Sukta 92

Mantra 1

यज्ञस्य वो रथ्यं विश्पतिं विशां होतारमक्तोरतिथिं विभावसुम् । शोचञ्छुष्कासु हरिणीषु जर्भुरद्वृषा केतुर्यजतो द्यामशायत ॥

Ang inyong kutchero ng sakripisyo, ang panginoon ng mga mamamayan, ang Hotṛ ng mga angkan, ang panauhan ng mga gabi, ang naglilinaw ng lahat - na nasusunog, siya ay gumagawa sa gitna ng mga tuyong panggatong. Ang makapangyarihang maliwanag na tanda, na dapat sambahin, ay naglawig sa kanyang sarili patungo sa langit.

Mantra 2

इममञ्जस्पामुभये अकृण्वत धर्माणमग्निं विदथस्य साधनम् । अक्तुं न यह्वमुषसः पुरोहितं तनूनपातमरुषस्य निंसते ॥

Si Agni na ito, na mabilis na magpahid ng kaliwanagan, ang kapwa ay ginawa na tagapagtangan ng batas, ang tagatupad ng kapulungan. Tulad ng liwanag ng gabi, ang mapusok ay inilagay sa unahan ng mga Bukang-liwayway; si Tanūnapāt, ng Mapulang Kulay, ay itinatag.

Mantra 3

बळस्य नीथा वि पणेश्च मन्महे वया अस्य प्रहुता आसुरत्तवे । यदा घोरासो अमृतत्वमाशतादिज्जनस्य दैव्यस्य चर्किरन् ॥

Pinag-iisipan namin ang mga pagpapanguna ng kanyang lakas, at ang pagbubukas sa Paṇi; ang kanyang mga ibon ay ipinadala upang lumamon. Nang ang mga nakakatakot ay umabot sa imortalidad, kung gayon tunay na ginawa nilang umalingawngaw ang banal na lahi ng kanilang sigaw ng tagumpay.

Mantra 4

ऋतस्य हि प्रसितिर्द्यौरुरु व्यचो नमो मह्यरमतिः पनीयसी । इन्द्रो मित्रो वरुणः सं चिकित्रिरेऽथो भगः सविता पूतदक्षसः ॥

Sapagkat ang malawak na langit ay ang pasulong na pagtulak ng Ṛta, na malawak na kumakalat; paggalang sa dakilang Aramati, na pinakakarapat-dapat ng papuri. Si Indra, Mitra, Varuṇa ay sama-sama nakita ito; at si Bhaga, si Savitṛ - na may dalisay na katalinuhan.

Mantra 5

प्र रुद्रेण ययिना यन्ति सिन्धवस्तिरो महीमरमतिं दधन्विरे । येभिः परिज्मा परियन्नुरु ज्रयो वि रोरुवज्जठरे विश्वमुक्षते ॥

Sumusulong kasama si Rudra na tagapagudyok, kumikilos ang mga ilog; tinataguyod nila ang dakilang Aramati sa buong lupa. Kasama ang gumagala na lumilibot sa malawak na mga dalisdis, na humahalakhak nang malakas, dinidilig niya ang lahat sa loob ng tiyan, ang kalalimang nagtataglay.

Mantra 6

क्राणा रुद्रा मरुतो विश्वकृष्टयो दिवः श्येनासो असुरस्य नीळयः । तेभिश्चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमेन्द्रो देवेभिरर्वशेभिरर्वशः ॥

Ang mga matatag na Rudra, ang mga Marut ng lahat ng mga mamamayan, ang mga lawin ng langit, ang mga kapangyarihang tumatahan sa Asura, sa pamamagitan nila nakikita ni Varuna, si Mitra, si Aryaman, si Indra; sa pamamagitan ng mga diyos, sa pamamagitan ng mga mabilis, na laging mabilis.

Mantra 7

इन्द्रे भुजं शशमानास आशत सूरो दृशीके वृषणश्च पौंस्ये । प्र ये न्वस्यार्हणा ततक्षिरे युजं वज्रं नृषदनेषु कारवः ॥

Kay Indra nila nakamtan ang kapangyarihan, na lumalago sa pagiging panginoon; ang Araw sa paningin, at ang toro sa kapangyarihang panlalaki. Ang mga artesano na karapat-dapat ay naghubog para sa kanya ang nakasakbay na kidlat sa mga upuan ng kaluluwang tao.

Mantra 8

सूरश्चिदा हरितो अस्य रीरमदिन्द्रादा कश्चिद्भयते तवीयसः । भीमस्य वृष्णो जठरादभिश्वसो दिवेदिवे सहुरिः स्तन्नबाधितः ॥

Maging ang maliwanag na Araw at ang kanyang mabilis na mga kabayo ay pinagagalaw niya; mula sa kapangyarihang higit pa ni Indra, sino nga ba ang makatatayo nang walang takot? Mula sa tiyan ng makapangyarihang Toro ay tumataas ang malakas na hininga ng lakas; araw-araw ang di-matatalong kapangyarihan ay sumusulong, na hindi nasasakop.

Mantra 9

स्तोमं वो अद्य रुद्राय शिक्वसे क्षयद्वीराय नमसा दिदिष्टन । येभिः शिवः स्ववाँ एवयावभिर्दिवः सिषक्ति स्वयशा निकामभिः ॥

Ngayon, hubugin ninyo ang inyong awit ng pagpapatibay para kay Rudra na marunong, para sa Panginoon na nagtatatag ng pagiging bayani; alay ito nang pagsuko. Sa pamamagitan ng mga kapangyarihang kung saan siya ay mabuti at nagpapakasakop sa sarili, kanyang iniuulat mula sa langit ang kanyang sariling maliwanag na mga enerhiya ayon sa tunay na kalooban ng kaluluwa.

Mantra 10

ते हि प्रजाया अभरन्त वि श्रवो बृहस्पतिर्वृषभः सोमजामयः । यज्ञैरथर्वा प्रथमो वि धारयद्देवा दक्षैर्भृगवः सं चिकित्रिरे ॥

Sila nga ay nagbuhat para sa pagiging tao ang malawak na kapangyarihan ng Salita: si Brihaspati, ang Toro, kamag-anak ni Soma. Sa pamamagitan ng mga sakripisyo si Atharvan ay unang nagtatag ng mga gawa; ang mga diyos na may kasanayan, ang mga Bhrgu, ay dumating sa ganap na pagkilala.

Mantra 11

ते हि द्यावापृथिवी भूरिरेतसा नराशंसश्चतुरङ्गो यमोऽदितिः । देवस्त्वष्टा द्रविणोदा ऋभुक्षणः प्र रोदसी मरुतो विष्णुरर्हिरे ॥

Sila nga, ang Langit at Lupa na sagana sa likas na binhi, si Narasamsa, ang kapangyarihang may apat na sangay, si Yama at Aditi; si Tvastr na diyos na tagapaghubog, ang nagkakaloob ng sagana, si Rhbuksan; at ang mga Marut, at si Vishnu, ay lahat nakamit at tinaguyod ang malawak na mga mundo para sa lumalagong kaluluwa.

Mantra 12

उत स्य न उशिजामुर्विया कविरहिः शृणोतु बुध्न्यो हवीमनि । सूर्यामासा विचरन्ता दिविक्षिता धिया शमीनहुषी अस्य बोधतम् ॥

At sana ang malawak na mangingisda na propeta, ang Ahas, ay makarinig sa amin, si Budhnya, sa gawa ng pag-aalay. Sana ang Araw at Buwan na gumagalaw sa kanilang tahanang sa langit, sa pamamagitan ng naliwanagang kaisipan nina Sami at Nahusa, ay magising sa ganitong tawag at gawin itong may malay sa amin.

Mantra 13

प्र नः पूषा चरथं विश्वदेव्योऽपां नपादवतु वायुरिष्टये । आत्मानं वस्यो अभि वातमर्चत तदश्विना सुहवा यामनि श्रुतम् ॥

Sana si Pushan ay manguna sa ating paglalakbay; sana ang Pagka-Diyos ng Lahat ay umalalay; sana si Apam Napat ay bantayan; sana si Vayu ay tulungan ang ating piniling paghahanap. Purihin ang Hininga na tumutungo sa mas maliwanag na kabutihan; at sana ang mga Asvin, na madaling tawagin, ay marinig ito sa kanilang paglalakbay.

Mantra 14

विशामासामभयानामधिक्षितं गीर्भिरु स्वयशसं गृणीमसि । ग्नाभिर्विश्वाभिरदितिमनर्वणमक्तोर्युवानं नृमणा अधा पतिम् ॥

Sa ating mga inspiradong salita ay ipinahahayag natin ang Sariling Maliwanag na nakaluklok sa mga taong ito na walang takot. Kasama ang lahat ng kapangyarihang diyos, pinatibay natin si Aditi, na hindi nasugatan at hindi nahulog, na bata sa pagsikat, na nagagalak sa tao, ang tunay na Panginoon.

Mantra 15

रेभदत्र जनुषा पूर्वो अङ्गिरा ग्रावाण ऊर्ध्वा अभि चक्षुरध्वरम् । येभिर्विहाया अभवद्विचक्षणः पाथः सुमेकं स्वधितिर्वनन्वति ॥

Dito ang sinaunang Angiras ay nagbigay ng inspiradong sigaw; ang mga bato ng pagpipiga, itinaas, ay tumingin sa sakripisyo. Sa pamamagitan nito, ang malawak ay naging maliwanag sa paningin; ang landas ay naging matatag, tulad ng palakol ng panloob na karanasan na tumatagos sa paglago.