Adhyaya 37

Verse 1

श्रीनारद उवाच । बर्बरीतीर्थमाहात्म्यमथो वक्ष्यामि तेऽर्जुन । यथा बर्बरिका जाता शतश्रृंगा नृपात्मजा

ஸ்ரீ நாரதர் கூறினார்—அர்ஜுனா, இப்போது பர்பரீ தீர்த்தத்தின் மஹிமையை உனக்குச் சொல்கிறேன்; சதச்ருங்க மன்னனின் மகளாக பர்பரிகா எவ்வாறு பிறந்தாளோ அதையும் கூறுவேன்.

Verse 2

कुमारिकेति विख्याता तस्या नाम्ना प्रकथ्यते । इदं कौमारिकाखंडं चतुर्वर्गफलप्रदम्

அவள் ‘குமாரிகா’ என்று புகழ்பெற்றாள்; அவளுடைய நாமத்தாலேயே இப்பகுதி உரைக்கப்படுகிறது. இந்த கௌமாரிகா காண்டம் தர்மம்-அர்த்தம்-காமம்-மோட்சம் எனும் நான்கு புருஷார்த்தங்களின் பயனை அளிக்கும்.

Verse 3

यया कृता पृथिव्यां च नानाग्रामादिकल्पना । इदं भरतखंडं च यया सम्यक्प्रकल्पितम्

அவளால் பூமியில் பலவகை கிராமங்கள், குடியிருப்புகள் முதலிய அமைப்புகள் நிறுவப்பட்டன; அவளாலேயே இந்த பாரதகாண்டமும் முறையாக அமைக்கப்பட்டு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது.

Verse 4

धनंजय उवाच । महदेतन्ममाश्चर्यं श्रोतव्यं परमं मुने । कुमारीचरितं सर्वं ब्रूहि मह्यं सविस्तरम्

தனஞ்சயன் கூறினான்—முனிவரே, இது எனக்கு மிகப் பெரிய அதிசயம்; கேட்கத் தகுந்த உயர்ந்தது. குமாரியின் முழுச் சரிதத்தையும் அவள் செய்த செயல்களையும் எனக்கு விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.

Verse 5

कथं विश्वमिदं जातं कर्मजातिप्रकल्पितम् । कथं वा भारतं खंडं शुश्रूषेय सदा मम

இந்த உலகம் எவ்வாறு தோன்றியது—கர்மமும் பிறப்பின் வகைகளும் ஏற்ப ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட இந்தப் பிரபஞ்சம் எப்படிச் சிருஷ்டிக்கப்பட்டது? மேலும் நான் எப்போதும் பாரதகாண்டத்தை எவ்வாறு சேவித்து வணங்க வேண்டும்?

Verse 6

नारद उवाच । अव्यक्तोऽस्मिन्निरालोके प्रधानपुरुषावुभौ । अजौ समागतावेकौ केवलं श्रृणुमो वयम्

நாரதர் கூறினார்—இந்த அவ்யக்த, ஒளியற்ற நிலையிலே பிரதானமும் புருஷனும் இருவரும் அஜராக, ஒன்றாய் சேர்ந்து நிலைத்திருந்தனர். எம்மிடமிருந்து இவ்வரலாற்றை யதார்த்தமாகக் கேளுங்கள்.

Verse 7

ततः स्वभावकालाभ्यां स्वरूपाभ्यां समीरितम् । ईक्षणेनैव प्रकृतेर्महत्तत्त्वमजायत

பின்பு, தன் இயல்பும் காலமும் தத்தம் ரூபத்தின்படி தூண்ட, வெறும் ஈக்ஷணமாத்திரத்தால் பிரகிருதியிலிருந்து மகத்தத்துவம் தோன்றியது.

Verse 8

महत्तत्त्वाद्विकुर्वाणादहंतत्त्वं व्यजायत । त्रिधा तन्मुनिभिः प्रोक्तं सत्त्वरासतामसम्

மகத்தத்துவம் மாற்றமடைந்தபோது அதிலிருந்து அகந்தத்துவம் தோன்றியது. முனிவர்கள் அதை மூவகை என உரைத்தனர்—சாத்த்விகம், ராஜசம், தாமசம்.

Verse 9

तामसात्पंच जातानि तन्मात्राणि वुदुर्बुधाः । तन्मात्रेभ्यश्च भूतानि वेशेषाः पंच तद्भवाः

தாமச அகங்காரத்திலிருந்து ஐந்து தன்மாத்திரைகள் பிறந்தன என்று ஞானிகள் கூறுவர். அந்த தன்மாத்திரைகளிலிருந்து அவற்றின் விளைவாக ஐந்து பூதவிசேஷங்கள் (ஸ்தூல பூதங்கள்) தோன்றின.

Verse 10

सात्त्विकाच्चाप्यहंकाराद्विद्वि कर्मेद्रियाणि च । एकादशं मनश्चैव राजसं च द्वयोर्विदुः

சாத்த்விக அகங்காரத்திலிருந்து ஞானேந்திரியங்களும் கர்மேந்திரியங்களும் தோன்றுகின்றன; பதினொன்றாவதாக மனமும் உண்டாகிறது. ராஜசத் தத்துவம் இவ்விரண்டையும் இயக்குவதாக அறிஞர்கள் கூறுவர்.

Verse 11

चतुर्विशतितत्त्वानि जातानीति पुरा विदुः । सदाशिवेन वै पुंसा तानि दृष्टानि भारत

பண்டைய உபதேசத்தில் இருபத்துநான்கு தத்துவங்கள் தோன்றின என்று அறியப்படுகிறது. ஓ பாரதா, அவற்றை சதாசிவ ரூபமான பரமபுருஷன் தரிசித்தான்.

Verse 12

बुद्बुदाकारतां जग्मुरंडं जातं ततः शुभम् । शकतोटिप्रमाणं च ब्रह्मांडमिदमुच्यते

அவை குமிழி வடிவத்தை அடைந்தன; பின்னர் மங்களமான அண்டம் தோன்றியது. இதுவே பிரம்மாண்டம் எனப்படும்—அளவிட முடியாதது, எண்ணற்ற வண்டிச்சுமை அளவிற்கு பேர்விரிவு உடையது.

Verse 13

आत्मास्य कथितो ब्रह्मा व्यभजत्स त्रिधा त्विदम् । ऊर्ध्वं तत्र स्थिता देवा मध्ये चैव च मानवाः

இதன் ஆத்மா எனக் கூறப்படும் பிரம்மா இந்த உலகை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்தான். மேலே தேவர்கள் நிலைபெற்றனர்; நடுவில் மனிதர்கள் இருந்தனர்.

Verse 14

नागा दैत्याश्च पाताले त्रिधैतत्परिकल्पितम् । ऐकैकं सप्तधाभूय ततस्तेन प्रकल्पितम्

பாதாளத்தில் நாகரும் தைத்யரும் வாழ்கின்றனர்; அந்த உலகம் மூன்று வகையாகக் கருதப்படுகிறது. பின்னர் அந்த மூன்றிலும் ஒவ்வொன்றும் ஏழு பகுதிகளாகப் பிரிந்து அவ்வாறே அமைக்கப்பட்டது.

Verse 15

पातालानि च द्वीपानि स्वर्लोकाः सप्तसप्त च । सप्त द्वीपानि वक्ष्यामि श्रृणु तेषां प्रकल्पनाम्

ஏழு பாதாளங்கள், ஏழு தீவுகள், அதுபோல ஏழு ஸ்வர்லோகங்கள் உள்ளன. இப்போது ஏழு தீவுகளை நான் கூறுகிறேன்—அவற்றின் ஒழுங்கை கேளுங்கள்.

Verse 16

लक्षयोजनविस्तारं जंबूद्वीपं प्रकीर्त्यते । सूर्यबिंबसमाकारं तावत्क्षारार्णवावृतम्

ஜம்பூத்வீபம் இலட்ச யோஜன விரிவுடையது என்று கூறப்படுகிறது. அது சூரிய வட்டம்போல் வடிவமுடையது; அதே அளவிலான க்ஷாரக் கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 17

शाकद्वीपं द्विगुणतो जंबूद्वीपात्ततः परम् । तावता क्षीरतोयेन समुद्रेण परीवृतम्

ஜம்பூத்வீபத்திற்குப் பின் சாகத்வீபம் உள்ளது; அது அதற்கு இருமடங்கு. அதே அளவிலான க்ஷீரக் கடலால் அது சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 18

सुरातोयेन दैत्यानां मोहकार्यर्णवेन हि । पुष्करं तु ततो द्वीपं द्विगुणं तावता वृतम्

அதன்பின் புஷ்கரத்வீபம் வருகிறது; அது முன்பதைக் காட்டிலும் இருமடங்கு. அது அதே அளவிலான சுரா-கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது; அந்தக் கடல் தைத்யர்களுக்கு மயக்கத்தின் காரணமாகும்.

Verse 19

कुशद्वीपं द्विगुणतस्ततस्तत्परतः स्मृतम् । दधितोयेन परितस्तावदर्णवसंवृतम्

அதற்குப் பின் குசத்வீபம் நினைக்கப்படுகிறது; அது இருமடங்கு. அது எல்லாத் திசைகளிலும் அதே அளவிலான தயி (தயிர்) கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 20

ततः परं क्रौञ्चसंज्ञं द्विगुणं हि घृताब्धिना । ततः शाल्मलिद्वीपं च द्विगुणं तावतैव च

அதன்பின் ‘க்ரௌஞ்ச’ எனப்படும் த்வீபம் இருமடங்கு; அது நெய்க் கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது. அதன் பின் சால்மலித்வீபமும் அதே முறையில் இருமடங்காக வருகிறது.

Verse 21

इक्षुसारस्वरूपेण समुद्रेण परिवृतम् । गोमेदं तस्य परितो द्विगुणं तावता वृतम्

அந்தத் தீவு கரும்புச்சாறு-சாரமயமான கடலால் எல்லாத் திசைகளிலும் சூழப்பட்டுள்ளது. அதன் சுற்றிலும் கோமேதத் தீவு உள்ளது; அது அளவில் இரட்டிப்பாகவும் அதே அளவு வட்டத்தில் சூழப்பட்டதாகவும் உள்ளது.

Verse 22

स्वादुतोयेन रम्येण समुद्रेण समंततः । एवं कोटिद्वयं पार्थ लक्षपंचाशतत्रयम्

அது இனிய நீரால் நிறைந்த அழகிய கடலால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு, ஓ பார்த்தா, மொத்த அளவு இரண்டு கோடி மற்றும் ஐம்பது லட்சத்தின் மூன்றுமடங்கு ஆகும்.

Verse 23

पंचाशच्च सहस्राणि सप्तद्वीपाः ससागराः । दशोत्तराणि पंचैव अंगुलानां शतानि च

கடல்களுடன் கூடிய ஏழு தீவுகளின் அளவு ஐம்பதாயிரம் ஆகும். மேலும் நுண்ணிய கணக்கில் அங்குலங்கள் ஐந்நூறும் அதற்கு மேலாக பத்தும் உள்ளன.

Verse 24

अपां वृद्धिक्षयो दृष्टः पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः । ततो हेममयी भूमिर्दशकोट्यः कुरूद्वह

சுக்ல-கிருஷ்ண பக்ஷங்களில் நீரின் பெருக்கமும் குறைவும் தெளிவாகக் காணப்படுகிறது. அதற்கு அப்பால், ஓ குருவம்சச் சிறந்தவனே, பத்து கோடி விரிவுடைய பொன்மயமான பூமி உள்ளது.

Verse 25

देवानां क्रीडनस्थानं लोकालोकस्ततः परम् । पर्वतो वलयाकारो योजनायुतविस्तृतः

அதற்கு அப்பால் லோகாலோகம் உள்ளது; அது தேவர்களின் விளையாட்டு நிலையெனப் புகழ்பெற்றது. அங்கு வளைய வடிவ மலைத்தொடர் பத்தாயிரம் யோஜனை விரிவாகப் பரந்துள்ளது.

Verse 26

अस्य बाह्ये तमो घोरं दुष्प्रेक्ष्यं जीववर्जितम् । पंचत्रिंशत्स्मृताः कोट्यो लक्षाण्येकोनविंशतिः

அதன் வெளியில் காண அரிதான, உயிர்கள் அற்ற, பயங்கரமான இருள் பரவி உள்ளது. அதன் அளவு முப்பத்தைந்து கோடி மற்றும் பத்தொன்பது லட்சம் என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறது.

Verse 27

चत्वारिंशत्सहस्राणि योजनानां च फाल्गुन । सप्तसागरमानस्तु गर्भोदस्तदनंतरम्

ஓ பால்குணா, அதன் அளவு நாற்பதாயிரம் யோஜனங்கள். அதன் உடனடுத்தே ஏழு சமுத்திரங்களுக்குச் சமமான அளவுடைய கர்போத சமுத்திரம் உள்ளது.

Verse 28

कोटियोजनविस्तारः कटाहऋ संव्यवस्थितः । ब्रह्मणोंऽडं कटाहेन संयुक्तं मेरुमध्यतः

அங்கே ஒரு கோடி யோஜனங்கள் பரப்பளவுடைய ‘கடாஹ’ (பெருங்கலன் போன்ற உறை) அமைந்துள்ளது. அந்தக் கடாஹத்தின் உள்ளே, நடுவில் மேரு நிற்க, பிரம்மாவின் அண்டம் (பிரம்மாண்டம்) அடங்கியுள்ளது.

Verse 29

पंचाशत्कोटयो ज्ञेया दशदिक्षु समंततः । जंबुद्वीपस्य मध्ये तु मेरुनामास्ति पर्वतः

பத்து திசைகளிலும் எல்லாப் புறங்களிலும் அதன் விரிவு ஐம்பது கோடி என அறிய வேண்டும். மேலும் ஜம்பூத்வீபத்தின் நடுவில் ‘மேரு’ எனும் மலை நிலைபெற்றுள்ளது.

Verse 30

स लक्षयोजनो ज्ञेयो ह्यधश्चोर्ध्वं प्रमाणतः । षोडशैव सहस्राणि योजनानामधः स्थितः

மேருவின் அளவு ஒரு லட்சம் யோஜனங்கள் என, கீழும் மேலும் அளவாக அறிய வேண்டும். அதில் பதினாறு ஆயிரம் யோஜனங்கள் நிலத்தளத்திற்குக் கீழே உள்ளன.

Verse 31

उच्छ्रयश्चतुराशीतिर्द्वात्रिंशन्मूर्ध्नि विस्तृतः । त्रिभिः शृंगैः समायुक्तः शरावाकृतिमस्तकः

அதன் உயரம் எண்பத்துநான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள்; உச்சியில் முப்பத்திரண்டு ஆயிரம் யோஜனைகள் வரை விரிந்துள்ளது. மூன்று சிகரங்களுடன் கூடியது; அதன் தலைப்பகுதி சராவம் (தட்டு) போன்ற ஆழமற்ற பாத்திரவடிவம் உடையது.

Verse 32

मध्यशृंगे ब्रह्मवास ऐशान्यां त्र्यंबकस्य च । नैरृत्ये वासुदेवस्य हेमशृंगं च ब्रह्मणः

மத்திய சிகரத்தில் பிரம்மாவின் வாசம்; ஈசான்ய (வடகிழக்கு) சிகரத்தில் திரியம்பகன் (சிவன்) திருத்தலம். நைர்ருத்ய (தென்மேற்கு) சிகரத்தில் வாசுதேவனின் வாசம்; மேலும் பிரம்மாவுடன் தொடர்புடைய பொன்-சிகரமும் உள்ளது.

Verse 33

रत्नजं शंकरस्यापि राजतं केशवस्य च । मेरुदिक्षु चतसृषु विष्कंभा गिरयः स्मृताः

சங்கரனுக்குப் ரத்தினமய சிகரமும், கேசவனுக்குப் வெள்ளிமய சிகரமும் உள்ளது. மேருவின் நான்கு திசைகளிலும் ‘விஷ்கம்ப’ எனப்படும் தாங்கும் மலைகள் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

Verse 34

पूर्वेण मंदरो नामदक्षिणे गंधमादनः । विपुलः पश्चिमो ज्ञेयः सुपार्श्वस्तु तथोत्तरे

கிழக்கில் மந்தர எனும் மலை; தெற்கில் கந்தமாதன. மேற்கில் விபுலம் என அறிக; வடக்கில் அதுபோல சுபார்ஷ்வம் உள்ளது.

Verse 35

कदंबो मंदरे ज्ञेयोजंबुर्वै गंधमादने । अश्वत्थो विपुले चैव सुपार्श्वेच वटोमतः

மந்தர மலையில் கடம்ப மரம் என அறிக; கந்தமாதனத்தில் நிச்சயமாக ஜம்பூ மரம் உள்ளது. விபுலத்தில் அச்வத்தம்; சுபார்ஷ்வத்தில் வட்ட (ஆல) மரம் இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.

Verse 36

एकादशशतायामाश्चत्वारो गिरिकेतवः । एतेषां संति चत्वारि वनानि जयमूर्धसु

இந்த நான்கு கிரிகேதுக்கள் (சிகரங்கள்) பதினொன்று நூறு யோஜனங்கள் வரை விரிந்துள்ளன; அவற்றின் உயர்ந்த ஜயமூர்த்தச் சிகரங்களில் நான்கு புனித வனங்கள் உள்ளன।

Verse 37

पूर्वं चैत्ररथं नामदक्षिणे गंधमादनम् । वैभ्राजंपश्चिमे ज्ञेयमुदक्चित्ररथं वनम्

கிழக்கில் ‘சைத்ரரத’ எனும் வனம்; தெற்கில் ‘கந்தமாதன’; மேற்கில் ‘வைப்ராஜ’; வடக்கில் ‘சித்ரரத’ எனும் வனம் என்று அறிக।

Verse 38

सरांसि चापि चत्वारि चतुर्दिक्षु निबोध मे । प्राच्येऽरुणोदसंज्ञं तु मानसं दक्षिणे सरः

நான்கு திசைகளிலும் நான்கு ஏரிகள் உள்ளன—என்னிடமிருந்து அறிக. கிழக்கில் ‘அருணோத’ எனப்படும் ஏரி; தெற்கில் ‘மானஸ’ ஏரி।

Verse 39

प्रत्यक्छीतो दकंनाम उत्तरे च महाह्रदः । विष्कंभगिरयो ह्येत उच्छ्रिताः पंचविंशतिः

மேற்கில் ‘சீத’ எனும் ஏரி, ‘தக’ எனும் ஏரி, வடக்கில் ‘மகாஹ்ரத’ உள்ளது. இவை ‘விஷ்கம்ப’ மலைகள்; இருபத்தைந்து யோஜன உயரம் கொண்டவை।

Verse 40

योजनानां सहस्राणि सहस्रं पिंडतः स्मृतम् । अन्ये च संति बहुशस्तत्र वै केसराचलाः

அதன் பிண்டம் (பரப்பு/திணிவு) ஆயிரம்-ஆயிரம் யோஜனங்கள் என ஸ்மரிக்கப்படுகிறது. அங்கே ‘கேசராசல’ என அழைக்கப்படும் பல பிற மலைகளும் உள்ளன।

Verse 41

मेरोर्दक्षिणतश्चैव त्रयो मर्यादपर्वताः । निषधो हेमकूटश्च हिमवानिति ते त्रयः

மேருவின் தெற்கில் மூன்று எல்லைமலைகள் உள்ளன—நிஷதம், ஹேமகூடம், ஹிமவான்; இவையே அந்த மூன்றும் எனப் புகழப்படுகின்றன।

Verse 42

लक्षयोजनदीर्घाश्च विस्तीर्णा द्विसहस्रकम् । त्रयश्चोत्तरतो मेरोर्नीलः श्वेतोऽथ श्रृंगवान्

அவை ஒரு இலட்ச யோஜனை நீளமும், இரண்டாயிரம் யோஜனை அகலமும் உடையவை. மேலும் மேருவின் வடக்கில் மூன்று மலைகள்—நீலம், ச்வேதம், ஸ்ருங்கவான்।

Verse 43

माल्यवान्पूर्वतो मेरोर्गंधाख्यः पश्चिमे तथा । इत्येते गिरयः प्रोक्ता जंबुद्वीपे समंततः

மேருவின் கிழக்கில் மால்யவான்; மேற்கில் கந்தம் எனப்படும் மலை. இவ்வாறு ஜம்பூத்வீபத்தில் எல்லாத் திசைகளிலும் இம்மலைகள் கூறப்படுகின்றன।

Verse 44

गंधमादनसंस्थाया महागजप्रमाणतः । फलानि जंबवास्तन्नाम्ना जंबूद्वीपमिति स्मृतम्

கந்தமாதனத்தில் நிலைத்துள்ள ஜம்பூ மரத்தின் கனிகள் மகா யானையின் அளவிற்கு பெரிது; அதனால் இந்நாடு ‘ஜம்பூத்வீபம்’ என நினைவில் கூறப்படுகிறது।

Verse 45

आसीत्स्वायंभुवोनाम मनुराद्यः प्रजापतिः । आसीत्स्त्री शतरूपा तामुदुवोढ प्रजापतिः । प्रियव्रतोत्तानपादौ तस्याऽस्तां तनयावुभौ

ஆதி பிரஜாபதி ஸ்வாயம்புவ மனு ஆவார். அவரின் துணைவி சதரூபா; பிரஜாபதி அவளை திருமணமாக ஏற்றார். அவர்களுக்குப் பிரியவ்ரதன், உத்தானபாதன் என இரு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்।

Verse 46

ध्रुवश्चोत्तानपादस्य पुत्रः परमधार्मिकः । भक्त्या स विष्णुमाराध्य स्थानं चैवाक्षयं गतः

உத்தானபாதனின் புதல்வன் துருவன் மிகுந்த தர்மநிஷ்டையுடையவன். பக்தியால் விஷ்ணுவை ஆராதித்து அழிவிலாப் பதத்தை அடைந்தான்.

Verse 47

प्रियव्रतस्य राजर्षेरुत्पन्ना दश सूनवः । त्रयः प्रव्रजितास्तत्र परंब्रह्म समाश्रिताः

ராஜரிஷி பிரியவ்ரதனுக்கு பத்து புதல்வர்கள் பிறந்தனர். அவர்களில் மூவர் துறவறம் கொண்டு பரம்பிரம்மத்தைச் சரணடைந்தனர்.

Verse 48

सप्त सप्तसु द्वीपेषु तेन पुत्राः प्रतिष्ठिताः । जंबूद्वीपाधिपो ज्येष्ठ आग्नीध्र इति विश्रुतः

அவன் ஏழு தீவுகளிலும் தன் புதல்வர்களை ஆளுநர்களாக நிறுவினான். மூத்தவன் ஆக்நீத்ரன் ஜம்பூத்வீபத்தின் அதிபதியாகப் புகழ்பெற்றான்.

Verse 49

तस्यासन्नव सुताः पार्थ नववर्षेश्वराः स्मृताः । तेषां नाम्ना च ते वर्षास्तिष्ठंत्यद्यापि चांकिताः

ஓ பார்த்தா, அவனுக்கு ஒன்பது புதல்வர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் ஒன்பது வர்ஷங்களின் அதிபதிகள் என நினைக்கப்படுகின்றனர். இன்றும் அந்த வர்ஷங்கள் அவர்களின் பெயர்களால் குறிக்கப்படுகின்றன.

Verse 50

योजनानां सहस्राणि नव प्रत्येकशः स्मृताः । मेरोश्चतुर्दशं खंडं गंधमाल्यवतोर्द्वयोः

ஒவ்வொரு பகுதியும் ஒன்பதாயிரம் யோஜனங்கள் விரிந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. கந்தமாதனமும் மால்யவதமும் தொடர்பாக மேருவின் பதினான்கு பகுதிப் பிரிவு விவரிக்கப்படுகிறது.

Verse 51

अंतरे हेमभूमिष्ठमिलावृतमिहोच्यते । माल्यवत्सागरांतस्य भद्राश्वमिति प्रोच्यते

இதன் நடுவில் பொன்னுலகில் நிலைபெற்ற ‘இலாவ்ருதம்’ என்று கூறப்படுகிறது. மேலும் மால்யவத் அருகே கடல் எல்லை வரை உள்ள பகுதி ‘பத்ராஷ்வம்’ எனப் பெயர்பெறும்.

Verse 52

गंधवत्सागरांतस्य केतुमालमिति स्मृतम्

கந்தவத் அருகே கடல் வரை விரிந்த பகுதி ‘கேதுமாலம்’ என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 53

श्रृंगवज्जलधेरंतः कुरुखंडमिति स्मृतम् । श्रृंगवच्छ्वेतमध्ये च खण्डं प्रोक्तं हिरण्मयम्

ஸ்ருங்கவத் அருகிலுள்ள கடல் எல்லைக்குள் ‘குரு-கண்டம்’ என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. மேலும் ஸ்ருங்கவத் மற்றும் ஸ்வேதம் இடையில் ‘ஹிரண்மயம்’ எனும் கண்டம் கூறப்படுகிறது.

Verse 54

सुनीलश्वेतयोर्मध्ये खंडमाहुश्च रम्यकम् । निषधो हेमकूटश्च हरिखंडं तदंतरा

சுநீலமும் ஸ்வேதமும் இடையில் ‘ரம்யகம்’ எனும் இனிய கண்டம் உள்ளது என்று கூறுவர். மேலும் நிஷதமும் ஹேமகூடமும் இடையிலுள்ள பகுதி ‘ஹரிகண்டம்’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 55

हिमवद्धिमकूटांतः खण्डं किंपुरुषं स्मृतम् । हिमाद्रिजलधेरन्तर्नाभि खण्डमिति स्मृतम्

ஹிமவத் முதல் ஹேமகூடம் வரை உள்ள பகுதி ‘கிம்புருஷ’ கண்டம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. மேலும் ஹிமாத்ரியும் கடலும் இடையிலுள்ள பகுதி ‘நாபிகண்டம்’ எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 56

नाभिखण्डं च कुरवो द्वे वर्षे धनुपाकृती । हिमवांश्च गिरिश्रृंगी ज्यास्थाने परिकीर्तितौ

நாபிகண்டமும் குருவும்—இரண்டு வருஷங்கள் வில்லின் வடிவமுடையவை. ஹிமவான், கிரிச்ருங்கி ஆகியோர் வில்லின் நாணின் இடத்தில் இருப்பதாகப் புகழப்படுகின்றனர்.

Verse 57

नाभेः पुत्रश्च ऋषभ ऋषभाद्बरतोऽभवत् । तस्य नाम्ना त्विदं वर्षं भारतं चेति कीर्त्यते

நாபியின் புதல்வன் ரிஷபன்; ரிஷபனிடமிருந்து பரதன் பிறந்தான். அவன் பெயராலேயே இவ்வருஷம் ‘பாரதம்’ எனப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 58

अत्र धर्मार्थकामानां मोक्षस्य च उपार्जनम् । अन्यत्र भोगभूमिश्च सर्वत्र कुरुनंदन

இங்கே தர்மம், அர்த்தம், காமம், மேலும் மோக்ஷமும் பெறப் பயிற்றப்படுகிறது. பிற இடங்களில் எல்லாம் இன்பநுகர்வு நிலமே—குருநந்தனே!

Verse 59

शाकद्वीपे च शाकोऽस्ति योजनानां सहस्रकः । तस्य नाम्ना च तद्वर्षं शाकद्वीपमिति स्मृतम्

சாகத்வீபத்தில் ஆயிரம் யோஜனை பரப்பளவு கொண்ட சாகமரம் உள்ளது. அதன் பெயராலேயே அந்த வருஷம் ‘சாகத்வீபம்’ என நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 60

तस्य च प्रियव्रत एवाधिपतिर्नाम्ना मेधातिथिरिति

அதன் அரசன் பிரியவ்ரதனே; அவன் ‘மேதாதிதி’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றவன்.

Verse 61

तस्य पुरोजवमनोजववेपमानधूम्रानीकचित्ररेफबहुरूपविश्वचारसंज्ञानि पुत्रनामानि सप्त वर्षाणि

அவருடைய புதல்வர்களின் பெயர்கள்—புரோஜவ, மனோஜவ, வேபமான, தூம்ரானீக, சித்ரரேப, பஹுரூப, விஸ்வசார—இவையே ஏழு வர்ஷப் பகுதிகளின் பெயர்களாகவும் கூறப்படுகின்றன।

Verse 62

शाकद्वीपे च वर्ष ऋतव्रतसत्यव्रतानुव्रतनामानो वाय्यवात्कमं भगवंतं जपंति

சாகத்வீபத்தில் ‘ருதவ்ரத’, ‘சத்யவ்ரத’, ‘அனுவ்ரத’ எனும் வர்ஷப் பகுதிகளில் அவர்கள் ஜபத்தால் பகவான் வாய்யவாத்கமனை வழிபடுகின்றனர்।

Verse 63

अंतः प्रविश्य भूतानि यो विभज्यात्मकेतुभिः । अंतर्यामीश्वरः साक्षात्पातु नो यद्वशे जगत्

எல்லா உயிர்களிலும் உள்ளே புகுந்து, ஆத்மாவின் குறியீடுகளால் அவற்றை வேறுபடுத்துகின்ற சாக்ஷாத் அந்தர்யாமி ஈச்வரன்—அவனுடைய ஆட்சிக்குள் உலகமெல்லாம் இருப்பதால்—அவன் எங்களைப் பாதுகாப்பானாக.

Verse 64

इति जपः । कुशद्वीपे कुशस्तंबो योजनानां सहस्रकः । तच्चिह्नचिह्नितं तस्मात्कुशद्वीपं ततः स्मृतम्

இதுவே ஜபம். குசத்வீபத்தில் குசப்புல்லின் ஒரு தழை/கூடு ஆயிரம் யோஜனைகள் வரை விரிந்துள்ளது; அந்த அடையாளத்தால் குறியிடப்பட்டதால் அது ‘குசத்வீபம்’ என நினைக்கப்படுகிறது।

Verse 65

तद्द्वीपपतिश्च प्रैयव्रतो हिरण्यरोमा तत्पुत्रवसुवसुदानदृढकविनाभिगुप्तसत्यव्रतवामदेवनामांकितानि सप्त वर्षाणि । वर्णाश्च कुलिशकोविदाभियुक्तकुलकसंज्ञा जातवेदसं भगवंतं स्तुवंति

அந்தத் தீவின் அதிபதி பிரையவ்ரத வம்சத்து அரசன் ஹிரண்யரோமா. அவன் புதல்வர்களின் பெயர்களால் ஏழு வர்ஷப் பகுதிகள்—வசு, வசுதான, த்ருட, கவி, நாபி, குப்த, சத்யவ்ரத, வாமதேவ—எனப் புகழ்பெற்றன. அங்கே குலிச, கோவித, அபியுக்த, குலக எனும் வர்ணங்கள் பகவான் ஜாதவேதஸ் (அக்னி) அவரைத் துதிக்கின்றனர்।

Verse 66

परस्य ब्रह्णः साक्षाज्जातवेदासि हव्यवाट् । देवानां पुरुषांगानां यज्ञेन पुरुषं यजः

நீ பரப்ரஹ்மத்தின் நேரடியான வெளிப்பாடான ஜாதவேதன் (அக்னி); ஹவ்யத்தை ஏந்தி உண்டு அருள்பவன். யாகத்தின் மூலம் நீ விஸ்வபுருஷனை வழிபடுகிறாய்; தேவர்களின் உலகளாவிய உடலின் ஒரு அங்கமே நீ.

Verse 67

इति स्तुतिः । क्रौंचद्वीपे क्रौंचनामा पर्वतो योजनायतः । योऽसौ गुहेन निर्भिन्नस्तच्चिह्नं क्रौंचद्वीपकम्

இவ்வாறு ஸ்துதி நிறைவுற்றது. கௌஞ்சத்வீபத்தில் ‘கௌஞ்ச’ எனும் மலை ஒன்று ஒரு யோஜனை அளவு விரிந்துள்ளது. அந்த மலையை குகன் (ஸ்கந்தன்) பிளந்ததுதான் கௌஞ்சத்வீபத்தின் அடையாளச் சின்னமாகப் புகழ்பெற்றது.

Verse 68

तत्र च प्रैयव्रतो घृतपृष्टिनामा तत्पुत्राममधुरुहमेघपृष्ठस्वदामऋताश्वलोहितार्णववनस्पतिइतिसप्तपुत्रनामांकितानि सप्त वर्षाणि

அங்கே பிரையவ்ரத வம்ச அரசன் ‘க்ருதப்ருஷ்டி’ என அழைக்கப்படுகிறான். அவன் ஏழு புதல்வர்களின் பெயர்களால் ஏழு வர்ஷங்கள் (பிரதேசங்கள்) பெயர்பெற்றன—மமதுருஹ, மேகப்ருஷ்ட, ஸ்வதாம, ருதாஷ்வ, லோஹிதார்ணவ, வனஸ்பதி மற்றும் ஏழாவது மற்றொரு வர்ஷம்.

Verse 69

वर्णाश्च गुरुऋषभद्रविणदेवकसंज्ञाः

அங்கே உள்ள வர்ணங்கள் ‘குரு’, ‘ரிஷப’, ‘திரவிண’, ‘தேவக’ என்ற பெயர்களால் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

Verse 70

आपोमयं भगवंतं स्तुवंति

அவர்கள் நீர்ச் சொரூபமான பகவானைத் துதிக்கின்றனர்.

Verse 71

आपः पुरुषवीर्याश्च पुनंतीर्भूर्भूवःस्वश्च । तैः पुनरमीवघ्नाःसंस्पृशेतात्मना भुवः

புருஷவீர்யம் நிறைந்த நீர்கள் பூः, புவः, ஸ்வः எனும் மூவுலகங்களையும் தூய்மைப்படுத்துகின்றன. அவற்றை மீண்டும் தொடுபவன் நோய்களை அழிப்பவனாகி, தன் ஆத்மசத்தால் உலகங்களைப் புனிதப்படுத்துகிறான்.

Verse 72

इति जपः । शाल्मलेर्नाम वृक्षस्य तत्रवासः सहस्रं योजनानां तच्चिह्नं शाल्मलिद्विपमुच्यते

இவ்வாறு ஜபம் (மந்திர உச்சரிப்பு) ஆகும். அங்கே ‘சால்மலி’ எனும் மரம் ஆயிரம் யோஜனை அளவு விரிந்துள்ளது; அந்த அடையாளத்தினாலே அது ‘சால்மலித்வீபம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 73

तस्याधिपतिः प्रैयव्रतो यज्ञबाहुस्तत्पुत्रसुरोचनसौमनस्यरमणकदेवबर्हिपारिभद्राप्यायनाभिज्ञाननामानि सप्तवर्षाणि

அதன் ஆளுநர் பிரையவ்ரத வம்சத்து அரசன் யஜ்ஞபாஹு. அவன் புதல்வர்களின் பெயர்களால் அங்குள்ள ஏழு வர்ஷங்கள்—சுரோசன, சௌமனஸ்ய, ரமணக, தேவ, பர்ஹி, பாரிபத்ர, ஆப்யாயன, அபிஜ்ஞான—என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

Verse 74

वर्णाश्च श्रुतधरवीर्यवसुंधरैषंधरसंज्ञा भगवंतं सोमं यजंति

ஸ்ருததர, வீர்ய, வசுந்தரா, ஏஷந்தர என அழைக்கப்படும் வர்ணங்கள் பகவான் சோமனை யஜித்து வழிபடுகின்றனர்.

Verse 75

स्वयोनिः पितृदेवेभ्यो विभजञ्छुक्लकृष्णयोः । अधः प्रजानां सर्वासां राजा नः सोमोस्तु

சுயம்புவான சோமன் பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் சுக்ல-கிருஷ்ண பக்ஷங்களைப் பிரிக்கிறான்; கீழுள்ள எல்லாப் பிரஜைகளுக்கும் எங்கள் அரசனாக சோமன் இருப்பானாக.

Verse 76

इति जपः गोमेदनामा प्लक्षोस्ति सुरम्यो यस्य च्छायया । मोदोवृद्धिं गतं लौल्याद्गोमेदं द्वीपमुच्यते

இதி ஜபः। ‘கோமேத’ எனப்படும் மிக இனிய பிளக்ஷ மரம் ஒன்று உள்ளது; அதன் நிழலால் பாசமிகு மகிழ்ச்சி பெருகுகிறது; ஆகவே அந்தத் தீவு ‘கோமேதத் தீவு’ என அழைக்கப்படுகிறது।

Verse 77

तत्र प्रैयव्रत इध्मजिह्वः पतिस्तत्पुत्रसिवसुरम्यसुभद्र शांत्यशप्तमृताभयनामांकितानि सप्त वर्षाणि

அங்கே பிரையவ்ரத வம்சத்தின் அரசன் இத்மஜிஹ்வன்; அவன் புதல்வர்கள்—சிவன், சுரம்யன், சுபத்ரன், சாந்த்யன், ஷப்தன், ம்ருதாபயன்—இவர்களின் பெயர்களால் ஏழு வர்ஷங்கள் (பிரதேசங்கள்) அழைக்கப்படுகின்றன।

Verse 78

वर्णाश्च हंसपतंगोर्ध्वांचनसत्यांगसंज्ञाश्चत्वारो भगवंतं सूर्यं यजंते

அங்கே ஹம்ஸ, பதங்க, ஊர்த்வாஞ்சன, ஸத்யாங்க என அழைக்கப்படும் நான்கு வர்ணங்கள் பகவான் சூரியதேவனை வழிபடுகின்றன।

Verse 79

प्रश्रस्य विष्णुरूपंयत्तत्रोत्थस्य ब्रह्मणोऽमृतस्य च । मृत्योश्च सूर्यमात्मानं धीमहि

விஷ்ணுரூபமாகவும், பிரம்மாவின் உத்பத்திக்கும், அமிர்தத்தின் ஒளிக்கும், மரணத்தைத் தாண்டச் செய்வதற்கும் காரணமான பரமாத்மஸ்வரூப சூரியனை நாம் தியானிக்கிறோம்।

Verse 80

इति जपः । स्वर्णपत्राणि नियुतं योजनानां सहस्रकम् । पुष्करं ज्वलदा भाति तच्चिह्नं द्वीपपुष्करम्

இதி ஜபः। பொன்னிற இதழ்களுடைய தாமரை தீப்போல் ஜ்வலித்து ஆயிரம் யோஜனங்கள் பரந்து ஒளிர்கிறது; அதுவே அதன் சின்னம், ஆகவே அது ‘புஷ்கரத் தீவு’ எனப் பெயர் பெற்றது।

Verse 81

तस्याधिपतिः प्रैयव्रतो वीतहोत्रनामा तत्पुत्रौ रमणकघातकौ

அதன் அதிபதி பிரையவ்ரத வம்சத்தவன் வீதஹோத்ரன்; அவனுடைய இரு புதல்வர்கள் ரமணகன் மற்றும் காதகன்.

Verse 82

तन्नामचिह्नतं खंडद्वयम्

அந்த இரு பகுதிகளும் தத்தம் பெயர்ச் சின்னங்களால் குறிக்கப்படுகின்றன.

Verse 83

तयोरंतरालेमानसाचलो नाम वलयाकारः पर्वतो यस्मिन्भ्रमति भगवान्भास्कर इति

அவ்விரண்டிற்கும் இடையில் ‘மானசாசல’ எனப்படும் வளையவடிவ மலை உள்ளது; அதன்மேல் பகவான் பாஸ்கரன் (சூரியன்) தன் பாதையில் சுற்றிச் செல்கிறான் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 84

तत्र वर्णाश्च न संति केवलं समानास्ते ब्रह्म ध्यायंति

அங்கே வர்ண வேறுபாடுகள் எதுவும் இல்லை; அனைவரும் சமமானவர்களாய், பிரம்மத்தையே மட்டும் தியானிக்கின்றனர்.

Verse 85

यद्यत्कर्ममयं लिंगं ब्रह्मलिंगं जनोर्चयन् । भेदेनैकांतमद्वैतं तस्मै भगवते नमः

மக்கள் எந்த எந்த கர்மமய லிங்கத்தை வழிபடுகிறார்களோ, அதுவே பிரம்மலிங்கம்; வேறுபாடு கொண்டு அணுகினாலும், தத்துவத்தில் அது பரமமான ஏகாந்த அத்வைதமே—அந்த பகவானுக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 86

इति जपः । नैषु क्रोधो न मात्सर्यं पुण्यपापार्जनेन च । अयुतं द्विगुणं चापि क्रमादायुः प्रकीर्तितम्

இவ்வாறு ஜப விதி. அவர்களிடத்தில் கோபமும் இல்லை, பொறாமையும் இல்லை; புண்ணிய‑பாபச் சேர்க்கையும் இல்லை. அவர்களின் ஆயுள் வரிசையாக பத்தாயிரம், மேலும் அதற்கும் இரட்டிப்பு எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 87

जपंतः कामिनीयुक्ता विहरंत्यमरा इव । अथ ते संप्रवक्ष्यामि ऊर्ध्वलोकस्य संस्थितिम्

ஜபத்தில் ஈடுபட்டு, தெய்வீகத் துணைவியருடன், அவர்கள் அமரர்களைப் போல விளையாடி உலாவுகின்றனர். இனி நான் உனக்கு உயருலகங்களின் அமைப்பும் நிலையும்சொல்வேன்.