Sukta 168

Mantra 1

वातस्य नु महिमानं रथस्य रुजन्नेति स्तनयन्नस्य घोषः । दिविस्पृग्यात्यरुणानि कृण्वन्नुतो एति पृथिव्या रेणुमस्यन् ॥

ఇప్పుడు వాత (వాయు) రథ మహిమ ముందుకు సాగుతుంది—అడ్డంకులను ఛేదిస్తూ; దాని ఘోష గర్జిస్తుంది. అది ద్యౌలోకాన్ని తాకుతూ కదులుతుంది, అరుణ (ఎర్ర) కాంతులను సృష్టిస్తూ; అలాగే భూమి ధూళిని ఎగరేస్తూ కూడా ముందుకు పోతుంది॥

Mantra 2

सं प्रेरते अनु वातस्य विष्ठा ऐनं गच्छन्ति समनं न योषाः । ताभिः सयुक्सरथं देव ईयतेऽस्य विश्वस्य भुवनस्य राजा ॥

వాతను అనుసరించి అతని అనుచరులు సమేతంగా ప్రేరేపింపబడతారు; వారు అతనిని ఎదుర్కొనడానికి వెళ్తారు—సభకు వెళ్లే యువతుల్లా. వారితో కలిసి, యుక్తమై ఒకే రథంలో, ఆ దేవుడు సాగుతాడు—ఈ సమస్త భువనానికి రాజు॥

Mantra 3

अन्तरिक्षे पथिभिरीयमानो न नि विशते कतमच्चनाहः । अपां सखा प्रथमजा ऋतावा क्व स्विज्जातः कुत आ बभूव ॥

అంతరిక్ష మార్గాలలో సాగుతూ అతడు ఏ దినమునా క్షణమాత్రమూ నిలువడు. అతడు ‘అపాం సఖా’—జలముల మిత్రుడు—ప్రథమజ, ఋతావాన్ (ఋతాన్ని ధారించువాడు); అతడు నిజంగా ఎక్కడ జన్మించాడు, ఎక్కడి నుండి ఉద్భవించాడు?

Mantra 4

आत्मा देवानां भुवनस्य गर्भो यथावशं चरति देव एषः । घोषा इदस्य शृण्विरे न रूपं तस्मै वाताय हविषा विधेम ॥

ఈ దేవుడు దేవతల ఆత్మ; భువనమునకు గర్భము; ఈ దేవుడు తన ఇష్టానుసారంగా సంచరిస్తాడు. ఇతని ఘోషలు వినబడతాయి, రూపము కాదు; ఆ ‘వాత’ (వాయు-దేవుడు) కొరకు మేము హవిస్ అర్పించుదము.