பிரம்மம் in the Atharvaveda

மஹத் ப்ரஹ்ம. மக்களே, இதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்—இந்த மஹத் ப்ரஹ்ம (மகாமந்திரம்) அவர் உச்சரிப்பார். பூமியிலும் இல்லை, வானிலும் இல்லை—இதற்குச் சமமானது எதுவும்; இதனால் தான் மூலிகைகள்/தாவரங்கள் பிராணனைப் பெற்று வாழ்கின்றன.

அந்தரிக்ஷமே அவர்களின் நிலையிடம்—சோர்ந்தவனின் இருக்கை போல. இந்த ‘பூத’ (சத்தா/உள்ளமை) என்பதின் நிலைநிறுத்தும் ஆதாரம் இதுவே; இதை வேதஸ்—ஞானமிக்க விதிப்பவர்கள்—இவ்வாறே அறிவர்; வேறாக அல்ல.

இரு உலகங்களும் (த்யாவா-ப்ருதிவீ) நடுங்கி, பூமியும் பிளந்து விடும் அந்த வேளையில்—அந்த ஈரப்பதம் இன்று கூட என்றும், கடலின் நீரோட்டங்கள் தம் தம் வழித்தடங்களில் ஓடுவது போலப் பாய்ந்து செல்லட்டும்.

அனைத்தையும் நான் சூழ்ந்து கொண்டேன்; அதையே மற்றொன்றின் மீது அதன் ஆதாரமாக நிறுவினேன். திவ் (வானம்) கும், விஶ்வவேதஸ் (அனைத்தறிவோன்) கும், பூமிக்கும் நான் வணக்கம் செய்தேன்.

வேனன் அந்த உச்சமான தாமத்தை கண்டான்—அந்த உச்சமான மறை குகையை, அங்கே எல்லா உலகும் ஒரே ரூபமாகிறது. இதை ப்ருஷ்ணி பால் கறந்தாள்; பிறந்தவுடனே ஸ்வர்வித்—வானொளியை கண்டுபிடிப்போர்—அந்தக் குழுக்கள் அருகே வந்து புகழ்பாடினார்கள்.

பகைநாசகனே—நீ. நீ ‘ப்ராத்ருவ்ய’ (போட்டியாளர்/எதிரி) யைச் சிதைக்கும் சக்தி; எனக்கு ப்ராத்ருவ்யனை விரட்டியடிக்கும் ஆற்றலை அளி—ஸ்வாஹா.

நீ ‘ஸபத்ன’ (போட்டியாளர்/எதிரி) யைச் சிதைக்கும் சக்தி; எனக்கு ஸபத்னனை விரட்டியடிக்கும் ஆற்றலை அளி—ஸ்வாஹா.

இந்த ‘அராய’ (பகைச் சக்தி) யின் சிதைவும், அராயை விரட்டியடித்தலும்—எனக்கு அருள்வாயாக—ஸ்வாஹா.

நீ பிசாசுகளைச் சிதைக்கும் ஆற்றல் உடையவன்; எனக்கு பிசாசுகளை விரட்டும் சக்தியை அருள்வாயாக—ஸ்வாஹா।

நீ எப்போதும் தொடர்வோன், அழியாதவன்; எப்போதும் தொடர்வோன், வெல்லமுடியாதவன்—அதை எனக்கு அருள்வாயாக. ஸ்வாஹா.

ஓ புழுக்களே, அத்ரியைப் போல நான் உங்களை அடிக்கிறேன்; கண்வனைப் போல, ஜமதக்னியைப் போல. அகஸ்த்யரின் பிரஹ்ம (புனித மந்திர-வலிமை) கொண்டு நான் உங்களை முற்றிலும் நசுக்குகிறேன்—நான் புழுக்களைத் தாழ்த்தி நசுக்குகிறேன்.

அழியாததாக இருக்கட்டும் இந்த க்ஷத்ரம் (ஆட்சி-அதிகாரம்). எனக்காக இந்த ப்ரஹ்மம் (மந்திர-சக்தி) கூர்மையாக்கப்பட்டது; கூர்மையாக்கப்பட்டது வீரியம், பலம். க்ஷத்ரம் கூர்மையாய், அழியாததாய் இருக்கட்டும்—நான் புரோஹிதனாக முன்னின்றிருப்போருக்கு அது…

எங்கள் சூறி (புரவலன்/தானவான்) மகவான் மீது போர் செய்பவர்கள் தாழ்ந்து இறங்கட்டும்; அவர்கள் கீழ்மையராய் ஆகட்டும். நான் பிரஹ்ம-பலத்தால் (மந்திர-சக்தியால்) பகைவரைச் சுருக்கி அழிக்கிறேன்; எங்கள் சொந்த மக்களை நான் மேலே உயர்த்துகிறேன்—ஆம், நானே.

நாங்கள் துணை-காப்பிற்காக அரசன் சோமனை, மேலும் பாடல்-ஸ்துதிகளால் அக்னியையும் அழைக்கிறோம். ஆதித்யன், விஷ்ணு, சூரியன், பிரஹ்மா மற்றும் ப்ருஹஸ்பதியையும் (அழைக்கிறோம்).

இவள் மாமிசம் உண்ணுபவளாகி—வ்யத்வரீ—பசுக்களை முற்றிலும் சிதைக்கிறாள். ஆகவே அவளை பிராமணரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்; அப்பொழுது அவள் இனிமையாய், நன்மை தருவளாய், ஶிவையாக ஆகுக.

பிரம்மவித்யா—பிரம்மத்தை அறியும் (ஞான-சக்தி) ஆதியில் முதலில் பிறந்தது. எல்லையின் அப்பால் இருந்து அழகொளி கொண்ட வேனன் (அதற்கு) உதவியை கொண்டு வந்தான். இவ்வுலகின் ஆழ்ந்த அடித்தளங்களையும் அதன் அளவுகளையும் அவர் நிறுவினார்; இருப்பும் இல்லாமையும்…

பிறந்தவன்—ஞானியின் உறவு-பந்தமாக இருந்து—தேவர்களின் எல்லாப் பிறப்புகளையும் வெளிப்படுத்துகிறான். பிரஹ்மத்திலிருந்து பிரஹ்மத்தை அவன் உயர்த்தி எடுத்தான்; நடுவிலிருந்து—கீழும் மேலும்—ஸ்வதா எனும் ஆதாரத்தில் அவன் உறுதியாக நிலை கொண்டான்.

மூச்செடுப்பவர்களும் இமைப்பவர்களும் ஆகிய உலகமெங்கும்—அதன் மகிமையால் ஒரே அரசனாக ஆனவர்; யாருடைய நிழல் அமிர்தம், யாருடைய விதியே மரணம்—எந்த தேவனுக்காக நாம் ஹவிஸால் யஜனம் செய்வோம்?

நடுங்கும் இரு உலகங்களும் அவரைத் தாங்கின; அஞ்சிய இரு ரோதஸீ (வானும் பூமியும்) அவரை அழைத்தன; ரஜஸ் (அந்தரிக்ஷம்) எனும் நடுவெளியின் அளவிடப்பட்ட பாதை யாருடையதோ—எந்த தேவனுக்காக நாம் ஹவிஸால் யஜனம் செய்வோம்?

யாருடையவை த்யௌः (வானம்) மற்றும் பரந்த, மாபெரும் பூமி; யாரிடமிருந்து இந்த விரிந்த அந்தரிக்ஷம் நிறுவப்பட்டது; யாருடைய மகிமையால் அங்கேயுள்ள சூரியன் விரிந்து ஒளிர்கின்றான்—எந்த தேவனுக்காக நாம் ஹவிஸால் யஜனம் செய்வோம்?