Verse 1

योगतत्त्वं प्रवक्ष्यामि योगिनां हितकाम्यया । यच्छ्रुत्वा च पठित्वा च सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥१॥

யோகிகளின் நலனைக் கருதி நான் யோகத் தத்துவத்தை உரைப்பேன்; இதைச் செவிமடுத்து பாராயணம் செய்தால் ஒருவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்।

Moksha (liberation) through Yoga-vidyā; pāpa-kṣaya (purification) as a prerequisite to jñāna

Read More →

Verse 2

विष्णुर्नाम महायोगी महाभूतो महातपाः । तत्त्वमार्गे यथा दीपो दृश्यते पुरुषोत्तमः ॥२॥

விஷ்ணுவே மகாயோகி, மகாபூதன், மகாதபஸ்வி; தத்துவ மார்க்கத்தில் புருஷோத்தமன் விளக்கைப் போல ஒளிர்ந்து தரிசனமளிக்கிறான்।

Īśvara/Brahman as the illuminator of tattva-mārga; divine guidance toward realization

Read More →

Verse 3

तमाराध्य जगन्नाथं प्रणिपत्य पितामहः । पप्रच्छ योगतत्त्वं मे ब्रूहि चाष्टाङ्गसंयुतम् ॥३॥

ஜகந்நாதனை ஆராதித்து வணங்கி, பிதாமஹன் (பிரம்மா) கேட்டார்—‘எனக்கு யோகத் தத்துவத்தைச் சொல்லுங்கள்; அஷ்டாங்கங்களுடன் கூடிய யோகத்தையும் உரையுங்கள்।’

Guru-śiṣya/īśvara-śaraṇāgati as the doorway to yoga-jñāna; Aṣṭāṅga-yoga as structured sādhanā

Read More →

Verse 4

तमुवाच हृषीकेशो वक्ष्यामि शृणु तत्त्वतः । सर्वे जीवाः सुखैर्दुःखैर्मायाजालेन वेष्टिताः ॥४॥

ஹ்ருஷீகேசன் அவனிடம் கூறினான்—தத்துவப்படி கேள், நான் விளக்குகிறேன். எல்லா ஜீவர்களும் சுகம்-துக்க அனுபவங்களால் மாயையின் வலையில் சூழப்பட்டுள்ளனர்.

Māyā and bondage (bandha) through dualities (sukha-duḥkha)

Read More →

Verse 5

तेषां मुक्तिकरं मार्गं मायाजालनिकृन्तनम् । जन्ममृत्युजराव्याधिनाशनं मृत्युतारकम् ॥ नानामार्गैस्तु दुष्प्रापं कैवल्यं परमं पदम् । पतिताः शास्त्रजालेषु प्रज्ञया तेन मोहिताः ॥५-६॥

அவர்களுக்கு விடுதலை தரும் ஒரு மார்க்கம் உண்டு; அது மாயையின் வலையை வெட்டுகிறது; பிறப்பு-இறப்பு-மூப்பு-நோய் ஆகியவற்றை அழித்து, மரணத்தைத் தாண்டி கரை சேர்க்கிறது. ஆனால் பல வழிகளால் பரமபதமான கைவல்யம் அரிது; அவர்கள் சாஸ்திர வலையில் விழுந்து, அதனால் அறிவில் மயங்கினர்.

Mokṣa/kaivalya; critique of mere textual entanglement; māyā-cutting liberating path

Read More →

Verse 6

तेषां मुक्तिकरं मार्गं मायाजालनिकृन्तनम् । जन्ममृत्युजराव्याधिनाशनं मृत्युतारकम् ॥ नानामार्गैस्तु दुष्प्रापं कैवल्यं परमं पदम् । पतिताः शास्त्रजालेषु प्रज्ञया तेन मोहिताः ॥५-६॥

அவர்களுக்கு விடுதலை தரும் ஒரு மார்க்கம் உண்டு; அது மாயையின் வலையை வெட்டுகிறது; பிறப்பு-இறப்பு-மூப்பு-நோய் ஆகியவற்றை அழித்து, மரணத்தைத் தாண்டி கரை சேர்க்கிறது. ஆனால் பல வழிகளால் பரமபதமான கைவல்யம் அரிது; அவர்கள் சாஸ்திர வலையில் விழுந்து, அதனால் அறிவில் மயங்கினர்.

Mokṣa/kaivalya through a direct liberating path; māyā-cutting discipline vs. scholastic entanglement

Read More →

Verse 7

अनिर्वाच्यं पदं वक्तुं न शक्यं तैः सुरैरपि । स्वात्मप्रकाशरूपं तत् किं शास्त्रेण प्रकाशते ॥७॥

அந்த பதம் சொல்லொணாதது; தேவர்களாலும் அதை உரைக்க இயலாது. அது சுயம்பிரகாசமான ஆத்மஸ்வரூபம்—அதை சாஸ்திரம் எவ்வாறு ‘ஒளியூட்டும்’?॥௭॥

Brahman/Ātman as self-luminous (svayaṃ-prakāśa) and inexpressible (anirvacanīya/anirvācya)

Read More →

Verse 8

निष्कलं निर्मलं शान्तं सर्वातीतं निरामयम् । तदेव जीवरूपेण पुण्यपापफलैर्वृतम् ॥८॥

அது அங்கமற்றது, மாசற்றது, அமைதியானது, அனைத்தையும் கடந்தது, நோயற்றது. அதுவே ஜீவரூபமாகத் தோன்றி புண்ணிய–பாபப் பலன்களால் மூடப்பட்டதுபோல் தெரிகிறது.॥௮॥

Ātman/Brahman and the jīva’s apparent limitation through karma and upādhi (avidyā)

Read More →

Verse 9

परमात्मपदं नित्यं तत्कथं जीवतां गतम् । सर्वभावपदातीतं ज्ञानरूपं निरञ्जनम् ॥९॥

பரமாத்மப் பதம் நித்தியம்—அது எவ்வாறு ஜீவத்துவமாக ஆனது? அது எல்லா பாவப் பதங்களையும் கடந்தது; ஞானஸ்வரூபம், நிரஞ்சனம்.॥௯॥

Non-transformation of Brahman; jīva as apparent (avidyā-kalpita) and Brahman as pure consciousness (jñāna-svarūpa)

Read More →

Verse 10

वारिवत्स्फुरितं तस्मिंस्तत्राहंकृतिरुत्थिता । पञ्चात्मकमभूत्पिण्डं धातुबद्धं गुणात्मकम् ॥१०॥

அந்தத் தத்துவத்தில் நீர்போல் நடுக்கம் ஏற்பட்டது; அங்கேயே அஹங்கார-பாவம் எழுந்தது. பின்னர் தேகப் பிண்டம் பஞ்சாத்மகமாகி, தாதுக்களால் கட்டுண்டு, குணமயமாக ஆனது॥१०॥

Ahaṃkāra (ego-sense) and the emergence of the body-mind from prakṛti/guṇas

Read More →

Verse 11

सुखदुःखैः समायुक्तं जीवभावनया कुरु । तेन जीवाभिधा प्रोक्ता विशुद्धैः परमात्मनि ॥११॥

ஜீவ-பாவனையால் இதனை இன்பம்-துன்பத்துடன் இணைத்திடு. ஆகவே பரமாத்மனைச் சார்ந்து ‘ஜீவன்’ என்ற பெயரைத் தூய முனிவர்கள் கூறுகின்றனர்॥১১॥

Adhyāsa (superimposition) and jīva as an attributed identity of the paramātman

Read More →

Verse 12

कामक्रोधभयं चापि मोहलोभमदो रजः । जन्ममृत्युश्च कार्पण्यं शोकस्तन्द्रा क्षुधा तृषा ॥ तृष्णा लज्जा भयं दुःखं विषादो हर्ष एव च । एभिर्दोषैर्विनिर्मुक्तः स जीवः केवलो मतः ॥१२-१३॥

காமம், கோபம், பயம்; மயக்கம், பேராசை, மதம் மற்றும் ரஜஸ்; பிறப்பு-இறப்பு, தாழ்மை; துக்கம், மந்தம், பசி, தாகம்; ஆசை, நாணம், பயம், துன்பம், மனச்சோர்வு, மகிழ்ச்சியும்—இவ்வெல்லா குறைகளிலிருந்தும் விடுபட்டவனே ஜீவன் ‘கேவலன்’ (தூயவன்) எனக் கருதப்படுகிறான்॥१२-१३॥

Vairāgya and purification: freedom from doṣas/kleśas leading to kevala (aloneness)

Read More →

Verse 13

कामक्रोधभयं चापि मोहलोभमदो रजः । जन्ममृत्युश्च कार्पण्यं शोकस्तन्द्रा क्षुधा तृषा ॥ तृष्णा लज्जा भयं दुःखं विषादो हर्ष एव च । एभिर्दोषैर्विनिर्मुक्तः स जीवः केवलो मतः ॥

காமம், கோபம், பயம்; மயக்கம், பேராசை, மதம், ரஜஸ்; பிறப்பு‑இறப்பு மற்றும் தாழ்மை; துக்கம், சோம்பல், பசி, தாகம்; ஆசை, வெட்கம், பயம், வேதனை, மனச்சோர்வு, மகிழ்ச்சி—இவ்வெல்லா குறைகளிலிருந்தும் விடுபட்ட ஜீவன் ‘கேவலன்’ என, அதாவது தூயவன் எனக் கருதப்படுகிறான்.

Moksha (liberation through freedom from doṣas; purification of the jīva)

Read More →

Verse 14

तस्माद्दोषविनाशार्थमुपायं कथयामि ते । योगहीनं कथं ज्ञानं मोक्षदं भवति ध्रुवम् ॥ योगो हि ज्ञानहीनस्तु न क्षमो मोक्षकर्मणि । तस्माज्ज्ञानं च योगं च मुमुक्षुर्दृढमभ्यसेत् ॥

ஆகையால் குறைகளை அழிக்க நான் உனக்கு வழியைச் சொல்கிறேன். யோகம் இன்றிய ஞானம் எவ்வாறு நிச்சயமாக மோட்சம் அளிக்கும்? அதுபோல ஞானம் இன்றிய யோகமும் மோட்சச் செயலுக்கு தகுதியல்ல. எனவே முமுக்ஷு ஞானமும் யோகமும் இரண்டையும் உறுதியாகப் பயில வேண்டும்.

Jñāna–Yoga integration for Moksha (sādhana-samuccaya as presented in this text)

Read More →

Verse 15

तस्माद्दोषविनाशार्थमुपायं कथयामि ते । योगहीनं कथं ज्ञानं मोक्षदं भवति ध्रुवम् ॥ योगो हि ज्ञानहीनस्तु न क्षमो मोक्षकर्मणि । तस्माज्ज्ञानं च योगं च मुमुक्षुर्दृढमभ्यसेत् ॥

ஆகையால் குறைகளை அழிக்க நான் உனக்கு வழியைச் சொல்கிறேன். யோகம் இன்றிய ஞானம் எவ்வாறு நிச்சயமாக மோட்சம் அளிக்கும்? அதுபோல ஞானம் இன்றிய யோகமும் மோட்சச் செயலுக்கு தகுதியல்ல. எனவே முமுக்ஷு ஞானமும் யோகமும் இரண்டையும் உறுதியாகப் பயில வேண்டும்.

Moksha through integrated sādhana (jñāna supported by yoga)

Read More →

Verse 16

अज्ञानादेव संसारो ज्ञानादेव विमुच्यते । ज्ञानस्वरूपमेवादौ ज्ञानं ज्ञेयैकसाधनम् ॥१६॥

அஞ்ஞானத்தினாலேயே சம்சாரப் பந்தம் உண்டாகிறது; ஞானத்தினாலேயே விடுதலை கிடைக்கிறது. ஆதியில் ஞானம் தன் சொரூபமே; அறியப்படவேண்டியதற்கான ஒரே சாதனம் ஞானமே॥१६॥

Avidyā–jñāna as the cause of bondage and liberation; mokṣa through ātma-jñāna

Read More →

Verse 17

ज्ञातं येन निजं रूपं कैवल्यं परमं पदम् । निष्कलं निर्मलं साक्षात् सच्चिदानन्दरूपकम् ॥ उत्पत्तिस्थितिसंहारस्फूर्तिज्ञानविवर्जितम् । एतज्ज्ञानमिति प्रोक्तम् अथ योगं ब्रवीमि ते ॥ योगो हि बहुधा ब्रह्मन् भ...

எதனால் தன் நிஜச் சொரூபம் அறியப்படுகிறதோ, அதுவே கைவல்யம்—பரமப் பதம்; பகுதியற்றது, நிர்மலம், சாக்ஷாத், சச்சிதானந்தச் சொரூபம். உற்பत्ति, நிலை, லயம், ச்பூர்த்தி ஆகியவற்றின் ஞானக் கருத்துகளிலிருந்து விலகியதையே ‘ஞானம்’ என்று கூறினர். இப்போது உனக்கு யோகத்தைச் சொல்கிறேன்—ஓ பிரஹ்மன், வழக்கில் யோகம் பலவகையாகப் பிரிகிறது: மந்திரயோகம், லயயோகம், ஹடயோகம் மற்றும் ராஜயோகம்॥१७-१९॥

Ātman/Brahman as saccidānanda; kaivalya/mokṣa; jñāna as direct realization; classification of yogas as upāyas

Read More →

Verse 18

ज्ञातं येन निजं रूपं कैवल्यं परमं पदम् । निष्कलं निर्मलं साक्षात् सच्चिदानन्दरूपकम् ॥ उत्पत्तिस्थितिसंहारस्फूर्तिज्ञानविवर्जितम् । एतज्ज्ञानमिति प्रोक्तम् अथ योगं ब्रवीमि ते ॥ योगो हि बहुधा ब्रह्मन् भ...

எதனால் தன் நிஜச் சொரூபம் அறியப்படுகிறதோ, அதுவே கைவல்யம்—பரமப் பதம்; பகுதியற்றது, நிர்மலம், சாக்ஷாத், சச்சிதானந்தச் சொரூபம். உற்பत्ति, நிலை, லயம், ச்பூர்த்தி ஆகியவற்றின் ஞானக் கருத்துகளிலிருந்து விலகியதையே ‘ஞானம்’ என்று கூறினர். இப்போது உனக்கு யோகத்தைச் சொல்கிறேன்—ஓ பிரஹ்மன், வழக்கில் யோகம் பலவகையாகப் பிரிகிறது: மந்திரயோகம், லயயோகம், ஹடயோகம் மற்றும் ராஜயோகம்॥१७-१९॥

Brahman/Ātman as saccidānanda; mokṣa/kaivalya; yoga as pragmatic means

Read More →

Verse 19

ज्ञातं येन निजं रूपं कैवल्यं परमं पदम् । निष्कलं निर्मलं साक्षात् सच्चिदानन्दरूपकम् ॥ उत्पत्तिस्थितिसंहारस्फूर्तिज्ञानविवर्जितम् । एतज्ज्ञानमिति प्रोक्तम् अथ योगं ब्रवीमि ते ॥ योगो हि बहुधा ब्रह्मन् भ...

எதனால் தன் நிஜஸ்வரூபம் அறியப்படுகிறதோ, அதுவே கைवल்யம்—பரம பதம்; அது நிஷ்கலம், நிர்மலம், சாக்ஷாத் அனுபவமாகும், சச்சிதானந்த ஸ்வரூபம். உற்பत्ति, நிலை, லயம், ஸ்பூர்த்தி, பொருள்மயமான அறிவு ஆகிய எண்ணங்களற்றது—இதுவே ‘ஞானம்’ என்று கூறப்பட்டது. இனி உனக்கு யோகத்தைச் சொல்கிறேன். ஓ பிராமணா, நடைமுறையில் யோகம் பலவகை—மந்திரயோகம், லயயோகம், ஹடயோகம், ராஜயோகம்.

Atman–Brahman identity; Kaivalya/Moksha; Nirvikalpa (non-objectifying) knowledge

Read More →

Verse 20

आरम्भश्च घटश्चैव तथा परिचयः स्मृतः । निष्पत्तिश्चेत्यवस्था च सर्वत्र परिकीर्तिता ॥

எங்கும் கூறப்படும் நிலைகள் இவை—ஆரம்பம், घट (கட) நிலை, பரிசயம் (பழகுதல்/அப்யாசத்தில் நிலைபெறுதல்), மற்றும் நிஷ்பத்தி (முழு நிறைவு/சித்தி).

Sādhana-krama (graded path) culminating in niṣpatti; Mokṣa as fruition

Read More →

Verse 21

एतेषां लक्षणं ब्रह्मन् वक्ष्ये शृणु समासतः । मातृकादियुतं मन्त्रं द्वादशाब्दं तु यो जपेत् ॥ क्रमेण लभते ज्ञानम् अणिमादिगुणान्वितम् । अल्पबुद्धिरिमं योगं सेवते साधकाधमः ॥

ஓ பிராமணா, இவற்றின் இலக்கணங்களைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்—கேள். மாத்ரிகா (எழுத்துக் கூட்டம்) முதலியவற்றுடன் கூடிய பன்னிரண்டு அక్షர மந்திரத்தை ஜபிப்பவன், படிப்படியாக ஞானத்தை அடைகிறான்; அணி்மா முதலிய குணங்களுடன் கூடியவனாகிறான். குறைந்த புத்தியுடையவன் இந்த யோகத்தைப் பின்பற்றுகிறான்; அவன் சாதகர்களில் அதமன் என்று கூறப்படுகிறான்.

Mantra-sādhana as upāya; Siddhi vs Jñāna discrimination; Viveka toward Mokṣa

Read More →

Verse 22

एतेषां लक्षणं ब्रह्मन् वक्ष्ये शृणु समासतः । मातृकादियुतं मन्त्रं द्वादशाक्षरं तु यो जपेत् ॥ क्रमेण लभते ज्ञानम् अणिमादिगुणान्वितम् । अल्पबुद्धिरिमं योगं सेवते साधकाधमः ॥

ஹே பிரம்மனே, இவற்றின் இலக்கணத்தைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்—கேள். மாத்ரிகா முதலியவற்றுடன் கூடிய பன்னிரண்டு அక్షர மந்திரத்தை ஜபிப்பவன், படிப்படியாக அணி்மா முதலிய குணங்களுடன் கூடிய ஞானத்தை அடைகிறான். குறைந்த புத்தியுள்ளவன் இவ்வியோகத்தைப் பயில்கிறான்—அவன் சாதகர்களில் தாழ்ந்தவன்.

Moksha (jñāna as the goal) and Siddhi as ancillary/secondary attainment

Read More →

Verse 23

लययोगश्चित्तलयः कोटिशः परिकीर्तितः । गच्छंस्तिष्ठन् स्वपन् भुञ्जन् ध्यायेन् निष्कलमीश्वरम् ॥ स एव लययोगः स्यात् हठयोगमतः शृणु । यमश्च नियमश्चैव आसनं प्राणसंयमः ॥ प्रत्याहारो धारणा च ध्यानं भ्रूमध्यमे ...

லயயோகம் என்பது சித்தலயம்—எண்ணற்ற விதங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. நடக்கும்போதும், நிற்கும்போதும், உறங்கும்போதும், உண்ணும்போதும் கூட, பகுதியற்ற ஈசுவரனைத் தியானிக்க வேண்டும்—அதுவே லயயோகம். இப்போது ஹடயோகத்தை கேள்: யமம்-நியமம், ஆசனம், பிராணசம்யமம்; பிரத்யாஹாரம், தாரணை, புருவமத்தியில் ஹரியின் தியானம்; சமாதி—சமத்துவ நிலை—இதுவே அஷ்டாங்க யோகம் எனப்படுகிறது.

Īśvara/Brahman meditation leading to citta-laya and samādhi (as a means toward mokṣa)

Read More →

Verse 24

लययोगश्चित्तलयः कोटिशः परिकीर्तितः । गच्छंस्तिष्ठन् स्वपन् भुञ्जन् ध्यायेन् निष्कलमीश्वरम् ॥ स एव लययोगः स्यात् हठयोगमतः शृणु । यमश्च नियमश्चैव आसनं प्राणसंयमः ॥ प्रत्याहारो धारणा च ध्यानं भ्रूमध्यमे ...

லயயோகம் என்பது சித்தலயம்—எண்ணற்ற விதங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. நடக்கும்போதும், நிற்கும்போதும், உறங்கும்போதும், உண்ணும்போதும் கூட, பகுதியற்ற ஈசுவரனைத் தியானிக்க வேண்டும்—அதுவே லயயோகம். இப்போது ஹடயோகத்தை கேள்: யமம்-நியமம், ஆசனம், பிராணசம்யமம்; பிரத்யாஹாரம், தாரணை, புருவமத்தியில் ஹரியின் தியானம்; சமாதி—சமத்துவ நிலை—இதுவே அஷ்டாங்க யோகம் எனப்படுகிறது.

Samādhi (samatā) as yogic absorption oriented to realization of the partless Reality

Read More →

Verse 25

लययोगश्चित्तलयः कोटिशः परिकीर्तितः । गच्छंस्तिष्ठन्स्वपन्भुञ्जन्ध्यायेन्निष्कलमीश्वरम् ॥ स एव लययोगः स्याद्धठयोगमतः शृणु । यमश्च नियमश्चैव आसनं प्राणसंयमः ॥ प्रत्याहारो धारणा च ध्यानं भ्रूमध्यमे हरिम्...

லயயோகம் என்பது சித்தத்தின் லயம்; அது எண்ணற்ற முறைகளில் புகழப்பட்டதாகும். நடக்கும்போதும், நிற்கும்போதும், உறங்கும்போதும், உண்போதும் கூட நிர்குணம், நிருபாதிகமான ஈசுவரனைத் தியானிக்க வேண்டும்; அதுவே லயயோகம். இனி ஹடயோகத்தை கேள்—யமம், நியமம், ஆசனம், பிராணசம்யமம்; பிரத்யாஹாரம், தாரணை, புருவமத்தியில் ஹரியைத் தியானம்; சமத்துவநிலையான சமாதி—இதுவே அஷ்டாங்க யோகம் எனப்படும்.

Moksha (through cittalaya leading to samādhi)

Read More →

Verse 26

महामुद्रा महाबन्धो महावेधश्च खेचरी । जालन्धरोड्डियाणश्च मूलबन्धैस्तथैव च ॥ दीर्घप्रणवसन्धानं सिद्धान्तश्रवणं परम् । वज्रोली चामरोली च सहजोली त्रिधा मता ॥

மஹாமுத்திரை, மஹாபந்தம், மஹாவேதம், கேசரி; அதுபோல ஜாலந்தரமும் உட்டியானமும், மேலும் மூலபந்தமும். பிரணவம் (ஓம்) மீது நீண்ட சங்கதானம்/லயநிலை மற்றும் சித்தாந்தத்தின் பரமமான ஸ்ரவணம். வஜ்ரோலி, அமரோலி, ஸஹஜோலி—இவை மூவகை எனக் கருதப்படுகின்றன.

Moksha (via haṭha/laya auxiliaries culminating in Brahman-realization)

Read More →

Verse 27

महामुद्रा महाबन्धो महावेधश्च खेचरी । जालन्धरोड्डियाणश्च मूलबन्धैस्तथैव च ॥ दीर्घप्रणवसन्धानं सिद्धान्तश्रवणं परम् । वज्रोली चामरोली च सहजोली त्रिधा मता ॥

மஹாமுத்திரை, மஹாபந்தம், மஹாவேதம், கேசரி; அதுபோல ஜாலந்தரமும் உட்டியானமும், மேலும் மூலபந்தமும். பிரணவம் (ஓம்) மீது நீண்ட சங்கதானம்/லயநிலை மற்றும் சித்தாந்தத்தின் பரமமான ஸ்ரவணம். வஜ்ரோலி, அமரோலி, ஸஹஜோலி—இவை மூவகை எனக் கருதப்படுகின்றன.

Moksha (via haṭha/laya auxiliaries culminating in Brahman-realization)

Read More →

Verse 28

एतेषां लक्षणं ब्रह्मन् प्रत्येकं शृणु तत्त्वतः । लघ्वाहारो यमेष्वेको मुख्या भवति नेतरः ॥ अहिंसा नियमेष्वेका मुख्या वै चतुरानन । सिद्धं पद्मं तथा सिंहं भद्रं चेति चतुष्टयम् ॥२८–२९॥

ஹே பிரஹ்மன் (பிரஹ்மா), இவற்றின் இலக்கணங்களை ஒவ்வொன்றாகத் தத்துவமாகக் கேள். யமங்களில் லக்வாஹாரம் (மிதாஹாரம்) ஒன்றே முதன்மை; மற்றவை அல்ல. நியமங்களில் அஹிம்சை ஒன்றே முதன்மை, ஹே சதுரானன. ஆசனங்கள்—சித்த, பத்ம, சிம்ஹ, பத்ர—இவை நான்கு.

Sādhana (yama–niyama) as a prerequisite for yoga leading toward mokṣa/ātma-jñāna

Read More →

Verse 29

एतेषां लक्षणं ब्रह्मन् प्रत्येकं शृणु तत्त्वतः । लघ्वाहारो यमेष्वेको मुख्या भवति नेतरः ॥ अहिंसा नियमेष्वेका मुख्या वै चतुरानन । सिद्धं पद्मं तथा सिंहं भद्रं चेति चतुष्टयम् ॥२८–२९॥

ஹே பிரஹ்மன் (பிரஹ்மா), இவற்றின் இலக்கணங்களை ஒவ்வொன்றாகத் தத்துவமாகக் கேள். யமங்களில் லக்வாஹாரம் (மிதாஹாரம்) ஒன்றே முதன்மை; மற்றவை அல்ல. நியமங்களில் அஹிம்சை ஒன்றே முதன்மை, ஹே சதுரானன. நான்கு முதன்மை ஆசனங்கள்—சித்த, பத்ம, சிம்ஹ, பத்ர.

Sādhana-catuṣṭaya in yogic form (ethical purification and bodily steadiness as supports for inner realization)

Read More →

Verse 30

प्रथमाभ्यासकाले तु विघ्नाः स्युः चतुरानन । आलस्यं कत्थनं धूर्तगोष्ठी मन्त्रादिसाधनम् ॥ धातुस्त्रीलौल्यकादीनि मृगतृष्णामयानि वै । ज्ञात्वा सुधीस्त्यजेत् सर्वान् विघ्नान् पुण्यप्रभावतः ॥३०–३१॥

ஹே சதுரானன, முதல் பயிற்சி காலத்தில் தடைகள் எழும்—சோம்பல், பெருமை பேசுதல், வஞ்சகர்களின் கூட்டம், மந்திராதி சாதனங்களில் வெறும் உபாயமாகப் பற்றுதல். தாது/செல்வ ஆசை, பெண்மோகம்சார்ந்த ஈர்ப்பு முதலியவை—இவை அனைத்தும் மிருகத்ருஷ்ணை போன்ற மாயை. இதை உணர்ந்த சுபுத்தி உடைய சாதகர் புண்ணியப் பிரபாவத்தால் எல்லாத் தடைகளையும் விட்டு விட வேண்டும்.

Māyā/avidyā as distraction (vighna) obstructing sādhana; vairāgya (dispassion) as corrective

Read More →

Verse 31

प्रथमाभ्यासकाले तु विघ्नाः स्युः चतुरानन । आलस्यं कत्थनं धूर्तगोष्ठी मन्त्रादिसाधनम् ॥ धातुस्त्रीलौल्यकादीनि मृगतृष्णामयानि वै । ज्ञात्वा सुधीस्त्यजेत् सर्वान् विघ्नान् पुण्यप्रभावतः ॥३०–३१॥

ஆரம்பப் பயிற்சிக் காலத்தில், ஓ சதுரானன (பிரம்மா), பல தடைகள் எழுகின்றன—சோம்பல், பெருமைபேச்சு, துரோகிகளின் கூட்டம், மந்திராதி சாதனங்களில் ஆசை; மேலும் தாது-சாதனை, பெண்மயக்கம் முதலியவை—இவை அனைத்தும் மிருகத்ருஷ்ணை போன்ற மாயை. இதை உணர்ந்த ஞானி புண்ணியப் பலத்தால் எல்லாத் தடைகளையும் விட்டு விட வேண்டும்।

Maya (distraction/illusion) and Vairagya as supports to Moksha

Read More →

Verse 32

प्राणायामं ततः कुर्यात् पद्मासनगतः स्वयम् । सुशोभनं मठं कुर्यात् सूक्ष्मद्वारं तु निर्व्रणम् ॥३२॥

அதன்பின் சாதகன் தானே பத்மாசனத்தில் அமர்ந்து பிராணாயாமம் செய்ய வேண்டும். அழகும் மனநிறைவும் தரும் மடம்/குடிலை அமைக்க வேண்டும்; சிறிய வாசலுடன், துளை அல்லது குறைபாடுகள் இல்லாத (நிர்வ்ரண)தாக இருக்க வேண்டும்।

Sādhana (yogic discipline) as preparation for inner realization (Atman/Brahman)

Read More →

Verse 33

सुष्ठु लिप्तं गोमयेन सुधया वा प्रयत्नतः । मत्कुणैर्मशकैर्लूतैर्वर्जितं च प्रयत्नतः ॥३३॥

அக்குடில் முயற்சியுடன் கோமயம் அல்லது சுண்ணாம்பு/பிளாஸ்டர் கொண்டு நன்றாக பூசப்பட்டிருக்க வேண்டும்; மேலும் முயற்சியுடன் படுக்கைப்பூச்சி, கொசு, சிலந்தி ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டதாக வைத்திருக்க வேண்டும்।

Citta-śuddhi (purity) and supportive external discipline (bahiraṅga-sādhana)

Read More →

Verse 34

दिने दिने च संमृष्टं संमार्जन्या विशेषतः । वासितं च सुगन्धेन धूपितं गुग्गुलादिभिः ॥३४॥

நாள்தோறும் அதை நன்றாகத் துடைத்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும், குறிப்பாகத் துடைப்பத்தால்; பின்னர் நறுமணப் பொருள்களால் வாசனைப்படுத்தி, குக்குலு முதலிய தூபங்களால் தூபமிட வேண்டும்।

Śuddhi (purification) as a prerequisite for Yoga and inner sādhana

Read More →

Verse 35