Sukta 27

Mantra 1

असत्सु मे जरितः साभिवेगो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षम् । अनाशीर्दामहमस्मि प्रहन्ता सत्यध्वृतं वृजिनायन्तमाभुम् ॥

Sa gitna ng mga hindi totoong kalagayan, O mang-aawit, ang aking pagsalakay ay mabilis kapag ako ay tinuruan para sa nagsasakripisyo na nagpupiga. Ako ang humahampas sa walang-kagalakang nagkakaloob; ako ay pumipinsala sa paikut-ikot na gumagalaw na humahawak sa maling batas laban sa katotohanan.

Mantra 2

यदीदहं युधये संनयान्यदेवयून्तन्वा शूशुजानान् । अमा ते तुम्रं वृषभं पचानि तीव्रं सुतं पञ्चदशं नि षिञ्चम् ॥

Kapag ako ay lumalabas sa pakikidigma at pinagsasama ang mga walang-diyos, yaong mga nagmamalaki sa pagkatao, sa bahay para sa iyo ay inihahanda ko ang malakas na lakas ng toro; ang matalim na pinigang Soma ay ibinubuhos ko, ang buong labinlimang sukat.

Mantra 3

नाहं तं वेद य इति ब्रवीत्यदेवयून्त्समरणे जघन्वान् । यदावाख्यत्समरणमृघावदादिद्ध मे वृषभा प्र ब्रुवन्ति ॥

Hindi ko kilala yaong nagsasabing 'gayon', gayunman kanyang pinatay ang mga walang-diyos sa pakikidigma. Kapag kanyang malinaw na nakita ang sagupaan tulad ng isang nananalakay na pagsalakay, kung gayon ang aking mga lakas ng toro ay nagsasalita sa loob ko.

Mantra 4

यदज्ञातेषु वृजनेष्वासं विश्वे सतो मघवानो म आसन् । जिनामि वेत्क्षेम आ सन्तमाभुं प्र तं क्षिणां पर्वते पादगृह्य ॥

Nang ako ay nasa mga hindi kilalang at magugulo na landas ng pag-iral, lahat ng mga kapangyarihang sumusuporta sa kasaganaan ay nakatayo kasama ko. Ako ay nananaig; ako ay nakakita ng ligtas at matatag na kalagayan. Hawakan ang tuntungan, ako ay sumusulong at sinusubok ang humahadlang kahit sa bundok ng paghihirap.

Mantra 5

न वा उ मां वृजने वारयन्ते न पर्वतासो यदहं मनस्ये । मम स्वनात्कृधुकर्णो भयात एवेदनु द्यून्किरणः समेजात् ॥

Hindi ako mapigilan ng mga magugulong landas o ng mga bundok kapag itinatag ko ang kalooban sa aking loob. Sa tunog na lumalabas mula sa akin, ang matigas ang pandama na takot ay umuurong; at ang sinag ng liwanag, na sumusunod sa mga araw, ay nagkakaisa at gumagalaw sa pagkakatimbang.

Mantra 6

दर्शन्न्वत्र शृतपाँ अनिन्द्रान्बाहुक्षदः शरवे पत्यमानान् । घृषुं वा ये निनिदुः सखायमध्यू न्वेषु पवयो ववृत्युः ॥

Dito nakikita ang mga umiinom ng inihandang inumin ngunit wala si Indra sa kanila, mga gumugulo na umaabot sa landas ng palaso. O ang mga umuutang sa kasamang lakas: sa kanila ang mga binasang talim ay humaharap at bumabalik.

Mantra 7

अभूर्वौक्षीर्व्यु आयुरानड्दर्षन्नु पूर्वो अपरो नु दर्षत् । द्वे पवस्ते परि तं न भूतो यो अस्य पारे रजसो विवेष ॥

Ikaw ay naging; ikaw ay lumago; ikaw ay nagpalawak ng buhay at nakamtan ito. Ngayon ang una ay nakikita, at ngayon ang huli ay nakikita. Dalawang matalim na gilid ang nakapalibot sa kanya, walang sinuman ang nagiging yaon na tumawid sa kalawakan at pumasok sa ibabang pampang.

Mantra 8

गावो यवं प्रयुता अर्यो अक्षन्ता अपश्यं सहगोपाश्चरन्तीः । हवा इदर्यो अभितः समायन्कियदासु स्वपतिश्छन्दयाते ॥

Ang mga baka, mga sinag na nakakabit sa butil ng lakas, ay gumalaw sa utos ng marangal; nakita ko silang gumagalaw kasama ang kanilang mga tagapagbantay. Ang panawagan ng Arya ay nagtipon sa lahat ng dako: hanggang saan sa kanila ang tunay na panginoon ng sarili ay sumasang-ayon at nagagalak?

Mantra 9

सं यद्वयं यवसादो जनानामहं यवाद उर्वज्रे अन्तः । अत्रा युक्तोऽवसातारमिच्छादथो अयुक्तं युनजद्ववन्वान् ॥

Kapag kami, mga kumakain ng damo sa gitna ng mga tao, at ako, kumakain ng butil, ay nagtipon sa loob ng malawak na parang ng lakas ng kulog, ang nakakabiting lakas ay hinahanap ang tagapagdala ng tulong; at ang lakas na hindi pa nakakabit ay isinakbit ng tagapagtagumpay.

Mantra 10

अत्रेदु मे मंससे सत्यमुक्तं द्विपाच्च यच्चतुष्पात्संसृजानि । स्त्रीभिर्यो अत्र वृषणं पृतन्यादयुद्धो अस्य वि भजानि वेदः ॥

Dito nga ako ay nag-iisip ng isang katotohanang binibigkas: ako ay makapag-uugnay sa wastong pagsasama ang mga kapangyarihang dalawang paa at apat na paa. Ngunit sinumang dito ay gumagawa ng digmaan laban sa Toro kasama ang mga pwersang babae, habang siya mismo ay walang tunay na laban, ako, na nakakaalam, ay nagtatalaga sa kanya, pinaghihiwalay at nililimitahan ang kanyang bahagi.

Mantra 11

यस्यानक्षा दुहिता जात्वास कस्तां विद्वाँ अभि मन्याते अन्धाम् । कतरो मेनिं प्रति तं मुचाते य ईं वहाते य ईं वा वरेयात् ॥

Kaninong anak na babae ang walang karo, at sino bang may alam ang magtuturing sa kanya na bulag? Alin sa kanila ang nagpapakawala ng takal o bigkis laban sa kanya, yaong nagbubuhat sa kanya, o yaong pipiliin siya?

Mantra 12

कियती योषा मर्यतो वधूयोः परिप्रीता पन्यसा वार्येण । भद्रा वधूर्भवति यत्सुपेशाः स्वयं सा मित्रं वनुते जने चित् ॥

Gaano kalaki ang kapangyarihan ng babae para sa kaluluwang kabataan at sa kalagayan ng nobya, kapag siya ay natupad ng karangyaang kayamanan. Ang nobya ay nagiging mapalad kapag siya ay may magandang anyo; siya mismo ay nakakamit ng kaibigan kahit sa gitna ng mga tao.

Mantra 13

पत्तो जगार प्रत्यञ्चमत्ति शीर्ष्णा शिरः प्रति दधौ वरूथम् । आसीन ऊर्ध्वामुपसि क्षिणाति न्यङ्ङुत्तानामन्वेति भूमिम् ॥

Nahulog, siya ay gumising; kumakain siya ng bumabalik sa kanya. Sa pamamagitan ng ulo ay inilalagay niya ang ulo bilang tanggol. Nakaupo, sinisira niya ang nasa itaas; pababa, unat na unat, sinusundan niya ang lupa. Sa ganitong paraan ang pagkilos ng nilalang sa mga pagbabaliktad hanggang sa matagpuan ang tamang direksyon.

Mantra 14

बृहन्नच्छायो अपलाशो अर्वा तस्थौ माता विषितो अत्ति गर्भः । अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा नि दधे धेनुरूधः ॥

Ang Malawak, ang maliwanag na kulay, ang walang-dahong Kabayo ay tumatayo nang matibay. Ang Ina, pinatutungo ng panloob na pagganyak, ay nagpapakain sa lumalaking sanggol. Dinidilaan ang guya ng iba, siya ay humahalik: sa anong pagkatao ba inilalagay ng Baka ang kanyang utong?

Mantra 15

सप्त वीरासो अधरादुदायन्नष्टोत्तरात्तात्समजग्मिरन्ते । नव पश्चातात्स्थिविमन्त आयन्दश प्राक्सानु वि तिरन्त्यश्नः ॥

Pitong makapangyarihang bayani ay tumindig mula sa ibaba; walo mula sa mataas na bahagi ay nagkita sa dulo. Siyam ang dumating mula sa likod, matitibay sa kanilang karamihan; sampu sa harapan ay inuunat ang gulugod ng bato, binubuksan ang daan sa pamamagitan ng matigas na paglaban.

Mantra 16

दशानामेकं कपिलं समानं तं हिन्वन्ति क्रतवे पार्याय । गर्भं माता सुधितं वक्षणास्ववेनन्तं तुषयन्ती बिभर्ति ॥

Sa sampung kapangyarihan, isang kayumangging lakas ang pareho sa diwa; itinutulak nila ito patungo sa kalooban at sa pagtawid sa kabila. Ang Ina ay nagbubuhat ng mahusay na nakatakdong sanggol sa kanyang dibdib, pinapasaya ito, hindi sinasaktan, pinapakakain ang paglago nito patungo sa anyo.

Mantra 17

पीवानं मेषमपचन्त वीरा न्युप्ता अक्षा अनु दीव आसन् । द्वा धनुं बृहतीमप्स्वन्तः पवित्रवन्ता चरतः पुनन्ता ॥

Ang mga bayani ay nagluto ng busog na tupa; ang mga dice ay itinapon at sumunod sa takbo ng araw. Dalawang malalaking busog ay gumagalaw sa loob ng tubig, nagbubuhat ng tagapaglinis; sila ay gumagala na naglilinis, ginagawang angkop ang nilalang para sa katotohanan.

Mantra 18

वि क्रोशनासो विष्वञ्च आयन्पचाति नेमो नहि पक्षदर्धः । अयं मे देवः सविता तदाह द्र्वन्न इद्वनवत्सर्पिरन्नः ॥

Ang mga malakas na sumisigaw ay lumabas sa lahat ng direksyon; ang sukat ay nagluluto, ngunit ang kalahati ay hindi nagiging pakpak. Ito ang aking diyos na si Savitr ang nagsabi: 'Yaong ang pagkain ay kahoy ay nananalo; yaong ang pagkain ay manteka ay nananalo', sapagkat ang tamang nutrisyon ay nagpapanatili ng pag-ahon.

Mantra 19

अपश्यं ग्रामं वहमानमारादचक्रया स्वधया वर्तमानम् । सिषक्त्यर्यः प्र युगा जनानां सद्यः शिश्ना प्रमिनानो नवीयान् ॥

Nakita ko mula sa malayo ang gumagalaw na karamihan, na umaikot nang walang gulong, gumagalaw ayon sa sarili nitong batas ng kapangyarihan. Ang marangal ay nag-aayos sa mga henerasyon ng mga tao; sa isang bigla, laging bago, winawasak niya ang matigas na pagkalalaki ng mga lumang anyo.

Mantra 20

एतौ मे गावौ प्रमरस्य युक्तौ मो षु प्र सेधीर्मुहुरिन्ममन्धि । आपश्चिदस्य वि नशन्त्यर्थं सूरश्च मर्क उपरो बभूवान् ॥

Ang dalawang Baka kong ito ay nakaharnas sa mananakit; huwag silang hadlangan, muli't muli sila ay nagpapalasing sa akin sa kanilang lakas. Kahit ang tubig ay nagkakalat ng kanyang layunin; at ang Araw, ang kadiliman, ay naging pantakip sa itaas, hanggang sa manalo ang tamang tagumpay.

Mantra 21

अयं यो वज्रः पुरुधा विवृत्तोऽवः सूर्यस्य बृहतः पुरीषात् । श्रव इदेना परो अन्यदस्ति तदव्यथी जरिमाणस्तरन्ति ॥

Ang kidlat na ito, na umiikot sa maraming paraan, ay ang tulong ng Araw mula sa malawak na kasaganaan. Sapagkat sa pamamagitan nito mayroong isang mas malayo, ibang katanyagan: ang mga hindi natinag ay tumatawid sa lampas ng pagkasira ng panahon.

Mantra 22

वृक्षेवृक्षे नियता मीमयद्गौस्ततो वयः प्र पतान्पूरुषादः । अथेदं विश्वं भुवनं भयात इन्द्राय सुन्वदृषये च शिक्षत् ॥

Mula sa puno hanggang sa puno ay umungol ang pinaghihigpitang Baka; pagkatapos ay lumipad ang mga ibon, ang kumakain ng tao. At pagkatapos ang buong mundong ito ng pagkakabuhay ay nahulog sa takot; natuto itong magpasakop kay Indra, at sa propetang nagpupisa.

Mantra 23

देवानां माने प्रथमा अतिष्ठन्कृन्तत्रादेषामुपरा उदायन् । त्रयस्तपन्ति पृथिवीमनूपा द्वा बृबूकं वहतः पुरीषम् ॥

Sa sukat ng mga diyos ang unang mga kapangyarihan ay tumayo; mula sa pagtagos, ang kanilang mga mataas ay tumindig. Ang tatlo ay nagniningning sa malawak na lupa at sa mga tubig nito; ang dalawa ay nagdadala ng bṛbūka at ng sagana na kayamanan.

Mantra 24

सा ते जीवातुरुत तस्य विद्धि मा स्मैतादृगप गूहः समर्ये । आविः स्वः कृणुते गूहते बुसं स पादुरस्य निर्णिजो न मुच्यते ॥

Iyan ang iyong lakas ng buhay; alamin din ang lihim nito. Huwag itago ang gayong pangitain sa pakikibaka para sa tamang katuparan. Siya na nagpapakita ng daigdig ng Araw at nagtatago pa ng balat, siya, ang tagapagbantay sa pasukan, ay hindi mapalaya mula sa kanyang kasuotan.