Deity · Ramcharitmanas
தாட்சாயிணி in the Ramcharitmanas
सतीNamed in 35 verses
Speaks in 7 verses
In this book
- Named as
- Sati, Primary: Parvati; Secondary: the ongoing Shiva-Parvati samvada as received in later tellings, Primary frame-listener: Parvati as interlocutor to Shiva in the broader dialogue, Dakshayani
Key chapters
The chapters where தாட்சாயிணி matters most.
Every verse that names தாட்சாயிணி
35 verses
- 1.5.95
ஒரு முறை, த்ரேதா யுகத்தில், சம்பு கும்பஜ முனிவரிடம் சென்றார். உலகத்தாய் பவானி சதியும் அவருடன் சென்றாள். முனிவர் அவர்களை அகிலேசுவரர் என அறிந்து பூஜித்தார். முனிவர் தலைவர் ராமகதையை விவரித்தார்; மகேசன் அதைக் கேட்டு பரம சுகத்தை அனுபவித்தார்.…
- 1.5.96
செல்கையில் சிவன் தம் இதயத்தில் சிந்தித்தார், எவ்வாறு இறைவனின் தரிசனம் கிடைக்கும் என்று. பிரபு மறைவான உருவில் அவதரித்துள்ளார்; நான் சென்றால் அனைவரும் அறிந்துகொள்வார்கள். சங்கரனின் இதயத்தில் மிகுந்த கலக்கம் இருந்தது, ஆனால் சதி அந்த ரகசியத்தை…
- 1.6.99
அந்த நேரத்தில் சம்பு ராமரைக் கண்டார், அவர் இதயத்தில் மிகுந்த ஆனந்தம் எழுந்தது. கண்கள் நிறைய அழகின் கடலைக் கண்டார், ஆனால் தகாத நேரம் என அறிந்து தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. "ஜெயம் உனக்கு, சச்சிதானந்தா, உலகத்தைத் தூய்மையாக்குபவரே!"…
- 1.6.101
தேவர்களின் நன்மைக்காக மனித உருவை ஏற்ற விஷ்ணு, திரிபுராரியாகிய சிவனைப்போல் சர்வஞ்ஞர். ஞானத்தின் வாசஸ்தானமும், ஸ்ரீபதியும், அசுரரின் எதிரியுமான அவர், அறியாத பெண்போல் தேடுவாரோ? மீண்டும், சம்புவின் வாக்கு பொய்யாக மாட்டாது; சிவன் சர்வஞ்ஞர்…
- 1.6.104
"உம்மதில் மிகுந்த ஐயம் இருப்பின், அவரைச் சென்று நீயே சோதித்துப் பார்க்காதது ஏன்? "நீர் என்னிடம் திரும்பி வரும் வரை நான் இந்த ஆலமரத்தடியில் அமர்ந்திருப்பேன். "பகுத்தறிவைக் கொண்டு சிந்தித்து, உம்முடைய பெருந்தவற்றைப் போக்கத் தக்க முயற்சி…
- 1.6.106
லக்ஷ்மணன் உமா ஏற்றிருந்த வேடத்தைக் கண்டான்; வியப்புற்றான்; அவன் இதயத்தில் பெரும் குழப்பம் எழுந்தது. அவன் மிகக் கம்பீரமாகவும் திடமனத்தோடும் இருந்ததால் ஒன்றும் சொல்ல இயலவில்லை, ஏனெனில் பிரபுவின் சக்தியை அறிந்திருந்தான். ஆனால் எல்லாவற்றையும்…
- 1.6.107
ராமரின் மென்மையான, ஆழமான பொருள் கொண்ட வார்த்தைகளைக் கேட்டு, சதி மிகுந்த வெட்கத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டாள். அஞ்சி நடுங்கியவளாய், இதயத்தில் பெரும் கவலையுடன் மகேசரிடம் சென்றாள்.
- 1.6.108
சங்கரனின் சொற்களை நான் ஏற்கவில்லை, என் அறியாமையை ராமர் மீது சுமத்தினேன். இப்போது திரும்பிச் சென்றால் என்ன பதில் கூறுவேன்? அவள் இதயத்தில் கொடிய எரியூட்டம் எழுந்தது. ராமர் சதியின் துன்பத்தை அறிந்து, தம் சொந்த சக்தியை சிறிதளவு…
- 1.6.109
சதீ தேவியானவள் சரஸ்வதி, லக்ஷ்மி முதலிய எண்ணற்ற அளவற்ற சக்திகளைக் கண்டாள். பிரம்மா முதலிய தேவர்கள் எந்தெந்த வடிவில் தோன்றினார்களோ, அந்தந்த வடிவிற்கு ஏற்ற உருவம் ஒவ்வொருவருக்கும் இருந்தது.
- 1.6.110
எங்கு நோக்கினாளோ அங்கெல்லாம் அவ்வளவு ரகுபதியைக் கண்டாள், ஒவ்வொருவருடனும் அவரவர் சக்திகளுடன் கூடிய அனைத்து தேவர்களையும் கண்டாள். சராசர ஜீவராசிகள் அனைத்தையும் அநேக வகைகளில் கண்டாள். தேவர்கள் பல வேடங்களில் பிரபுவைப் பூஜித்தனர், ஆனால் ராமரின்…
- 1.6.111
அப்போது சதி மகேசனிடம் சென்றாள், அவர் புன்னகைத்து அவள் நலனை விசாரித்தார்: "நீ எவ்விதம் அவனைச் சோதித்தாய் என்பதை முழு உண்மையையும் சொல்."
- 1.6.112
சதி, ரகுவம்ச வீரனாகிய ராமரின் பிரபாவத்தை நினைந்து, பயத்தால் சிவனிடம் உண்மையை மறைத்தாள். "ஐயனே, நான் எவ்வித சோதனையும் செய்யவில்லை. நீங்கள் செய்ததுபோல் நானும் வணங்கினேன்" என்றாள். "நீங்கள் கூறியது பொய்யாக முடியாது; என் மனம் அதில் முழு…
- 1.6.114
அப்போது சங்கரர் இறைவனின் திருவடிகளில் தலை வணங்கினார். இராமனை நினைவு கூர்ந்தபோது, இந்த எண்ணம் அவர் இதயத்தில் எழுந்தது. இந்த உடலில் சதியுடன் எனக்குச் சேர்க்கை இல்லை என்று சிவன் தன் மனத்தில் ஒரு உறுதி கொண்டார். இவ்வாறு உறுதி கொண்ட சங்கரர்…
- 1.6.115
சதி தன் இதயத்தில் சிந்தித்தாள், எல்லாம் அறிந்த சிவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்துவிட்டான் என்று: நான் சம்புவிடம் கபடம் செய்தேன்; பெண் இயற்கையாலேயே அறியாளாகவும் மூடராகவும் இருக்கிறாள். அன்பின் வழிமுறை எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது என்பதைப் பாருங்கள்…
- 1.6.116
தன் செயலை நினைத்து இதயத்தில் அவள் துயரம் கொண்டாள்; அவளுடைய கவலை எல்லையற்றது, வர்ணிக்க இயலாதது. "சிவன் கிருபையின் கடல், அளவற்ற ஆழமுடையவர்; என் குற்றத்தை வெளிப்படையாகக் கூறவில்லை." சங்கரனின் முகபாவத்தைக் கவனித்த பவானி, "என் இறைவன் என்னைக்…
- 1.6.117
அன்று சதி கைலாசத்தில் வாழ்ந்தாள், அவள் மனத்தில் மிகுந்த கவலை இருந்தது. அவளுடைய இரகசியத்தை யாரும் அறியவில்லை, ஒவ்வொரு நாளும் அவளுக்கு ஒரு யுகம் போல் கழிந்தது.
- 1.6.118
தினமும் புதிய கவலை சதியின் உள்ளத்தில் சுமையாயிற்று. இத் துன்பக் கடலை நான் எப்போது கடப்பேன்? ரகுபதியாகிய ராமரை நான் அவமதித்தேன். என் கணவரின் வார்த்தையைப் பொய்யென எண்ணினேன். அதன் கனியை ஆக்கியவன் எனக்குத் தந்தான். எது உரியதோ, அதுவே செய்தான்.…
- 1.6.119
அப்பொழுது, எல்லாம் காணும் இறைவனே, என்னைக் கேட்டருளும்; எந்த வருத்தமும் இன்றி மரணம் வரும்படியும், இந்த தாங்கொல்லாத துன்பத்திலிருந்து நான் விடுபடுவதற்கும் விரைவாக ஒரு வழியைச் செய்யும்.
- 1.7.120
இவ்வாறு பிரஜாபதியின் மகளாகிய சதி துயரத்தில் ஆழ்ந்தாள், சொல்லொண்ணா அஞ்சதமான கொடிய பெருந்துன்பத்தைத் தாங்கிக்கொண்டு. எண்பத்தேழாயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தபோது, அழியாத சம்பு தன் சமாதியை விட்டு எழுந்தருளினார். சிவன் ராம நாமத்தைச் சுமர்ந்து…
- 1.7.122
கின்னரர்கள், நாகர்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், தேவர்கள் தங்கள் மனைவியருடன் சென்றனர். விஷ்ணு, பிரம்மா, மகேஷன் ஆகியோரை விட்டுவிட்டு, எல்லா தேவர்களும் தங்கள் விமானங்களை ஏற்பாடு செய்து சென்றனர். சதி வானில் பலவிதமான அழகிய விமானங்கள் செல்வதைக்…