Sukta 104

Mantra 1

योनिष्ट इन्द्र निषदे अकारि तमा नि षीद स्वानो नार्वा । विमुच्या वयोऽवसायाश्वान्दोषा वस्तोर्वहीयसः प्रपित्वे ॥

Isang sinapupunan ng pahingahan ay inihanda para sa iyo, oh Indra, para sa iyong pagpapahinga; dumating ka, maupo ka roon, tulad ng isang kabayong humahambing. Sa pagpapakawala ng mga lakas ng buhay para sa kanilang malayang takbo, alisan ng takal ang mga kabayo para sa pahinga sa takipsilim at sa bukang-liwayway, sa mas malapit na pagkakaisa ng pagkatao.

Mantra 2

ओ त्ये नर इन्द्रमूतये गुर्नू चित्तान्त्सद्यो अध्वनो जगम्यात् । देवासो मन्युं दासस्य श्चम्नन्ते न आ वक्षन्त्सुविताय वर्णम् ॥

Ang mga kapangyarihang bayani ay sumigaw kay Indra para sa tulong; nawa ngayon din siya ay dumating sa kanila nang tuwiran mula sa landas. Ang mga diyos, sa pagdurog sa poot ng Dasa, ay magdadala sa amin ng maliwanag na kulay para sa isang masayang paglalakbay, isang bukas na daan ng tamang kilos.

Mantra 3

अव त्मना भरते केतवेदा अव त्मना भरते फेनमुदन् । क्षीरेण स्नातः कुयवस्य योषे हते ते स्यातां प्रवणे शिफायाः ॥

Pababa sa kanyang sariling kalikasan gumagalaw si Ketaveda; pababa sa kanyang sariling kalikasan gumagalaw ang bula sa ibabaw ng tubig. Naliligo sa gatas, oh asawa ni Kuyava, nawa ang dalawang iyon ay mapatid at mahulog sa dalisdis ni Sipha, lumagpak ang huwad na kiningningan sa sarili nitong pagbagsak.

Mantra 4

युयोप नाभिरुपरस्यायोः प्र पूर्वाभिस्तिरते राष्टि शूरः । अञ्जसी कुलिशी वीरपत्नी पयो हिन्वाना उदभिर्भरन्ते ॥

Ang pusod ng itaas na gawa sa metal ay nagalaw; ang bayani ay umaabot ng pamalo gamit ang sinaunang mga lakas. Tuwid ang sandata ng kidlat, ang matibay na kabiyak ng bayani; sa pag-uudyok ng gatas ng kasaganaan, dinadala nila ito kasama ang tubig, ang pagkakaloob na dinadala ng mga agos ng pagkatao.

Mantra 5

प्रति यत्स्या नीथादर्शि दस्योरोको नाच्छा सदनं जानती गात् । अध स्मा नो मघवञ्चर्कृतादिन्मा नो मघेव निष्षपी परा दाः ॥

Nang ang gabay ay nakitang bumalik, at ang tahanan ng Dasyu ay hindi nilapitan, kung gayon, oh mapagkaloob na Indra, iligtas mo kami sa ingay ng pihikan; huwag mong itapon kami tulad ng isang nagkakaloob ngunit bumabawi, huwag mong pabayaan ang aming tamang bahagi.

Mantra 6

स त्वं न इन्द्र सूर्ये सो अप्स्वनागास्त्व आ भज जीवशंसे । मान्तरां भुजमा रीरिषो नः श्रद्धितं ते महत इन्द्रियाय ॥

Maging iyon para sa amin, oh Indra, sa araw; maging iyon para sa amin sa tubig, ibahagi mo sa amin ang iyong walang sising proteksyon para sa pag-asa ng pamumuhay. Huwag mong saktan kami sa pagitan ng pagkakahawak; inilagay namin ang aming tiwala sa iyong dakilang kapangyarihang Indriano.

Mantra 7

अधा मन्ये श्रत्ते अस्मा अधायि वृषा चोदस्व महते धनाय । मा नो अकृते पुरुहूत योनाविन्द्र क्षुध्यद्भ्यो वय आसुतिं दाः ॥

Kung gayon ay namamalay ko na ang pananampalataya ay inilagay para sa kanya sa iyo; oh Toro, itulak mo kami patungo sa dakilang kayamanan. Huwag mong iwan kami, oh madalas na tinatawag, sa isang sinapupunang hindi nabuo; oh Indra, ibigay mo sa mga nagugutom na kapangyarihan ang lakas ng buhay at ang pagpiga, ang pagkakaloob ng alay.

Mantra 8

मा नो वधीरिन्द्र मा परा दा मा नः प्रिया भोजनानि प्र मोषीः । आण्डा मा नो मघवञ्छक्र निर्भेन्मा नः पात्रा भेत्सहजानुषाणि ॥

Huwag mong patayin kami, oh Indra; huwag mong itapon kami; huwag mong nakawin ang aming minamahal na mga pagkakaloob. Huwag mong basagin ang aming mga binhi ng pagkabuo, oh mapagkaloob na Shakra; huwag mong punitin ang aming mga sisidlan, ang mga suporta na isinilang kasama namin, ang aming mga likas na kasangkapan ng paglalakbay.

Mantra 9

अर्वाङेहि सोमकामं त्वाहुरयं सुतस्तस्य पिबा मदाय । उरुव्यचा जठर आ वृषस्व पितेव नः शृणुहि हूयमानः ॥

Dumito ka, oh minamahal ng Soma, tinatawag ka nila; itong Soma ay piniga, uminom ka nito para sa pagkahumaling. Oh malawak na sumasaklaw, lumakas ka sa tiyan; tulad ng isang ama, dinggin mo kami habang kami ay tumatawag, sagutin mo ang tinig ng paghahangad.