Adhyaya 69
Yadu-vaṃśa and the Haihaya Line: From Yadu to Kārtavīrya Arjuna
ఈ అధ్యాయంలో సూతుడు అనుపూర్వీగా యదువంశాన్ని విస్తారంగా వివరిస్తాడు. యదుని కుమారుల నుండి వంశక్రమం హైహయ శాఖలోకి సాగి, చివరకు ప్రసిద్ధ కార్తవీర్య అర్జునుని వరకు చేరుతుంది. కార్తవీర్యుడు ఘోర తపస్సుతో అత్రివంశీయుడైన దత్తాత్రేయుని ప్రసన్నం చేసి వరాలు పొందుతాడు—ప్రధానంగా ‘సహస్రబాహుత్వం’, ధర్మబద్ధమైన విజయం మరియు రాజ్యపాలన, యోగబలంతో సప్తద్వీప లోకజయం, అలాగే యుద్ధంలో నియత మరణం. వంశావళి వర్ణనతో పాటు రాజధర్మం ద్వారా సార్వభౌమత్వానికి ధార్మిక ఆధారం ఇక్కడ ప్రతిష్ఠితమవుతుంది.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे अष्टषष्टितमो ऽध्यायः // ६८// सूत उवाच यदोर्वंशं प्रवक्ष्यामि ज्येष्ठस्योत्तमतेजसः / विस्तरेणानुपूर्व्या च गदतो मे निबोधत
ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణంలో వాయుప్రోక్త మధ్యమభాగం తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదంలోని అష్టషష్టితమ అధ్యాయం. సూతుడు పలికెను— జ్యేష్ఠుడైన ఉత్తమతేజస్సు గల యదువు వంశాన్ని నేను విస్తారంగా, క్రమంగా చెప్పుదును; నా మాటలను శ్రద్ధగా వినుడి।
Verse 2
यदोः पुत्रा बभूवुर्हि पञ्च देवसुतोपमाः / सहस्रजिदथ श्रेष्ठः क्रोष्टुर्नीलोञ्जिको लघुः
యదువుకు దేవసుతుల సమానమైన ఐదుగురు కుమారులు కలిగిరి— సహస్రజిత్, మరియు శ్రేష్ఠుడైన క్రోష్టు, నీలుడు, ఓంజికుడు, లఘువు।
Verse 3
सहस्रजित्सुतः श्रीमाञ्छतजिन्नाम पार्थिवः / शतजित्तनयाः ख्यातस्त्रयः परमधार्मिकाः
సహస్రజితుని కుమారుడు శ్రీమంతుడైన శతజిత్ అనే రాజు. శతజితునికి ప్రసిద్ధులైన ముగ్గురు కుమారులు ఉండిరి; వారు పరమధార్మికులు.
Verse 4
हैहयश्च हयस्छैव राजा वेणु हयस्तथा / हैहयस्य तु दायादो धर्मनेत्र इति श्रुतः
హైహయుడు, హయుడు, రాజు వేణు, అలాగే హయుడు— వీరే. హైహయుని వారసుడు ‘ధర్మనేత్ర’ అని ప్రసిద్ధుడని వినబడెను.
Verse 5
धर्मनेत्रस्य कुन्तिस्तु संक्षेयस्तस्य चात्मजः / संज्ञेयस्य तु दायादो महिष्मान्नाम पार्थिवः
ధర్మనేత్రుని కుమారుడు కుంతి; అతని కుమారుడు సంక్షేయ. సంజ్ఞేయుని వారసుడు మహిష్మాన్ అనే రాజు అయ్యెను.
Verse 6
आसीन्महिष्मतः पुत्रो भद्रमेनः प्रतापवान् / वाराणस्यधिपो राजा कथितः पूर्व एव हि
మహిష్మతుని ప్రతాపవంతుడైన కుమారుడు భద్రమేనుడు. అతడే వారాణసీ అధిపతి రాజు అని ముందే చెప్పబడింది.
Verse 7
भद्र सेनस्य दायादो दुर्मदो नाम पार्थिवः / दुर्मदस्यसुतो धीमान्कनको नाम विश्रुतः
భద్రసేనుని వారసుడు దుర్మదుడు అనే రాజు. దుర్మదుని ధీమంతుడైన కుమారుడు ‘కనకుడు’ అని ప్రసిద్ధి పొందాడు.
Verse 8
कनकस्य तु दायादाश्चत्वारो लोकविश्रुताः / कृतवीर्यः कृताग्निश्च कृतवर्मा तथैव च
కనకునికి నలుగురు వారసులు లోకవిఖ్యాతులు—కృతవీర్యుడు, కృతాగ్ని, అలాగే కృతవర్ముడు.
Verse 9
कृतौजाश्च चतुर्थो ऽभूत्कृतवीर्यात्मजोर्ऽजुनः / जज्ञे बाहुसहस्रेण सप्तद्वीपेश्वरो नृपः
నాలుగవవాడు కృతౌజుడు; కృతవీర్యుని కుమారుడు అర్జునుడు (కార్తవీర్యుడు) జన్మించాడు. అతడు సహస్రబాహువులతో, సప్తద్వీపాల అధీశ్వరుడైన నృపుడిగా ఉద్భవించాడు.
Verse 10
स हि वर्षायुतं तप्त्वा तपः परमदुश्चरम् / दत्तमाराधयामास कार्त्तवीर्यो ऽत्रिसंभवम्
ఆ కార్తవీర్యుడు పదివేల సంవత్సరాలు అత్యంత దుష్కరమైన తపస్సు చేసి, అత్రివంశజుడైన దత్తాత్రేయుని ఆరాధించాడు.
Verse 11
तस्मै दत्तो वरान्प्रादाच्च तुरो भूरितेजसः / पूर्वं बाहुसहस्रं तु स वव्रे प्रथमं वरम्
అతనికి వరాలు దత్తమయ్యాయి; మహాతేజస్సుగలవాడు వెంటనే వరాలను ప్రసాదించాడు. అతడు మొదటి వరంగా సహస్ర భుజాలను కోరుకున్నాడు.
Verse 12
अधर्मं ध्यायमानस्य सहसास्मान्निवारणम् / धर्मेण पृथिवीं जित्वा धर्मेणैवानुपालनम्
అధర్మాన్ని ధ్యానించేవానిని మేము అకస్మాత్తుగా ఆపివేయాలి. ధర్మంతో భూమిని జయించి, ధర్మంతోనే దానిని పాలించాలి.
Verse 13
संग्रामांस्तु बहुञ्जित्वा हत्वा चारीन्सहस्रशः / संग्रामे युध्यमानस्य वधः स्यात्प्रधने मम
అనేక యుద్ధాలు గెలిచి, వేలాది శత్రువులను సంహరించినప్పటికీ, మహారణంలో యుద్ధం చేస్తూనే నా వధ జరగాలి.
Verse 14
तेनेयं पृथिवी कृत्स्ना सप्तद्वीपा सपत्तना / सप्तोदधिपरिक्षिप्ता क्षत्रेण विधिना जिता
అతడే ఈ సమస్త భూమిని—సప్తద్వీపాలతో, శత్రువులతో కూడినదాన్ని—సప్త సముద్రాలతో ఆవరించబడినదాన్ని, క్షాత్ర విధానంతో జయించాడు.
Verse 15
तस्य बाहुसहस्रं तु युध्यतः किलयोगतः / योगो योगेश्वरस्येव प्रादुर्भवति मायया
యుద్ధం చేస్తూ ఉండగా అతని సహస్ర భుజాలు యోగబలంతో ప్రత్యక్షమయ్యాయి; యోగేశ్వరుని మాయచేత యోగం ప్రాదుర్భవించినట్లుగా.
Verse 16
तेन सप्तसु द्वीपेषु सप्तयज्ञशतानि वै / कृतानि विधिना राज्ञा श्रूयते मुनिसत्तमाः
మునిశ్రేష్ఠులారా! ఆ రాజు ఏడు ద్వీపాలలో విధిపూర్వకంగా ఏడు వందల యజ్ఞాలు నిర్వహించాడని వినబడుతుంది.
Verse 17
सर्वे यज्ञा महाबाहोस्तस्यामन्भूरितेजसः / सर्वे काञ्चनवेदीकाः सर्वे यूपैश्च काञ्चनैः
ఆ మహాబాహు, అపార తేజస్సుగల రాజు చేసిన యజ్ఞాలన్నీ స్వర్ణవేదికలతో, స్వర్ణయూపాలతో కూడినవే.
Verse 18
सर्वैर्देवैर्महाभागै र्विमानस्थैरलङ्कृताः / गन्धर्वैरप्सरोभिश्च नित्यमेवोपशोभिताः
ఆ యజ్ఞాలు విమానాలలో ఉన్న మహాభాగ దేవతలచే అలంకరింపబడ్డాయి; గంధర్వులు, అప్సరసలు వాటిని నిత్యం మరింత శోభింపజేశారు.
Verse 19
तस्य राज्ञो जगौ गाथां गन्धर्वो नारदस्तदा / चरितं तस्य राजर्षेर्महिमानं निरीक्ष्य च
అప్పుడు గంధర్వుడు నారదుడు ఆ రాజుని గాథను పాడాడు; ఆ రాజర్షి యొక్క చరిత్రను, మహిమను దర్శించి.
Verse 20
न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति मानवाः / यज्ञैर्दानैस्तपोभिश्च विक्रमेण श्रुतेन च
యజ్ఞాలు, దానాలు, తపస్సు, పరాక్రమం, వేదశ్రుతి—ఇవన్నీ ఉన్నా మనుష్యులు నిశ్చయంగా కార్త్తవీర్యుని గతిని చేరలేరు.
Verse 21
द्वीपेषु सप्तसु स वै धन्वी खड्गी शारासनी / रथी राजा सानुचरो योगाच्चैवानुदृश्यते
ఆ రాజు ఏడు ద్వీపాలలో ధనుర్ధారి, ఖడ్గధారి, శరాసనసంయుత రథారూఢుడై, అనుచరులతో కూడి; యోగబలంతో కూడా దర్శనమిస్తాడు.
Verse 22
अनष्टद्रव्यता चासीन्न क्लेशो न च विभ्रमः / प्रभावेण महाराज्ञः प्रजा धर्मेण रक्षितः
ధనసంపద నశించేది కాదు; కష్టం లేదు, భ్రమ లేదు. మహారాజు ప్రభావంతో ప్రజలు ధర్మమార్గంలో రక్షింపబడ్డారు.
Verse 23
पञ्चाशीतिसहस्राणि वर्षाणां स नराधिपः / स सर्वरत्नभाक्स म्राट् चक्रवर्ती बभूव ह
ఆ నరాధిపతి ఎనభై ఐదు వేల సంవత్సరాలు రాజ్యమేశాడు; సమస్త రత్నాలకు భాగ్యవంతుడై సమ్రాట్గా చక్రవర్తి అయ్యాడు.
Verse 24
स एष पशुपालो ऽभूत्क्षेत्रपालस्तथै व च / स एव वृष्ट्या पर्जन्यो योगित्वादर्जुनो ऽभवत्
అతడే పశుపాలుడయ్యాడు, క్షేత్రపాలుడయ్యాడు; వర్షరూపంగా పర్జన్యుడయ్యాడు, యోగిత్వం వల్ల అర్జునుడయ్యాడు.
Verse 25
स वे बाहुसहस्रेण ज्याघातकठिनेन च / भाति रश्मिसहस्रेण शारदेनैव भास्करः
అతడు సహస్ర భుజాలతో, ధనుస్సు తీగ ఝట్కా వంటి కఠినతతో, శరదృతు సూర్యునిలా సహస్ర కిరణాలతో ప్రకాశిస్తాడు.
Verse 26
स हि नागसहक्रेण माहिष्मत्यां नराधिपः / कर्कोटकसभां जित्वा पुरीं तत्र न्यवेशयत्
ఆ నరాధిపుడు నాగసహస్రాల సహాయంతో మహిష్మతిలోకి వెళ్లి, కర్కోటక సభను జయించి అక్కడే తన పురిని స్థాపించాడు.
Verse 27
स वै वेगं समुद्रस्य प्रावृट्कालेंबुजेक्षणः / क्रीडन्नेव सुखोद्विग्नः प्रावृट्कालं चकार ह
కమలనేత్రుడైన అతడు క్రీడలోనే సుఖోన్మత్తుడై, సముద్ర వేగంలా ప్రావృట్కాలపు ఉద్ధృతిని కలిగించేవాడు.
Verse 28
लुलिता क्रीडता तेन हेमस्रग्दाममालिनी / ऊर्मिमुक्तार्त्तसन्नादा शङ्किताभ्येति नर्मदा
అతడు క్రీడించగా నర్మదా అలలతో లయలాడుతుంది—సువర్ణమాలలతో అలంకృతమై; తరంగముక్తాల మ్రోగింపులతో, శంకితగా ముందుకు వస్తుంది.
Verse 29
पुरा भुज सहस्रेण स जगाहे महार्मवम् / चकारोद्वृत्तवेलं तमकाले मारुतोद्धतम्
పూర్వం అతడు సహస్ర భుజాలతో మహాసముద్రంలో ప్రవేశించాడు; గాలిచేత ఉద్ధృతమైన ఆ సముద్రపు తీరమర్యాదను అకాలంలోనే తలకిందులు చేశాడు.
Verse 30
तस्य बाहुसहस्रेण क्षोभ्यमाणे महोदधौ / भवन्ति लीना निश्चेष्टाः पातालस्था महासुराः
అతని సహస్ర భుజాలచేత మహాసముద్రం క్షోభించబడినప్పుడు, పాతాళస్థ మహాసురులు లీనమై నిశ్చేష్టులవుతారు.
Verse 31
चूर्णीकृतमहावीचिलीनमीनमहाविषम् / पतिताविद्धफेनौघमावर्त्तक्षिप्तदुस्सहम्
మహా తరంగాలచేత చూర్ణమై, మత్స్యాల ఘోర విషంతో నిండినది; పడిపోతూ చిమ్మే నురుగు ప్రవాహాలు, భ్రమరావర్తాలు విసిరిన—సహించలేని సముద్రమది.
Verse 32
चकार क्षोभयन्राजा दोःसहस्रेण सागरम् / देवासुरपरिक्षिप्तं क्षीरोदमिव सागरम्
రాజు తన సహస్ర భుజాలతో సముద్రాన్ని మథనంలా క్షోభింపజేశాడు; దేవాసురులు చుట్టుముట్టిన ఆ సముద్రం క్షీరోదసముద్రంలా కనిపించింది.
Verse 33
मन्दरक्षोभणभ्रान्तममृतोत्पत्ति हेतवे / सहसा विद्रुता भीता भीमं दृष्ट्वा नृपोत्तमम्
మందర మథన క్షోభంతో తికమకపడి, అమృతోత్పత్తి నిమిత్తంగా; ఆ భయంకర నృపోత్తముని చూచి వారు భీతితో అకస్మాత్తుగా పారిపోయారు.
Verse 34
निश्चितं नतमूर्द्धानो बभूवुश्च महोरगाः / सायाह्ने कदलीखञ्च निवातेस्तमिता इव
మహా సర్పాలు నిశ్చయంగా తల వంచి నిశ్చలమయ్యాయి; సాయంకాలం గాలిలేని వేళ అరటి తోట నిశ్శబ్దంగా నిలిచినట్లుగా.
Verse 35
ज्यामारोप्य दृढे चापे सायकैः पञ्चभिः शतैः / लङ्केशं मोहयित्वा तु सबलं रावणं बलात्
దృఢమైన ధనుస్సుపై జ్యా ఎక్కించి, ఐదు వందల బాణాలతో; లంకాధిపతిని మోహింపజేసి, బలవంతంగా సైన్యంతో కూడిన రావణుని అణచివేశాడు.
Verse 36
निर्जित्य वशमानीय माहिष्मत्यां बबन्ध तम् / ततो गत्वा पुलस्त्यस्तमर्जुनं च प्रसाधयत्
జయించి వశపరచి మహిష్మతిలో అర్జునుని బంధించాడు; తరువాత పులస్త్యుడు వెళ్లి అతనిని శాంతింపజేసి ప్రసన్నం చేశాడు।
Verse 37
मुमोच राजा पौलस्त्यं पुलस्त्येना नुयाचितः / तस्य बाहुसहस्रस्य बभूव ज्यातलस्वनः
పులస్త్యుని ప్రార్థనతో రాజు పౌలస్త్యుని విడుదల చేశాడు; అతని సహస్ర భుజాల నుండి ధనుష్యజ్యా గంభీర ధ్వని వినిపించింది।
Verse 38
युगान्तेंबुदवृन्दस्य स्फुटितस्याशनेरिव / अहो मृधे महावीर्यो भार्गवस्तस्य यो ऽच्छिनत्
యుగాంతంలో మేఘసమూహం చీలి పిడుగులా గర్జించినట్లు—అహో! యుద్ధంలో ఆ మహావీర భార్గవుడు అతని (భుజాలను) ఛేదించాడు।
Verse 39
मृधे सहस्रं बाहुनां हेमतालवनं यथा / तृषितेन कदाचित्स भिक्षितश्चित्रभानुना
యుద్ధంలో అతని సహస్ర భుజాలు స్వర్ణ తాళవనంలా కనిపించాయి; ఒకసారి దాహంతో ఉన్న చిత్రభానువు అతనిని భిక్ష కోరాడు।
Verse 40
सप्तद्वीपांश्चित्रभानोः प्रादद्भिक्षां विशांपतिः / पुराणि घोषान्ग्रामांश्च पत्तनानि च सर्वशः
విశాంపతి చిత్రభానువుకు భిక్షగా సప్తద్వీపాలను ఇచ్చాడు; అలాగే నగరాలు, గోషాలు, గ్రామాలు, పట్టణాలను కూడా అన్నిచోట్ల దానమిచ్చాడు।
Verse 41
जज्वाल तस्य बाणेषु चित्राभानुर्दिधक्षया / स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रतापेन महायशाः
అతని బాణాలలో చిత్రభాను దహించాలనే కోరికతో జ్వలించాడు; ఆ మహాయశస్సు పురుషేంద్రుని ప్రతాపంతో దగ్ధమయ్యాడు।
Verse 42
ददाह कार्त्तवीर्यस्य शैलांश्चापि वनानि च / स शून्यमाश्रमं सर्वं वरुणस्यात्मजस्य वै
అతడు కార్త్తవీర్యుని శైలభాగాలనూ వనాలనూ దహించాడు; వరుణుని కుమారుని ఆశ్రమమంతటిని శూన్యంగా చేశాడు।
Verse 43
ददाह सवनाटोपं चित्रभानुः स हैहयः / यं लेभे वरुणः पुत्रं पुरा भास्वन्तमुत्तमम्
ఆ హైహయుడైన చిత్రభాను యజ్ఞోత్సవపు ఆడంబరమంతటిని దహించాడు; వరుణుడు పూర్వం ప్రకాశవంతమైన ఉత్తమ కుమారునిగా పొందినవాడే అతడు।
Verse 44
वसिष्ठनामा स मुनिः ख्यात आपव इत्युत / तत्रापवस्तदा क्रोधादर्जुनं शप्तवान्विभुः
ఆ ముని వసిష్ఠనామంతో, ‘ఆపవ’ అని కూడా ప్రసిద్ధుడు; అక్కడ ఆ విభువు ఆపవుడు కోపంతో అర్జునుని శపించాడు।
Verse 45
यस्मान्नवर्जितमिदं वनं ते मम हैहय / तस्मात्ते दुष्करं कर्म कृतमन्यो हनिष्यति
హే హైహయా! నీవు నా ఈ వనాన్ని విడువలేదు; అందువల్ల నీవు చేసిన ఈ దుష్కర కర్మకు ఫలంగా—నిన్ను మరొకడు సంహరిస్తాడు।
Verse 46
अर्जुनो नाम कैन्तेयः स च राजा भविष्यति / अर्जुनं च महावीर्यो रामः प्रहरतां वरः
కౌంతేయుడు అర్జునుడనే వాడు రాజు అవుతాడు; మరియు మహావీరుడైన రాముడు, ప్రహారకులలో శ్రేష్ఠుడు, అర్జునుని మీద ప్రహారం చేస్తాడు।
Verse 47
छित्त्वा बाहुसहस्रं वै प्रमथ्य तरसा बली / तपस्वी ब्राह्मणश्चैव वधिष्यति महाबलः
బలవంతుడై అతడు వేగంతో వేల భుజాలను కోసి చిదిమివేస్తాడు; మరియు మహాబలుడైన తపస్వి బ్రాహ్మణుని కూడా వధిస్తాడు।
Verse 48
तस्य रामस्तदा ह्यासीन्मृत्युः शापेन धीमतः / राज्ञा तेन वरश्चैव स्वयमेव वृतः पुरा
అప్పుడు ఆ ధీమంతుని శాపం వల్ల రాముడే అతనికి మృత్యువయ్యాడు; మరియు ఆ రాజు పూర్వమే స్వయంగా అతనిని వరంగా ఎంచుకున్నాడు।
Verse 49
तस्य पुत्रशतं त्वासीत्पञ्च तत्र महारथाः / कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो यशस्विनः
అతనికి వంద మంది కుమారులు ఉన్నారు; వారిలో ఐదుగురు మహారథులు—అస్త్రవిద్యలో నిపుణులు, బలవంతులు, శూరులు, ధర్మాత్ములు, యశస్వులు।
Verse 50
शूरश्च शूरसेनश्च वृषास्यो वृष एव च / जयध्वजो वंशकर्त्ता अवन्तिषु विशांपतिः
శూరుడు, శూరసేనుడు, వృషాస్యుడు, వృషుడు మరియు జయధ్వజుడు—వంశప్రవర్తకులు, అవంతి దేశంలో ప్రజల అధిపతులు అయ్యారు।
Verse 51
जयध्वजस्य पुत्रस्तु तालजङ्घः प्रतापवान् / तस्य पुत्रशतं त्वेवं तालजङ्घा इतिश्रुतम्
జయధ్వజుని కుమారుడు ప్రతాపవంతుడైన తాలజఙ్ఘుడు. అతనికి వంద మంది కుమారులు పుట్టి ‘తాలజఙ్ఘులు’ అని ప్రసిద్ధి పొందారు.
Verse 52
तेषां पञ्च गणाः ख्याता हैहयानां महात्मनाम् / वीतिहोत्राश्च संजाता भोजाश्चावन्तयस्तथा
ఆ మహాత్ములైన హైహయులలో ఐదు గణాలు ప్రసిద్ధి పొందాయి—వీతిహోత్రులు, భోజులు, అలాగే అవంతయులు.
Verse 53
तुण्डिकेराश्च विक्रान्तास्तालजङ्घास्तथैव च / वीतिहोत्रसुतश्चापि अनन्तो नाम पार्थिवः
తుండికేరులు మరియు పరాక్రమశాలులైన తాలజఙ్ఘులు కూడా ఉన్నారు. అలాగే వీతిహోత్రుని కుమారుడు ‘అనంత’ అనే రాజు జన్మించాడు.
Verse 54
दुर्जयस्तस्य पुत्रस्तु बभूवामित्रकर्शनः / अनष्ट द्रव्यता चैव तस्य राज्ञो बभूव ह
అతని కుమారుడు దుర్జయుడు, శత్రువులను క్షీణింపజేసేవాడు. ఆ రాజుకు ధనం నశించని భాగ్యం కూడా కలిగింది.
Verse 55
प्रभावेण महाराजः प्रजास्ताः पर्यपालयत् / न तस्य वित्तनाशः स्यान्नष्टं प्रतिलभेच्च सः
తన ప్రభావంతో ఆ మహారాజు ప్రజలను పరిపాలించాడు. అతని ధనం నశించదు; పోయినదైనా అతడు మళ్లీ పొందేవాడు.
Verse 56
कार्त्तवीर्यस्य यो जन्म कथयेदिह धीमतः / वर्द्धन्ते विभवाश्शश्वद्धर्मश्चास्य विवर्द्धते
ఇక్కడ కార్త్తవీర్యుని జన్మకథను జ్ఞానితో చెప్పువాడు, అతని వైభవాలు నిత్యం వృద్ధి చెందుతాయి; అతని ధర్మమూ మరింతగా పెరుగుతుంది।
Verse 57
यथा यष्टा यथा दाता तथा स्वर्गे महीपते
ఓ మహీపతే! యజ్ఞం చేయువాడు ఎలా ఉంటాడో, దానం చేయువాడు ఎలా ఉంటాడో, స్వర్గంలో అతనికి ఫలమూ అలాగే కలుగుతుంది।
Frequently Asked Questions
It catalogs the Yadu-vaṃśa and a Haihaya-associated branch, moving through named successors (e.g., Sahasrajit → Śatajit → Haihaya line) and culminating in Kārtavīrya Arjuna as a paradigmatic ruler.
Dattātreya functions as the boon-granting ascetic authority: Kārtavīrya’s tapas legitimizes extraordinary sovereignty (notably the ‘thousand arms’) and frames royal power as morally conditioned by dharma and ascetic merit.
It is a Purāṇic sovereignty formula indicating universalized rule over the classical seven-dvīpa world-system; the chapter uses it to elevate the king’s status beyond a local realm into cosmographic, ideal-king territory.