Sukta 151

Mantra 1

श्रद्धयाग्निः समिध्यते श्रद्धया हूयते हविः । श्रद्धां भगस्य मूर्धनि वचसा वेदयामसि ॥

Sa pananampalataya at pagsang-ayon ang Apoy ay sindihan; sa pananampalataya ang alay ay tinatawag at itinaas. Ang pananampalataya ay inilalagay namin sa tugatog ni Bhaga, sa pamamagitan ng salita ay aming ipinahahayag ito sa kamalayan.

Mantra 2

प्रियं श्रद्धे ददतः प्रियं श्रद्धे दिदासतः । प्रियं भोजेषु यज्वस्विदं म उदितं कृधि ॥

O Pananampalataya, gawin mong minamahal ang nagbibigay at gawin mong minamahal ang mapagbigay; gawin mong minamahal sa mga kasayahan ang nag-aalay. Ito ang aking binibigkas na hangarin ay itaas mo at ipatupad.

Mantra 3

यथा देवा असुरेषु श्रद्धामुग्रेषु चक्रिरे । एवं भोजेषु यज्वस्वस्माकमुदितं कृधि ॥

Tulad ng pagtatatag ng mga diyos ng pananampalataya sa gitna ng mababangis na kapangyarihang Asuriko, gayon din sa aming mga kasayahan at sa aming mga nag-aalay ay gawin mong mabisa at natupad ang aming itinaas na hangarin.

Mantra 4

श्रद्धां देवा यजमाना वायुगोपा उपासते । श्रद्धां हृदय्ययाकूत्या श्रद्धया विन्दते वसु ॥

Ang mga diyos at ang mga nag-aalay, na binabantayan ng Hininga, ay lumalapit sa Pananalig. Sa kaloobang ipinanganak sa puso, sila ay lumilingon sa Pananalig; sa pamamagitan ng Pananalig, ang isa ay nakakita ng tunay na Vasu, isang panloob na yaman at kapunpunuan ng pagkatao.

Mantra 5

श्रद्धां प्रातर्हवामहे श्रद्धां मध्यंदिनं परि । श्रद्धां सूर्यस्य निम्रुचि श्रद्धे श्रद्धापयेह नः ॥

Tinatawagan namin ang Pananalig sa bukang-liwayway; sakop namin ang tanghali ng Pananalig. Tinatawagan namin ang Pananalig sa paglubog ng Araw: O Pananalig, itatag dito sa amin ang pagsang-ayon ng puso sa Katotohanan.