பிரம்மம் in the Ramcharitmanas

குருவின் திருவடியின் தூள் மென்மையான அழகிய காட்டாஞ்சோறி; கண்களுக்கு அமிர்தம்; பார்வையின் குறைகளை எல்லாம் அழிப்பது. அதனால் விவேகக் கண்களைத் தூய்மையாக்கி, பிறவிச் சுழற்சியினின்று விடுவிக்கும் இராமரின் சரிதத்தை வர்ணிக்கிறேன். முதலாக பூவுலகின்…

பிரம்மம் இரு வடிவங்களை உடையது, குணமற்றதும் குணமுள்ளதும்; இரண்டும் சொல்லொணாதவை, அளவற்றவை, ஆதியற்றவை, ஒப்பற்றவை. என் கருத்தில் நாமம் இரண்டினும் பெரியது, ஏனெனில் அது தன் சக்தியால் இரண்டையும் தன் வசப்படுத்தியுள்ளது. நல்லோர் இதைத் தங்கள்…

நாமத்தின் பிரசாதத்தால் சம்பு அழிவற்றவர்; அவரின் ஆபரணங்கள் அமங்கலமானவையாயினும், அவர் மங்கலத்தின் பெருஞ் சேமியம். சுகர், சனகாதிகள், சித்தர்கள், முனிவர்கள், யோகிகள் ஆகியோர் நாமத்தின் பிரசாதத்தால் பிரம்மானந்தத்தை அனுபவிப்பவர்கள். நாரதர்…

திடமான முனிவர்கள், யோகிகள், சித்தர்கள் தூய மனத்தோடு எப்போதும் யாரைத் தியானிக்கின்றார்களோ, வேதங்கள், புராணங்கள், ஆகமங்கள் "இதுவல்ல, இதுவல்ல" என்று கூறி யாருடைய கீர்த்தியைப் பாடுகின்றனவோ, அவரையும், அந்த ராமரே, எல்லாயிடங்களும் வியாபித்த…

ஓ ஆனந்தத்தின் வாசஸ்தலமே, என்மீது நீர் பிரியம் கொண்டு, என்னை உமது தாசியாக உண்மையாக அறிந்தால், அப்போது, பிரபுவே, பலவிதமான முறைகளில் ரகுநாதரின் கதையைக் கூறி என் அஞ்ஞானத்தைப் போக்கும். கல்பதரு மரத்தின் கீழ் யாருடைய இல்லம் இருக்கிறதோ, அவர்…

கேட்பாயாக, மலைமகளே, வேறொரு காரணத்தை; வியக்கத்தக்க கதையை விரிவாகக் கூறுவேன். அனாதியாய், குணங்களற்ற, வடிவற்ற பிரம்மம் கோசல நகரத்தின் அரசனாயிற்று என்பதன் காரணத்தை. நீ காட்டில் சகோதரனுடன் முனிவர் வேடம் தரித்து அலைந்ததைக் கண்ட அந்தப் பிரபுவை…

தவசி கூறினார்: "அரசே, அப்படியே ஆகட்டும். ஒரு கடினம் உள்ளது, அதைக் கேள். காலனும் உம்முடைய பாதத்தில் தலை வணங்குவான், பூமியின் தலைவனே, ஒரே விதிவிலக்கு பிராமண குலம். தவத்தின் வலிமையால் பிராமணர்கள் எப்போதும் வலிமையுடையவர்கள், அவர்களுடைய…

ஆகவே, ஓ மன்னனே, உம்மை நான் தடுக்கிறேன்; இக்கதையைச் சொன்னால் உமக்குப் பேரிடர் விளையும். இக்கதை ஆறாவது செவியில் விழுந்தால், உம்முடைய அழிவு நிச்சயம்; என் சொல் உண்மை. கேளும் பிரதாபபானு: இது வெளிப்படையானாலோ, அல்லது பிராமணசாபம் விழுந்தாலோ, நீர்…

"க்ஷத்ரியனே, நீ பிராமணர்களை அழைத்து, அனைவரையும் சேர்த்து அழிக்கவே இங்கே கூட்டிவந்தாய்." "இறைவன் எங்கள் தர்மத்தைக் காத்தான். நீ உன் குடும்பத்துடன் அழிவாய்." "ஒரு வருடத்திற்குள் உன் அழிவு நிகழும், உன் குலத்தில் ஒருவரும் நீர் கொடுக்க…

ஓ மன்னா, நியதியாக வரப்போவது அழிக்க முடியாது, குற்றம் உன்னுடையது அல்ல என்றாலும். பிராமணனின் சாபம் மிகவும் கொடியது, எது செய்தாலும் அது வேறுவிதமாக ஆகாது.

அவ்வாறு கூறி எல்லா மஹிதேவர்களும் சென்றார்கள், நகர மக்களும் செய்தியை அறிந்தார்கள். அவர்கள் கவலையுற்று விதியைக் குறை கூறினார்கள், அது அன்னத்தை உண்டாக்க விரும்பி காகத்தை உண்டாக்கியது. அசுரன் குடும்ப புரோஹிதரை அவரது வீட்டிற்கு அழைத்துச்…

கொடிகள், பதாகைகள், தோரணங்கள் ஆகியவற்றால் நகரம் ஆவரித்திருந்தது; எவ்விதம் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்ததோ அதைச் சொல்ல முடியவில்லை. வானிலிருந்து மலர்மழை பொழிந்தது; எல்லா மக்களும் பிரம்மானந்தத்தில் மூழ்கினர். பெண்கள் குழுக்களாய்க் கூடி கூட்டமாகச்…

சொல்லுங்கள் என் தலைவரே, இந்த இரு அழகிய பிள்ளைகள் யார்? முனிவர் குலத்தின் திலகமா, அல்லது அரசர் குலத்தின் காவலரா? வேதங்கள் இதுவல்ல, இதுவல்ல என்று பாடும் பரப்பிரம்மம், இரு வடிவம் தரித்து இங்கு வந்ததோ? என் மனம் இயற்கையாகவே வைராக்கியத்தின்…

சிலர் படைப்புக் கடவுளாகிய பிரம்மாவைக் குறை கூறினர், அமிர்தத்தைக் காட்டிவிட்டு விஷத்தைக் கொடுத்தார் என்று. நகரம் கலகலப்படைந்தது, அனைவரும் கவலையில் ஆழ்ந்தனர்; தாங்கொண்ணா எரியும் வேதனை இதயத்தை நிரப்ப, எல்லா மகிழ்ச்சியும் மறைந்தது.…

இவ்வாறு சிந்தித்து கோபம் கொள்ளல் ஆகாது, யார் மீதும் வீணாகக் குற்றம் சுமத்தல் ஆகாது. மயக்கம் என்னும் இருளில் அனைவரும் உறங்குவோரே, பலவிதமான கனவுகளைக் காண்கின்றனர். இவ்வுலகம் என்னும் இரவில் யோகிகள் மட்டுமே விழித்திருப்பர், அவர்கள் பரம பொருளை…

அவர்களுடைய நாசிகள் எப்பொழுதும் பக்தியுடன் இறைவனின் பிரசாதத்தின் தூய, அழகிய நறுமணத்தை உள்ளெடுக்கின்றன. முதலில் உமக்கு நிவேதனம் செய்த உணவையே உண்பார்கள், இறைவனின் பிரசாதமான ஆடைகளையும் ஆபரணங்களையும் அணிவார்கள். தேவர்கள், குரு, பிராமணர்…

இவ்வாறு வழியில் வருந்திக்கொண்டே வந்த அமைச்சரின் தேர், தமசை நதிக்கரையை விரைவில் சென்றடைந்தது. நிஷாதர்களை விநயத்துடன் விடைகொடுத்தார்; அவர்கள் அவரது பாதங்களில் வீழ்ந்து, துயரத்தால் வெறுக்கப்பட்டுத் திரும்பினர். நகரினுள் நுழைந்தபோது, அமைச்சர்…

அந்த நேரத்தில் பரதன் கொண்டிருந்த பிரேமையை, அது எப்படி இருந்ததோ அப்படியே சேஷனால் கூட விவரிக்க முடியவில்லை. கவிஞர்களுக்கு அது எவ்வளவு எட்டாததோ, அவ்வளவு எட்டாதது பிரம்மானந்தம், 'நான்' 'எனது' என்ற மலினம் கொண்ட என்னைப் போன்றவர்களுக்கு.

அப்போது ரகுவீரன் முனிவரிடம் கூறினான்: பிரபுவே, உம்மிடம் எதுவும் மறைக்கப்பட்டில்லை. எதற்காக நான் வந்தேனோ அதை நீர் அறிவீர், ஆதலால் தாதா, நான் விளக்கிக் கூறவில்லை. இப்போது பிரபுவே, எனக்கு அம்மந்திரத்தைத் தருவீராக, எவ்வாறு முனிவர்களின்…

இங்கே வானரங்கள் தங்கள் மனத்தில் சிந்தித்தனர்: குறித்த காலம் கடந்துவிட்டது, எந்தக் காரியமும் ஆகவில்லை. அனைவரும் ஒன்றாகக் கூடி ஒருவருக்கொருவர் கூறினர்: சகோதரரே, செய்தி எதையும் அறியாமல் நாம் என்ன செய்வோம்? அங்கதன், கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்து…