
Pagpapatibay ng lakas-buhay at kaayusang panlipunan: mula sa paglilihi at kasal hanggang sa pagpapagaling at matatag na paghahari. Garbhādhāna at pagprotekta sa sinapupunan. Jāyākāmanā (pag-akit ng angkop na asawa) at pagsasama sa tahanan. Pagpapalayas sa mga sakit na nakakapagpahina (apaciti, yákṣma) at panloob na sakit. Paglayo sa Nirṛti (kalunos-lunos, masasamang pangitain, nagtataling kasawian). Pagpapatibay na Paustika ng soberanya sa pamamagitan ng kosmikong pagtatatag (dhruva). Pagpapaunlad ng prīti (pagmamahal) at pagpapalamig ng sakit ng puso. Mga ritwal para sa mahahalagang yugto - pagsisimula ng lahi (paglilihi), pagtatatag ng kasal, pagbabalik ng kalusugan mula sa pagpapahina at sakit, pag-alis ng kasawian, at pagtitiyak ng matatag na pamumuno at pagkakaisa panlipunan.
Ang maikling himnong Atharvavediko na ito ay isang panibagong garbhādhāna (paglalahok) at putrakāmyā (pagnanais sa anak) na anting-anting na nagtatatag at nagpoprotekta sa sinapupunan upang mailagay at madala hanggang sa ganap na isang buhay na embriyon. Ito ay tumatawag sa isang protektibo, hangganang nagtatalagang kapangyarihan (parihasta) upang umiwas sa rakṣas (nakapipinsalang mga nilalang o impluwensya) habang sinisiguro ang lahi at kasaganaan ng tahanan.
Ang maikling himnong Atharvavediko na ito ay isang anting-anting sa kasal (jāyākāmanā) na nilalayong magdala ng angkop na asawa sa buhay at tahanan ng nagsasalita. Ito ay nag-uugnay sa ninanais na kasalang pantao sa mga arketipong halimbawang banal - ang pagpapakasal kay Sūryā na dinala ng mga Aśvin at ang hindi mapaglabanang kapangyarihang nagkakaloob ng yaman ni Indra - upang ang kapalaran, pahintulot, at tagumpay sa lipunan ay magtagpo sa pagkakamit ng isang nobya.
Ang maikling Bhaiṣajya na himalang ito ay nagpapalayas sa sakit na naglulupiyos (Apaciti) sa pamamagitan ng pagpapalipad nito palayo sa kinaroroonan nito, habang nagtatatag ng isang panggagamot na solar-lunar bilang panumbalik na lakas. Ito ay gumagana sa pamamagitan ng (1) malinaw na imahen ng pagpapalayas (ang sakit bilang ibong pinapaalis), (2) pagbibigangalan at pagpapadala sa maraming ahente ng sakit upang mapigilan ang pagbalik nito, at (3) pagtatapos sa gawaing may pormula ng handog na nagsisiguro sa bisa ng ritwal.
Ang maikling encantong Atharvanic na ito ay isang "pagpapakawala mula kay Nirṛti," na naglalayong palayasin ang kapangyarihan ng kapahamakan at alisin ang mga tanikala na nagtatali sa isang nagdurusa sa kasawian, sakit, o mga palatandaan ng kamatayan. Sa pamamagitan ng paghahandog sa kakila-kilabang trono ni Nirṛti at pagbibigay ng pangalan sa kanyang dobleng aspekto bilang Bhūmi (ang sumasalopsop na Lupa) at Nirṛti (ang lumulusaw na Pagkabigla), ang himno ay nagpapatupad ng pagputol sa mga bakal na bitag at ibinabalik ang pasyente sa buhay, o kung ang kamatayan ay hindi na maibabalik, ipinagkakatiwala ang tao kay Yama at sa mga Ninuno para sa ligtas na pag-akyat.
Ang AV 6.85 ay isang maikling panalangin ng pagpapagaling na naglalayong palayasin ang yákṣma (sakit na nakapapahina/nakakasira ng katawan) at mapigilan ang pagbabalik nito sa pamamagitan ng pagtatatag ng isang protektibong hangganan sa palibot ng pasyente. Pinagsasama nito ang kapangyarihan ng halaman (Varana bilang Vanaspati) sa mapanghimok na lakas ng diyos na Salita (Indra, Mitra, Varuṇa at lahat ng mga Diyos) at ang pagdalisay at mapagpighang init ni Agni Vaiśvānara. Ginagamit ang mitikong pagkakahalintulad (ang pagpigil ni Vṛtra sa mga Tubig) upang "pigilan" ang paglaganap at kilos ng sakit sa katawan.
Ang maikling himnong Atharvavedikong ito ay isang paustika na encantong "katatagan ng hari" na nagkokonsentra sa soberanya at pagiging pangunahin ng lalaki sa iisang paksa ng ritwal (karaniwan ang hari). Sa pamamagitan ng pag-align sa kanya sa mga panginoong kosmiko, kapangyarihang-toro ni Indra, pamumuno ng karagatan sa mga daloy, pagiging master ni Agni sa lupa, at pamumuno ng buwan sa mga bituin, ito ay naglalayong gawin siyang ekavṛṣa ("ang iisang Toro na walang katulad"), ibig sabihin, ang walang kapantay o karibal sa kapangyarihan at lakas na lumilikha.
Ang maikling panibabang royal na ito ay naglalagay sa hari sa loob ng matibay at hindi gumagalaw na kapangyarihan upang ang kaharian ay hindi lumipas at ang mamamayan ay manatiling kusa na nakahanay. Ito ay nagpapatatag ng pagkahari sa pamamagitan ng pagtatanim sa hari na "tulad ng isang bundok," na ginagaya siya kay Indra, at pinagtibay ang gawa sa pamamagitan ng sakripisyong katatagan (dhruva) na sinang-ayunan ni Soma at Brahmaṇaspati.
Ang maikling Paustika na himalang ito ay "itinatag" ang pagkahari sa pamamagitan ng pag-uugnay ng pinuno sa di-maalis na mga suporta ng kosmos, ang langit, lupa, at mga bundok, upang ang kaharian ay manatiling hindi nayanig. Ito ay tumatawag kay Dhruva (katatagan) at sa mga soberanong tagapagtangkilik na sina Varuṇa, Bṛhaspati, Indra, at Agni upang patatagin ang rāṣṭra, talunin ang mga karibal, at dalhin ang kapulungan at mga direksyon sa pagkakaisa.
Ang AV 6.89 ay isang siksik na Atharvanic na anting-anting para sa paglikha ng prīti (pagmamahal/pagkakasundo) habang pinatutuyo ang mga sikosomatikong "pagsusunog ng puso" (hārdi) at mental na pagdurusa. Ito ay gumagana sa pamamagitan ng ritwal na paglilipat ng Soma-pinangyarihang kapangyarihan sa tao (lalo na sa ulo) at sa paggamit ng imahen ng hangin/usok bilang tagadala na humihila ng isip ng iba patungo sa practitioner, na nagtatapos sa isang socially sanctioned na pagkikita sa ilalim ni Mitra, Varuṇa at Sarasvatī.
Ang maikling himnong panggagamot na ito mula sa Atharvaveda ay tinatrato ang matinding pananakit sa loob bilang "palaso" ni Rudra na nakabaon sa mga paa at puso, at gumagamit ng mantra upang hilahin ito palabas at gawing walang kapinsalaan. Pinagsasama nito ang wika ng pagbubunot (vi vṛh-) kasama ang paglilinis ng daanan (dhāmanī-), at nagtatapos sa pamamangisay kay Rudra sa pamamagitan ng paulit-ulit na paggalang sa misayl sa bawat yugto ng paglipad nito, upang mapigilan ang pag-ulit.