Sukta 146

Mantra 1

त्रिमूर्धानं सप्तरश्मिं गृणीषेऽनूनमग्निं पित्रोरुपस्थे । निषत्तमस्य चरतो ध्रुवस्य विश्वा दिवो रोचनापप्रिवांसम् ॥

Ako ay umaawit kay Agni, na may tatlong ulo, pitong sinag, na hindi sira, na nakupo sa kandungan ng dalawang magulang. Na nakatayo nang matibay, siya ay gumagalaw sa matatag na pundasyon, na pumupuno sa lahat ng maliwanag na rehiyon ng langit.

Mantra 2

उक्षा महाँ अभि ववक्ष एने अजरस्तस्थावितऊतिॠष्वः । उर्व्याः पदो नि दधाति सानौ रिहन्त्यूधो अरुषासो अस्य ॥

Ang dakilang Toro ay lumalaki nang malakas sa mga ito; walang edad, siya ay nakatayo, mataas, kasama ang kanyang mga kapangyarihang sumusuporta. Sa tuktok ay inilalagay niya ang malawak na hakbang; ang kanyang mga m pulang kapangyarihan ay dinidilaan ang utong, na humihila ng nagpapakain na esensya.

Mantra 3

समानं वत्समभि संचरन्ती विष्वग्धेनू वि चरतः सुमेके । अनपवृज्याँ अध्वनो मिमाने विश्वान्केताँ अधि महो दधाने ॥

Dalawang nagpapalaking kapangyarihan ay gumagalaw sa paligid ng isang karaniwang baka; sila ay gumagala nang malawak, magkapantay na mabuti. Sinusukat ang landas na hindi maaaring ibaling, sila ay naglalagay sa lahat ng dako ng mga tanda ng Malawak.

Mantra 4

धीरासः पदं कवयो नयन्ति नाना हृदा रक्षमाणा अजुर्यम् । सिषासन्तः पर्यपश्यन्त सिन्धुमाविरेभ्यो अभवत्सूर्यो नॄन् ॥

Ang mga matatag na mangunguna ay nagpapatungo sa tunay na hakbang, na nag-iingat ng walang-sayang na kapangyarihan ng mga puso na magkakaiba sa kanilang mga gawa. Habang naghahanap, sila ay tumingin sa paligid at nakita ang Ilog; noon sa kanila ay nagwakas ang Araw para sa mga tao.

Mantra 5

दिदृक्षेण्यः परि काष्ठासु जेन्य ईळेन्यो महो अर्भाय जीवसे । पुरुत्रा यदभवत्सूरहैभ्यो गर्भेभ्यो मघवा विश्वदर्शतः ॥

Karapat-dapat na makita, siya ay gumagalaw sa paligid sa mga piraso ng kahoy, marangal at karapat-dapat sambahin, para sa buhay ng bata sa Malawak. Nang siya ay dumating sa maraming lugar mula sa mga sinisikil ng araw na sinapupunan, ang mapagkaloob ay naging nakikita sa lahat.