Sukta 55

Mantra 1

दिवश्चिदस्य वरिमा वि पप्रथ इन्द्रं न मह्ना पृथिवी चन प्रति । भीमस्तुविष्माञ्चर्षणिभ्य आतपः शिशीते वज्रं तेजसे न वंसगः ॥

Maging ang kalawakan ng langit ay kumakalat sa pamamagitan ng kanyang lawak; ang lupa ay hindi makakapansukat sa kanya sa kadakilaan. Kakila-kilabot, na may napakalakas na puwersa, siya ay sumusunog sa mga pantaoong antas; kanyang binabasag ang kidlat para sa ningning ng kamalayan, tulad ng isang panday na binabhasa ang metal para sa kanyang kintab na gilid.

Mantra 2

सो अर्णवो न नद्यः समुद्रियः प्रति गृभ्णाति विश्रिता वरीमभिः । इन्द्रः सोमस्य पीतये वृषायते सनात्स युध्म ओजसा पनस्यते ॥

Tulad ng isang karagatan na tumatanggap ng mga ilog, gayon siya ay nagtitipon sa sarili ng malawak na kumakalat na agos sa pamamagitan ng kanilang lawak. Si Indra ay lumalakas para sa pag-inom ng Soma; mula sa unang panahon siya, ang mandirigma, ay nagagalak sa lakas, siya ay lumalago sa puwersang nakakamit ng kasiyahan.

Mantra 3

त्वं तमिन्द्र पर्वतं न भोजसे महो नृम्णस्य धर्मणामिरज्यसि । प्र वीर्येण देवताति चेकिते विश्वस्मा उग्रः कर्मणे पुरोहितः ॥

Ikaw, O Indra, ay hindi humihina na tila isang bundok na unti-unting nawawasak; ikaw ay sumisiklab sa dakilang mga batas ng matapang na lakas. Sa pamamagitan ng iyong kapangyarihan ay nagiging kapansin-pansin ang gawang banal; para sa bawat kilos ay ikaw ang nasa unahan, ang mabangis na tagapanguna na nagpapatungo sa pagtatrabaho patungo sa tagumpay.

Mantra 4

स इद्वने नमस्युभिर्वचस्यते चारु जनेषु प्रब्रुवाण इन्द्रियम् । वृषा छन्दुर्भवति हर्यतो वृषा क्षेमेण धेनां मघवा यदिन्वति ॥

Siya ay tinatagubilinan sa kagubatan ng mga yumuyukal; ipinahayag niya ang kanyang kapangyarihang Indra bilang isang magandang bagay sa gitna ng mga tao. Isang toro ng lakas, siya ay nagiging kagalakang-galak para sa mga naghahangad; muling isang toro, ang mapagkaloob ay nagtutulak sa baka-ng-gatas ng kasaganaan sa pamamagitan ng kapayapaan, pinipiga ang nagpapakain na daloy.

Mantra 5

स इन्महानि समिथानि मज्मना कृणोति युध्म ओजसा जनेभ्यः । अधा चन श्रद्दधति त्विषीमत इन्द्राय वज्रं निघनिघ्नते वधम् ॥

Siya nga ay tinatapos ang mga dakilang labanan sa pamamagitan ng kanyang kasaganaan, ang mandirigma, sa lakas para sa mga mamamayan. Kaya sila ay naglalagay ng kanilang pananalig sa nagniningning; para kay Indra ay kanilang hinahamonan ang kidlat, na pumipintig at pumipintig, binubuo ang pumatay na lakas laban sa hadlang.

Mantra 6

स हि श्रवस्युः सदनानि कृत्रिमा क्ष्मया वृधान ओजसा विनाशयन् । ज्योतींषि कृण्वन्नवृकाणि यज्यवेऽव सुक्रतुः सर्तवा अपः सृजत् ॥

Sapagkat siya ay ang naghahangad ng kaluwalhatian, sumisira sa pamamagitan ng lakas ang mga gawa-gawang upuan ng kadiliman sa ibabaw ng lupa habang siya ay lumalaki sa kapangyarihan. Ginagawa ang mga ilaw na hindi masasalakay para sa nag-aalay, ang matalino sa kalooban ay nagpapakawala ng mga tubig na dumadaloy, hinahayaang tumakbo ang mga batis sa kanilang landas.

Mantra 7

दानाय मनः सोमपावन्नस्तु तेऽर्वाञ्चा हरी वन्दनश्रुदा कृधि । यमिष्ठासः सारथयो य इन्द्र ते न त्वा केता आ दभ्नुवन्ति भूर्णयः ॥

Pahintulutan na ang iyong isipan ay tumuon sa pagbibigay, O umiinom ng Soma; dalhin mo ang iyong dalawang kayumangging kabayo na lumapit, mga nakikinig sa aming papuri. Para sa mga kutchero mo, O Indra, na pinakamapagpigil at sigurado, ang pumipihitong mga impluso ay hindi makapanlinlang; walang mga maling pananaw ang nakaliligtas sa iyo.

Mantra 8

अप्रक्षितं वसु बिभर्षि हस्तयोरषाळ्हं सहस्तन्वि श्रुतो दधे । आवृतासोऽवतासो न कर्तृभिस्तनूषु ते क्रतव इन्द्र भूरयः ॥

Ipinagkakaloob mo sa iyong mga kamay ang hindi bumabawas na yaman; sa iyong katawan ay hawak mo ang hindi malupig na lakas, na kilala sa pandinig. Sa iyong pagkatao, O Indra, ay maraming kalooban at gawa, sariling natatakpan, sariling binabantayan, hindi ginawa ng mga taong gumagawa.