Opening the text

Ang pagpapatibay ng buhay, ang pagprotekta sa tao at tahanan sa pamamagitan ng pagpapanumbalik ng prāṇa, pagbabantay direksyonal, at mapalad na paglalagay. Rakṣā: proteksyong direksyonal at pagpapalayas sa mga manggagawa ng kasamaan. Saṁjñāna: pagkakasundo sa loob at labas ng sariling bilog. Bhaiṣajya: muling pagpapauupo ng prāṇa/apāna at paglaban sa hilab ng kamatayan. Viṣa-haraṇa: kontra-veneno sa pamamagitan ng vīrúd at mantra. Vāc/śruti-veneration: Ṛc at Sāman bilang mabisang pananalita. Svasty-ayana: ligtas na paglalakbay at daanang walang balakid. Śāpa-mocana: pagpapalaya sa sumpa at pagbabalik ng mapanirang pananalita. Gṛha-paustika: mapalad na pagpasok sa bahay at pagpapatibay ng sambahayan. Yajña-ratification: pag-anyaya kay Indra, Varuṇa na tanggapin ang anna, soma. Krisis ng sakit (panghihina, takot, malapit sa kamatayan), pagkalason/kagat, pagkakaisa ng komunidad, proteksyon sa mga mapanirang puwersa at sumpa, ligtas na paglalakbay, at pagtatatag ng kasaganaan sa bagong o umiiral na tahanan.
Ang rakṣoghna hymn na ito na may isang talata ay nagtatatag ng kumpletong palibot na protektibo sa pamamagitan ng pagtatalaga ng pagbabantay sa lahat ng direksyon kay Bṛhaspati at Indra. Hinihiling kay Bṛhaspati na itaboy ang "masamang-loob" mula sa likuran, sa itaas/hilaga, at sa ibaba, habang si Indra ay nagpapanatili ng seguridad sa harapan at sa gitna, na lumilikha ng isang ligtas na "malawak na espasyo" (varīyas) para sa komunidad.
Ang maikling Saṁjñāna-hymn na ito ay nakikiusap sa Aśvins na itanim ang pagkakasundo at pagkakaunawaan sa loob ng sariling bilog at pati na rin sa mga taga-labas, upang ang kolektibong buhay ay magpatuloy nang walang pagkakabasag. Hinihiling pa nito na mapigilan ang mga public uproar, masasamang tanda, at mga nakababagabag na portento kapag nagkakatipon ang marami, lalo na sa mga tensiyonadong civic o martial na sandali, upang ang pinag-isang payo ay maghari.
Ang panalangin na ito ng pagpapagaling ay nagpapatatag sa mahalagang kalakaran ng pasyente sa pamamagitan ng paggunita at muling pagpapauupo sa Prāṇa (hiningang pumapasok) at Apāna (hiningang lumalabas) upang hindi sila umalis sa paglapit ng kamatayan. Ito ay bumabaliwal sa pag-angkin ni Yama o Mṛtyu, nananalangin sa mga diyos na manggagamot (mga Aśvin, Agni Bhiṣaj), at inilalagay ang nagdurusa sa ilalim ng nagpoprotektang sasakyan ng mga Saptarṣi patungo sa ligtas na katandaan. Ang kapangyarihan nito ay inilalarawan bilang isang "kayamanan laban sa pagkasayang" (jarimán), na nagpapanumbalik ng buong lakas at pagpapatuloy ng buhay.
Ang maikling dalawang-mantra na himalang ito ay iginagalang ang Ṛc at Sāman bilang buhay at mabisang anyo ng banal na pananalita na nagpapagana sa ritwal na gawain at nagdadala ng sakripisyo sa mga diyos. Ito rin ay gumagana bilang isang anting-anting para sa proteksyon sa pag-aaral: ang mag-aaral ay humihiling na ang makapangyarihang Veda, kapag tinatanong at hawakan, ay hindi makapinsala, sa halap ay magbigay ng lakas, kalinawan, at matagumpay na pagganap.
Ang hymnong ito na may isang taludtod ay humihingi kay Indra na igawad ang svasty-ayana, isang mapalad at walang balakid na paglalakbay, sa pamamagitan ng pag-align sa manlalakbay sa mga landas ni Indra na "bumababa mula sa langit" na nagpapagalaw sa mundo. Sa pamamagitan ng pagtawag sa mga banal na ruta bilang protektibong huwaran, ang mantra ay gumagana bilang isang panalangin para sa kasaganaan (matagumpay na pagsisimula) at isang apotropaikong proteksyon (pag-iwas sa disgrasya, pagkaantala, at mga masasamang puwersa) habang naglalakbay.
Ang AV 7.56 ay isang panlaban sa lason na nagpapagaling na encanto na nagtukoy at nagpapasakop sa lason ng śarkota at ibang gumagapang, kumakagat na nilalang sa pamamagitan ng kapangyarihan ng mantra at gamot na vīrúd. Pinagsama ng himno ang kapangyarihang botanical na panlaban sa lason kasama ang brahman (banal na pananalita), na nagpapahayag na ang lason ng nilalang ay "dinurog" at ang kumakagat na mga bibig nito ay yuko pababa at ginawang walang kapangyarihan.
Ang maikling himno ng Atharvaveda na ito ay tumatawag kay Sarasvatī bilang isang manggagamot na nagpapanumbalik ng katatagan sa loob at pagkabuo ng katawan kapag ang isang tao ay nangangamba, nagpapakumbaba sa pagpapako, o nakadarama ng "bitak" sa loob ng katawan. Sa pamamagitan ng larawan ng ghṛta (ghee) bilang masustansyang sagana at ang motif ng pitong umaagos na agos, ito ay naghahangad ng ganap na kasaganaan: kalusugan, lakas, at maayos na pag-unlad (ṛta) para sa tao at sa kanilang angkan.
Ang maikling himalang Paustika na ito ay isang pormula ng "pagtanggap ng anna-soma" na inaanyayahan si Indra at Varuṇa na uminom ng piniga at pulot-patulis na Soma at maupo sa barhis, sa gayon ay pinagtibay ang alay. Sa pamamagitan ng pagtitiyak sa kasiyahan ng mga diyos sa paglahok sa rito, ito ay naglalayong patakasin ang nutrisyon (anna), lakas-loob, at maayos na kasaganaan sa ilalim ng matibay na utos ng diyos.
Ang isang-talatang rakṣā, abhicārika na encantasyon na ito ay naghahangad ng "pagpapalaya mula sa sumpa" (śāpa-mocanam) sa pamamagitan ng pagbabalik ng mga masasamang pananalita sa kanilang pinagmulan. Ito ay inilalarawan na ang kapangyarihan ng nagsusumpa ay tinatamaan na parang puno ng kidlat at pinapatay mula sa ugat, na nagpapahayag ng ganap na pagbabalik at pagputol ng suporta ng sumpa.
Ang AVŚ 7.60 ay isang paustika na himno sa pagpasok ng bahay at pagpapatatag ng sambahayan na naglalagay ng "bhadra" (mapalad na kasaganaan) sa tirahan at ginagawang mabuti ang tahanan mismo sa mga naninirahan dito. Pinapayapa nito ang mga puwersa ng kakulangan, gutom at uhaw, at binabago ang bahay bilang isang ligtas at magalaw na lalagyan ng yaman, lakas, at mapayapang samahan, na pinatibay ng pagpapatibay sa "dito mismo" (ihaiva) bilang ang lugar ng pag-unlad.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.