसयानवती ब्राह्मी ब्रह्मेशात्पश्चिमे स्थिता । गलत्कमंडलुजल चुलका ताडिता हिता

Sa kanluran ni Brahmeśa nakatayo si Brāhmī, nakasakay sa gansa. Mapalad at mapagpala, inilalarawan siyang may tubig na tumutulo mula sa kaniyang kamandalu, na wari’y winawisik niya sa mga dakot para sa kapakanan ng mga nilalang.

Verse 33

ब्रह्मविद्या प्रबोधार्थं काश्यां पूज्या दिनेदिने । ब्राह्मणैर्यतिभिर्नित्यं निजतत्त्वावबोधिभिः

Upang magising ang Kaalaman kay Brahman, ang Brahmavidyā sa Kāśī ay dapat sambahin araw-araw—palagi ng mga brāhmaṇa at mga yati, na laging nakatuon sa pagkabatid ng sariling tunay na diwa.

Verse 34

शार्ङ्गचापविनिर्मुक्त महेषुभिरितस्ततः । उत्सादयंतीं प्रत्यूहान्काश्यां नारायणीं श्रयेत्

Sa Kāśī, dapat sumilong sa Nārāyaṇī, na sa makapangyarihang mga palasong pinakawalan mula sa busog na Śārṅga ay winawasak ang mga hadlang sa lahat ng dako.

Verse 35

प्रतीच्यांगोपिगोविंदाद्भ्राम्यच्चक्रोच्च तर्जनीम् । नारायणीं यः प्रणमेत्तस्य काश्यां महोदयः

Sa kanluran ng Gopīgovinda naroon si Nārāyaṇī, na umiikot ang kaniyang cakra at nakataas ang hintuturo. Sinumang yumukod sa kaniya ay nagkakamit sa Kāśī ng dakilang pag-angat at pagyabong.

Verse 36

ततो गौरीं विरूपाक्ष देवयान्या उदग्दिशि । पूजयित्वा नरो भक्त्या वांछितां लभते श्रियम्

Pagkaraan, sa hilagang dako, dapat sambahin nang may debosyon si Gaurī sa Virūpākṣa-Devayānī. Ang taong sumasamba sa kaniya nang taimtim ay nagkakamit ng ninanais na kasaganaan at kagalingan.

Verse 37

शैलेश्वरी समभ्यर्च्या शैलेश्वर समीपगा । तर्जयंती च तर्जन्या संसर्गमुपसर्गजम्

Si Śaileśvarī, na nananahan malapit kay Śaileśvara, ay dapat sambahin nang may paggalang. Sa kaniyang nakataas na hintuturo, itinataboy niya ang mapaminsalang pagkalat at mga pighating bunga ng masasamang impluwensiya.

Verse 38

चित्रकूपे नरः स्नात्वा विचित्रफलदे नृणाम् । चित्रगुप्तेश्वरं वीक्ष्य चित्रघंटां प्रपूज्य च

Pagkaligo ng tao sa Citrakūpa, na nagbibigay ng kamangha-manghang bunga sa mga nilalang, dapat niyang masdan si Citragupt-eśvara at sambahin din si Citraghaṇṭā.

Verse 39

बहुपातकयुक्तोपि त्यक्तधर्मपथोपि वा । न चित्रगुप्तलेख्यः स्याच्चित्रघंटार्चको नरः

Kahit ang tao’y nabibigatan ng maraming kasalanan, o lumihis sa landas ng dharma, ang sumasamba kay Citraghaṇṭā ay hindi isusulat ni Citragupta sa talaan ni Yama.

Verse 40

योषिद्वा पुरुषो वापि चित्रघंटां न योर्चयेत् । काश्यां विघ्नसहस्राणि तं सेवंते पदेपदे

Babae man o lalaki, sinumang hindi sumamba kay Citraghaṇṭā sa Kāśī, ay dinadalaw ng libo-libong balakid sa bawat hakbang.

Verse 41

चैत्रशुक्लतृतीयायां कार्या यात्रा प्रयत्नतः । महामहोत्सवः कार्यो निशि जागरणं तथा

Sa ikatlong tithi ng maliwanag na kalahati ng Caitra, dapat isagawa nang buong pagsisikap ang prusisyon ng paglalakbay-pananampalataya; magdaos ng dakilang pagdiriwang, at magbantay sa gabi.

Verse 42

महापूजोपकरणैश्चित्रघंटां समर्च्य च । शृणोति नांतकस्येह घंटां महिषकंठगाम्

Matapos sambahin nang wasto si Citraghaṇṭā sa lahat ng dakilang kasangkapan ng pūjā, dito sa Kāśī ay hindi maririnig ang kampana ni Antaka (Yama), ang kampanang nakasabit sa leeg ng kalabaw na sinasakyan niya.

Verse 43

चित्रांगदेश्वरप्राच्यां चित्रग्रीवां प्रणम्य च । न जातु जंतुर्वीक्षेत विचित्रां यमयातनाम्

Pagyukod kay Citragrīvā sa silangang pook ng Citrāṅgadeśvara, ang nilalang ay hindi kailanman makakakita ng kakila-kilabot at sari-saring pagpapahirap ni Yama.

Verse 44

भद्रकालीं नरो दृष्ट्वा नाभद्रं पश्यति क्वचित् । भद्रनागस्य पुरतो भद्रवाप्यां कृतोदकः

Pagkakita kay Bhadrakālī, ang tao’y hindi nakakakita ng anumang masama saanman. At matapos maghandog ng tubig sa Bhadravāpī sa harap ni Bhadranāga, siya’y nagiging laging mapalad.

Verse 45

हरसिद्धिं प्रयत्नेन पूजयित्वा नरोत्तमः । महासिद्धिमवाप्नोति प्राच्यां सिद्धिविनायकात्

Ang pinakamainam sa mga tao, na masikap na sumamba kay Harasiddhi, ay nakakamit ang dakilang siddhi—sa pamamagitan ni Siddhivināyaka sa silangang dako.

Verse 46

विधिं संपूज्य विधिवद्विविधैरुपहारकैः । विविधां लभते सिद्धिं विधीश्वरसमीपगाम्

Matapos sambahin nang ganap si Vidhi ayon sa itinakdang paraan, na may iba’t ibang handog, nakakamit ang sari-saring siddhi—na nagdadala sa kanya sa kalapitan ni Vidhīśvara.

Verse 47

प्रयागतीर्थे सुस्नातो जनो निगडभंजनीम् । सभाजयित्वा नो जातु निगडैः परिबाध्यते

Ang taong nakapaligo nang mabuti sa Prayāga tīrtha at marapat na nagparangal sa diyosang Nigaḍabhañjanī ay hindi kailanman pinahihirapan ng mga tanikala.

Verse 48

भौमवारे सदा पूज्या देवीनिगडभंजनी । कृत्वैकभुक्तं भक्त्यात्र बंदीमोक्षणकाम्यया

Tuwing Martes, laging sambahin si Devī Nigaḍabhañjanī. Dito, sa debosyon, isagawa ang panatang isang kainan, na nagnanais ng paglaya ng mga bihag at pagkalagot ng gapos.

Verse 49

संसारबंधविच्छित्तिमपि यच्छति सार्चिता । गणना शृंखलादीनां का च तस्याः समर्चनात्

Kapag Siya’y sinamba nang may wastong paggalang, ipinagkakaloob Niya maging ang pagputol ng tanikala ng makamundong pag-iral. Ano pa ang saysay ng pagbibilang ng munting bunga—gaya ng pagkalagot ng kadena—kung Siya’y tunay na nasamba?

Verse 50

दूरस्थोपि हि यो बंधुः सोपि क्षिप्रं समेष्यति । बंदी पदजुषां पुंसां श्रद्धया नात्र संशयः

Kahit ang kamag-anak na malayo, siya man ay agad na darating upang makipagtagpo. Sa mga sumisilong sa banal na mga paa, ang tulong at biyaya ay natitiyak sa pananampalataya—dito’y walang pag-aalinlangan.

Verse 51

किंचिन्नियममालंब्य यदि सा परिषेविता । कामान्पूरयति क्षिप्रं काशी संदेहहारिणी

Kung Siya’y pinaglilingkuran kahit sa munting pagsunod sa disiplina at pagtalima, si Kāśī—tagapag-alis ng pag-aalinlangan—ay mabilis na tumutupad sa marapat na mga hangarin.

Verse 52

घनटंककरा देवी भक्तबंधनभेदिनी । कं कं न पूरयेत्कामं तीर्थराजसमीपगा

Ang Diyosa na may mabigat na palakol sa kamay, na pumupunit sa gapos ng mga deboto, at nananahan malapit sa Hari ng mga Tīrtha—kaninong hangarin ang hindi Niya tutuparin?

Verse 53

देवी पशुऽपतेः पश्चादमृतेश्वर सन्निधौ । स्नात्वा चैवामृते कूपे नमनीया प्रयत्नतः

Sa likod ng dambana ni Paśupati, malapit sa Amṛteśvara, maligo sa Balon ng Amṛta; at pagkaraan, buong pagsisikap na magpatirapa sa Diyosa nang may paggalang.

Verse 54

पूजयित्वा नरो भक्त्या देवताममृतेश्वरीम् । अमृतत्वं भजेदेव तत्पादांबुज सेवनात्

Kapag sinamba ng tao nang may debosyon ang Diyosang Amṛteśvarī, tunay na nakakamtan niya ang kawalang-kamatayan sa paglilingkod sa Kanyang mga paang-loto.

Verse 55

धारयंतीं महामायाममृतस्य कमंडलुम् । दक्षिणेऽभयदां वामे ध्यात्वा को नाऽमृतत्वभाक्

Magnilay kay Mahāmāyā na may dalang kamandalu ng amṛta; sa kanang kamay ay nagbibigay ng walang-takot, sa kaliwa’y humahawak—sino ang hindi magiging kabahagi ng kawalang-kamatayan?

Verse 56

सिद्धलक्ष्मी जगद्धात्री प्रतीच्याममृतेश्वरात् । प्रपितामह लिंगस्य पुरतः सिद्धिदार्चिता

Si Siddhalakṣmī, ang tagapagtaguyod ng daigdig, ay nasa kanluran ng Amṛteśvara; sa harap ng Prapitāmaha-liṅga siya’y sinasamba bilang tagapagkaloob ng siddhi.

Verse 57

प्रासादं सिद्धलक्ष्म्याश्च विलोक्य कमलाकृतिम् । लक्ष्मीविलाससंज्ञं च को न लक्ष्मीं समाप्नुयात्

Kapag minasdan ang templong hugis-loto ni Siddhalakṣmī, na kilala bilang ‘Lakṣmīvilāsa,’ sino ang hindi magkakamit ng Lakṣmī?

Verse 58

ततः कुब्जा जगन्माता नलकूवरलिंगतः । पूजनीया पुरोभागे प्रपितामहपश्चिमे

Pagkaraan nito, si Kūbjā—ang Ina ng sanlibutan—ay dapat sambahin sa unahan, kaugnay ng liṅga ni Nalakūvara, sa kanlurang panig ng pook ni Prapitāmaha.

Verse 59

उपसर्गा न शेषांश्च कुब्जा हरति पूजिता । तस्मात्कुब्जा प्रयत्नेन पूज्या काश्यां शुभार्थिभिः

Kapag wasto ang pagsamba, inaalis ni Kubjā ang mga kapahamakan at pati ang natitirang mga pagdurusa. Kaya sa Kāśī, ang mga naghahangad ng kabutihang-palad ay dapat sumamba kay Kubjā nang buong pagsisikap.

Verse 60

कुब्जांबरेश्वरं लिंगं नलकूबर पश्चिमे । त्रिलोकसुंदरी गौरी तत्रार्च्याभीष्टदायिनी

Sa kanluran ng Nalakūbara ay naroon ang liṅga na tinatawag na Kubjāmbareśvara. Doon, si Gaurī bilang Trilokasundarī ay dapat sambahin, sapagkat ipinagkakaloob niya ang ninanais na mga biyaya.

Verse 61

त्रिलोकसुंदरी सिद्धिं दद्यात्त्रैलोक्यसुंदरीम् । वैधव्यं नाप्यते क्वापि तस्या देव्याः समर्चनात्

Ipinagkakaloob ni Trilokasundarī ang siddhi ng “kagandahang sumasaklaw sa tatlong daigdig.” Sa taimtim na pagsamba sa Diyosa, hindi nararanasan saanman ang pagkabalo.

Verse 62

दीप्ता नाम महाशक्तिः सांबादित्यसमीपगा । देदीप्यमान लक्ष्मीका जायंते तत्समर्चनात्

May dakilang Śakti na nagngangalang Dīptā, na nananahan malapit kay Sāmbāditya. Sa wasto niyang pagsamba, sumisilang ang maningning na kasaganaan at karangyaan.

Verse 63

श्रीकंठ सन्निधौ देवी महालक्ष्मीर्जगज्जनिः । स्नात्वा श्रीकुंड तीर्थे तु समर्च्या जगदंबिका

Malapit kay Śrīkaṇṭha naroon ang Diyosa Mahālakṣmī, ang Ina ng sanlibutan. Pagkaligo sa banal na tīrtha ng Śrīkuṇḍa, sambahin nang may paggalang ang Jagadambikā.

Verse 64

पितॄन्संतर्प्य विधिवत्तीर्थे श्रीकुंडसंज्ञिते । दत्त्वा दानानि विधिवन्न लक्ष्म्या परिमुच्यते

Sa tīrtha na tinatawag na Śrīkuṇḍa, matapos bigyang-lugod nang ayon sa ritwal ang mga Pitṛ at magbigay ng kawanggawa ayon sa tuntunin, hindi mahihiwalay sa Lakṣmī ang tao.

Verse 65

लक्ष्मीक्षेत्रं महापीठं साधकस्यैव सिद्धिदम् । साधकस्तत्र मंत्रांश्च नरः सिद्धिमवाप्नुयात्

Ang Lakṣmī-kṣetra na ito ay dakilang pīṭha, nagbibigay ng siddhi lalo na sa sādhaka. Doon, ang nagsasanay—sa pamamagitan ng mga mantra—ay nakakamit ang ganap na tagumpay.

Verse 66

संति पीठन्यनेकानि काश्यां सिद्धिकराण्यपि । महालक्ष्मीपीठसमं नान्यल्लक्ष्मीकरं परम्

Sa Kāśī ay may maraming pīṭha na nagbibigay ng siddhi. Ngunit walang ibang higit na nagkakaloob ng Lakṣmī kaysa sa pīṭha ni Mahālakṣmī.

Verse 67

महालक्ष्म्यष्टमीं प्राप्य तत्र यात्रा कृतां नृणाम् । संपूजितेह विधिवत्पद्मा सद्म न मुंचति

Sa pagdating ng Mahālakṣmī Aṣṭamī, yaong mga taong naglalakbay doon at sumasamba nang wasto, hindi iniiwan ni Padmā (Lakṣmī) ang kanilang tahanan.

Verse 68

उत्तरे तु महालक्ष्म्या हयकंठीकुठारधृक् । काशीविघ्रमहावृक्षांश्छिनत्ति प्रतिवासरम्

Sa hilaga ng Mahālakṣmī ay si Hayakaṇṭhī, may tangan na palakol; araw-araw niyang pinuputol ang malalaking “punò” ng mga hadlang na sumasagka sa paglalakbay sa Kāśī at sa kapakanan.

Verse 69

कौर्मी शक्तिर्महालक्ष्मी दक्षिणे पाशपाणिका । बध्नाति विघ्नसंघातं क्षेत्रस्यास्य प्रतिक्षणम्

Sa dakong timog ay si Mahālakṣmī, ang Kaurmī Śakti, na may lubid na panggapós sa kamay; sa bawat sandali ay iginagapos at pinipigil niya ang pulutong ng mga hadlang na nagbabanta sa banal na kṣetra na ito, ang Kāśī.

Verse 70

सा पूजितास्तुता मर्त्यैः क्षेत्रसिद्धिं प्रयच्छति । वायव्यां च शिखी चंडी क्षेत्ररक्षाकरी परा

Kapag sinamba at pinuri ng mga mortal, ipinagkakaloob niya ang katuparan sa kṣetra (Kāśī). At sa hilagang-kanluran ay naroon si Śikhī Caṇḍī, ang kataas-taasang tagapagtanggol ng banal na pook.

Verse 71

खादंती विघ्नसंघातं शिखी शब्दं करोति च । तस्याः संदर्शनात्पुंसां नश्यंति व्याधयोखिलाः

Nilalapa niya ang pulutong ng mga hadlang, at si Śikhī ay nagpapakawala rin ng kaniyang sigaw; sa pagdarsana lamang sa kaniya, naglalaho ang lahat ng karamdaman ng mga tao.

Verse 72

भीमचंड्युत्तरद्वारं सदा रक्षेदतंद्रिता । भीमेश्वरस्य पुरतः पाशमुद्गरधारिणीम्

Si Bhīma-Caṇḍī, laging gising at di-nagpapabaya, ay palaging nagbabantay sa hilagang tarangkahan; sa harap ni Bhīmeśvara siya’y nakatindig, may tangan na lubid at pamalo (mace).

Verse 73

भीमचंडीं नरो दृष्ट्वा भीमकुंडे कृतोदकः । भीमाकृतीन्न वै पश्येद्याम्यान्दूतान्क्वचित्कृती

Matapos masilayan si Bhīma-Caṇḍī at maisagawa ang banal na pag-aalay ng tubig sa Bhīma-kuṇḍa, ang taong may kabutihang-loob ay hindi na kailanman makakakita sa nakapanghihilakbot na mga sugo ni Yama.

Verse 74

छागवक्त्रेश्वरी देवी दक्षिणे वृषभध्वजात् । अहर्निशं भक्षयति विघ्नौघतरुपल्लवान्

Sa timog ni Vṛṣabhadhvaja (Śiva) ay naroon ang diyosang Chāgavaktreśvarī; araw at gabi niyang nilalamon ang malalambot na usbong ng gubat ng mga balakid.

Verse 75

तस्या देव्याः प्रसादेन काशीवासः प्रलभ्यते । अतश्छागेश्वरीं देवीं महाष्टम्यां प्रपूजयेत्

Sa biyaya ng diyosang iyon, nakakamit ang paninirahan sa Kāśī. Kaya sa Mahāṣṭamī, dapat sambahin ang diyosang Chāgeśvarī.

Verse 76

तालजंघेश्वरी देवी तालवृक्षकृतायुधा । उत्सादयति विघ्नौघानानंदवन मध्यगान्

Si Devī Tālajaṅgheśvarī, na ang sandata ay yari sa punong palma, ay winawasak ang rumaragasang mga balakid na sumisibol sa gitna ng Ānandavana.

Verse 77

संगमेश्वर लिंगस्य दक्षिणे विकटाननाम् । तालजंघेश्वरीं नत्वा न विघ्नैरभिभूयते

Sa timog ng Liṅga ni Saṅgameśvara ay naroon si Tālajaṅgheśvarī na may kakila-kilabot na anyo; kapag yumukod sa kanya, hindi nadadaig ng mga balakid.

Verse 78

उद्दालकेश्वराल्लिंगात्तीर्थं उद्दालकाभिधे । याम्यां च यमदंष्ट्राख्या चर्वयेद्विघ्नसंहतिम्

Mula sa Liṅga ni Uddālakeśvara ay ang tīrtha na tinatawag na Uddālaka. At sa dakong timog ay naroon ang Devī na Yamadaṃṣṭrā, na nilalamas at nilulunok ang nagtipong mga hadlang.

Verse 79

प्रणता यमदंष्ट्रायैस्तीर्थेचोद्दालकाभिधे । कृत्वापि पापसंघातं न यमाद्बिभ्यतीहते

Sa banal na tawiran na tinatawag na Uddālaka, ang yumuyukod kay Yamadaṃṣṭrā—kahit pasan ang bunton ng mga kasalanan—ay hindi natatakot kay Yama rito.

Verse 80

दारुकेश्वर तीर्थे तु दारुकेशसमीपतः । पातालतालुवदनामाकाशोष्ठीं धराधराम्

Sa Darukeśvara Tīrtha, malapit kay Panginoong Darukeśa, naroon ang isang Devī: ang bibig ay gaya ng ngalangala ng Pātāla, ang mga labi’y umaabot sa langit, at matatag na parang tagapagdala ng lupa, ang bundok.

Verse 81

कपालकर्त्रीं हस्तां च ब्रह्मांडकवलप्रियाम् । शुष्कोदरीं स्नायुबद्धां चर्ममुंडेति विश्रुताम्

May hawak siyang pamutol ng bungo sa kanyang kamay, nalulugod sa paglunok maging ng ‘itlog ng sansinukob’; payat ang tiyan, nabibigkis ng litid, at tanyag sa pangalang Carmamuṇḍā.

Verse 82

क्षेत्रस्य पूर्वदिग्भागं रक्षंती विघ्नसंघतः । लसत्सहस्रदोर्दंडां ज्वलत्केकरवीक्षणाम्

Binabantayan niya ang silangang panig ng banal na kṣetra, winawasak ang bunton ng mga hadlang—siya na kumikislap ang libo-libong bisig, at ang titig ay naglalagablab nang mabagsik.

Verse 83

पारावारप्रसृमर हस्त न्यस्तारि मोदकाम् । द्वीपि कृत्तिपरीधानां कटुकाट्टाट्टहासिनीम्

Sa malayong naaabot ang kamay, tangan ang “matamis na subo” ng kaaway; nakabalabal ng balat ng leopardo, tumatawa siya nang mabagsik at pumuputok na halakhak.

Verse 84

मृणालनालवत्तीव्रं चर्वंतीमस्थि पापिनः । शूलाग्रप्रोत दुर्वृत्त क्षेत्रद्रोहिकलेवराम्

Ngumunguya siya ng mga buto ng makasalanan, matalim na tila tangkay ng lotus; at sa dulo ng tridenteng sibat ay itinusok niya ang mga katawan ng masasama—yaong nagtataksil sa banal na kṣetra.

Verse 85

कपालमालाभरणां महाभीषणरूपिणीम् । चर्ममुंडां नरो नत्वा क्षेत्रविघ्नैर्न बाध्यते

Ang taong yumuyukod kay Carmamuṇḍā—na may kuwintas na yari sa mga bungo at anyong lubhang kakila-kilabot—ay hindi dinadapuan ng mga hadlang sa loob ng banal na pook.

Verse 86

यथैव चर्ममुंडैषा महारुंडापि तादृशी । एतावानेव भेदोस्या रुंडस्रग्भूषणात्वियम्

Kung paanong ito ay si Carmamuṇḍā, gayon din si Mahāruṇḍā na kapareho ang uri; ito lamang ang kaibhan—siya’y pinalalamutian ng kuwintas na yari sa mga pugot na ulo.

Verse 87

क्षेत्ररक्षां प्रकुरुत उभेदेव्यौ महाबले । हसंत्यौ करतालीभिरन्योन्यं दोः प्रसारणात्

Ang dalawang makapangyarihang diyosa ay nagsasagawa ng pag-iingat sa banal na kṣetra; tumatawa, pumapalakpak sila at iniunat ang kanilang mga bisig tungo sa isa’t isa.

Verse 88

हयग्रीवेश्वरे तीर्थे लोलार्कादुत्तरे सदा । महारुंडा प्रचंडास्या तिष्ठते भक्तविघ्नहृत्

Sa Tīrtha ni Hayagrīveśvara, laging nasa hilaga ng Lolārka, nakatindig si Mahāruṇḍā na may mabagsik na anyo—ang nag-aalis ng mga balakid ng mga deboto.

Verse 89

चर्ममुंडा महारुंडा कथिते ये तु देवते । तयोरंतरतस्तिष्ठेच्चामुंडा मुंडरूपिणी

Inilarawan na ang dalawang diyosang tinatawag na Carmamuṇḍā at Mahāruṇḍā. Sa pagitan nilang dalawa ay nakatayo si Cāmuṇḍā mismo, na nag-aanyong pugot na ulo.

Verse 90

एतास्तिस्रः प्रयत्नेन पूज्याः क्षेत्रनिवासिभिः । धनधान्यप्रदाश्चैताः पुत्रपौत्रप्रदा इमाः

Ang tatlong ito ay dapat sambahin nang taimtim ng mga naninirahan sa banal na kṣetra (Kāśī). Nagkakaloob sila ng yaman at ani, at nagbibigay rin ng mga anak at apo.

Verse 91

उपसर्गानमूर्घ्नंति दद्युर्नैःश्रेयसीं श्रियम् । स्मृता दृष्टा न ताः स्पृष्टाः पूजिताः श्रद्धया नरैः

Nililipol nila ang mga kapahamakan at ipinagkakaloob ang mapalad na kasaganaan na umaakay sa pinakamataas na kabutihan. Kapag inalaala, nakita, at sinamba nang may pananampalataya—kahit hindi man nahahawakan—ibinubuhos nila ang biyaya.

Verse 92

महारुंडा प्रतीच्यां च देवी स्वप्नेश्वरी शुभा । भविष्यं कथयेत्स्वप्ने भक्तस्याग्रे शुभाशुभम्

Sa kanlurang dako naroon si Mahāruṇḍā—ang mapalad na Diyosa na si Svapneśvarī. Sa panaginip, sinasabi niya sa harap ng deboto ang darating, mabuti man o masama.

Verse 93

तत्र स्वप्नेश्वरं लिंगं देवीं स्वप्नेश्वरीं तथा । स्नात्वासिसंगमे पुण्ये यस्मिन्कस्मिंस्तिथावपि

Doon ay dapat sambahin ang Liṅga ni Svapneśvara at gayundin ang Diyosa na si Svapneśvarī. Pagkaligo sa banal na Asi-saṅgama, sa alinmang araw ng tithi, nagiging karapat-dapat sa pagsamba.

Verse 94

उपोषणपरो धीमान्नारीवा पुरुषोपि वा । संपूज्य स्थंडिलशयः स्वप्ने भावि विलोकयेत्

Maging marunong na babae o lalaki, na nakatuon sa pag-aayuno—pagkaraang ganap na makapagsamba—ay mahiga sa banig na lupa; at sa panaginip ay maaaring makita ang darating.

Verse 95

अद्यापि प्रत्ययस्तत्र कार्य एष विजानता । भूतं भावि भवत्सर्वं वदेत्स्वप्नेश्वरी निशि

Hanggang ngayon, ang nakaaalam ay dapat magsagawa roon ng ganitong pagpapatunay na pagsasanay. Sa gabi, nagsasalita si Svapneśvarī—tungkol sa nagdaan, sa darating, at sa lahat ng ukol sa kasalukuyang kalagayan.

Verse 96

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां नवम्यां निशि वा दिवा । प्रयत्नतः समर्च्या सा काश्यां ज्ञानार्थिभिर्नरैः

Sa ikawalong tithi, sa ikalabing-apat, at sa ikasiyam—sa gabi man o sa araw—siya ay dapat sambahin nang buong pagsisikap sa Kāśī ng mga taong naghahangad ng espirituwal na kaalaman.

Verse 97

स्वप्नेश्वर्याश्च वारुण्यां दुर्गादेवी व्यवस्थिता । क्षेत्रस्य दक्षिणं भागं सा सदैवाभिरक्षति

At sa pook ng Varuṇā ni Svapneśvarī ay nakaluklok ang Diyosa Durgā. Siya ay laging nagbabantay at nag-iingat sa timog na bahagi ng banal na kṣetra ng Kāśī.