Sukta 25

Mantra 1

यच्चिद्धि ते विशो यथा प्र देव वरुण व्रतम् । मिनीमसि द्यविद्यवि ॥

Kahit na kami, ang iyong mga tao, araw-araw ay lumalabag sa iyong utos, O banal na Varuṇa

Mantra 2

मा नो वधाय हत्नवे जिहीळानस्य रीरधः । मा हृणानस्य मन्यवे ॥

Huwag mong ibigay kami sa pagpatay, sa suntok ng naiibigang sumakit sa kanyang poot; huwag (mong ibigay kami) sa galit ng nasaktan.

Mantra 3

वि मृळीकाय ते मनो रथीरश्वं न संदितम् । गीर्भिर्वरुण सीमहि ॥

Para sa iyong kabutihang-loob, O Varuṇa, ay ginagamit namin ang aming isipan, tulad ng kung paano ang kutchero ay nagagamit ang kabayong mabuti ang pagsasama, sa pamamagitan ng aming mga salitang inspirado, upang ito'y gumalaw sa tamang ayos ng iyong Katotohanan.

Mantra 4

परा हि मे विमन्यवः पतन्ति वस्यइष्टये । वयो न वसतीरुप ॥

Dahil tunay na ang aking mga nahahating galit ay lumilipad, na hinahanap ang mas mainam na kasaganaan, tulad ng mga ibong bumabalik sa kanilang mga pahingahan; kaya't ang pagkatao ay muling tumutungo sa kapayapaan sa ilalim ng kautusan ng Katotohanan.

Mantra 5

कदा क्षत्रश्रियं नरमा वरुणं करामहे । मृळीकायोरुचक्षसम् ॥

Kailan namin ilalapit si Varuṇa, ang matibay na kaluluwa ng makaharing karangyaan, para sa kanyang kabutihang-loob, siya na malawak ang pananaw, upang ang aming pagkatao ay matatag sa makaharing pamamahala ng Katotohanan?

Mantra 6

तदित्समानमाशाते वेनन्ता न प्र युच्छतः । धृतव्रताय दाशुषे ॥

Ang katuparan na iyon ay hinahanap nilang dalawa, at hindi sila nabibigo sa kanilang pag-unlad, tulad ng mga umiibig sa ninanais, patungo sa kanya ng matibay na kautusan, sa nagkakaloob na nag-aalay ng kanyang sarili sa sakripisyo.

Mantra 7

वेदा यो वीनां पदमन्तरिक्षेण पतताम् । वेद नावः समुद्रियः ॥

Alam niya ang landas ng mga ibong lumilipad sa gitnang mundo; alam niya ang mga barko sa karagatan, si Varuṇa, ang nakaaalam, na hawak ang lahat ng kilos sa kanyang malawak na kaayusan.

Mantra 8

वेद मासो धृतव्रतो द्वादश प्रजावतः । वेदा य उपजायते ॥

Ang matatag sa batas ay nakakilala sa mga buwan, sa labindalawang sagana sa supling; kanyang nalalaman din ang ipinanganak pagkatapos noon, si Varuṇa na sumusukat ng panahon at pagbabukas sa loob ng kaayusan ng Katotohanan.

Mantra 9

वेद वातस्य वर्तनिमुरोॠष्वस्य बृहतः । वेदा ये अध्यासते ॥

Kanyang nalalaman ang daan ng Hangin, ng malawak, ng mataas, ng napakalaki; kanyang nalalaman ang mga nakaupo sa itaas, si Varuṇa na namamalas sa mas mataas na luklukan ng kamalayan at sa mga kilos ng hininga ng buhay.

Mantra 10

नि षसाद धृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्वा । साम्राज्याय सुक्रतुः ॥

Si Varuṇa, na matatag sa batas, ay umupo sa mga tirahan, para sa unibersal na paghahari; siya ang kapangyarihan ng mabuting kalooban at tamang pagkilos na nagtatatag ng pagkahari ng Katotohanan sa ating mga tahanan.

Mantra 11

अतो विश्वान्यद्भुता चिकित्वाँ अभि पश्यति । कृतानि या च कर्त्वा ॥

Kaya't ang may matatalinong paningin ay tumitingin sa lahat ng kababalaghan, ang nagawa na at ang dapat pang gawin; sa ganitong paraan, ang paningin ni Varuṇa ay nagiging liwanag na nagtutulak sa ating mga gawa patungo sa katotohanan.

Mantra 12

स नो विश्वाहा सुक्रतुरादित्यः सुपथा करत् । प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥

Nawa'y kanyang gawin para sa atin, ang Āditya ng tamang kalooban, ang mabuting landas sa laging panahon; nawa'y kanyang akayin ang ating mga lakas-buhay sa ibabaw, upang ang ating mga taon ay lumipas patungo sa mas dakilang kasaganaan ng pagiging.

Mantra 13

बिभ्रद्द्रापिं हिरण्ययं वरुणो वस्त निर्णिजम् । परि स्पशो नि षेदिरे ॥

Si Varuṇa, na nagdadala ng gintong balabal ng liwanag na kalinisan, ay nagbibihis ng kisap-maliwanag na kasuotan; sa paligid niya ang mga tagapagmasid ay umuupo, mga kapangyarihan ng pagkilala na namamasid at nagbabantay sa tamang kaayusan sa loob natin.

Mantra 14

न यं दिप्सन्ति दिप्सवो न द्रुह्वाणो जनानाम् । न देवमभिमातयः ॥

Siya ay hindi mahuli ng mga naghahangalang sumasalakay, ni ng mga traydor sa mga tao; ni ng mga kapangyarihang umaatake ang makabagsak sa diyos, kapag ang batas ng katotohanan ay nakatayo, ang kasinungalingan ay walang mapagkakapitan.

Mantra 15

उत यो मानुषेष्वा यशश्चक्रे असाम्या । अस्माकमुदरेष्वा ॥

At siya na sa mga mortal ay naghubog ng isang kaluwalhatiang hindi matutumbasan, nawa'y ang kapangyarihang iyon ay pumasok sa ating mga kalaliman, sa mga panloob na silid ng ating pagkatao, upang itayo ang kaparehong lawak at katuwiran sa atin.

Mantra 16

परा मे यन्ति धीतयो गावो न गव्यूतीरनु । इच्छन्तीरुरुचक्षसम् ॥

Ang aking mga agos ng pag-iisip ay lumalabas tulad ng mga baka sa kanilang mga pastulan, na hinahanap ang Malawak na Paningin, patungo sa malawak na pananaw kung saan ang tamang kaayusan ay nagiging malinaw at ang isip ay natatagpuan ang tunay na landas nito.

Mantra 17

सं नु वोचावहै पुनर्यतो मे मध्वाभृतम् । होतेव क्षदसे प्रियम् ॥

Ngayon ay magsalita tayong muli sa pagkakasundo, mula kung saan ang pulot na kasiyahan ay dinala sa akin; tulad ng pari ng handog, tinatikman mo ang minamahal, kaya't nawa'y ang banal na tamis ay bumalik sa salita at sa puso.

Mantra 18

दर्शं नु विश्वदर्शतं दर्शं रथमधि क्षमि । एता जुषत मे गिरः ॥

Nakikita ngayon ang lahat-ng-nakikita, nakikita ang karo na nakapatong sa lupa: sana'y tanggapin ang aking mga panalangin, upang ang banal na presensya ay magwakas sa katawang buhay.

Mantra 19

इमं मे वरुण श्रुधी हवमद्या च मृळय । त्वामवस्युरा चके ॥

Dinggin mo ang aking tawag, O Varuṇa, at sa araw na ito ay maging mapagkalinga ka: ako, na humihingi ng tulong mo, ay lumalapit sa iyo, upang ang dakilang batas ay magiging awa sa aking naghihirap na kalikasan.

Mantra 20

त्वं विश्वस्य मेधिर दिवश्च ग्मश्च राजसि । स यामनि प्रति श्रुधि ॥

Ikaw, O pantas, ay namumuno sa lahat, sa langit at sa lupa: kaya't sa landas na ito ng ating paglalakbay, dinggin mo kami; gabayan ang paglalakbay sa iyong katotohanang pamamahala.

Mantra 21

उदुत्तमं मुमुग्धि नो वि पाशं मध्यमं चृत । अवाधमानि जीवसे ॥

Palayain mo kami mula sa pinakamataas na gapos; putulin ang gitnang bitag; kalagan ang mabababang tanikala upang kami'y mabuhay, palayain ang kaluluwa mula sa mga buhol ng kamangmangan at takot, at hayaang muling gumalaw ang buhay sa lawak ng ṛta.