Sukta 5

Mantra 1

आत्मा। य॒ज्ञेन॑ य॒ज्ञम॑यजन्त दे॒वास्तानि॒ धर्मा॑णि प्रथ॒मान्या॑सन्। ते ह॒ नाकं॑ महि॒मानः॑ सचन्त॒ यत्र॒ पूर्वे॑ सा॒ध्याः सन्ति॑ दे॒वाः

Ang Sarili: ng sakripisyo ang mga Diyos ay naghandog ng sakripisyo; ang mga utos na iyon ang unang itinatag. Sila nga, sa kanilang kadakilaan, ay nakarating sa langit, kung saan ang mga sinaunang Sādhyas, ang mga Diyos, ay naroroon.

Mantra 2

य॒ज्ञो ब॑भूव॒ स आ ब॑भूव॒ स प्र ज॑ज्ञे॒ स उ॑ वावृधे॒ पुनः॑ । स दे॒वाना॒मधि॑पतिर्बभूव॒ सो अ॒स्मासु॒ द्रवि॑ण॒मा द॑धातु

Ang sakripisyo ay naging; oo, siya ay ganap na naging: siya ay isinilang, at katotohanang siya ay muling lumago. Siya ay naging panginoong-lupon ng mga Diyos; sana ay siya ay maglagay ng yaman sa amin, sana ay siya ay magkaloob ng kayamanan rito sa amin.

Mantra 3

यद् दे॒वा दे॒वान् ह॒विषाय॑ज॒न्ताम॑र्त्या॒न् मन॒साम॑र्त्येन । मदे॑म॒ तत्र॑ पर॒मे व्योऽम॒न् पश्ये॑म॒ तदुदि॑तौ॒ सूर्य॑स्य

Nang ang mga Diyos ay nag-alay sa mga Diyos, ang Walang Kamatayan ay sa isip ay ginawang walang kamatayan, makiisa tayo doon sa kataas-taasang kalawakan, at masdan natin iyon sa pagsikat ng Araw.

Mantra 4

यत् पुरु॑षेण ह॒विषा॑ य॒ज्ञं दे॒वा अत॑न्वत । अस्ति॒ नु तस्मा॒दोजी॑यो॒ यद् विहव्ये॑नेजि॒रे

Nang sa pamamagitan ng Purusha, sa pamamagitan ng alay, ang mga Diyos ay nagpalawak ng sakripisyo, mayroon nga na mas makapangyarihan kaysa roon: na sila ay sumamba sa maraming alay.

Mantra 5

मु॒ग्धा दे॒वा उ॒त शुनाय॑जन्तो॒त गोरङ्गैः॑ पुरु॒धाय॑जन्त । य इ॒मं य॒ज्ञं मन॑सा चि॒केत॒ प्र णो॑ वोच॑स्तमि॑हेह ब्र॑वः

Naguluhan ang mga Diyos: nag-alay sila para sa isang aso, at sa mga bahagi ng baka ay nag-alay sa maraming paraan. Sinumang sa isip ay nakakaunawa ng sakripisyong ito, ipahayag ito sa amin, magsalita dito, oo dito, nang malakas.