Adhyaya 38
Uttara BhagaAdhyaya 3840 Verses

Adhyaya 38

Narmadā-māhātmya: Amarakāṇṭaka, Jāleśvara, Kapilā–Viśalyakaraṇī, and the Supreme Purifying Power of Darśana

మునుపటి అధ్యాయానికి ఉపసంహారం చేసి, సూతపరంపరలో ఈ అధ్యాయం యుధిష్ఠిరునికి మార్కండేయుడు చెప్పిన నర్మదా-మాహాత్మ్యాన్ని ప్రారంభిస్తుంది. ప్రయాగాది తీర్థమహిమలు విన్న యుధిష్ఠిరుడు ‘నర్మద ఎందుకు శ్రేష్ఠం?’ అని అడుగగా, ఆమె రుద్రదేహం నుండి ఉద్భవించి సమస్త జీవులను తరింపజేసే దేవీనది అని మార్కండేయుడు వివరిస్తాడు. గంగా కనఖలంలో, సరస్వతి కురుక్షేత్రంలో పవిత్రం చేస్తే, నర్మద సర్వత్ర పవిత్రం చేస్తుంది; ఆమె జలం దర్శనమాత్రంతోనే శుద్ధి చేస్తూ సరస్వతి-యమునల కాలనియమిత శుద్ధిని మించుతుంది. అమరకంటకాన్ని త్రిలోకప్రసిద్ధ సిద్ధిక్షేత్రంగా వర్ణించి, నియమంతో స్నానం మరియు ఒక రాత్రి ఉపవాసం వంశోద్ధారకమూ మోక్షదాయకమూ అని చెబుతుంది. అనేక ఉపతీర్థాలను పేర్కొని బ్రహ్మచర్యం, అహింస, ఇంద్రియనిగ్రహం విధిస్తుంది; స్వర్గఫలానంతరం ధర్మజన్మ, రాజ్యప్రాప్తి కూడా చెప్పబడుతుంది. జాలేశ్వర సరస్సులో పిండదానం, సంధ్యాచరణం పితృసంతృప్తికరం; కపిలా నది, విశల్యకరణీ, కావేరీ ప్రశంసించబడి బాధనివారణం, తీరవాస-ఉపవాసాలతో రుద్రలోకప్రాప్తి, గ్రహణదర్శనంతో పుణ్యవృద్ధి, ప్రదక్షిణతో యజ్ఞసమఫలం అని తెలిపుతుంది. చివరికి అమరకంటకంలో దేవితో మహేశ్వరుడు, బ్రహ్మ-విష్ణు-ఇంద్రులు కలిసి సన్నిధి వహించే దివ్యదర్శనం చూపి తదుపరి తీర్థవివరణకు పీఠిక వేస్తుంది।

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे सप्तत्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच एषा पुण्यतमा देवी देवगन्धर्वसेविता / नर्मदा लोकविख्याता तीर्थानामुत्तमा नदी

ఇట్లు శ్రీకూర్మపురాణం షట్సాహస్త్రీ సంహితా ఉత్తరవిభాగంలో ముప్పైఏడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది. సూతుడు పలికెను—ఈ దేవీనది పరమపావని, దేవగంధర్వులు సేవించెదరు; లోకవిఖ్యాత నర్మదా సమస్త తీర్థాలలో ఉత్తమ నది।

Verse 2

तस्याः शृणुध्वं माहात्म्यं मार्कण्डेयेन भाषितम् / युधिष्ठिराय तु शुभं सर्वपापप्रणाशनम्

ఆమె పుణ్యమయ మహాత్మ్యాన్ని వినుడి, మార్కండేయుడు పలికినదే ఇది. యుధిష్ఠిరుని శుభార్థంగా చెప్పబడిన ఈ కథ సమస్త పాపాలను నశింపజేస్తుంది।

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच श्रुतास्तु विविधा धर्मास्त्वत्प्रसादान्महामुने / माहात्म्यं च प्रयागस्य तीर्थानि विविधानि च

యుధిష్ఠిరుడు పలికెను—ఓ మహామునీ, మీ అనుగ్రహంతో నేను వివిధ ధర్మాలను విన్నాను; అలాగే ప్రయాగ మహాత్మ్యమును, నానావిధ తీర్థములను కూడా।

Verse 4

नर्मदा सर्वतीर्थानां मुख्या हि भवतेरिता / तस्यास्त्विदानीं माहात्म्यं वक्तुमर्हसि सत्तम

నర్మదా సమస్త తీర్థాలలో ప్రధానమని మీరు ప్రకటించారు. కాబట్టి, ఓ సత్తమా, ఇప్పుడు ఆమె మహాత్మ్యాన్ని చెప్పుటకు మీరు అర్హులు।

Verse 5

मार्कण्डेय उवाच नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद् विनिः सृता / तारयेत् सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च

మార్కండేయుడు పలికెను—నర్మదా నదులలో శ్రేష్ఠ; ఆమె రుద్రుని దేహమునుండి ఉద్భవించింది. స్థావర-జంగమములైన సమస్త భూతాలను ఆమె తరింపజేస్తుంది।

Verse 6

नर्मदायास्तु माहात्म्यं पुराणे यन्मया श्रुतम् / इदानीं तत्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः शुभम्

హే శుభమయీ! పురాణాలలో నేను వినిన నర్మదా మహాత్మ్యాన్ని ఇప్పుడు వివరిస్తాను; ఏకాగ్రచిత్తంతో వినుము.

Verse 7

पुण्या कनखले गङ्गा कुरुक्षेत्रे सरस्वती / ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा

కనఖలంలో గంగా పరమ పుణ్యదాయిని, కురుక్షేత్రంలో సరస్వతి పుణ్యదాయిని; కాని గ్రామములో గాని అరణ్యములో గాని నర్మదా ఎక్కడైనా పుణ్యదాయినే.

Verse 8

त्रिभिः सारस्वतं तोयं सप्ताहेन तु यामुनम् / सद्यः पुनाति गाङ्गेयं दर्शनादेव नार्मदम्

సరస్వతి జలం మూడు దినాలలో, యమునా జలం ఒక వారంలో శుద్ధి చేస్తాయి; గంగాజలం తక్షణమే పునీతం చేస్తుంది, నర్మదా అయితే దర్శనమాత్రంతోనే పునీతం చేస్తుంది.

Verse 9

कलिङ्गदेशपश्चार्धे पर्वते ऽमरकण्टके / पुण्या च त्रिषु लोकेषु रमणीया मनोरमा

కలింగదేశపు పశ్చిమ భాగంలో అమరకంటక పర్వతంపై ఒక పుణ్యతీర్థం ఉంది; అది త్రిలోకాలలో ప్రసిద్ధి పొందినది—రమణీయము, మనోహరము, అత్యంత సుందరము.

Verse 10

सदेवासुरगन्धर्वा ऋषयश्च तपोधनाः / तपस्तप्त्वा तु राजेन्द्र सिद्धिं तु परमां गताः

హే రాజేంద్ర! తపోధనులైన ఋషులు దేవులు, అసురులు, గంధర్వులతో కలిసి తపస్సు చేసి పరమ సిద్ధిని పొందారు.

Verse 11

तत्र स्नात्वा नरो राजन् नियमस्थो जितेन्द्रियः / उपोष्य रजनीमेकां कुलानां तारयेच्छतम्

హే రాజా! అక్కడ స్నానం చేసి నియమస్థుడై, ఇంద్రియజయుడై, ఒక రాత్రి ఉపవాసం చేసిన నరుడు తన కులంలోని వంద వంశాలను తరింపజేస్తాడు.

Verse 12

योजनानां शतं साग्रं श्रूयते सरिदुत्तमा / विस्तारेण तु राजेन्द्र योजनद्वयमायता

హే రాజశ్రేష్ఠా! ఆ ఉత్తమ నది వంద యోజనాలకు కొద్దిగా మించి విస్తరించిందని వినబడుతుంది; హే రాజేంద్రా, వెడల్పులో అది రెండు యోజనాలు.

Verse 13

षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस्तथैव च / पर्वतस्य समन्तात् तु तिष्ठन्त्यमरकण्टके

అమరకంటక పర్వతం చుట్టూ అరవై వేల తీర్థాలు, అలాగే అరవై కోట్లు కూడా అక్కడ నిలిచి ఉన్నాయి.

Verse 14

ब्रह्मचारी शुचिर्भूत्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः / सर्वहिंसानिवृत्तस्तु सर्वभूतहिते रतः

బ్రహ్మచారి శుచిగా ఉండి, క్రోధాన్ని జయించి, ఇంద్రియాలను నియంత్రించి, సమస్త హింసను విడిచి, సమస్త భూతాల హితంలో ఆనందించాలి.

Verse 15

एवं सर्वसमाचारो यस्तु प्राणान् समुत्सृजेत् / तस्य पुण्यफलं राजन् शृणुष्वावहितो नृप

హే రాజా, హే నృపా! శ్రద్ధగా వినుము—ఇలా సంపూర్ణ సదాచారంలో స్థితుడై ప్రాణాలను విడిచినవానికి కలిగే పుణ్యఫలాన్ని నేను వివరిస్తాను.

Verse 16

शतवर्षसहस्राणि स्वर्गे मोदति पाण्डव / सप्सरोगणसंकीर्णो दिव्यस्त्रीपरिवारितः

హే పాండవా, అతడు స్వర్గంలో శతసహస్ర సంవత్సరాలు ఆనందిస్తాడు; అప్సరాగణాలతో నిండిపోయి, దివ్యస్త్రీల పరివారంతో చుట్టుముట్టబడి విహరిస్తాడు।

Verse 17

दिव्यगन्धानुलिप्तश्च दिव्यपुष्पोपशोभितः / क्रीडते देवलोके तु दैवतैः सह मोदते

దివ్య సుగంధాలతో లేపింపబడి, దివ్య పుష్పాలతో అలంకరింపబడి, అతడు దేవలోకంలో క్రీడిస్తూ దేవతలతో కలిసి ఆనందిస్తాడు।

Verse 18

ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः / गृहं तु लभते ऽसौ वै नानारत्नसमन्वितम्

ఆపై స్వర్గం నుండి చ్యుతుడై, ఆ రాజు భూమిపై ధార్మికుడవుతాడు; మరియు నానారత్నాలతో సమన్వితమైన గృహాన్ని పొందుతాడు।

Verse 19

स्तम्भैर्मणिमयैर्दिव्यैर्वज्रवैदूर्यभूषितम् / आलेख्यवाहनैः शुभ्रैर्दासीदाससमन्वितम्

ఆ గృహం దివ్య మణిమయ స్తంభాలతో నిలిచి, వజ్రసమ కాంతి మరియు వైదూర్య రత్నాలతో భూషితమై; శుభ్రమైన చిత్రాలంకృత వాహనాలతో సుసజ్జితమై, దాసీదాసులతో సమన్వితమై ఉండెను।

Verse 20

राजराजेश्वरः श्रीमान् सर्वस्त्रीजनवल्लभः / जीवेद् वर्षशतं साग्रं तत्र भोगसमन्वितः

అతడు రాజరాజేశ్వరుడై, శ్రీమంతుడై, కీర్తిమంతుడై, సమస్త స్త్రీజనులకు ప్రియుడవుతాడు; అక్కడ భోగసంపదలతో యుక్తుడై శతవత్సరములు మించి జీవిస్తాడు।

Verse 21

अग्निप्रवेशे ऽथ जले अथवानशने कृते / अनिवर्तिका गतिस्तस्य पवनस्याम्बरे यथा

అగ్నిలో ప్రవేశించినా, జలంలో ప్రవేశించినా, లేదా అనశనమరణం చేసినా—ఆ ప్రాణగతి తిరిగి మళ్లనిది అవుతుంది; ఆకాశంలో గాలి నిరోధం లేక సాగినట్లే।

Verse 22

पश्चिमे पर्वततटे सर्वपापविनाशनः / ह्रदो जलेश्वरो नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

పర్వతపు పశ్చిమ తీరంలో సర్వపాపవినాశకమైన ఒక హ్రదం ఉంది. దాని పేరు ‘జలేశ్వర’; అది త్రిలోకములందు ప్రసిద్ధి పొందింది।

Verse 23

तत्र पिण्डप्रदानेन संध्योपासनकर्मणा / दशवर्षाणि पितरस्तर्पिताः स्युर्न संशयः

అక్కడ పిండప్రదానం చేసి, సంధ్యోపాసన కర్మ ఆచరించుటవలన పితృదేవతలు పది సంవత్సరాలు తృప్తి పొందుతారు—సందేహం లేదు।

Verse 24

दक्षिणे नर्मदाकूले कपिलाख्या महानदी / सरलार्जुनसंच्छन्ना नातिदूरे व्यवस्थिता

నర్మదా నదికి దక్షిణ తీరంలో ‘కపిలా’ అనే మహానది ఉంది; అది ఎక్కువ దూరం కాదు, సరళా మరియు అర్జున వృక్షవనాలతో నీడపడుతూ స్థితి చెందింది।

Verse 25

सा तु पुण्या महाभागा त्रिषु लोकेषु विश्रुता / तत्र कोटिशतं साग्रं तीर्थानां तु युधिष्ठिर

ఆ పుణ్యస్థలం మహాభాగ్యవంతమైనది, త్రిలోకములందు ప్రసిద్ధి పొందింది. అక్కడ, ఓ యుధిష్ఠిరా, తీర్థములు వంద కోట్లు మించి ఉన్నాయి।

Verse 26

तस्मिंस्तीर्थे तु ये वृक्षाः पतिताः कालपर्ययात् / नर्मदातोयसंस्पृष्टास्ते यान्ति परमां गतिम्

ఆ తీర్థంలో కాలపరిణామంతో పడిపోయిన వృక్షాలైనా నర్మదా జలస్పర్శ పొందితే పరమగతిని పొందుతాయి।

Verse 27

द्वितीया तु महाभागा विशल्यकरणी शुभा / तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा विशल्यो भवति क्षणात्

రెండవ తీర్థం మహాభాగ్యమైన శుభ ‘విశల్యకరణీ’; అక్కడ స్నానం చేసినవాడు క్షణంలోనే సమస్త శూల-పీడల నుండి విముక్తుడవుతాడు।

Verse 28

कपिला च विशल्या च श्रूयते राजसत्तम / ईश्वरेण पुरा प्रोक्ता लोकानां हितकाम्यया

ఓ రాజశ్రేష్ఠా, ‘కపిలా’ మరియు ‘విశల్యా’ అని వినబడుతుంది; లోకాల హితాన్ని కోరుతూ పురాతనకాలంలో ఈశ్వరుడు ఇవి ఉపదేశించాడు।

Verse 29

अनाशकं तु यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप / सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति

ఓ నరాధిపా, ఆ తీర్థంలో అనాశకము (ఉపవాసం) చేయువాడు సమస్త పాపాల నుండి శుద్ధుడై రుద్రలోకాన్ని చేరుతాడు।

Verse 30

तत्र स्नात्वा नरो राजन्नश्वमेधफलं लभेत् / ये वसन्त्युत्तरे कूले रुद्रलोके वसन्ति ते

ఓ రాజా, అక్కడ స్నానం చేసినవాడు అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు; ఉత్తర తీరంలో నివసించువారు నిజంగా రుద్రలోకంలోనే నివసిస్తారు।

Verse 31

सरस्वत्यां च गङ्गायां नर्मदायां युधिष्ठिर / समं स्नानं च दानं च यथा मे शङ्करो ऽब्रवीत्

ఓ యుధిష్ఠిరా, సరస్వతి, గంగా, నర్మదా—ఈ మూడింటిలో స్నానం మరియు దానం సమాన పుణ్యఫలదాయకం; శంకరుడు నాకు చెప్పినట్లే।

Verse 32

परित्यजति यः प्रणान् पर्वते ऽमरकण्टके / वर्षकोटिशतं साग्रं रुद्रलोके महीयते

అమరకంటక పర్వతంపై ఎవడు ప్రాణత్యాగం చేస్తాడో, వాడు వంద కోటి సంవత్సరాలకు మించిన కాలం రుద్రలోకంలో మహిమతో గౌరవింపబడతాడు।

Verse 33

नर्मदायां जलं पुण्यं फेनोर्मिसमलङ्कृतम् / पवित्रं शिरसा वन्द्य सर्वपापैः प्रमुच्यते

నర్మదా జలం పుణ్యమైనది, నురుగు మరియు తరంగాలతో అలంకృతం; అది పవిత్రం, శిరస్సుతో వందనీయము—దానిని భక్తితో గౌరవిస్తే సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది।

Verse 34

नर्मदा सर्वतः पुण्या ब्रह्महत्यापहारिणी / अहोरात्रोपवासेन मुच्यते ब्रह्महत्यया

నర్మదా అన్ని విధాలా పుణ్యమయి, బ్రహ్మహత్యా పాపాన్ని హరించేది; ఒక పగలు-రాత్రి ఉపవాసం చేస్తే బ్రహ్మహత్యా దోషం నుండి విముక్తి కలుగుతుంది।

Verse 35

जालेश्वरं तीर्थवरं सर्वपापविनाशनम् / तत्र गत्वा नियमवान् सर्वकामांल्लभेन्नरः

జాలేశ్వరము శ్రేష్ఠ తీర్థము, సమస్త పాపాలను నశింపజేయునది; అక్కడికి వెళ్లి నియమాచరణతో ఉండే నరుడు తన సమస్త కోరికల ఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 36

चन्द्रसूर्योपरागे तु गत्वा ह्यमरकण्टकम् / अश्वमेधाद् दशगुणं पुण्यमाप्नोति मानवः

చంద్రగ్రహణం గాని సూర్యగ్రహణం గాని ఉన్న వేళ ఎవడు అమరకంటకానికి వెళ్తాడో, ఆ మనిషి అశ్వమేధ యజ్ఞఫలానికి పదింతల పుణ్యాన్ని పొందుతాడు।

Verse 37

एष पुण्यो गिरिवरो देवगन्धर्वसेवितः / नानाद्रुमलताकीर्णो नानापुष्पोपशोभितः

ఇది అత్యంత పుణ్యమైన శ్రేష్ఠ పర్వతం; దేవులు, గంధర్వులు సేవించే స్థలం; అనేక వృక్షలతలతో నిండినది, నానావిధ పుష్పశోభతో ప్రకాశించేది।

Verse 38

तत्र संनिहितो राजन् देव्या सह महेश्वरः / ब्रह्मा विष्णुस्तथा चेन्द्रो विद्याधरगणैः सह

అక్కడ, ఓ రాజా, దేవితో కూడిన మహేశ్వరుడు ప్రత్యక్షంగా సన్నిహితుడై ఉన్నాడు; అలాగే బ్రహ్మ, విష్ణు, ఇంద్రుడు కూడా విద్యాధరగణాలతో కలిసి అక్కడే ఉన్నారు।

Verse 39

प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात् पर्वतं ह्यमरकण्टकम् / पौण्डरीकस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानः

ఎవడు అమరకంటక పర్వతాన్ని ప్రదక్షిణ చేస్తాడో, అతడు పౌండరీక యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 40

कावेरी नाम विपुला नदी कल्पषनाशिनी / तत्र स्नात्वा महादेवमर्चयेद् वृषभध्वजम् / संगमे नर्मदायास्तु रुद्रलोके महीयते

కావేరీ అనే విస్తారమైన నది ఉంది; అది యుగయుగాల పాపసంచయాన్ని నశింపజేస్తుంది. అక్కడ స్నానం చేసి వృషభధ్వజుడైన మహాదేవుని ఆరాధించాలి; నర్మదా సంగమంలో అతడు రుద్రలోకంలో గౌరవింపబడతాడు।

← Adhyaya 37Adhyaya 39

Frequently Asked Questions

It states Sarasvatī purifies in three days, Yamunā in a week, Gaṅgā instantly, while Narmadā purifies merely by being seen (darśana-mātra), and is sanctifying everywhere (village or forest), not only at select locations.

Brahmacarya (continence), purity, conquest of anger, mastery of senses, non-violence, and welfare-mindedness; bathing with observances and a one-night fast is highlighted, and relinquishing life under such conduct is linked to extended honor in Rudra’s world.

Jāleśvara lake destroys sins and supports pitṛ rites (piṇḍa and sandhyā satisfy ancestors for ten years); Kapilā on Narmadā’s southern bank anchors vast tīrtha presence; Viśalyakaraṇī removes afflictions immediately; Kāverī destroys age-accumulated sins and, at its confluence with Narmadā, leads to honor in Rudra-loka.

It explicitly places Maheśvara with the Goddess in manifest presence while also affirming Brahmā, Viṣṇu, and Indra (with Vidyādharas) at the same sacred mountain, framing pilgrimage as shared across devotional traditions.