யமன் in the Atharvaveda

அரசே! இந்தக் கன்னி-மணமகள் உனக்கே; யமா! அவளை கீழே இறக்கி (இங்கே) நிலைநிறுத்துக. அவள் வீட்டிற்குள் கட்டுப்படுத்தப்படுக—தாயிடமிருந்து விலகி, சகோதரனிடமிருந்தும், தந்தையிடமிருந்தும்.

எங்களிடமிருந்து தொலைவில் இருக்கட்டும் அந்தத் தாக்கும் ஏவுகணை/அம்பு; ஓ தேவர்களே, அப்படியே ஆகட்டும். அதன் பின் யமனின் கல்லும் தொலைவில் இருக்கட்டும்.

ஏழு பிராணன்களும் எட்டும் (சக்திகளும்)—ஓ மன்யு (கோபமே), பிரஹ்ம-மந்திரத்தின் வலிமையால் அவற்றை உன்னிடமிருந்து நான் துண்டித்து விடுகிறேன். இதனால் யமனின் வாசஸ்தலத்திற்குச் செல்ல, அக்னியைத் தூதனாகக் கொண்டு, வழி முறையாகச் சீரமைக்கப்பட்டது.

அவளே உண்மையாக முதலில் வெளிப்பட்டாள்; யமனிடத்தில் அவள் பால் தரும் பசுவானாள். பால் நிறைந்தவளாய், ஒவ்வொரு அடுத்த, அடுத்த ஆண்டிலும் எங்களுக்காகப் பால் பொழியட்டும்.

அரசர்கள் யமனுக்காக—அவையின் அமர்ந்தோரின் நிமித்தமாக—இஷ்டாபூர்த்த (யாகமும் புண்ணியச் செயலும்) புண்ணியத்தின் பதினாறில் ஒரு பங்கைப் பகிரும் போது, தானமாக அளிக்கப்பட்ட அவி (ஆடு/செம்மறி) அதிலிருந்து (மனிதனை) விடுவிக்கிறது—வெள்ளைப் பாதமுடையது…

எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுவதாக—உருவாகி, மேலோங்கி, நிலைத்து—ஆகூதி (சங்கல்பம்) தூண்ட, தானமாக அளிக்கப்பட்ட அவி (ஆடு/செம்மறி), வெள்ளைப் பாதமுடையது, எங்களைத் தாக்காது.

உலகின் பொதுமதிப்பீட்டால் மதிப்பிடப்பட்ட வெள்ளைப் பாதம் (ஶிதிபாத) உடைய ஆடு/பெண் ஆட்டை யார் தானம் செய்கிறாரோ, அவர் ஸ்வர்க்கம் (நாகம்) ஏறிச் செல்கிறார்—அங்கே பலவானிடமிருந்து பலவீனன் எந்தச் சுங்கம்/கட்டணமும் வசூலிப்பதில்லை.

ஐந்து அபூப (பஞ்சாபூப) உடன், உலகின் பொதுமதிப்பீட்டால் மதிப்பிடப்பட்ட வெள்ளைப் பாதம் (ஶிதிபாத) உடைய ஆடு/பெண் ஆடு—இவ்வாறு தானம் செய்பவன் பித்ருலோகத்தில் நிச்சயமாக வாழ்கிறான்; அழிவிலாதவன்.

ஐந்து அபூப (பஞ்சாபூப) உடன், உலகின் பொதுமதிப்பீட்டால் மதிப்பிடப்பட்ட வெள்ளைப் பாதம் (ஶிதிபாத) உடைய ஆடு/பெண் ஆடு—இவ்வாறு தானம் செய்பவன் சூரியன்-சந்திரன் ஆகியோரின் லோகம்/நிலையத்தில் நிச்சயமாக வாழ்கிறான்; அழிவிலாதவன்.

இடா (இளா) எங்களுக்கு ஊட்டம் அளிப்பதுபோல், சமுத்திரம் பேரளவு பால் போன்ற ரசத்தை வழங்குவதுபோல், அதேபோல்—தெய்வ உஷா-சக்திகளைப் போல—வெள்ளைப் பாதமுடையவன் (சிதிபாத) எங்களுக்கு அருள்-தானத்தை வழங்கட்டும்.

இதை யார் கொடுத்தார், யாருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது? காமம் (இச்சை) தான்—காமத்தின் நிறைவேற்றத்திற்காக—இதை அளித்தது. காமமே தானம் செய்பவன்; காமமே பெறுபவன்; காமம் சமுத்திரத்தில் புகுந்துள்ளது. காமத்தினாலே நான் உன்னை ஏற்கிறேன்; ஓ காமமே, இது உனக்கே.

பூமி உன்னை மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்; இந்தப் பெரும் அந்தரிக்ஷமும் உன்னை ஏற்றுக்கொள்ளட்டும். நீ என்னை உன் காவலில் எடுத்தபின்—என் பிராணனிலும், என் ஆத்மஸ்வரூபத்திலும், என் பிரஜையிலும் (சந்ததியிலும்)—என்னை அழிக்காதே.

‘விஷ்டாரிண’ ஓதனம் (பாயசம்/சோறு) சமைப்போர்—அவர்களை ‘அநாவர்திஃ’ (மீளாத நிலை/திரும்பாமை) எந்நேரமும் பற்றாது. யமன் அங்கு அமர்ந்திருப்பான்; தேவர்களிடம் அணுகுவான்; கந்தர்வர்களுடன் சோம்ய இன்பங்களில் மகிழ்வான்.

‘விஷ்டாரிண’ ஓதனம் சமைப்போர்—யமன் அவர்களின் ரேதஸ் (விந்து/சந்ததி-விதை) யை பறிக்கமாட்டான். ரதியாகி ரதப் பாதையில் செல்கிறான்; பறவையாகி த்யௌ (வானம்/சுவர்க்கம்) கடந்தும் சென்று சேர்கிறான்.

ஓ ஜாதவேதஸ்! தெற்கிலிருந்து ஆஹுதி செலுத்துபவன்—தெற்கு திசையிலிருந்து எங்களைத் தாக்குபவன்—ருது-கிரமப்படி யமனை ஏற்று, அவர்கள் விலகி நடுங்கட்டும்; எதிர்திருப்பும் (பிரத்யக்-பிரயோகம்), பிரதிசர (எதிர்மந்திர/காப்புக் கட்டு) மூலம் நான் அவர்களைத்…

உன் பெயர் ‘சிலாசீ’—‘கானீன’; ‘அஜபப்ரு’ உன் தந்தை. யமனுடைய கருநிறக் குதிரை—அதன் நரம்பால் (ஆஸ்நா) நீ அபிஷேகமாகத் தெளிக்கப்பட்டவள்.

பித்ருக்களின் அதிபதியான யமன்—அவன் என்னைக் காக்கட்டும். இந்தப் பிரஹ்மத்தில் (புனித மந்திரத்தில்), இந்தக் கர்மத்தில் (அனுஷ்டானச் செயலில்); இந்தப் புரோதாயாவில் (முன்-நிறுவலில்), இந்தப் பிரதிஷ்டையில்; இந்தச் சித்த்யாவில் (அபிப்ராயத்தில்), இந்த…

ஓ விரைவாகத் துணைபுரிபவனே! யமன், பூஷன், ப்ருஹஸ்பதி உன்னிடம் இங்கே வருக. ‘அஹர்ஜாத’ (நாளில் பிறந்தவன்) என்பவனுடைய அந்த நாமத்தினாலேயே, எல்லா அபாயங்களையும் கடந்து உன்னை விரைவாகப் பாதுகாப்புடன் கடத்துகிறோம்.

ஆண் மகனே, முழு மனத்தோடு இங்கேயே நிலைபெறு. யமனின் இரு தூதர்களைப் பின்தொடராதே; உயிருள்ளோரின் கோட்டைகளின் மேல்—இங்கே, இவ்விடம் வா.

யமனுக்கு நமஸ்காரம்; மரணத்திற்கும் நமஸ்காரம் உண்டாகுக. பித்ருக்களுக்கு நமஸ்காரம்; மேலும் (பிராணனை) அழைத்துச் செல்பவர்களுக்கும் நமஸ்காரம். ‘உத்பாரண’—காப்பாற்றும் கடத்தல் வழி—யார் அறிகிறாரோ, அவர் இம்மனிதனின் அரிஷ்டதா (அக்ஷதி/அபாயமின்மை)…