Adhyaya 92: Devi’s Assurance of Protection and the Fruits of Reciting the Devi Mahatmyam

Verse 1

देव्युवाच एभिः स्तवैश्च मां नित्यं स्तोष्यते यः समाहितः । तस्याहं सकलां बाधां नाशयिष्याम्यसंशयम् ॥

தேவி கூறினாள்—யார் ஒருமுக மனத்துடன் இவ்வஸ்தோத்திரங்களால் இடையறாது என்னைத் துதிக்கிறாரோ, அந்த பக்தரின் எல்லா ஆபத்துகளையும் நான் ஐயமின்றி அழிப்பேன்।

Verse 2

मधुकैटभनाशं च महिषासुरघातनम् । कीर्तयिष्यन्ति ये तद्वद्वधं शुम्भनिशुम्भयोः ॥

மதுகைடபரின் அழிவு, மகிஷாசுரன் வதை, மேலும் சும்ப-நிசும்பரின் கொலை ஆகியவற்றை உரைப்போர் தேவியின் அருளும் காவலும் பெறுவர்।

Verse 3

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां नवम्यां चैकचेतसः । स्तोष्यन्ति चैव ये भक्त्या मम माहात्म्यमुत्तमम् ॥

அஷ்டமி, சதுர்தசி, நவமி திதிகளில் ஒருமுக மனத்துடன் பக்தியால் என் பரம மாஹாத்மியத்தைத் துதிப்போர் வாக்குறுதியான அருள்களைப் பெறுவர்।

Verse 4

न तेषां दुष्कृतं किञ्चिद् दुष्कृतोत्था न चापदः । भविष्यति न दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् ॥

அவர்களுக்கு பலன் தரும் தீவினை இல்லை; தீவினையால் எழும் பேரிடரும் இல்லை; வறுமையும் இல்லை, பிரியமானவற்றிலிருந்து பிரிவும் இல்லை।

Verse 5

शत्रुतो न भयं तस्य दस्युतो वा न राजतः । न शस्त्रानलतोयौघात् कदाचित् सम्भविष्यति ॥

அந்த பக்தருக்கு பகைவரிடமிருந்தும், கொள்ளையர்களிடமிருந்தும், அரசனிடமிருந்தும் அச்சம் எழாது; ஆயுதம், தீ, நீர்ப்பெருக்கு ஆகியவற்றாலும் எந்நாளும் அபாயம் வராது।

Verse 6

तस्मान्ममैन्माहात्म्यं पठितव्यं सहाहितैः । श्रोतव्यं च सदा भक्त्या परं स्वस्त्ययनं महत् ॥

ஆகையால் என் இந்த மாஹாத்மியத்தை கவனமுள்ளோர் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் இதை எப்போதும் பக்தியுடன் கேட்க வேண்டும்—இது பரமமும் மகத்துமான ஸ்வஸ்த்யயனச் சடங்கு, நல்வாழ்வும் மங்களமும் அளிப்பது।

Verse 7

उपसर्गानशेषांस्तु महामारीसमुद्भवान् । तथा त्रिविधमुत्पातं माहात्म्यं शमयेन्रमम् ॥

ஆனால் என் இந்த மாஹாத்மியம் பெரும் தொற்றுநோய்களால் எழும் எல்லா துன்பங்களையும் அமைதிப்படுத்தும்; அதுபோல மூவகை உற்பாதங்களையும் (அபசகுனங்களையும்) தணிக்கும்।

Verse 8

यत्रैतत् पठ्यते सम्यङ्नित्यमायतने मम । सदा न तद्विमोक्ष्यामि सान्निध्यं तत्र मे स्थितम् ॥

என் ஆலயத்தில் இதை முறையாக தினமும் பாராயணம் செய்யும் இடத்தை நான் ஒருபோதும் கைவிடேன்; அங்கே என் சன்னிதி எப்போதும் நிலைத்திருக்கும்।

Verse 9

बलिप्रदाने पूजायामग्निकार्ये महोत्सवे । सर्वं ममैत्तच्चरितमुच्चार्यं श्राव्यमेव च ॥

பலியிடும் போது, பூஜையில், ஹோமத்தில், மற்றும் மகா உற்சவங்களில்—என் செயல்களின் இந்த முழுக் கதையையும் உரத்த குரலில் பாராயணம் செய்து, கவனமாகக் கேட்கவும் கேட்பிக்கவும் வேண்டும்।

Verse 10

जानताजानता वापि बलिपूजां तथा कृताम् । प्रतीच्छिष्याम्यहं प्रीत्या वह्निहोमं तथा कृतम् ॥

அறிந்தோ அறியாமலோ, அந்த முறையில் செய்யப்படும் பலி, பூஜை முதலிய வழிபாட்டை நான் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; அதேபோல் அந்த விதத்தில் செய்யப்பட்ட ஹோமத்தையும் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்।

Verse 11

शरत्काले महापूजा क्रियते या च वार्षिकी । तस्यां ममैतन्माहात्म्यं श्रुत्वा भक्तिसमन्वितः ॥

சரத்காலத்தில் மகத்தான ஆண்டு வழிபாடு நடைபெறுகிறது. அந்த வேளையில் பக்தியுடன் என் இந்த மாஹாத்ம்யத்தை கேட்டால், இதில் கூறப்பட்ட பலனை அடைவான்.

Verse 12

सर्वबाधाविनिर्मुक्तो धनधान्यसमन्वितः । मनुष्यो मत्प्रसादेन भविष्यति न संशयः ॥

எல்லா துன்பங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தவனாக மனிதன் என் அருளால் அவ்வாறே ஆகிறான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 13

श्रुत्वा ममैतन्माहात्म्यं तथोत्पत्तीः पृथक् शुभाः । पराक्रमं च युद्धेषु जायते निर्भयः पुमान् ॥

என் இந்த மாஹாத்ம்யத்தை கேட்டும், தேவியின் வெளிப்பாடுகளின் மங்களமான வரலாறுகளைத் தனித்தனியாகக் கேட்டும், மனிதன் போரில் வீரத்தைப் பெற்று அச்சமற்றவனாகிறான்.

Verse 14

रिपवः संक्षयं यान्ति कल्याणं चोपपद्यते । नन्दते च कुलं पुंसां माहात्म्यं मम शृण्वताम् ॥

பகைவர்கள் அழிகின்றனர்; நன்மை உண்டாகிறது; மேலும் என் மாஹாத்ம்யத்தை கேட்போரின் குலம் மகிழ்ந்து செழிக்கிறது.

Verse 15

शान्तिकर्मणि सर्वत्र तथा दुःस्वप्नदर्शने । ग्रहपीडासु चोग्रासु माहात्म्यं शृणुयान्मम ॥

எல்லா சாந்தி சடங்குகளிலும், தீய கனவுகள் தோன்றினாலும், மேலும் கிரகங்களால் உண்டாகும் கடும் துன்பங்களிலும், என் மாஹாத்ம்யத்தை கேட்க வேண்டும்.

Verse 16

उपसर्गाः शमं यान्ति ग्रहपीडाश्च दारुणाः । दुःस्वप्नं च नृभिर्दृष्टं सुस्वप्नमुपजायते ॥

அபாயங்கள் அடங்குகின்றன; கிரகங்களால் உண்டாகும் கொடிய துன்பங்களும் சாந்தமடைகின்றன. மக்களால் காணப்பட்ட தீய கனவும் நல்வரக் கனவாக மாறுகிறது.

Verse 17

बालग्रहाभिभूतानां बालानां शान्तिकारकम् । संघातभेदे च नृणां मैत्रीकरणमुत्तमम् ॥

இது பால-கிரகங்களால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு நிவாரணம் அளிப்பது; மேலும் மக்கள் குழுக்கள் சண்டையால் பிளந்துபோகும் போது நட்பை ஏற்படுத்தும் சிறந்த வழி இதுவே.

Verse 18

दुर्वृत्तानामशेषाणां बलहानिकरं परम् । रक्षोभूतपिशाचानां पठनादेव नाशनम् ॥

இது எல்லா தீயோரின் வலிமையையும் மிகுந்த அளவில் குறைக்க வல்லது; ராட்சசர், பூதர், பிசாசர் ஆகியோருக்கு வெறும் பாராயணத்தாலேயே அழிவை உண்டாக்குகிறது.

Verse 19

सर्वं ममैतन्माहात्म्यं मम सन्निधिकारकम् ॥

இவ்வெல்லாம் என் மாஹாத்மியம் என் உயிர்ப்புள்ள சன்னிதியை வெளிப்படுத்துகிறது.

Verse 20

पशुपुष्पार्घ्यधूपैश्च गन्धदीपैस्तथोत्तमैः । विप्राणां भोजनैर्हेमैः प्रॊक्षणीयैरहर्निशम् ॥

பசுபலி, மலர்கள், அர்க்யம், தூபம் ஆகியவற்றுடன்; சிறந்த நறுமணப் பொருட்கள் மற்றும் விளக்குகளுடன்; பிராமணருக்கு அன்னதானம், பொன், மேலும் ப்ரோட்சணம் (புனித நீர் தெளித்தல்) ஆகியவற்றுடன்—இரவும் பகலும் விதிப்படி வழிபட்டு பிரசன்னப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 21

अन्यैश्च विविधैर्भोगैः प्रदानैर्वत्सरेण या । प्रीतिर्मे क्रियते सास्मिन् सकृत्सुचरिते श्रुते ॥

ஒரு ஆண்டு முழுவதும் பலவகை இன்பங்களாலும் அர்ப்பணித்த தானங்களாலும் எனக்கு உண்டாகும் திருப்தி, இந்தச் சிறந்த வரலாற்றை ஒருமுறை கேட்டாலே அதே திருப்தியாகவே உண்டாகிறது।

Verse 22

श्रुतं हरति पापानि तथाऽरोग्यं प्रयच्छति । रक्षां करोति भूतेभ्यो जन्मनां कीर्तनं मम ॥

இதைச் செவியுற்றால் பாவங்கள் நீங்கும்; ஆரோக்கியமும் அருளப்படும். என் பிறப்புகள்/அவதாரங்களின் பாராயணம் பிசாசு முதலான தீய ஆவிகளிலிருந்து பாதுகாப்பை அளிக்கும்।

Verse 23

युद्धेषु चरितं यन्मे दुष्टदैत्यनिबर्हणम् । तस्मिन् श्रुते वैरिकृतं भयं पुंसां न जायते ॥

தீய அசுரர்களை அழிக்கும் என் போர்செயல்கள்/யுத்தச் சரிதங்கள் கேட்கப்படும்போது, மக்களிடத்தில் பகைவரால் உண்டாகும் அச்சம் எழுவதில்லை।

Verse 24

युष्माभिः स्तुतयो याश्च याश्च ब्रह्मर्षिभिः कृताः । ब्रह्मणा च कृतास्तास्तु प्रयच्छन्ति शुभां गतिम् ॥

நீங்கள் தேவர்கள் இயற்றிய ஸ்தோத்திரங்களும், பிரம்மரிஷிகள் இயற்றிய ஸ்தோத்திரங்களும், பிரம்மா இயற்றிய ஸ்தோத்திரங்களும்—இவையே நிச்சயமாக மங்களகரமான கதியை (நற்கதி/நல்ல முடிவு) அளிக்கின்றன।

Verse 25

अरण्ये प्रान्तरे वापि दावाग्निपरिवारितः । दस्युभिर्वा वृतः शून्ये गृहीतो वापि शत्रुभिः ॥

காட்டிலோ அல்லது பாழ்நிலத்திலோ, காட்டுத்தீயால் சூழப்பட்டிருந்தாலும்; தனிமையான இடத்தில் கொள்ளையர்களால் முற்றுகையிடப்பட்டிருந்தாலும்; அல்லது பகைவரால் பிடிக்கப்பட்டிருந்தாலும்—

Verse 26

सिंहव्याघ्रानुयातो वा वने वा वनहस्तिभिः । राज्ञा क्रुद्धेन चाज्ञप्तो वध्यो बन्धगतोऽपि वा ॥

சிங்கங்களும் புலிகளும் துரத்தினாலும், காட்டில் மதம் கொண்ட யானைகள் துன்புறுத்தினாலும்; அல்லது கோபமுற்ற அரசன் கொலைக்குக் கட்டளையிட்டாலும்; அல்லது கட்டிப் பிணைத்து சிறையில் அடைத்தாலும்—

Verse 27

आघूर्णितो वा वातेन स्थितः पोते महार्णवे । पतत्सु चापि शस्त्रेषु संग्रामे भृशदारुणे ॥

அல்லது பேர்கடலில் படகில் இருக்கையில் கொடிய காற்றால் அலைக்கழிக்கப்படினும்; மிகப் பயங்கரமான போரில் விழும் ஆயுதங்களால் தாக்கப்படினும்—

Verse 28

सर्वाबाधासु घोरासु वेदनाभ्यर्दितोऽपि वा । स्मरन्ममैत्तच्छरितं नरो मुच्येत सङ्कटात् ॥

இவ்வெல்லா அச்சமூட்டும் ஆபத்துகளிலும், வேதனையால் வதைக்கப்பட்டாலும், என் இந்த ஆக்யானத்தை நினைவுகூரும் மனிதன் துயரத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 29

मम प्रभावात्सिंहाद्या दस्यवो वैरिणस्तथा । दूरादेव पलायन्ते स्मरतश्चरितं मम ॥

என் சக்தியால் சிங்கம் முதலியவை, கொள்ளையர்கள், பகைவர்களும்—என் திருச்சரிதத்தை நினைத்தவுடனே—தூரத்திலிருந்தே ஓடிப்போகின்றனர்.

Verse 30

ऋषिरुवाच इत्युक्त्वा सा भगवती चण्डिका चण्डविक्रमā । पश्यतामेव देवानां तत्रैवान्तरधीयत ॥

ரிஷி கூறினார்: இவ்வாறு உரைத்த பின், கடும் வீரத்தையுடைய அந்த பகவதி சண்டிகை, தேவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையிலேயே அங்கேயே மறைந்தாள்.

Verse 31

तेऽपि देव्याः निरातङ्काः स्वाधिकारान् यथा पुरा । यज्ञभागभुजः सर्वे चक्रुर्विनिहतारयः ॥

அப்போது தேவியின் அருளால் அச்சமின்றி விடுபட்ட அந்த தேவர்களும் முன்புபோலத் தத்தம் அதிகாரப் பணிகளில் மீண்டும் நிலைபெற்றனர். பகைவர்கள் அழிந்தபின் அவர்கள் அனைவரும் யாகங்களில் தத்தம் பங்குகளை மீண்டும் பெற்றனர்.

Verse 32

दैत्याश्च देव्याः निहते शुम्भे देवरिपौ युधि । जगद्विध्वंसके तस्मिन् महोग्रेऽतुलविक्रमॆ । निशुम्भे च महावीर्ये शेषाः पातालमाययुः ॥

தேவர்களின் பகைவனாகிய, உலகநாசகராகிய, மிகக் கொடூரமும் ஒப்பற்ற வீரமும் உடைய சும்பனை தேவியார் போரில் வதைத்தபோது, மேலும் பெருவீரன் நிசும்பனும் அழிந்தபோது, மீதமிருந்த தைத்தியர்கள் பாதாளத்திற்குத் தாழ்ந்து சென்றனர்.

Verse 33

एवं भगवती देवी सा नित्यापि पुनः पुनः । सम्भूय कुरुते भूूप जगतः परिपालनम् ॥

அரசே, இவ்வாறு அந்த பகவதி தேவி—நித்தியையாயினும்—மீண்டும் மீண்டும் உருவம் கொண்டு உலகத்தைப் பாதுகாக்கின்றாள்.

Verse 34

तयैतन्मोह्यते विश्वं सैव विश्वं प्रसूयते । सा याचिता च विज्ञानं तुष्टा ऋद्धिं प्रयच्छति ॥

அவளாலேயே இந்த முழு பிரபஞ்சம் மயங்குகிறது; அவளே பிரபஞ்சத்தைப் பிறப்பிக்கிறாள். வேண்டினால் ஞானம் அளிக்கிறாள்; மகிழ்ந்தால் திருமகள் அருளாகிய செல்வத்தை வழங்குகிறாள்.

Verse 35

व्याप्तं तयैतत्सकलं ब्रह्माण्डं मनुजेश्वर । महाकाल्या महाकाले महाकारिस्वरूपया ॥

மனிதர்களின் தலைவனே, மகாகாலம் எனும் பேர்காலத்தில் மகாகாளி மகாகர்த்திரூபமாக இந்த முழு பிரம்மாண்ட அண்டத்தைச் சராசரங்களுடன் ஊடுருவி நிறைத்துப் பரிபூரணமாக்குகிறாள்.

Verse 36

सैव काले महामारी सैव सृष्टिर्भवत्यजा । स्थितिं करोति भूतानां सैव काले सनातनी ॥

அவளே ஒரு காலத்தில் மகா தொற்றுநோயாக ஆகிறாள்; அவளே அஜன்மையாகப் படைப்புருவமாகவும் விளங்குகிறாள். அவளே உயிர்களின் நிலைமையைத் தாங்குகிறாள்; மற்றொரு காலத்தில் அந்த நித்திய தேவியே அதற்கேற்பச் செயற்படுகிறாள்.

Verse 37

भवकाले नृणां सैव लक्ष्मीर्वृद्धिप्रदा गृहे । सैवाभावे तथालक्ष्मीर्विनाशायोपजायते ॥

மக்களுக்கு நல்வாழ்வு காலத்தில் அவளே இல்லத்தில் லக்ஷ்மியாகி வளர்ச்சியை அளிக்கிறாள்; வீழ்ச்சி காலத்தில் அவளே அழிவிற்காக எழும் அலக்ஷ்மியாக ஆகிறாள்.

Verse 38

स्तुता सम्पूजिता पुष्पैर्धूपगन्धादिभिस्तथा । ददाति वित्तं पुत्रांश्च मतिं धर्मे गतिं शुभाम् ॥

மலர்கள், தூபம், நறுமணம் முதலியவற்றால் போற்றப்பட்டு முறையாக வழிபடப்பட்டால், அவள் செல்வமும் பிள்ளைகளும், தர்மத்தோடு ஒத்த அறிவும், நல்வழி/நல்ல கதியும் அருளுகிறாள்.