தமயந்தி

தமயந்தி கூறினாள்—ஓ சிங்கவక్షனே, மகாபாகுவே, நிஷதரின் ஜனாதிபதியே! அரசே, என்னை இந்த நிர்ஜன வனத்தில் விட்டுவிட்டு நீ எங்கே சென்றாய்?

பிருகதச்வர் கூறினார்—அரசே, நலன் புறப்பட்டபின் தமயந்தியின் களைப்பு நீங்கியது; அந்த உயர்ந்த மகளிர் வெறிச்சோடிய காட்டில் அச்சமுற்று விழித்தாள்।

பீமன் அவர்களுக்கு மிகுந்த செல்வம் அளித்து கட்டளையிட்டான்—“நலனையும், என் மகள் தமயந்தியையும் தேடுங்கள்.”

சுதீர்த்த ஆசிரமத்தில் வாழ்ந்த அந்த முனிவர்களின் நடுவே ‘தமயந்தி’ எனப் புகழ்பெற்ற ஒரு பெண் இருந்தாள்; அவளது முகம் நிலவட்டம் போல் அழகியதாக இருந்தது।

மகாலய விதானத்தால், தமயந்தியின் கணவரான நளன், பெரிய ஆபத்தைக் கடந்து, இந்த பூமியை மீண்டும் பெற்றார்.

அந்த அரசர்களில் முதன்மையானவனுக்கு ‘மதயந்தீ’ எனப் பெயருடைய, பத்தினித் தன்மை கொண்ட அன்புத் துணைவி இருந்தாள்; அவள் நளனின் தமயந்தியைப் போலப் புகழ்பெற்றவள்.

மாயா தமயந்தியுடன் நாரதரின் திருமண வர்ணனை. நாரதர் கூறினார்: செவிலித்தாய் வழியாகத் தன் மகளின் சொற்களைக் கேட்டு, அரசன் அருகில் இருந்த சுலோசனையான கைகேயியிடம் கூறினான்.

தமயந்தி திருமண முன்மொழிவு விளக்கம். வியாசர் கூறினார்: என் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, பரமார்த்தத்தை அறிந்த நாரதர் புன்னகைத்து, மயக்கத்தின் காரணத்தைக் கேட்ட என்னிடம் கூறினார்.

புகழ்பெற்ற வருணானி, பலியின் மனைவி விந்தியாவளி, அழகான தமயந்தி, யசோதா மற்றும் தேவகி।

அழுக்கற்றவளே, வைதர்ப நகரில் நீ அரசன் பீமனின் மகளாக இருப்பாய்; நற்குணங்களால் நிறைந்து ‘தமயந்தி’ என்று புகழ்பெறுவாய்.

அந்த அரசனுக்கு மதயந்தி எனும் நல்வழி நிறைந்த அன்புப் பட்டத்தரசி இருந்தாள்; அவள் தர்மத்தில் உறுதியானவள், நளனின் தமயந்தியைப் போலப் பதிவிரதை சதியாகப் புகழ்பெற்றாள்.

அந்தப் புண்ணியப் பலனால் அவன் பில்லனாகிய நளனானான்; பின்னர் சக்கரவர்த்தி மகாராஜனானான், தமயந்தி அவன் பிரியமானாள் ஆனாள்.