
Sukta 1.179
Agastya (with Lopāmudrā in the dialogue tradition)
Dialogue hymn (Agastya–Lopāmudrā); no single devatā, with Soma/inner desire and marital/creative power in focus
Trishtubh (probable; confirm by scan)
Ang maikling dayalong himno na ito ay nagpapakita ng tensyon sa pagitan ng mahabang asetikong pagsisikap ni Agastya at ng panawagan ni Lopāmudrā tungo sa pagkakaisa sa pagpapakasal, pagnanais (kāma), at kabuuan na lumilikha. Tinatrato nito ang pagnanais hindi bilang pagpapakasasa lamang kundi bilang isang puwersa na, kapag tamaing inilabas, sumusuporta sa supling, lakas, at sa epektibong pagpapala ng seer. Ang himno ay nagtatapos sa pagliko ni Agastya ng kanyang tapas tungo sa pagkakabunga at "tunay na pagpapala" (satyā āśiṣaḥ) na inialay sa mga diyos.
Mantra 1
पूर्वीरहं शरदः शश्रमाणा दोषा वस्तोरुषसो जरयन्तीः । मिनाति श्रियं जरिमा तनूनामप्यू नु पत्नीर्वृषणो जगम्युः ॥
Maraming panahon ang aking pinaghirapan, na gumugupit ng mga gabi at umaga at mga bukang-liwayway. Ang katandaan ay nagpapababa ng kagandahan at ningning ng mga katawan; gayunman, ang mga asawa ng matibay ay muling lumalapit.
Mantra 2
ये चिद्धि पूर्व ऋतसाप आसन्त्साकं देवेभिरवदन्नृतानि । ते चिदवासुर्नह्यन्तमापुः समू नु पत्नीर्वृषभिर्जगम्युः ॥
Kahit ang mga sinaunang tao na naging kasama ng Katotohanan, na kasama ng mga diyos ay nagsalita ng mga ritmo ng Totoo, sila man ay nawala at hindi nakarating sa dulo. Gayunman, ngayon ang mga kasama ay muling nagsasama-sama kasama ang mga makapangyarihan.
Mantra 3
न मृषा श्रान्तं यदवन्ति देवा विश्वा इत्स्पृधो अभ्यश्नवाव । जयावेदत्र शतनीथमाजिं यत्सम्यञ्चा मिथुनावभ्यजाव ॥
Hindi sa walang saysay ang pagod na tinatangkilik ng mga diyos; pagkat ay tayong dalawa ay makakayanan ang lahat ng mga paghahamon. Mananalo tayo rito ng laban na may sangdaang mga estratehiya, kapag, na gumagalaw nang magkasama, ang magkasama ay nagtutulak pasulong sa pagsalakay.
Mantra 4
नदस्य मा रुधतः काम आगन्नित आजातो अमुतः कुतश्चित् । लोपामुद्रा वृषणं नी रिणाति धीरमधीरा धयति श्वसन्तम् ॥
Ang pagnanais ay dumating sa akin, bagaman ay pinipigilan ko ito; ipinanganak mula rito, o mula sa kabilang panig, saan man ito nanggaling. Si Lopamudra ay nagpapakawala ng matibay mula sa loob; ang walang kapayapaan ay humihila sa matatag sa kanyang pagnanais, habang siya ay humihinga at nagtatrabaho.
Mantra 5
इमं नु सोममन्तितो हृत्सु पीतमुप ब्रुवे । यत्सीमागश्चकृमा तत्सु मृळतु पुलुकामो हि मर्त्यः ॥
Ngayon ay nagsasalita ako mula sa kaloob-looban ng puso ng Soma na nainom sa loob: anumang pagkakamali na nagawa namin dito, sana ang Iyon ay magiging mapagkaloob; sapagkat ang tao ay isang nilalang na maraming pagnanasa.
Mantra 6
अगस्त्यः खनमानः खनित्रैः प्रजामपत्यं बलमिच्छमानः । उभौ वर्णावृषिरुग्रः पुपोष सत्या देवेष्वाशिषो जगाम ॥
Si Agastya, na naghuhukay gamit ang mga pala, na naghahanap ng supling, lahi, at lakas, ang maringal na mangangakita ay nagpalaki ng kapwa kapangyarihan. Siya ay pumunta sa mga diyos na may totoong mga pagpapala, mga pagpapatibay na hindi nabibigo.
It is a short dialogue hymn where Agastya’s long austerity meets Lopāmudrā’s call for marital union. The hymn treats desire (kāma) as a force that can lead to progeny, strength, and truthful blessing when rightly directed.
There is no single praised devatā in the usual sense. The operative sacred powers are kāma (desire), the creative force of the couple (dampatī-śakti), and the resulting benediction that reaches the gods.
It can be recited as a prayer for marital harmony, fertility/continuity, and balanced living—where spiritual discipline and embodied life support each other. It is especially fitting in a simple household fire offering with ghee and sincere intention.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.