Sukta 173

Mantra 1

गायत्साम नभन्यं यथा वेरर्चाम तद्वावृधानं स्वर्वत् । गावो धेनवो बर्हिष्यदब्धा आ यत्सद्मानं दिव्यं विवासान् ॥

ขอให้บทสวดขับขานสามัน (Sāman) อันบังเกิดจากฟ้า ดังที่เราจะสรรเสริญผู้ซึ่งทวีเพิ่มไม่สิ้นและเปี่ยมด้วยความกว้างแห่งสุริยะ. รัศมีทั้งหลาย—หล่อเลี้ยงดุจโค—ไร้มลทินบนที่นั่งแห่งบารหิษ (barhis) ย่อมมาสู่เคหสถานทิพย์ เมื่อเราบำเรอและทำให้ปรากฏแจ้ง.

Mantra 2

अर्चद्वृषा वृषभिः स्वेदुहव्यैर्मृगो नाश्नो अति यज्जुगुर्यात् । प्र मन्दयुर्मनां गूर्त होता भरते मर्यो मिथुना यजत्रः ॥

พฤษภะ (ผู้เป็นดุจวัวเพศผู้) ถูกสรรเสริญโดยพฤษภะทั้งหลาย—โดยผู้ที่ถวายด้วยความปีติของตนเอง; ดุจสัตว์ป่า เขาก้าวล่วงผู้กิน เมื่อถึงคราวที่จะถูกปลุกให้ตื่น. โหตฤ (Hotar) ผู้มีแรงดลใจและเร่าร้อน นำความคิดไปข้างหน้า; ผู้ประกอบยัญญะหนุ่มนำเครื่องบูชาคู่มา ผู้ควรแก่การนมัสการ.

Mantra 3

नक्षद्धोता परि सद्म मिता यन्भरद्गर्भमा शरदः पृथिव्याः । क्रन्ददश्वो नयमानो रुवद्गौरन्तर्दूतो न रोदसी चरद्वाक् ॥

โหตฤ (Hotar) มาถึงและโอบล้อมเรือนที่กำหนดวัดไว้ เมื่อเขาอุ้มพา “ครรภ์” มาจากฤดูกาลทั้งหลายของแผ่นดิน. ดุจม้าที่ร้องฮี้ถูกนำให้ก้าวไป ดุจโคผู้คำรามต่ำ วาจาเคลื่อนไหวอยู่ภายใน—ดุจทูตระหว่างสองโลก—ท่องไปด้วยถ้อยคำระหว่างฟ้ากับดิน.

Mantra 4

ता कर्माषतरास्मै प्र च्यौत्नानि देवयन्तो भरन्ते । जुजोषदिन्द्रो दस्मवर्चा नासत्येव सुग्म्यो रथेष्ठाः ॥

ผู้ใฝ่สู่เทวะทั้งหลาย นำมาถวายแก่เขา—กิจการที่ยิ่งขัดเกลาขึ้น และแรงริเริ่มอันทรงฤทธิ์. ขออินทระผู้มีรัศมีอัศจรรย์ทรงรับไว้—ว่องไวในครรลองอันถูกต้อง มั่นคงบนรถศึก ดุจนาสัตยะ (คู่เทพแห่งการมาถึงอันแน่นอน).

Mantra 5

तमु ष्टुहीन्द्रं यो ह सत्वा यः शूरो मघवा यो रथेष्ठाः । प्रतीचश्चिद्योधीयान्वृषण्वान्ववव्रुषश्चित्तमसो विहन्ता ॥

จงสรรเสริญอินทระองค์นั้น—ผู้เป็นพลังแห่งความมีอยู่แท้ (satva), วีรบุรุษ, เจ้าแห่งทาน, ผู้มั่นคงบนรถศึก. แม้ต่อสิ่งที่เผชิญหน้าและต้านทาน เขายังเป็นนักรบที่แข็งแกร่งกว่า; ดุจโคผู้ทรงพลัง เขาฟาดฟันความมืดที่ห่อหุ้มให้สลายไป.

Mantra 6

प्र यदित्था महिना नृभ्यो अस्त्यरं रोदसी कक्ष्ये नास्मै । सं विव्य इन्द्रो वृजनं न भूमा भर्ति स्वधावाँ ओपशमिव द्याम् ॥

เมื่อพระองค์ทรงแผ่พระมหิทธิฤทธิ์ดังนี้ ก็มีที่ว่างพอแก่หมู่มนุษย์; สองโลก—ฟ้ากับดิน—มิใช่คอกคับแคบสำหรับพระองค์. อินทราทรงแผ่กว้างอย่างบริบูรณ์; ดุจแผ่นดินอันไพศาลทรงแบกทุ่งแห่งการต่อสู้ของเรา และด้วยพลังอันเป็นของพระองค์เอง (สวธา) ทรงค้ำจุนสวรรค์ประหนึ่งสายรัดค้ำยัน.

Mantra 7

समत्सु त्वा शूर सतामुराणं प्रपथिन्तमं परितंसयध्यै । सजोषस इन्द्रं मदे क्षोणीः सूरिं चिद्ये अनुमदन्ति वाजैः ॥

ท่ามกลางการปะทะ เราแสวงหาพระองค์ โอ้วีรบุรุษ—ความปีติอันทรงพลังของผู้สัตย์จริง; ผู้ก้าวนำที่สุดบนหนทางทั้งหลาย เพื่อให้โอบล้อมครอบครองโดยทั่วถึง. ในความเริงรสแห่งพิธี บรรดาพลังแห่งแผ่นดินยินยอมร่วมเป็นหนึ่งกับอินทรา; แม้ผู้นำผู้สว่าง (สุรี) ก็พลอยชื่นบานตามพระองค์ด้วยความอุดมแห่งพลัง (vāja).

Mantra 8

एवा हि ते शं सवना समुद्र आपो यत्त आसु मदन्ति देवीः । विश्वा ते अनु जोष्या भूद्गौः सूरीँश्चिद्यदि धिषा वेषि जनान् ॥

แท้จริงเป็นดังนี้: การคั้นบีบของพระองค์ (โสมะ) เป็นความผาสุกในมหาสมุทร เมื่อสายน้ำอันเป็นเทพีทั้งหลายเริงรสในพระองค์ภายในนั้น. แล้วสรรพสิ่งทั้งปวงย่อมพร้อมใจยินยอมแก่พระองค์; และ ‘โค’ (รัศมีแห่งการรู้แจ้ง) ก็เช่นกัน—หากพระองค์ด้วยปัญญาอันดลใจ (dhīṣā) เสาะหาและชี้นำหมู่ชน แม้ผู้นำผู้สว่างก็ยังตามเสด็จ.

Mantra 9

असाम यथा सुषखाय एन स्वभिष्टयो नरां न शंसैः । असद्यथा न इन्द्रो वन्दनेष्ठास्तुरो न कर्म नयमान उक्था ॥

ขอให้เราทั้งหลายเป็นสหายอันดีดังนี้—ได้รับการเกื้อหนุนอย่างดี—ดุจมนุษย์ที่ตั้งมั่นด้วยคำสรรเสริญอันชอบธรรม. ขอให้อินทระสถิตมั่นเพื่อเราทั้งหลายในการบูชานมัสการทั้งปวง; ดุจผู้ขับเคลื่อนอันรวดเร็วทรงผลักดันกิจการให้ก้าวหน้า และทรงนำบทสรรเสริญไปสู่ความสำเร็จอันเกิดผล.

Mantra 10

विष्पर्धसो नरां न शंसैरस्माकासदिन्द्रो वज्रहस्तः । मित्रायुवो न पूर्पतिं सुशिष्टौ मध्यायुव उप शिक्षन्ति यज्ञैः ॥

ด้วยคำสรรเสริญของเราดุจคำสรรเสริญของมนุษย์ผู้แข่งขันกัน ขอให้อินทระผู้ถือวัชระเป็นของเราทั้งหลาย. ดุจสหายของมิตราฝึกเจ้าเมืองให้มีวินัยอันดี ฉันนั้นพลังวัยกลาง—พลังที่กำลังเติบโต—ย่อมเข้ามาใกล้และสั่งสอนด้วยยัญญะทั้งหลาย.

Mantra 11

यज्ञो हि ष्मेन्द्रं कश्चिदृन्धञ्जुहुराणश्चिन्मनसा परियन् । तीर्थे नाच्छा तातृषाणमोको दीर्घो न सिध्रमा कृणोत्यध्वा ॥

ยัญญะแท้จริงย่อมชนะอินทระได้—ใครบางคน แม้กำลังถวายบูชา ก็ยังเวียนไปด้วยใจ. ดุจเข้าหาท่าข้าม มันย่อมไปถึงเรือนอันปรารถนา; ดุจทางอันยาวไกล มันย่อมจัดเตรียมทางตรงให้ถึงจุดหมาย.

Mantra 12

मो षू ण इन्द्रात्र पृत्सु देवैरस्ति हि ष्मा ते शुष्मिन्नवयाः । महश्चिद्यस्य मीळ्हुषो यव्या हविष्मतो मरुतो वन्दते गीः ॥

โอ้อินทระ ขออย่าทรงทอดทิ้งพวกเรา ณ ที่นี้ท่ามกลางศึกในหมู่เทพทั้งหลาย; เพราะแท้จริงแล้ว โอ้ผู้ทรงพลัง การคุ้มครองของพระองค์มีอยู่พร้อม. ยิ่งใหญ่นักคือผู้ประทานอันกรุณา—เครื่องบูชาอันเก่าแก่ที่ถวายแล้วนั้น เหล่ามารุตสรรเสริญด้วยบทเพลงของตน.

Mantra 13

एष स्तोम इन्द्र तुभ्यमस्मे एतेन गातुं हरिवो विदो नः । आ नो ववृत्याः सुविताय देव विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

โอ้อินทระ บทสรรเสริญนี้เป็นของพระองค์จากท่ามกลางพวกเรา; โอ้ฮริโว (ผู้ทรงม้าสีทอง) ด้วยบทนี้ขอทรงรู้หนทางให้แก่เรา. โอ้เทพเจ้า ขอทรงหันมาหาเราเพื่อการดำเนินอันเป็นมงคล; ขอให้เราพบแดนแห่งการงานอันคึกคักนี้ และความอุดมที่ประทานอย่างรวดเร็ว.