Adhyaya 232

Verse 1

ऋषय ऊचुः । प्रसुप्ते देवदेवेशे शंखचक्रगदाधरे । यच्चान्यदपि कर्तव्यं नियमो व्रतमेव वा

ரிஷிகள் கூறினர்—சங்கு, சக்கரம், கதையைத் தாங்கிய தேவர்களின் தேவேசன் திருநித்திரையில் இருக்கையில், இன்னும் என்ன செய்ய வேண்டும்? எந்த நியமம், எந்த விரதம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்?

Verse 2

होमो वाथ जपो वाथ दानं वा तद्वदस्व नः । सूत उवाच । यः कश्चिन्नियमो विप्राः प्रसुप्ते गरुडध्वजे

அது ஹோமமோ, ஜபமோ, தானமோ—எங்களுக்கு உரையுங்கள். சூதர் கூறினார்—ஓ பிராமணர்களே, கருடத்வஜனாகிய பகவான் யோகநித்திரையில் இருக்கும் போது செய்யப்படும் எந்த நியமமும்—

Verse 3

अनंतफलदः स स्यादित्युवाच पितामहः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कश्चिद्बाह्यो विजानता

அது முடிவில்லா பலன் தருவதாகும்—என்று பிதாமகர் பிரம்மா உரைத்தார். ஆகவே அறிவுடையோர் முழு முயற்சியுடன் ஏதாவது ஒரு வெளிப்படையான நியமத்தை அவசியம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 4

नियमो वा जपो होमः स्वाध्यायो व्रतमेव वा । कर्तव्यं ब्राह्मणश्रेष्ठास्तुष्ट्यर्थं चक्रपाणिनः

நியமமோ, ஜபமோ, ஹோமமோ, ஸ்வாத்யாயமோ, விரதமோ—ஓ பிராமண சிறந்தவர்களே—சக்ரபாணி பகவானின் திருப்திக்காக இவை அனைத்தும் செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 5

चतुरो वार्षिकान्मासानेकभक्तेन यो नयेत् । वासुदेवं समुद्दिश्य स धनी जायते नरः

வாசுதேவனை நோக்கி மழைக்கால நான்கு மாதங்களையும் ‘ஏகபக்த’ (நாளில் ஒருமுறை உணவு) நியமத்துடன் கழிப்பவன் செல்வவானாகப் பிறக்கிறான்/ஆகிறான்.

Verse 6

नक्षत्रैर्भोंजनं कुर्याद्यः प्रसुप्ते जनार्दने । स धनी रूपसंपन्नः सुमतिश्च प्रजायते

ஜனார்தனன் யோகநித்திரையில் இருக்கும் போது நட்சத்திரங்களின்படி உணவு கொள்பவன் செல்வமும் அழகும் உடையவனாக, நல்லறிவும் பெற்றவனாக விளங்குவான்.

Verse 7

एकांतरोपवासैश्च यो नयेद्द्विजसत्तमाः । चतुरो वार्षिकान्मासान्वैकुंठे स सदा वसेत्

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே! நான்கு மாதங்கள் ஒரு நாள் உபவாசம், ஒரு நாள் உணவு என ஏகாந்தரோபவாசம் கடைப்பிடிப்பவன் எப்போதும் வைகுண்டத்தில் வாசிப்பான்.

Verse 8

षष्ठान्नकालभोजी स्याद्यः प्रसुप्ते जनार्दने । राजसूयाश्वमेधाभ्यां स कृत्स्नं फलमाप्नुयात्

ஜனார்தனன் யோகநித்திரையில் இருக்கும் போது, நாளின் ஆறாம் காலத்தில் மட்டும் உண்பவன் ராஜசூயமும் அச்வமேதமும் ஆகிய இரு யாகங்களின் முழுப் பலனையும் அடைவான்.

Verse 9

त्रिरात्रोपोषितो यस्तु चतुर्मासान्सदा नयेत् । न स भूयोऽपि जायेत संसारेऽत्र कथंचन

மூன்று இரவுகள் உபவாசம் செய்து, பின்னர் முறையாக நான்கு மாத விரதத்தை நடத்துபவன், இச்சம்சாரத்தில் எவ்விதத்திலும் மீண்டும் பிறவியடையான்.

Verse 10

सायंप्रातः परो भूत्वा चतुर्मासान्सदा नयेत् । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य स फलं लभते नरः

மாலை மற்றும் விடியற்காலங்களில் உயர்ந்த தூய்மையுடன் இருந்து, இடையறாது நான்கு மாத விரதத்தை நடத்துபவன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைவான்.

Verse 11

अयाचितं चरेद्यस्तु प्रसुप्ते मधुसूदने । न विच्छेदो भवेत्तस्य कदाचित्सह बंधुभिः

மதுசூதனன் யோகநித்திரையில் இருக்கும் போது, கேட்காமல் கிடைப்பதையே ஏற்று வாழ்பவனுக்கு உறவினர்களுடன் எக்காலமும் பிரிவு ஏற்படாது.

Verse 12

तैलाभ्यंगं च यो जह्याद्घृताभ्यंगं विशेषतः । चतुरो वार्षिकान्मासान्स स्वर्गे भोगभाग्भवेत्

சாதுர்மாஸ்யத்தின் நான்கு மாதங்களில் எண்ணெய் அப்யங்கத்தையும், குறிப்பாக நெய் அப்யங்கத்தையும் துறப்பவன், ஸ்வர்கத்தில் தெய்வீக போகங்களில் பங்குபெறுவான்।

Verse 13

ब्रह्मचर्येण यो मासांश्चतुरोऽपि नयेन्नरः । विमानवरमारूढः स स्वर्गे स्वेच्छया वसेत्

பிரம்மச்சரியத்துடன் நான்கு மாதங்களையும் கழிப்பவன், சிறந்த விமானத்தில் ஏறி, ஸ்வர்கத்தில் தன் விருப்பப்படி வாசிப்பான்।

Verse 14

यः स्नानं चतुरो मासान्कुरुते तैलवर्जितम् । मधुमांसपरित्यागी स भवेन्मुक्तिभाक्सदा

நான்கு மாதங்கள் எண்ணெய் இன்றி நீராடி, தேன் மற்றும் மாம்சத்தைத் துறப்பவன் எப்போதும் முக்தியைப் பெறத் தகுதியானவன் ஆவான்।

Verse 16

न स पापेन लिप्येत संवत्सरकृते पुनः । एतत्प्राह द्विजश्रेष्ठा मनुः स्वायंभुवो वचः

ஓ த்விஜசிரேஷ்டா! அவன் மீண்டும் ஒரு வருடம் முழுவதிலும் கூட பாவத்தால் மாசுபடான்; இது ஸ்வாயம்புவ மனு உரைத்த உபதேசம் ஆகும்।

Verse 17

शाके संक्रमते ब्रह्मा श्रावणे मासि संस्थिते । दध्नि भाद्रपदे विष्णुः क्षीरे चाश्वयुजे हरः

ஸ்ராவண மாதத்தில் கீரைகளில் பிரம்மா ‘புகுகின்றான்’ என்று கூறப்படுகிறது; பாத்ரபதத்தில் தயிரில் விஷ்ணு இருப்பான்; ஆச்வயுஜத்தில் பாலில் ஹரன் (சிவன்) வாசம் செய்கிறான்।

Verse 18

वर्जयेच्छ्रावणे शाकं दधि भाद्रपदे च यः । क्षीरमाश्वयुजे मासि कार्तिके च सदामिषम्

ஆகையால் ஸ்ராவண மாதத்தில் கீரை வகைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்; பாத்ரபதத்தில் தயிரைத் துறக்க வேண்டும்; ஆஸ்வயுஜத்தில் பாலைக் கைவிட வேண்டும்; கார்த்திகையில் முற்றிலும் மாமிசத்தை விலக்க வேண்டும்.

Verse 19

यः कांस्यं वर्जयेन्मर्त्यः प्रसुप्ते गरुडध्वजे । स फलं प्राप्नुयात्कृत्स्नं वाजपेयातिरात्रयोः

கருடக் கொடியுடைய பகவான் விஷ்ணு யோகநித்திரையில் உறங்கும் காலத்தில், யார் காம்ஸ்யம் (வெண்கலம்/கஞ்சு) பயன்பாட்டைத் தவிர்க்கிறாரோ, அவர் வாஜபேயமும் அதிராத்திரமும் எனும் யாகங்களின் முழுப் பலனையும் அடைவார்.

Verse 20

अक्षारलवणाशी च यो भवेद्ब्राह्मणोत्तमः । तस्यापि सकलाः पूर्ताः प्रभवंति सदा ततः

காரம் மற்றும் உப்புச் சார்ந்த உணவுகளைத் தவிர்த்து வாழும் அந்த உயர்ந்த பிராமணனுக்குக் கூட, அந்த நியமத்தின் பலனால் ‘பூர்த்த’ கர்மங்களின் எல்லாப் புண்ணியங்களும் எப்போதும் தோன்றுகின்றன.

Verse 21

यो होमं चतुरो मासान्प्रकरोति तिलाक्षतैः । स्वाहांतैर्वैष्णवैर्मंत्रैर्न स रोगेण युज्यते

யார் நான்கு மாதங்கள் எள்ளும் அக்ஷதமும் கொண்டு, ‘ஸ்வாஹா’ என முடியும் வைஷ்ணவ மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்கிறாரோ, அவர் நோயால் பீடிக்கப்படார்.

Verse 22

यो जपेत्पौरुषं सूक्तं स्नात्वा विष्णोः स्थितोऽग्रतः । मतिस्तस्य विवर्धेत शुक्लपक्षे यथोडुराट्

நீராடி, விஷ்ணுவின் முன்னிலையில் நின்று பௌருஷ ஸூக்தத்தை ஜபிப்பவரின் அறிவு, சுக்லபக்ஷத்தில் வளரும் சந்திரனைப் போலத் தொடர்ந்து பெருகும்.

Verse 23

शतमष्टोत्तरं यावत्फलहस्तः प्रदक्षिणाम् । करोति विष्णोर्मौनेन न स पापेन लिप्यते

கையில் பழம் ஏந்தி மௌனம் காத்து திருமால் (விஷ்ணு) அவரை 108 முறை பிரதட்சிணை செய்பவன் பாவத்தால் மாசுபடான்।

Verse 24

मिष्टान्नं ब्राह्मणेंद्राणां यो ददाति स्वशक्तितः । विशेषात्कार्तिके मासि सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

தன் ஆற்றலுக்கேற்ப உயர்ந்த பிராமணர்களுக்கு இனிய அன்னம் தானம் செய்பவன்—குறிப்பாக கார்த்திக மாதத்தில்—அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைவான்।

Verse 25

यः स्वाध्यायं चतुर्वेदैर्विष्णोरायतने चरेत् । चतुरो वार्षिकान्मासान्स विद्वान्सर्वदा भवेत्

ஒவ்வோர் ஆண்டும் நான்கு மாதங்கள் திருமால் ஆலயத்தில் நான்கு வேதங்களின் ஸ்வாத்யாயம் செய்பவன் எப்போதும் பண்டிதனாவான்।

Verse 26

नृत्यगीतादिकं यश्च कुर्याद्विष्णोः सदा गृहे । अप्सरसोऽस्य कुर्वंति पुरतः स्वर्गतस्य च

திருமால் இல்லம்/ஆலயத்தில் எப்போதும் நடனம், பாடல் முதலியவற்றை செய்பவனின் முன், அவன் சொர்க்கம் சென்றபோதும் அப்சரஸ்கள் வந்து நிற்பர்।

Verse 27

यस्तु रात्रिदिनं विप्रो नृत्यगीतादिकं ददेत् । चतुरो वार्षिकान्मासान्स गन्धर्वत्वमाप्नुयात्

ஒவ்வோர் ஆண்டும் நான்கு மாதங்கள் இரவும் பகலும் நடனம், பாடல் முதலியவற்றை வழங்கி ஏற்பாடு செய்யும் பிராமணன் கந்தர்வ நிலையை அடைவான்।

Verse 28

एते च नियमाः सर्वे शक्यंते यदि भो द्विजाः । कर्तुं च चतुरो मासानेकस्मिन्वाऽपि कार्त्तिके

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, இந்நியமங்கள் அனைத்தையும் செய்ய இயன்றால், அவற்றை நான்கு மாதங்கள்—அல்லது குறைந்தது கார்த்திக மாதம் ஒன்றிலாவது—நிச்சயமாக அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 29

तथापि चैव कर्तव्यं लोकद्वयमभीप्सता । कार्तिक्यां ब्राह्मणश्रेष्ठा वैष्णवैः पुरुषैरिह

எனினும், ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே, இவ்வுலகமும் மறுவுலகமும் வெற்றி பெற விரும்பும் வைஷ்ணவ ஆண்கள் கார்த்திக மாதத்தில் இங்கே இந்த நியமத்தை நிச்சயமாக அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 30

कांस्यं मांसं क्षुरं क्षौद्रं पुनर्भोजनमैथुने । कार्तिके वर्जयेद्यस्तु य एतान्ब्राह्मणः सदा

கார்த்திக மாதம் முழுவதும் எப்போதும் காஞ்சிப் பாத்திரப் பயன்பாட்டை (கட்டுப்பாட்டுக்காக) விட்டு, மாமிசம், க்ஷௌரக் கிரியை (முடி/தாடி சீவுதல்), தேன், புனர்போஜனம் (உண்ட பின் மீண்டும் உண்ணுதல்), மைதுனம் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்கும் பிராமணன்—அவனே விதிப்படி ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றுகிறான்।

Verse 31

पूर्वोक्तानां तु सर्वेषां नियमानां फलं लभेत्

இவ்வாறு முன்பு கூறப்பட்ட அனைத்து நியமங்களின் பலனையும் அவன் பெறுவான்।

Verse 32

अथ यः कार्तिके मासि प्रासादस्योपरि द्विजाः । जलशाय्याख्यदेवस्य कलशे दीपकं ददेत् । पूर्वोक्तनियमानां च स षण्णां फलभाग्भवेत्

இப்போது, ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, கார்த்திக மாதத்தில் ‘ஜலசாயீ’ எனப்படும் தெய்வத்தின் கோயில் மேலுள்ள கலசத்தின் மீது தீபத்தை அர்ப்பணிப்பவன், முன்பு கூறிய ஆறு நியமங்களின் பலனுக்கு உரியவன் ஆவான்।

Verse 33

यद्यदिष्टतमं किंचि त्सुप्राप्यं चैव यद्भवेत् । नियमस्तस्य कर्तव्यश्चातुर्मास्ये शुभार्थिभिः

எது மிக இஷ்டமோ, எது அரிதாகப் பெறப்படுவதாகவோ இருக்கிறதோ—அதை அடைய மங்கலத்தை நாடுவோர் சாத்துர்மாஸத்தில் அதற்கேற்ற நியமத்தை நிச்சயமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்।

Verse 34

नियमे च कृते दद्याद्ब्राह्मणाय तदेव हि । नियमस्तु कृतो यस्य स्वशक्त्या स्यात्फलं ततः

நியமம் நிறைவேறியபின், அந்த விரத-தானத்தைப் பிராமணருக்கு அளிக்க வேண்டும். தன் சக்திக்கேற்ப நியமம் செய்தவர்க்கு அதற்கேற்ப பலன் உண்டாகும்।

Verse 35

यो विना नियमं मर्त्यो व्रतं वा जाप्यमेव वा । चतुर्मासान्नयेन्मूर्खो जीवन्नपि मृतो हि सः

நியமமின்றி—விரதமோ ஜபமோ இன்றியே—சாத்துர்மாஸத்தின் நான்கு புனித மாதங்களை கழிக்கும் மூடன், உயிருடன் இருந்தாலும் உண்மையில் இறந்தவனே.

Verse 36

यथा काक यवाः प्रोक्ता यथारण्यास्तिलोद्भवाः । नाममात्रप्रसिद्धाश्च तथा ते मानवा भुवि

‘காக-யவம்’ என்று சொல்லப்படுவது போலவும், காட்டில் தோன்றும் எள்ளு பெயருக்கே இருப்பது போலவும்—அவ்வாறே இத்தகையோர் உலகில் பெயரளவிலேயே புகழ்பெற்றவர்கள்.

Verse 37

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कार्यो यत्नेन कार्तिके । एकोऽपि नियमः कश्चित्सुसूक्ष्मोऽपि द्विजोत्तमाः

ஆகையால், ஓ த்விஜோத்தமர்களே, குறிப்பாக கார்த்திகையில், முழு முயற்சியுடன்—மிகச் சிறியதாக இருந்தாலும் ஒரு நியமமாவது நிச்சயமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்।

Verse 38

एतद्वः सर्वमाख्यातं चातुर्मासीसमुद्भवम् । व्रतानां नियमानां च माहात्म्यं विस्तराद्द्विजाः

ஓ இருபிறப்பினரே! சாத்துர்மாஸ்யத்துடன் தொடர்புடைய விரதங்களும் நியமங்களும் கொண்ட மகிமையை நான் உங்களுக்கு விரிவாக முழுமையாக எடுத்துரைத்தேன்।

Verse 39

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं पठेद्वापि समाहितः । चातुर्मासी कृतात्पापात्सोऽपि मुक्तिमवाप्नुयात्

யார் இதனை தினமும் கேட்கிறாரோ, அல்லது ஒருமனத்துடன் பாராயணம் செய்கிறாரோ, அவர் சாத்துர்மாஸ்யத்தில் செய்த பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு மோட்சத்தை அடைவார்।

Verse 232

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यव्रतनियमवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरद्विशतमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட தொகுப்பில், ஆறாம் நூலான நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் ஜலசாய்யு உபாக்யானத்தில், “சாத்துர்மாஸ்ய விரத-நியம வர்ணனம்” எனப் பெயருடைய இருநூற்று முப்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।