Adhyaya 175

Verse 1

अफ-४#-कात त्रिसप्तत्यांधिकशततमोब<् ध्याय: कर्णद्वारा धृष्टद्युम्न एवं पांचालोंकी पराजय

சஞ்சயன் கூறினான்—பின்னர் பகைவரின் வீரர்களை அழிப்பவன் கர்ணன், போர்க்களத்தில் ப்ருஷதன் புதல்வன் த்ருஷ்டத்யும்னனை கண்டவுடன், அவன் மார்பில் மర్మங்களைத் துளைக்கும் பத்து அம்புகளைப் பாய்ச்சினான்.

Verse 2

प्रतिविव्याध त॑ तूर्ण धृष्टद्युम्नोडपि मारिष | दशभि: सायकै्शष्टस्तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत्‌

மதிப்பிற்குரிய அரசே! அப்போது த்ருஷ்டத்யும்னனும் விரைந்து பத்து அம்புகளால் கர்ணனைத் தாக்கி காயப்படுத்தி, “நில், நில்!” என்று முழங்கினான்.

Verse 3

तावन्योन्यं शरै: संख्ये संछाद्य सुमहारथै: । पुनः पूर्णायतोत्सूष्टविंव्यघाते परस्परम्‌

அந்த இரு மகாரதிகளும் போரில் ஒருவரை ஒருவர் அம்புகளால் மூடிவிட்டு, மீண்டும் வில்லை முழுதும் இழுத்து விடப்பட்ட அம்புகளால் பரஸ்பரம் தாக்கியும் எதிர்தாக்கியும் செய்தனர்.

Verse 4

ततः: पाज्चालमुख्यस्य धृष्टद्युम्नस्य संयुगे । सारथिं चतुरश्चाश्चान्‌ कर्णो विव्याध सायकै:

பின்னர் போரில் கர்ணன், பாஞ்சாலர்களின் முதன்மை வீரன் த்ருஷ்டத்யும்னனின் சாரதியையும் நான்கு குதிரைகளையும் தன் அம்புகளால் குத்திக் காயப்படுத்தினான்.

Verse 5

कार्मुकप्रवरं चापि प्रचिच्छेद शितै: शरै: । सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत्‌

அதுமட்டுமல்ல; கர்ணன் கூரிய அம்புகளால் த்ருஷ்டத்யும்னனின் சிறந்த வில்லையும் வெட்டித் துண்டாக்கி, ஒரு அகன்ற முனையுடைய அம்பால் அவன் சாரதியைத் தேரின் இருக்கையிலிருந்து கீழே வீழ்த்தினான்.

Verse 6

धृष्टद्युम्नस्तु विरथो हताश्वो हतसारथि: । गृहीत्वा परिघं घोरं कर्णस्याश्वानपीपिषत्‌,घोड़े और सारथिके मारे जानेपर रथहीन हुए धृष्टद्युम्नने एक भयंकर परिघ उठाकर उसके द्वारा कर्णके घोड़ोंको पीस डाला

குதிரைகளும் சாரதியும் கொல்லப்பட்டதால் ரதமின்றி நின்ற த்ருஷ்டத்யும்னன், பயங்கரமான பரிகத்தை எடுத்துக் கொண்டு அதனால் கர்ணனின் குதிரைகளை நசுக்கினான்।

Verse 7

विद्धश्न बहुभिस्तेन शरैराशीविषोपमै: । ततो युधिष्ठिरानीकं पद्धयामेवान्वपद्यत

அப்போது கர்ணன், விஷப்பாம்பைப் போன்ற பயங்கரமான பல அம்புகளால் அவனைத் துளைத்து காயப்படுத்தினான். பின்னர் அவன் கால்நடையாக யுதிஷ்டிரனின் படைவ்யூஹத்திற்குள் சென்றான்।

Verse 8

आरुरोह रथं चापि सहदेवस्य मारिष । प्रयातुकाम: कर्णाय वारितो धर्मसूनुना

அரியவரே! அங்கே த்ருஷ்டத்யும்னன் சகதேவனின் ரதத்தில் ஏறி மீண்டும் கர்ணனை எதிர்கொள்ளப் புறப்படத் துணிந்தான்; ஆனால் தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் அவனைத் தடுத்தான்।

Verse 9

कर्णस्तु सुमहातेजा: सिंहनादविमिश्रितम्‌ । धनु:शब्दं महच्चक्रे दथ्मौ तारेण चाम्बुजम्‌,उधर महातेजस्वी कर्णने सिंहनादके साथ-साथ अपने धनुषकी महती टंकारध्वनि फैलायी और उच्चस्वरसे शंख बजाया

அங்கே மாபெரும் தேஜஸுடைய கர்ணன், சிங்கநாதம் கலந்த பெரும் வில்லொலி எழுப்பி, கூர்மையான உயர்ச் சுரத்தில் ‘ஆம்புஜ’ எனும் சங்கினை ஊதினான்।

Verse 10

दृष्टवा विनिर्जित युद्धे पार्षत॑ ते महारथा: । अमर्षवशमापतन्ना: पठचाला: सहसोमका:

போரில் ப்ருஷதன் மகன் த்ருஷ்டத்யும்னன் தோற்கடிக்கப்பட்டதைப் பார்த்த பாஞ்சாலரும் சோமகரும் ஆகிய மஹாரதர்கள் கோபத்தால் கொதித்தனர். எல்லா ஆயுதங்களையும் ஏந்தி, போரிலிருந்து விலகும் எல்லை மரணமே எனத் தீர்மானித்து, சூதபுத்திரன் கர்ணனை வதைக்க அவன் மீது பாய்ந்தனர்।

Verse 11

सूतपुत्रवधार्थाय शस्त्राण्यादाय सर्वश: । प्रययु: कर्णमुद्दिश्य मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्‌

போரில் த்ருஷ்டத்யும்னன் தோற்கடிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து சீற்றம் கொண்ட பாஞ்சாலர், சோமகர் மகாரதர்கள் எல்லாவகை ஆயுதங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, சூதபுத்திரன் கர்ணனை நோக்கி அவனை வதைக்கவே முன்னேறினர். போரிலிருந்து விலகும் எல்லை மரணமே என்று உறுதி செய்து, மரணமே பின்வாங்கல் எனக் கருதி அவர்கள் பாய்ந்தனர்.

Verse 12

कर्णस्यापि रथे वाहानन्यान्‌ सूतो5भ्ययोजयत्‌ | शड्खवर्णान्‌ महावेगान्‌ सैन्धवान्‌ साधुवाहिन:

கர்ணனின் ரதத்திலும் அவன் சாரதி புதிய குதிரைகளை இணைத்தான். அவை சிந்து நாட்டுக் குதிரைகள்—சங்குபோல் வெண்மை, மிகுந்த வேகம் உடையவை, சவாரிக்குத் தகுந்த நம்பகமானவை.

Verse 13

लब्धलक्ष्यस्तु राधेय: पञ्चालानां महारथान्‌ | अभ्यपीडयदायस्त: शरैमेंघ इवाचलम्‌

இலக்கைத் தவறாத ராதேயன் கர்ணன் பாஞ்சால மகாரதர்களை கடுமையாக அழுத்தத் தொடங்கினான். மலைமேல் மேகம் நீர்த் தாரைகளைப் பொழிவதுபோல், அவன் இடைவிடாது அம்புமழை பொழிந்து அவர்களைத் துன்புறுத்தினான்.

Verse 14

सा पीड्यमाना कर्णेन पञ्चालानां महाचमू: । सम्प्राद्रवत्‌ सुसंत्रस्ता सिंहेनेवार्दिता मृगी

கர்ணனால் துன்புறுத்தப்பட்ட பாஞ்சாலரின் அந்தப் பெரும் படை மிகுந்த அச்சத்தில் சிதறி, சிங்கம் விரட்டும் மான்போல் வேகமாக ஓடிப் பின்வாங்கியது.

Verse 15

पतितास्तुरगेभ्यश्व गजेभ्यश्व महीतले | रथेभ्यश्व नरास्तूर्णमदृश्यन्त ततस्तत:,कितने ही मनुष्य वहाँ इधर-उधर घोड़ों, हाथियों और रथोंसे तुरंत ही गिरकर धराशायी हुए दिखायी देने लगे

அப்போது எங்கெங்கும் மனிதர்கள் குதிரைகளிலிருந்து, யானைகளிலிருந்து, ரதங்களிலிருந்து திடீரென கீழே விழுந்து தரையில் கிடப்பது காணப்பட்டது.

Verse 16

धावमानस्य योधस्य क्षुरप्रै: स महामृथे । बाहू चिच्छेद वै कर्ण: शिरश्चनैव सकुण्डलम्‌,कर्ण उस महासमरमें अपने क्षुरप्रोंद्वारा भागते हुए योद्धाकी दोनों भुजाओं तथा कुण्डलमण्डित मस्तकको भी काट डाला था

சஞ்சயன் கூறினான்—அந்தக் கொடிய மகாபோரில் கர்ணன் க்ஷுரதார அம்புகளால் ஓடிக்கொண்டிருந்த வீரனின் இரு கரங்களையும் துண்டித்தான்; பின்னர் குண்டலங்களுடன் இருந்த அவன் தலையையும் வெட்டினான்।

Verse 17

ऊरू चिच्छेद चान्यस्य गजस्थस्य विशाम्पते । वाजिपृष्ठगतस्यापि भूमिष्ठस्थ च मारिष

சஞ்சயன் கூறினான்—மக்களுடைய தலைவனே! கர்ணன் மற்றொரு வீரனின் தொடைகளையும் வெட்டினான்—அவன் யானையின் மேல் அமர்ந்திருந்தாலும், குதிரையின் முதுகில் ஏறியிருந்தாலும், தரையில் காலாடியாக நின்றிருந்தாலும்.

Verse 18

नाज्ञासिषुर्धावमाना बहवश्न महारथा: । संछिन्नान्यात्मगात्राणि वाहनानि च संयुगे,भागते हुए बहुत-से महारथी उस युद्धस्थलमें अपने कटे हुए अंगों और वाहनोंको नहीं जान पाते थे

சஞ்சயன் கூறினான்—போர்க்களத்தில் வேகமாகப் பாய்ந்த பல மகாரதர்கள், தங்களின் துண்டிக்கப்பட்ட உறுப்புகளையும் சிதைந்த வாகனங்களையும் கூட அறிய முடியாமல் இருந்தனர்.

Verse 19

ते वध्यमाना: समरे पञ्चाला: सृञ्जयै: सह । तृणप्रस्पन्दनाच्चापि सूतपुत्र सम मेनिरे,समरांगणमें मारे जाते हुए पांचाल और सूंजय एक तिनकेके हिल जानेसे भी सूतपुत्र कर्णको ही आया हुआ मानने लगते थे

சஞ்சயன் கூறினான்—போரில் வெட்டுண்டு வீழ்ந்துகொண்டிருந்த பாஞ்சாலர்கள், ஸ்ரிஞ்ஜயர்களுடன் சேர்ந்து, புல்லின் இலை சிறிது நடுங்கினால்கூட ‘சூதபுத்திரன் கர்ணன் வந்தான்’ என்று எண்ணினர்.

Verse 20

अपि स्वं समरे योधं धावमानं विचेतसम्‌ । कर्णमेवाभ्यमन्यन्त ततो भीता द्रवन्ति ते,उस रणभूमिमें अचेत होकर भागते हुए अपने योद्धाको भी वे कर्ण ही समझ लेते और उसीसे डरकर भागने लगते थे

சஞ்சயன் கூறினான்—போர்க்களத்தில் தங்களுடைய வீரன் ஒருவன் திகைத்து ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும், அவனை கர்ணன் என்று தவறாக எண்ணினர்; அந்த அச்சத்தால் அவர்கள் ஓடிப் பறந்தனர்.

Verse 21

तान्यनीकानि भग्नानि द्रवमाणानि भारत | अभ्यद्रवद्‌ द्रुतं कर्ण: पृष्ठठो विकिरन्‌ शरान्‌,भारत! भयभीत होकर भागते हुए उन सैनिकोंके पीछे बाणोंकी वर्षा करता हुआ कर्ण बड़े वेगसे धावा करता था

ஓ பாரதா! அந்தப் படைவியூகங்கள் சிதறி வீரர்கள் அச்சத்தால் ஓடத் தொடங்கியபோது, கர்ணன் பின்னால் இருந்து அம்புமழை பொழிந்தவாறே விரைந்து அவர்களைத் துரத்தினான்।

Verse 22

अवेक्षमाणास्त्वन्योन्यं सुसम्मूढा विचेतस: । नाशवनुवन्नवस्थातुं काल्यमाना महात्मना

பாஞ்சால வீரர்கள் மயக்கமுற்று தெளிவிழந்து ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தனர்; அந்த மகாத்மா (கர்ணன்) துரத்தி அழுத்தியதால், அவர்கள் எங்கும் நிலைத்து நிற்க இயலவில்லை।

Verse 23

कर्णेनाभ्याहता राजन्‌ पञ्चाला: परमेषुभि: । द्रोणेन च दिश: सर्वा वीक्षमाणा: प्रदुद्र॒ुवु:

அரசே! கர்ணனின் சிறந்த அம்புகளாலும் துரோணாசாரியரின் சரங்களாலும் காயமுற்ற பாஞ்சால வீரர்கள் எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கிக்கொண்டே சிதறி ஓடினர்।

Verse 24

ततो युधिष्छिरो राजा स्वसैन्यं प्रेक्ष्य विद्रुतम्‌ । अपयाने मन: कृत्वा फाल्गुनं वाक्यमब्रवीत्‌

அப்போது அரசன் யுதிஷ்டிரன் தன் படை ஓடுவதைக் கண்டு, தானும் போர்க்களத்திலிருந்து விலக எண்ணி, பால்குணன் (அர்ஜுனன்)ிடம் இவ்வாறு கூறினான்।

Verse 25

पश्य कर्ण महेष्वासं धनुष्पाणिमवस्थितम्‌ । निशीथे दारुणे काले तपन्तमिव भास्करम्‌,'पार्थ! महाधनुर्धर कर्णको देखो; वह हाथमें धनुष लिये खड़ा है और इस भयंकर आधी रातके समय सूर्यके समान तप रहा है

பார்த்தா! பெரும் வில்லாளியான கர்ணன் வில் கையில் உறுதியாக நிற்பதைப் பார்; இந்தக் கொடிய நள்ளிரவில் அவன் சூரியனைப் போலக் காய்ச்சித் திகழ்கிறான்।

Verse 26

कर्णसायकनुन्नानां क्रोशतामेष नि:स्वन: । अनिशं श्रूयते पार्थ त्वद्वन्धूनामनाथवत्‌

சஞ்சயன் கூறினான்—ஓ பார்த்தா! கர்ணனின் அம்புகளால் குத்துண்ட உன் உறவினரும் துணைவர்களும் ஆதரவற்றவர்களைப் போல அலறுகின்ற இந்தக் கருணை ஒலி இடைவிடாது கேட்கிறது।

Verse 27

यथा विसृजतश्चास्य संदधानस्य चाशुगान्‌ । पश्यामि नान्तरं पार्थ क्षपयिष्यति नो ध्रुवम्‌

ஓ பார்த்தா! கர்ணன் எப்போது அம்பை வில்லில் பொருத்துகிறான், எப்போது விடுகிறான்—இதில் எனக்கு சிறிதும் இடைவெளி தெரியவில்லை; ஆகவே அவன் நிச்சயமாக நம் முழுப் படையையும் அழித்துவிடுவான் எனத் தோன்றுகிறது।

Verse 28

यदत्रानन्तरं कार्य प्राप्तकालं च पश्यसि । कर्णस्य वधसंयुक्तं तत्‌ कुरुष्व धनंजय,“धनंजय! अब यहाँ कर्णके वधके सम्बन्धमें तुम्हें जो समयोचित कर्तव्य दिखायी देता हो, उसे करो”

ஓ தனஞ்சயா! இங்கே இப்பொழுது உனக்குத் தக்க நேரத்தில் செய்ய வேண்டிய உடனடி கடமை எதுவெனத் தோன்றுகிறதோ—குறிப்பாக கர்ணனை வதைக்கும் செயலோடு தொடர்புடையது—அதை இப்போதே செய்।

Verse 29

एवमुक्तो महाराज पार्थ: कृष्णमथाब्रवीत्‌ । भीत: कुन्तीसुतो राजा राधेयस्याद्य विक्रमात्‌

சஞ்சயன் கூறினான்—மகாராஜா! இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் பார்த்தன் அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனை நோக்கி கூறினான்—“பிரபுவே! இன்று குந்தியின் மகன் அரசன் யுதிஷ்டிரன், ராதேயன் கர்ணனின் வீரத்தால் அச்சமடைந்துள்ளார்.”

Verse 30

एवंगते प्राप्तकालं कर्णानीके पुन: पुन: । भवान्‌ व्यवस्यतु क्षिप्रं द्रवते हि वरूथिनी

இந்நிலையில் கர்ணனின் படைப்பிரிவின் முன் இப்போது செய்ய வேண்டிய தக்க நேரச் செயலை நீங்கள் விரைவாகத் தீர்மானியுங்கள்; ஏனெனில் நம் படை அணிவகுப்பு மீண்டும் மீண்டும் சிதறி ஓடுகிறது।

Verse 31

द्रोणसायकनुन्नानां भग्नानां मधुसूदन । कर्णेन त्रास्यमानानामवस्थानं न विद्यते,“मधुसूदन! द्रोणाचार्यके बाणोंसे घायल और कर्णसे भयभीत होकर भागते हुए हमारे सैनिक कहीं भी ठहर नहीं पाते हैं

மதுசூதனனே! துரோணரின் அம்புகளால் குத்தப்பட்டு, மனம் சிதைந்து, கர்ணனால் அச்சுறுத்தப்பட்ட எங்கள் படைகள் எங்கும் நிலைநிறுத்த இடமின்றி அலைகின்றன; எந்த நிலையையும் தக்கவைக்க இயலவில்லை.

Verse 32

पश्यामि च तथा कर्ण विचरन्तमभीतवत्‌ । द्रवमाणान्‌ रथोदारान्‌ किरन्तं निशितै: शरै:,“मैं देखता हूँ, कर्ण निर्भय-सा विचर रहा है और भागते हुए श्रेष्ठ रथियोंपर भी पीछेसे तीखे बाणोंकी वर्षा कर रहा है

நான் காண்கிறேன்—கர்ணன் அச்சமற்றவன் போலப் போர்க்களத்தில் உலாவி, ஓடிப்போகும் உயர்ந்த ரதவீரர்கள்மீதும் பின்னால் இருந்து கூரிய அம்புகளை மழையெனப் பொழிகிறான்.

Verse 33

नैनं शक्ष्यामि संसोढुं चरन्तं रणमूर्थनि । प्रत्यक्ष वृष्णिशार्दूल पादस्पर्शमिवोरग:

விருஷ்ணிசார்தூலனே! மனிதன் கால்தொட்டலைப் பாம்பு தாங்க இயலாததுபோல், என் கண்முன்னே போர்க்களத்தின் முன்னணியில் கர்ணன் இவ்வாறு உலாவுவதை நான் தாங்கமாட்டேன்.

Verse 34

स भवांस्तत्र यात्वाशु यत्र कर्णो महारथ: । अहमेनं हनिष्यामि मां वैष मधुसूदन,“मधुसूदन! अतः आप शीघ्र वहीं चलिये, जहाँ महारथी कर्ण है। आज मैं इसे मार डालूँगा या यह मुझे (मार डालेगा)'

மதுசூதனனே! ஆகவே, மகாரதன் கர்ணன் நிற்கும் இடத்திற்குத் தாங்கள் விரைந்து செல்லுங்கள். இன்று நான் அவனை நிச்சயமாகக் கொல்வேன்—அல்லது அவன் என்னைக் கொல்வான்.

Verse 35

श्रीवायुदेव उवाच पश्यामि कर्ण कौन्तेय देवराजमिवाहवे । विचरन्तं नरव्याप्रमतिमानुषविक्रमम्‌

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினார்—கௌந்தேயா! இன்று போர்க்களத்தில், மனிதப் புலியான கர்ணன் தேவராஜன் இந்திரனைப் போல, அதிமானுட வீரத்தை வெளிப்படுத்தி உலாவுவதை நான் காண்கிறேன்.

Verse 36

नैतस्यान्यो<स्ति संग्रामे प्रत्युद्याता धनंजय । ऋते त्वां पुरुषव्याप्र राक्षसाद्‌ वा घटोत्कचात्‌

ஓ தனஞ்சயா! இந்தப் போரில் அவனை எதிர்த்து எழும் வீரன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை—ஓ மனிதப் புலியே! அல்லது ராக்ஷசன் கடோத்கசனைத் தவிர.

Verse 37

न तु तावदहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ । समागमं महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे,निष्पाप महाबाहु अर्जुन! इस समय रणक्षेत्रमें सूतपुत्रके साथ तुम्हारा युद्ध करना मैं उचित नहीं मानता

ஓ குற்றமற்றவனே! இன்னும் உனக்கான காலம் வந்ததாக நான் கருதவில்லை. ஓ பெருங்கை வீரனே! இந்நேரத்தில் போரில் சூதபுத்திரனுடன் நீ மோதுவது உரியது அல்ல என நினைக்கிறேன்.

Verse 38

दीप्यमाना महोल्केव तिष्ठत्यस्य हि वासवी । त्वदर्थ हि महाबाहों सूतपुत्रेण संयुगे

ஓ பெருங்கை வீரனே! அவனிடத்தில் வாசவி (இந்திரசக்தி) பெரும் விண்கல்லைப் போல எரிந்து ஒளிர்ந்து நிற்கிறது; அது உன் பொருட்டே அவன் வைத்திருக்கிறான்—போரில் சூதபுத்திரனுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்துவதற்காக.

Verse 39

घटोत्कचस्तु राधेयं प्रत्युद्यातु महाबल:

ஆகையால் இந்நேரத்தில் மகாபலவான் கடோத்கசனே ராதேயன் (ராதையின் புதல்வன் கர்ணன்) எதிரே சென்று மோதட்டும்.

Verse 40

स हि भीमेन बलिना जात: सुरपराक्रम: । तस्मिन्नस्त्राणि दिव्यानि राक्षसान्यासुराणि च

ஏனெனில் அவன் வலிமைமிக்க பீமனிடமிருந்து பிறந்தவன்; தேவர்களைப் போன்ற வீரத்தைக் கொண்டவன். அவனிடத்தில் ராக்ஷசர்-அசுரர் சார்ந்த பலவகை தெய்வ ஆயுதங்களும் உள்ளன. ஆகையால் இந்நேரத்தில் ராதையின் புதல்வன் கர்ணனை எதிர்க்க மகாபலவான் கடோத்கசனையே அனுப்ப வேண்டும்.

Verse 41

सतत चानुरक्तो वो हितैषी च घटोत्कच: । विजेष्यति रणे कर्णमिति मे नात्र संशय:,घटोत्कच तुमलोगोंका हितैषी है और सदा तुम्हारे प्रति अनुराग रखता है। वह रणभूमिमें कर्णको जीत लेगा, इसमें मुझे संशय नहीं है

கடோத்கசன் எப்போதும் உங்களிடம் பேரன்புடையவனும், உங்கள் நலனைக் கருதுபவனும் ஆவான். போர்க்களத்தில் அவன் கர்ணனை வெல்வான்—இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.

Verse 42

एवमुक्तो महाबाहु: पार्थ: पुष्करलोचन: । आजुहावाथ तद्‌ रक्षस्तच्चासीत्‌ प्रादुरग्रत:

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், மகாபாகுவும் தாமரைநயனனுமான பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) அந்த ராக்ஷசனை அழைத்தான்; அவனும் உடனே அவன் முன்னே தோன்றினான்.

Verse 43

भगवान्‌ श्रीकृष्णफेके ऐसा कहनेपर महाबाहु कमलनयन कुन्तीकुमारने राक्षस घटोत्कचका आवाहन किया और वह तत्काल उनके सामने प्रकट हो गया ।।

பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் இவ்வாறு கூறியதும், மகாபாகுவும் தாமரைநயனனுமான குந்தீகுமாரன் (அர்ஜுனன்) ராக்ஷசன் கடோத்கசனை அழைத்தான்; அவன் உடனே அவன் முன்னே தோன்றினான். அரசே, அவன் கவசம் அணிந்து, அம்புகளுடன், வாளும் வில்லும் தாங்கியவனாய் இருந்தான். ஸ்ரீகிருஷ்ணனுக்கும் பாண்டவன் தனஞ்சயனுக்கும் வணங்கி, அப்போது ஸ்ரீகிருஷ்ணனை நோக்கி—“பிரபுவே, நான் பணிக்குத் தயாராய் நிற்கிறேன்; ஆணையிடுங்கள்” என்று கூறினான்.

Verse 44

प्रजानाथ! उसने कवच, धनुष, बाण और खड्ग धारण कर रखे थे। वह श्रीकृष्ण और पाण्डुपुत्र धनंजयको प्रणाम करके उस समय भगवान्‌ श्रीकृष्णसे बोला--'प्रभो! यह मैं सेवामें उपस्थित हूँ। मुझे आज्ञा दीजिये, क्या करूँ?” ।।

பிரஜாநாதா! அவன் கவசம், வில், அம்புகள், வாள் ஆகியவற்றைத் தாங்கியிருந்தான். ஸ்ரீகிருஷ்ணனுக்கும் பாண்டுபுத்திரன் தனஞ்சயனுக்கும் வணங்கி, அப்போது பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணனை நோக்கி—“பிரபுவே! நான் பணிக்குத் தயாராய் நிற்கிறேன்; ஆணையிடுங்கள், இன்று என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று கூறினான். பின்னர் மழைமேகம்போல் கருமை நிறமுடைய, தீப்பொறிபோல் ஒளிரும் முகமும் பிரகாசிக்கும் காதணிகளும் கொண்ட ஹைடிம்பன் (கடோத்கசன்) நோக்கி, தாசார்ஹன் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் புன்னகையோடு பேசினான்.

Verse 45

श्रीवायुदेव उवाच घटोत्कच विजानीहि यत्‌ त्वां वक्ष्यामि पुत्रक प्राप्तो विक्रमकालो5यं तव नान्यस्य कस्यचित्‌

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினான்—“மகனே கடோத்கசா! நான் சொல்வதைக் கவனமாக அறிந்து கொள். இது உன் வீரத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டிய காலம்; இது உனக்கே உரியது, வேறு யாருக்கும் அல்ல.”

Verse 46

स भवान्‌ मज्जमानानां बन्धूनां त्वं प्लवो भव । विविधानि तवास्त्राणि सन्ति माया च राक्षसी

உன் உறவினர் அபாயக் கடலில் மூழ்குகின்றனர்—நீ அவர்களுக்கு மிதவை/தோணியாகி அவர்களை அக்கரைக்கு அழைத்துச் செல். உன்னிடம் பலவகை ஆயுதங்கள் உள்ளன; ராட்சச மாயையின் வலிமையும் உண்டு. அந்த வலிமையால் உன் சொந்தவர்களை மீட்டு விடு.

Verse 47

पश्य कर्णेन हैडिम्बे पाण्डवानामनीकिनी । काल्यमाना यथा गाव: पालेन रणमूर्थनि

ஹைடிம்பீ! பார்—மேய்ப்பன் மாடுகளை ஓட்டுவது போல, போர்முனையில் நின்ற கர்ணன் பாண்டவர்களின் பெரும் சேனையைத் துரத்தி விரட்டுகிறான்.

Verse 48

एष कर्णों महेष्वासो मतिमान्‌ दृढविक्रम: । पाण्डवानामनीकेषु निहन्ति क्षत्रियर्षभान्‌

இந்த கர்ணன்—மாபெரும் வில்லாளர், அறிவில் கூர்மையுடையவன், உறுதியான வீரத்துடன்—பாண்டவர்களின் படைவியூகங்களில் க்ஷத்திரியர்களில் காளைபோன்ற வீரர்களை வெட்டி வீழ்த்துகிறான்.

Verse 49

यह कर्ण महाथधनुर्धर, बुद्धिमान्‌ और दृढ़तापूर्वक पराक्रम प्रकट करनेवाला है। यह पाण्डवोंकी सेनाओंमें जो श्रेष्ठ क्षत्रिय वीर हैं, उनका विनाश कर रहा है ।।

இந்த கர்ணன் மாபெரும் வில்லாளர், அறிவில் கூர்மையுடையவன், உறுதியான வீரத்துடன் செயல்படுபவன்; பாண்டவர் சேனைகளில் உள்ள சிறந்த க்ஷத்திரிய வீரர்களை அழிக்கிறான். அவன் அம்புகளின் தீச்சுடரில் வெந்து, பெரும் அம்புமழை பொழியும் வலிமைமிக்க வில்லாளர்கள்கூட போர்க்களத்தில் நிலைநிறுத்த முடியாது—அம்பின் ஒளித்தீயால் ஒடுக்கப்பட்டு தாங்க இயலாமல் போகிறார்கள்.

Verse 50

निशीथे सूतपुत्रेण शरवर्षेण पीडिता: । एते द्रवन्ति पञ्चाला: सिंहेनेवार्दिता मृगा:

நள்ளிரவில் சூதபுத்திரன் பொழிந்த அம்புமழையால் ஒடுக்கப்பட்ட இப் பாஞ்சாலர்கள் ஓடுகின்றனர்—சிங்கம் துரத்தும் மான்கள் போல.

Verse 51

देखो, जैसे सिंहसे पीड़ित हुए मृग भागते हैं, उसी प्रकार इस आधी रातके समय सूतपुत्रके द्वारा की हुई बाण-वर्षासे व्यथित हो ये पांचाल सैनिक भागे जा रहे हैं ।।

வாயு கூறினார்—“பார்; சிங்கம் துரத்தினால் மான்கள் அச்சத்தில் ஓடிப்போவது போல, இந்நள்ளிரவில் தேரோட்டியின் மகன் கர்ணன் பொழிந்த அம்புமழையால் துன்புற்ற பாஞ்சாலப் படைவீரர்கள் உயிர் காக்க ஓடுகின்றனர். போர்க்களத்தில் இவ்வாறு பெருகி முன்னேறும் கர்ணனைத் தடுக்க வல்லவன்—நீயைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை, ஓ மாபெரும் வீரியமுடைய பீமா, அச்சுறுத்தும் பராக்கிரம வீரா! இவ்விதம் முன்னேறும் கர்ணனை நிறுத்தத் தகுதியானவன் இந்தப் போர்க்களத்தில் உன்னைத் தவிர வேறொருவனும் இல்லை.”

Verse 52

स त्वं कुरु महाबाहो कर्म युक्तमिहात्मन: । मातुलानां 4 तेजसोअस्त्रबलस्य च

ஆகையால், ஓ பெருந்தோளனே, இங்கே உன் கடமைக்கும் நோக்கத்திற்கும் ஏற்ற செயலைச் செய்—அது உன் தாய்மாமன்களின் ஒளிக்கும் ஆயுதவலிமைக்கும் உரிய பெருமையையும் நிறைவேற்றட்டும்.

Verse 53

महाबाहो! तुम अपने पिता, मामा, तेज, अस्त्रबल तथा अपनी प्रतिष्ठके अनुरूप युद्धमें पराक्रम करो ।।

ஓ பெருந்தோளனே! உன் தந்தை, உன் தாய்மாமர்கள், உன் ஒளி, உன் ஆயுதவலிமை, உன் நிலைபெற்ற புகழ்—இவற்றுக்கேற்றவாறு போரில் பராக்கிரமம் செய். ஓ ஹைடிம்பியின் மகனே! மனிதர் மகனை விரும்புவது இதற்காகவே—அவன் எப்படியாவது நம்மை துயரத்திலிருந்து மீட்பான் என்று; ஆகவே, ஹிடிம்பாவின் இளவரசே, உன் உறவினரைத் துன்பத்திலிருந்து காப்பாற்று.

Verse 54

इच्छन्ति पितर: पुत्रान्‌ स्वार्थहेतोर्घटोत्कच । इहलोकात्‌ परे लोके तारयिष्यन्ति ये हिता:

ஓ கடோத்கசா! தந்தைகள் தங்கள் நலனுக்காகவே மகன்களை விரும்புகின்றனர்—நல்வாழ்த்தும் மகன்கள் தங்களை இவ்வுலகிலிருந்து அப்புலகிற்கு கடத்துவார்கள் என்று எண்ணி.

Verse 55

तव हद्वात्र बल॑ भीम॑ मायाश्व तव दुस्तरा: । संग्रामे युध्यमानस्य सततं भीमनन्दन,भीमनन्दन! संग्रामभूमिमें युद्ध करते समय सदा तुम्हारा भयंकर बल बढ़ता है और तुम्हारी मायाएँ दुस्तर होती हैं

ஓ பீமா! போர்க்களத்தில் போராடிக்கொண்டிருக்கையில் உன் அச்சுறுத்தும் வலிமை எப்போதும் பெருகுகிறது; உன் மாயவல்லமைகள் வெல்ல முடியாதவையாகின்றன—ஓ பீமனந்தனா!

Verse 56

पाण्डवानां प्रभग्नानां कर्णेन निशि सायकै: । मज्जतां धार्तराष्ट्रेषु भव पारं परंतप

வாயு கூறினான்—இரவில் கர்ணனின் அம்புகளால் பாண்டவர்களின் படை சிதைந்தது. தார்த்தராஷ்டிரர்களிடையே அவர்கள் மூழ்குகின்றனர்; ஓ பகைவரைச் சுடுபவனே, ஓ பகைவரைச் சுடுபவனே! அவர்களுக்கு அக்கரையாக நீ ஆகு.

Verse 57

रात्रौ हि राक्षसा भूयो भवन्त्यमितविक्रमा: । बलवन्त: सुदुर्धर्षा: शूरा विक्रान्तचारिण:

வாயுதேவன் கூறினான்—இரவில் ராக்ஷசர்களின் வீரியம் மேலும் பெருகும். அப்போது அவர்கள் மிகுந்த வலிமையுடையோர், அணுக இயலாதோர், வீரர்கள், துணிச்சலான பராக்கிரமத்துடன் உலாவுவோர் ஆவர்.

Verse 58

जहि कर्ण महेष्वासं निशीथे मायया रणे । पार्था द्रोणं वधिष्यन्ति धृष्टद्युम्नपुरोगमा:

வாயு கூறினான்—நள்ளிரவில் போர்க்களத்தில் உன் மாயையால் மகாதனுர்தரன் கர்ணனை வீழ்த்து. பின்னர் த்ருஷ்டத்யும்னனை முன்னணியாகக் கொண்டு ப்ருதாபுத்திரர்கள் துரோணாசாரியரை வதம் செய்வர்.

Verse 59

संजय उवाच केशवस्य वच: श्रुत्वा बीभत्सुरपि राक्षसम्‌ | अभ्यभाषत कौरव्य घटोत्कचमरिंदमम्‌,संजय कहते हैं--कुरुगज! भगवान्‌ श्रीकृष्फका यह वचन सुनकर अर्जुनने भी शत्रुओंका दमन करनेवाले राक्षस घटोत्कचसे कहा--

சஞ்சயன் கூறினான்—ஓ கௌரவா! கேசவனின் சொற்களை கேட்ட பின்பு, பீபத்ஸு அர்ஜுனனும் பகைவரை அடக்கும் ராக்ஷசன் கடோத்கசனை நோக்கி உரைத்தான்.

Verse 60

घटोत्कच भवांश्वैव दीर्घबाहुश्व सात्यकि: । मतो मे सर्वसैन्येषु भीमसेनश्न पाण्डव:,'घटोत्कच! मेरी सम्पूर्ण सेनाओंमें तीन ही वीर श्रेष्ठ माने गये हैं--तुम, महाबाहु सात्यकि तथा पाण्डुनन्दन भीमसेन

சஞ்சயன் கூறினான்—ஓ கடோத்கசா! என் மதிப்பில் எல்லாப் படைகளிலும் மூவர் மட்டுமே தலைசிறந்த வீரர்கள்—நீ, நீண்ட கரங்களையுடைய சாத்தியகி, மற்றும் பாண்டுவின் மகன் பீமசேனன்.

Verse 61

तद्भधवान्‌ यातु कर्णेन द्वैरथं युध्यतां निशि । सात्यकि: पृष्ठगोपस्ते भविष्यति महारथ:

அப்போது அந்த மதிக்கத்தக்க வீரன் கர்ணனுடன் புறப்படுக; இரவில் இருவரும் ரத-இரட்டைப் போரில் ஈடுபடுக. மகாரதன் சாத்தியகி உன் பின்புறக் காவலனாகவும் பாதுகாவலனாகவும் இருப்பான்.

Verse 62

“अतः तुम इस निशीथकालमें कर्णके साथ द्वैरथ युद्ध करो और महारथी सात्यकि तुम्हारे पृष्ठरक्षक होंगे ।। जहि कर्ण रणे शूरं सात्वतेन सहायवान्‌ । यथेन्द्रस्तारकं पूर्व स्कन्देन सह जध्निवान्‌

ஆகையால் இந்த நிசீதக் காலத்தில் கர்ணனுடன் ரத-இரட்டைப் போரில் ஈடுபடு; மகாரதன் சாத்தியகி உன் பின்புறக் காவலனாக இருப்பான். சாத்த்வதன் (சாத்தியகி) துணையுடன் போரில் வீரன் கர்ணனை வதை—முன்னொரு காலத்தில் இந்திரன் ஸ்கந்தனுடன் சேர்ந்து தாரகனை வதைத்ததுபோல்.

Verse 63

'जैसे पूर्वकालमें स्कन्दके साथ रहकर इन्द्रने तारकासुरका वध किया था, उसी प्रकार तुम भी सात्यकिकी सहायता पाकर रणभूमिमें शूरवीर कर्णको मार डालो” ।।

முன்னொரு காலத்தில் ஸ்கந்தனுடன் இருந்து இந்திரன் தாரகாசுரனை வதைத்ததுபோல், நீயும் சாத்தியகியின் துணையுடன் போர்க்களத்தில் வீரன் கர்ணனை வதை. கடோத்கசன் கூறினான்—மகாபாஹோ, பிரபுவே! நீங்கள் சொல்வதுபோலவே. உங்கள் ஆணையால் நான் கர்ணவதத்தின் உறுதியுடன் புறப்படுகிறேன். ஓ பாரதா! கர்ணனை எதிர்கொள்ள நான் வல்லவன்; துரோணாசாரியரையும் நன்றாக எதிர்க்க முடியும்; ஆயுதவித்தையில் தேர்ந்த அந்த மற்ற மகாத்ம க்ஷத்திரியர்களுடனும் நான் மோத வல்லவன்.

Verse 64

अद्य दास्यामि संग्रामं सूतपुत्राय तं निशि । यं जना: सम्प्रवक्ष्यन्ति यावद्‌ भूमिर्धरिष्यति

இன்றிரவு நான் சூதபுத்திரன் கர்ணனுடன் அத்தகைய போரைக் செய்வேன்; இந்தப் பூமி நிலைத்திருக்கும் வரை மக்கள் அதைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள்.

Verse 65

नचात्र शूरान्‌ मोक्ष्यामि न भीतान्न कृताञज्जलीन्‌ । सवनिव वधिष्यामि राक्षसं धर्ममास्थित:

இந்தப் போரில் நான் எவரையும் விடமாட்டேன்—வீரர்களையும் அல்ல, அஞ்சியவர்களையும் அல்ல, கைகூப்பி வேண்டுபவர்களையும் அல்ல. ராக்ஷச தர்மத்தைப் பற்றிக் கொண்டு, யாகப் பலிபோல் அனைவரையும் வதைத்துவிடுவேன்.

Verse 66

संजय उवाच एवमुक्‍्त्वा महाबाहुहैंडिम्बिर्वरवीरहा । अभ्ययात्‌ तुमुले कर्ण तव सैन्यं विभीषयन्‌

சஞ்சயன் கூறினான்—அரசே! சிறந்த வீரர்களை அழிப்பவன் மகாபாகு ஹிடிம்பன் மகன் இவ்வாறு சொல்லி, அந்தக் கொடியப் போரில் உமது சேனையை அச்சுறுத்திக் கொண்டு கர்ணனை எதிர்கொள்ளச் சென்றான்.

Verse 67

तमापतत्तं संक्रुद्धं दीप्तास्यं दीप्तमूर्थजम्‌ । प्रहसन्‌ पुरुषव्यात्र: प्रतिजग्राह सूतज:

கோபத்தில் கொதித்து, தீப்பொறி முகமும் ஒளிரும் கூந்தலும் உடைய அந்த ராட்சசன் பாய்ந்து வருவதைப் பார்த்து, மனிதசிங்கமான சூதபுத்திரன் கர்ணன் சிரித்தபடியே அவனை எதிரியாக ஏற்றுக் கொண்டான்.

Verse 68

तयो: समभवद्‌ युद्ध कर्णराक्षसयोर्मधे । गर्जतो राजशार्दूल शक्रप्रहादयोरिव

அப்போது கர்ணன் மற்றும் அந்த ராட்சசன் இடையில் கொடியப் போர் எழுந்தது. அரசர்களில் புலியாகிய கர்ணன் கர்ஜித்தபடி, ஒருகாலத்தில் சக்ரன் பிரஹ்லாதனுடன் மோதியதுபோல் அவனுடன் மோதினான்.

Verse 172

इस प्रकार श्रीमह्ाा भारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत घटोत्कचवधपर्वमें यात्रियुद्धके अवसरपर संकुलयुद्धविषयक एक सौ बहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ

இவ்வாறு ஸ்ரீமகாபாரதத்தின் துரோணபர்வத்தில் அடங்கிய கடோத்கசவதப் பர்வத்தில், இரவுப் போரின் நிகழ்வில், குழப்பப் போரைக் கூறும் நூற்று எழுபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது.

Verse 173

नृपश्रेष्ठ! संग्रामभूमिमें गर्जना करते हुए कर्ण और राक्षस दोनोंमें इन्द्र और प्रह्नलादके समान युद्ध होने लगा ।।

அரசர்களில் சிறந்தவனே! போர்க்களத்தில் கர்ஜித்துக் கொண்டிருந்த கர்ணனுக்கும் ராட்சசனுக்கும் இடையில், இந்திரன்–பிரஹ்லாதன் போல் போர் எழுந்தது. இதி ஸ்ரீமஹாபாரதே துரோணபர்வணி கடோத்கசவதபர்வணி ராத்திரியுத்தே கடோத்கசப்ரோத்ஸாஹனே த்ரிஸப்தத்யதிகஷததமோऽத்தியாயः.

Verse 386

रक्ष्यते शक्तिरेषा हि रौद्रें रूपं बिभर्ति च । क्योंकि उसके पास इन्द्रकी दी हुई शक्ति है

வாயு கூறினார்—இந்த சக்தி உண்மையிலேயே ஒதுக்கி வைத்திருக்கப்படுகிறது; அது கொடிய, ரௌத்ரமான வடிவம் எடுக்கிறது. இது இந்திரன் அளித்த தெய்வீக சக்தி—எரியும் உல்கையைப் போல ஒளிர்கிறது; மகாபாஹோ, சூதபுத்திரன் கர்ணன் போர்க்களத்தில் குறிப்பாக உம்மேல் எறியவே இதை பாதுகாத்து வைத்துள்ளான்.