Adhyaya 19

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे जम्बूद्वीपवर्णनं नामाष्टादशो ऽध्यायः सूत उवाच प्लक्षद्वीपं प्रवक्ष्यामि यथावदिह संग्रहात् / शृणुतेमं यथातत्त्वं ब्रुवतो मे द्विजोत्तमाः

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயுப்ரோக்த பூர்வபாகத்தின் இரண்டாம் அனுஷங்கபாதத்தில் ‘ஜம்பூத்வீப வர்ணனம்’ எனும் பதினெட்டாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்— ஓ த்விஜோத்தமர்களே, இப்போது நான் சுருக்கமாக யதாவிதமாக ப்லக்ஷத்வீபத்தை விளக்குகிறேன்; என் உரையைத் தத்துவமாகக் கேளுங்கள்.

Verse 2

जंबूद्वीपस्य विस्ताराद्द्विगुणास्तस्य विस्तरः / विस्तराद्द्विगुणश्चास्य परिणाहः समन्ततः

ஜம்பூத்வீபத்தின் பரப்பளவின் இரட்டிப்பு இதன் பரப்பு; அந்தப் பரப்பின் இரட்டிப்பே இதன் சுற்றளவு (பரிணாஹம்) எல்லாத் திசைகளிலும் ஆகும்.

Verse 3

तेनावृतः समुद्रो वै द्वीपेन लवणोदकः / तत्र पुण्या जनपदाश्चिरान्न म्रियते जनः

அந்தத் தீவால் உப்புநீர் கடல் சூழப்பட்டுள்ளது. அங்கே புண்ணியமான நாடுகள் உள்ளன; அங்கே மனிதர் நீண்ட காலம் மரணமடைவதில்லை.

Verse 4

कृत एव च दुर्भिक्षं जराव्याधिभयं कुतः / तत्रापि पर्वताः पुण्याः सप्तैव मणिभूषणाः

அங்கே பஞ்சம் என்பது நிகழ்வதே இல்லை; முதுமை, நோய் என்ற பயம் எங்கே? அங்கே மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஏழு புண்ணிய மலைகளும் உள்ளன.

Verse 5

रत्नाकरास्तथा नद्यस्तासां नामानि च बुवे / ब्लक्षद्वीपादिषु त्वेषु सप्त सप्त तु पञ्चसु

சமுத்திரங்களும் நதிகளும்—அவற்றின் பெயர்களை நான் கூறுகிறேன். இப் ப்லக்ஷத்வீபம் முதலிய ஐந்து த்வீபங்களில் ஒவ்வொன்றிலும் ஏழு ஏழு உள்ளன.

Verse 6

ऋज्वायताः प्रतिदिशं निविष्टा वर्षपर्वताः / प्लक्षद्वीपे तु वक्ष्यामि सप्तद्वीपान् महा बलान्

ஒவ்வொரு திசையிலும் நேராகப் பரவி நிற்கும் வர்ஷப் பர்வதங்கள் அமைந்துள்ளன. இப்போது ப்லக்ஷத்வீபத்தில் உள்ள மகாபலமிக்க ஏழு த்வீபங்களை நான் கூறுவேன்.

Verse 7

गोमेदको ऽत्र प्रथमः पर्वतो मेघसन्निभः / ख्यायते यस्य नाम्ना तु वर्षं गोमेदसंज्ञितम्

இங்கு முதல் மலை ‘கோமேதக’; அது மேகத்தைப் போன்றது. அதன் பெயராலேயே இவ்வர்ஷம் ‘கோமேத’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 8

द्वितीयः पर्वतश्चन्द्रः सर्वौंष धिसमन्वितः / अश्विभ्याममृतस्यार्थमोषध्यो यत्र संभृताः

இரண்டாம் மலை ‘சந்திர’; அது எல்லா மூலிகைகளாலும் நிறைந்தது. அங்கு அஷ்வினி தேவர்கள் அமிர்தத்திற்காக மூலிகைகளைச் சேகரித்தனர்.

Verse 9

तृतीयो नारदो नाम दुर्गशैलो महोच्चयः / तत्राचले समुत्पन्नौ पूर्वं नारदपर्वतौ

மூன்றாம் மலை ‘நாரத’ எனப்படும்; அது அணுக இயலாத பாறைமலையும் மிக உயர்ந்த சிகரங்களும் உடையது. அந்த அசலத்தில் முன்னொரு காலத்தில் ‘நாரத’ எனும் மலைகள் தோன்றின.

Verse 10

चतुर्थस्तत्र वै शैलो दुदुंभिर्न्नाम नामतः / छन्दमृत्युः पुरा तस्मिन्दुन्दुभिः सादितः सुरैः

அங்கே நான்காவது மலை ‘துதும்பி’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றது. முற்காலத்தில் அந்த இடத்தில் ‘சந்தம்ருத்யு’ என்பவனை தேவர்கள் துந்துபி மூலம் அடக்கினர்.

Verse 11

रज्जुदोलोरुकामं यः शाल्मलिश्चासुरान्तकृत् / पञ्चमः सोमको नाम देवैर्यत्रामृतं पुरा

கயிற்றாட்டம் போல உயர்ந்து இனிமை தருவதும், ‘சால்மலி’ எனும் அசுராந்தக மரம் உள்ளதுமானது—அது ஐந்தாவது ‘சோமக’ என அழைக்கப்படுகிறது; அங்கே தேவர்கள் முற்காலத்தில் அமிர்தத்தை வைத்தனர்.

Verse 12

संभृतं चाहृतं चैव मातुरर्थे गरुत्मता / षष्टस्तु सुमना नाम सप्तमर्षभ उच्यते

தாயின் நலனுக்காக கருடன் (அமிர்தத்தை) சேகரித்தும் கொண்டு வந்தும் செய்தான். ஆறாவது ‘சுமனா’ என்றும், ஏழாவது ‘ரிஷப’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 13

हिरण्यक्षो वराहेण तस्मिञ्छैले निषूदितः / वैभ्राजः सप्तमस्तत्र भ्राजिष्णुः स्फाटिको महान्

அந்த மலையிலே வராகன் ஹிரண்யாக்ஷனை வதைத்தான். அங்கே ஏழாவது ‘வைப்ராஜ’—ஒளிமிக்க, மகத்தான, ஸ்படிகம் போல் பிரகாசமானது.

Verse 14

अर्चिर्भिर्भ्राजते यस्माद्वैभ्राजस्तेन संस्मृतः / तेषां वर्षाणि वक्ष्यामि नामतस्तु यथाक्रमम्

அது தீச்சுடர் போன்ற ஒளிக்கதிர்களால் பிரகாசிப்பதால் ‘வைப்ராஜ’ என நினைக்கப்படுகிறது. இப்போது அவற்றின் வர்ஷங்களின் பெயர்களை வரிசையாகச் சொல்கிறேன்.

Verse 15

गोमेदं प्रथमं वर्षं नाम्नाशान्तभयं स्मृतम् / चन्द्रस्य शिशिरं नाम नारदस्य सुखोदयम्

கோமேதம் எனும் முதல் வருடம் ‘சாந்தபயம்’ என்று கூறப்படுகிறது; சந்திரனுடைய வருடம் ‘சிசிரம்’, நாரதருடையது ‘சுகோதயம்’ எனப் புகழப்படுகிறது।

Verse 16

आनन्दं दुन्दुभेर्वर्षं सोमकस्यशिवं स्मृतम् / क्षेमकं वृषभस्यापि वैभ्राजस्य ध्रुवं तथा

துந்துபியின் வருடம் ‘ஆனந்தம்’ என்றும், சோமகனுடையது ‘சிவம்’ என்றும் கூறப்படுகிறது; வृषபனுடையது ‘க்ஷேமகம்’, வைப்ராஜனுடையது ‘த்ருவம்’ என்றும் நினைக்கப்படுகிறது।

Verse 17

एतेषु देवगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः / विहरन्ति रमन्ते च दृश्यमानाश्च तैः सह

இவற்றில் தேவகந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்களுடன் சேர்ந்து உலாவி மகிழ்கின்றனர்; அவர்களுடன் சேர்ந்து கண்கூடாகவும் தோன்றுகின்றனர்।

Verse 18

तेषां नद्यस्तु सप्तैव प्रतिवर्षं समुद्रगाः / नामतस्ताः प्रवक्ष्यामि सप्तगङ्गास्तपोधनाः

அவர்களுடைய நதிகள் ஒவ்வொரு வருடத்திலும் கடலுக்குச் செல்லும் ஏழே; தவத்தால் செல்வமுடையோரே, அந்த ஏழு கங்கைகளின் பெயர்களை நான் கூறுகிறேன்।

Verse 19

अनुतप्तासुखी चैव विपाशा त्रिदिवा क्रमुः / अमृता सुकृता चैव सप्तैताः सरितां वराः

அனுதப்தா, சுகீ, விபாசா, திரிதிவா, க்ரமு, அம்ருதா, சுக்ருதா—இவையே ஏழு சிறந்த நதிகள்.

Verse 20

अभिगच्छन्ति ता नद्यस्ताभ्यश्चान्याः सहस्रशः / बहूदका ह्योघवत्यो यतो वर्षति वासवः

அந்நதிகள் அங்கே வந்து சேர்கின்றன; அவற்றோடு ஆயிரக்கணக்கான பிற நதிகளும் கூடுகின்றன. வாசவன் (இந்திரன்) மழை பொழிவதால் அவை மிகுந்த நீருடன், பெருஞ்செலுத்தோடு ஓடுகின்றன.

Verse 21

ताः पिबन्ति सदा हृष्टा नदीजनपदास्तु ते / शुभाः शान्तभयाश्चैव प्रमुदं शैशिराः शिवाः

அந்நதிகளின் நீரை அங்குள்ள நதிக்கரை நாடுகள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் அருந்துகின்றன. அவை நன்மைமிகு, அச்சமற்ற, பேரின்பம் நிறைந்த, குளிர்ச்சியான, சிவமயமான இடங்களாகும்.

Verse 22

आनन्दाश्च सुखाश्चैव क्षेमकाश्च ध्रुवैः सह / वर्णाश्रमाचारयुता प्रजास्तेष्ववधिष्ठिताः

அங்கே மக்கள் ஆனந்தமும் சுகமும் உடையவர்களாய், துருவனுடன் சேர்ந்து நலநிலையிலே நிலைத்திருக்கின்றனர். வர்ணாஶ்ரம ஒழுக்கம் கொண்ட பிரஜைகள் அங்கே ஒழுங்காகத் தங்கியுள்ளனர்.

Verse 23

सर्वे त्वरोगाः सुबलाः प्रजाश्चामयव र्जिताः / अवसर्पिणी न तेष्वस्ति तथैवोत्सर्पिणी न च

அங்கே அனைவரும் திடீர் நோய்களின்றி, வலிமையுடன், நோயற்றவர்களாக உள்ளனர். அங்கே அவசர்பிணி (அவனதி) இல்லை; அதுபோல உச்சர்பிணி (உயர்ச்சி)யும் இல்லை.

Verse 24

न तत्रास्ति युगावस्था चतुर्युगकृता क्वचित् / त्रेतायुगसमः कालः सर्वदा तत्र वर्त्तते

அங்கே எங்கும் நான்கு யுகங்களால் அமைந்த யுகநிலை இல்லை. அங்கே எப்போதும் திரேதாயுகத்துக்கு ஒப்பான காலமே நிலவுகிறது.

Verse 25

प्लक्षद्वीपादिषु ज्ञेयः पञ्चस्वेतेषु सर्वशः / देशस्यानुविधानेन कालस्यानुविधाः स्मृताः

ப்லக்ஷத்வீபம் முதலிய அந்த ஐந்து தீவுகளிலும் எங்கும், தேசத்தின் ஒழுங்கின்படி காலத்திற்கும் விதிவகைகள் உள்ளன என்று ஸ்மிருதிகள் கூறுகின்றன—என்று அறிய வேண்டும்।

Verse 26

पञ्चवर्षसहस्राणि तेषु जीवन्ति मानवाः / सुरूपाश्च सुवेषाश्च ह्यरोगा बलिनस्तथा

அந்தத் தீவுகளில் மனிதர்கள் ஐயாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வர்; அவர்கள் அழகிய உருவமும், சிறந்த ஆடையும், நோயற்ற உடலும், வலிமையும் உடையவர்களாக இருப்பர்।

Verse 27

सुखमायुर्बलं रुपमारोग्यं धर्म एव च / प्लक्षद्वीपादिषु ज्ञेयः शाकद्वीपान्तिकेषु वै

இன்பம், ஆயுள், வலிமை, அழகு, ஆரோக்கியம், மேலும் தர்மம்—இவை ப்லக்ஷத்வீபம் முதலியவற்றிலிருந்து ஷாகத்வீபம் வரை உள்ள பகுதிகளில் அறியப்படுகின்றன।

Verse 28

प्रक्षद्वीपः पृथुः श्रीमान्सर्वतो धनधान्यवान् / दिव्यौषधिफलोपेतः सर्वौंषधिवनस्पतिः

ப்ரக்ஷத்வீபம் விரிந்ததும் செல்வமிகுந்ததும்; எங்கும் செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தது; தெய்வீக மூலிகை-பழங்களுடன், எல்லா மருந்துத் தாவரங்களாலும் செழித்துள்ளது।

Verse 29

आवृतः पशुभिः सर्वैर्ग्राम्यारण्यैः सहस्रशः / जंबूवृक्षेम संख्यातस्तस्य मध्ये द्विजोत्तमाः

அது ஆயிரக்கணக்கான வீட்டுப்பிராணிகளாலும் காட்டு விலங்குகளாலும் சூழப்பட்டுள்ளது; ஜம்பூ மரத்துக்கு ஒப்பாகக் கணிக்கப்பட்டது; அதன் நடுவில், ஓ இருபிறப்புச் சிறந்தோரே! (இருக்கிறது)।

Verse 30

प्लक्षो नाम महावृक्षस्तस्य नाम्ना स उच्यते / स तत्र पूज्यते स्थाने मध्ये जनपदस्य ह

ப்லக்ஷம் எனப்படும் ஒரு மகாவிருட்சம்; அதன் பெயராலேயே அது அழைக்கப்படுகிறது. அது அங்கு நாட்டின் நடுவிலுள்ள இடத்தில் பூஜிக்கப்படுகிறது.

Verse 31

स चापीक्षुरसोदेन प्रक्षद्वीपः समावृतः / प्लक्षद्वीपसमेनैव वैपुल्यद्विस्तरेण तु

அந்த ப்ரக்ஷத் தீவும் கரும்புச் சாறுபோன்ற நீரால் நாலாபுறமும் சூழப்பட்டுள்ளது. பரப்பளவில் அது ப்லக்ஷத் தீவுக்கு ஒப்பானதாகவே விரிந்துள்ளது.

Verse 32

इत्येवं संनिवेशो वः प्लक्षद्वीपस्य कीर्तितः / आनुपूर्व्यात्समासेन शाल्मलं तु निबोधत

இவ்வாறு ப்லக்ஷத் தீவின் அமைப்பு உங்களுக்கு கூறப்பட்டது. இனி வரிசையாகச் சுருக்கமாக ஷால்மலத் தீவை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

Verse 33

ततस्तृतीयं वक्ष्यामि शाल्मलं द्वीपसुत्तमम् / शाल्मलेन समुद्रस्तु द्वीपेनेक्षुरसोदकः

இப்போது மூன்றாவதாகிய சிறந்த தீவு—ஷால்மலம்—பற்றி கூறுகிறேன். ஷால்மலத் தீவைச் சூழ்ந்து கரும்புச் சாறுநீரின் கடல் உள்ளது.

Verse 34

प्लक्षद्वीपस्य विस्ताराद्द्विगुणेन समावृतः / तत्रापि पर्वताः सप्त विज्ञेया रत्नयोनयः

அது ப்லக்ஷத் தீவின் பரப்பளவின் இரட்டிப்பாக விரிந்துள்ளது. அங்கேயும் ஏழு மலைகள் உள்ளன; அவை ரத்தினங்களின் தோற்றிடங்கள் என அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 35

रत्नाकरास्तथा नद्यस्तेषां वर्षेषु सप्तसु / प्रथमः सूर्यसंकाशः कुमुदो नाम पर्वतः

அந்த ஏழு வருஷங்களில் ரத்னாகரங்களும் நதிகளும் உள்ளன. முதலாவது சூரியன் போல் ஒளிவிடும் ‘குமுத’ என்னும் மலை.

Verse 36

सर्वधातुमयैः शृङ्गैः शिलाजालसमाकुलैः / द्वितीयः पर्वतश्चात्र ह्युत्तमो नाम विश्रुतः

அனைத்து தாதுக்களால் ஆன சிகரங்களும் கற்களின் வலையாலும் சூழப்பட்ட இங்கு இரண்டாவது மலை ‘உத்தம’ என்று புகழ்பெற்றது.

Verse 37

हरितालमयैः शृङ्गैर्दिवमावृत्य तिष्ठति / तृतियः पर्वतस्तत्र बलाहक इति श्रुतः

ஹரிதாளம் போன்ற கனிமத்தால் ஆன சிகரங்களால் வானத்தை மூடி நிற்கும் அங்கு மூன்றாவது மலை ‘பலாஹக’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 38

जात्यञ्जनमयैः शृङ्गैर्दिवमावृत्य तिष्ठति / चतुर्थः पर्वतो द्रोणो यत्र सा वै सहोषधिः

ஜாத்யஞ்சனம் போன்ற கனிமத்தால் ஆன சிகரங்களால் வானத்தை மூடி நிற்கும் நான்காவது மலை ‘த்ரோண’; அங்கே அந்த தெய்வீக ‘சஹோஷதி’ உள்ளது.

Verse 39

विशल्यकरणी चैव मृतसञ्जीविनी तथा / कङ्कस्तु पञ्चमस्तत्र पर्वतः सुमहोदयः

அங்கே ‘விசல்யகரணி’ மற்றும் ‘ம்ருதஸஞ்ஜீவினி’யும் உள்ளன; ஐந்தாவது மலை ‘கங்க’ எனப்படும், மிகப் பெரும் மகிமையுடன் உதயமானது.

Verse 40

नित्यपुष्पफलोपेतो वृक्षवीरुत्समावृतः / षष्ठस्तु पर्वतस्तत्र महिषो मेघसन्निभः

அப்பர்வதம் எப்போதும் மலர்-கனி நிறைந்ததும், மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்ததும் ஆகும். அங்கே ஆறாவது பர்வதம் ‘மஹிஷ’ எனப்படும்; அது மேகத்தை ஒத்தது.

Verse 41

यस्मिन्सो ऽग्निर्निवसति महिषो नाम वारिजः / सप्तमः पर्वतस्तत्र ककुद्मान्नाम भाष्यते

எதில் அக்னி வாசம் செய்கிறதோ, அது ‘மஹிஷ’ எனப்படும் வாரிஜம் (நீரில் பிறந்தது). அங்கே ஏழாவது பர்வதம் ‘ககுத்மான்’ என்று சொல்லப்படுகிறது.

Verse 42

तत्र रत्नान्यनेकानि स्वयं रक्षति वासवः / प्रजापतिमुपादाय प्रजाभ्यो विधिवत्स्वयम्

அங்கே பல ரத்தினங்களை வாசவன் (இந்திரன்) தானே காக்கிறான்; பிரஜாபதியை உடன் கொண்டு, பிரஜைகளுக்காக விதிப்படி தானே ஒழுங்கு செய்கிறான்.

Verse 43

इत्येते पर्वताः सप्त शाल्मले मणिभूषणाः / तेषां वर्षाणि वक्ष्यामि सर्पैव तु शुभानि वै

இவ்வாறு ஷால்மலியில் இந்த ஏழு பர்வதங்களும் மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை. இப்போது அவற்றின் வர்ஷங்கள் (பிரதேசங்கள்) கூறுவேன்; அவை பாம்பைப் போலவே மங்களமானவை.

Verse 44

कुमुदस्य स्मृतं श्वेतमुत्तमस्य च लोहितम् / बलाहकस्य जीमूतं द्रोणस्य हरितं स्मृतम्

குமுதத்தின் நிறம் வெண்மை என்றும், உத்தமத்தின் நிறம் செம்மை என்றும் கூறப்படுகிறது. பலாஹகத்தின் நிறம் மேகநிறம்; த்ரோணத்தின் நிறம் பச்சை என்று ஸ்மரிக்கப்படுகிறது.

Verse 45

कङ्कस्य वैद्युतं नाम महिषस्य च मानसम् / ककुदः सुप्रदं नाम सप्तैतानि तु सप्तधा

கங்கனுக்கு ‘வைத்யுதம்’ என்ற பெயர்; மகிஷனுக்கு ‘மானசம்’ என்ற பெயர். ககுதனுக்கு ‘சுப்ரதம்’ என்ற பெயர்; இவை ஏழு பெயர்கள் ஏழு வகையாகக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 46

वर्षाणि पर्वताश्चैव नदीस्तेषु निबोधत / ज्योतिः शान्तिस्तथा तुष्टा चन्द्रा शुक्रा विमोचनी

அவற்றிலுள்ள வர்ஷங்கள், மலைகள், நதிகளை அறிக: ஜ்யோதி, சாந்தி, துஷ்டா, சந்த்ரா, சுக்ரா, விமோசினி.

Verse 47

निवृत्तिः सप्तमी तासां प्रतिवर्षं तु ताः स्मृताः / तासां समीपगाश्चान्याः शतशो ऽथ सहस्रशः

அவற்றில் ஏழாவது ‘நிவ்ருத்தி’; ஒவ்வொரு வர்ஷத்திலும் அவை இவ்வாறே நினைவுகூரப்படுகின்றன. அவற்றருகே மேலும் நூற்றுக்கணக்காகவும் ஆயிரக்கணக்காகவும் நதிகள் உள்ளன.

Verse 48

न संख्यां परिसंख्यातुं शक्नुयात्को ऽपि मानवः / इत्येष संनिवेशो वः शाल्मलस्य प्रकीर्त्तितः

எந்த மனிதனாலும் அவற்றின் எண்ணிக்கையை முழுமையாகக் கணிக்க இயலாது. இவ்வாறு சால்மலத் தீவின் அமைப்பு உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது.

Verse 49

प्लक्षवृक्षेण संख्यातस्तस्य मध्ये महा द्रुमः / शाल्मलिर्विपुलस्कन्धस्तस्य नाम्ना स उच्यते

அதன் அளவு ப்லக்ஷ மரத்தால் கூறப்பட்டது; அதன் நடுவில் ஒரு மகா மரம் உள்ளது. பரந்த தண்டு கொண்ட அந்த மரம் ‘சால்மலி’ என அழைக்கப்படுகிறது; அதன் பெயராலேயே அது புகழ்பெற்றது.

Verse 50

शाल्मलस्तु समुद्रेण सुरोदेन समावृतः / विस्तराच्छाल्मलस्वैव समे न तु समन्ततः

சால்மலத் தீவு ‘சுரோத’ எனும் கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது. பரப்பளவில் அது சால்மலத்திற்குச் சமம்; ஆனால் எல்லாத் திசைகளிலும் ஒரேபோல் சமமல்ல.

Verse 51

उत्तरेषु तु धर्मज्ञाद्वीपेषु शृणुत प्रजाः / यथाश्रुतं यथान्यायं ब्रुवतो मे निबोधत

அறம் அறிந்தோனே! வடக்கிலுள்ள தீவுகளைப் பற்றி கேளுங்கள், மக்களே. நான் கேட்டதுபோலவும் நீதியோடு பொருந்துமாறும் சொல்கிறேன்; என் உரையை கவனித்து உணருங்கள்.

Verse 52

कुशद्वीपं प्रवक्ष्यामि चतुर्थं तु समासतः / सुरोदकः परिवृतः कुशद्वीपेन सर्वतः

இப்போது நான்காவது குசத் தீவைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன். குசத் தீவு எல்லாத் திசைகளிலும் ‘சுரோதக’ கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 53

शाल्मलस्य तु विस्ताराद्द्विगुणेन समन्ततः / सप्तैव च गिरींस्तत्र वर्ण्यमानान्निबोधत

சால்மலத் தீவின் பரப்பை விட இது எல்லாத் திசைகளிலும் இரட்டிப்பாக விரிந்துள்ளது. அங்கே கூறப்படவுள்ள ஏழு மலைகளையும் அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

Verse 54

कुशद्वीपे तु विज्ञेयः पर्वतो विद्रुमश्च यः / द्वीपस्य प्रथमस्तस्य द्वितीयो हेमपर्वतः

குசத் தீவில் ‘வித்ரும’ எனும் மலை அறியத்தக்கது; அது அந்தத் தீவின் முதல் மலை. இரண்டாவது ‘ஹேம’ மலை ஆகும்.

Verse 55

तृतीयो द्युतिमान्नाम जीमूतसदृशो गिरिः / चतुर्थः पुष्पवान्नाम पञ्चमस्तु कुशेशयः

மூன்றாவது மலை ‘த்யுதிமான்’ எனப்படும்; அது மேகத்தை ஒத்தது. நான்காவது ‘புஷ்பவான்’, ஐந்தாவது ‘குஷேசய’ ஆகும்.

Verse 56

षष्ठो हरिगिरिर्नाम सप्तमो मन्दरः स्मृतः / मन्दा इति ह्यपा नाम मन्दरो दारणादयम्

ஆறாவது ‘ஹரிகிரி’ எனப்படும்; ஏழாவது ‘மந்தர’ என்று கூறப்படுகிறது. ‘மந்தா’ என்ற நதி உண்டு; ‘மந்தர’ என்பது தாங்குதல் முதலியவற்றில் வல்லது.

Verse 57

तेषामन्तरविषकंभो द्विगुणः प्रविभागतः / उद्भिदं प्रथमं वर्षं द्वितीयं वेणुमण्डलम्

அவற்றின் இடையிலான பரப்பு இருமடங்காகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது; முதல் வர்ஷம் ‘உத்பித’, இரண்டாவது ‘வேணுமண்டலம்’.

Verse 58

तृतीयं वै रथाकारं चतुर्थं लवणं समृतम् / पञ्चमं धृतिमद्वर्षं षष्ठं वर्षं प्रभाकरम्

மூன்றாவது ‘ரதாகார’, நான்காவது ‘லவண’ என நினைவுகூரப்படுகிறது; ஐந்தாவது ‘த்ருதிமத்-வர்ஷம்’, ஆறாவது ‘பிரபாகர’ வர்ஷம்.

Verse 59

सप्तमं कपिलं नाम सर्वे ते वर्ष भावकाः / एतेषु देवगन्धर्वाः प्रजास्तु जगदीश्वराः

ஏழாவது ‘கபில’ எனப்படும்; இவை அனைத்தும் வர்ஷப் பகுதிகள். இவற்றில் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள் உள்ளனர்; பிரஜைகள் ஜகதீஸ்வரனுக்குரியவர்கள்.

Verse 60

विहरन्ति रमन्ते च हृष्यमाणास्तु सर्वशः / न तेषु दस्यवः संति म्लेच्छ जातय एव च

அவர்கள் எங்கும் உலாவி மகிழ்ந்து களிகூர்கிறார்கள். அங்கே தஸ்யுக்கள் இல்லை; ம்லேச்ச ஜாதிகளும் இல்லை.

Verse 61

गौरप्रायो जनः सर्वः क्रमाच्च म्रियते तथा / तत्रापि नद्यः सप्तैव धूतपापाशिवा तथा

அங்கே உள்ள மக்கள் பெரும்பாலும் கோரவர்ணம் உடையவர்கள்; அவர்கள் முறையே அதுபோலவே மரணமடைகிறார்கள். அங்கேயும் ஏழு நதிகள் மட்டுமே; அவை பாவங்களை கழுவி நன்மை தருவன.

Verse 62

पवित्रा संततिश्चैव विद्युद्दंभा मही तथा / अन्यास्ताभ्यो ऽपरिज्ञाताः शतशो ऽथ सहस्रशः

பவித்ரா, ஸந்ததி, வித்யுத்தம்பா, மேலும் மஹீ—இவையும் (நதிகள்). இவற்றைத் தவிர நூற்றுக்கணக்காகவும் ஆயிரக்கணக்காகவும் அறியப்படாத பிற நதிகள் உள்ளன.

Verse 63

अभिगच्छन्ति ताः सर्वा यतो वर्षति वासवः / घृतोदेन कुशद्वीपो बाह्यतः परिवारितः

அந்த நதிகள் அனைத்தும் இந்திரன் மழை பொழியும் இடத்தை நோக்கிச் சென்று சேர்கின்றன. குஷத்வீபம் வெளிப்புறத்தில் க்ருதோத (நெய்-சமுத்திரம்) দ্বারা சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 64

विज्ञेयः स तु विस्तारात्कुशद्वीपसमेन तु / इत्येष सन्निवेशो वः कुशद्वीपस्य कीर्त्तितः

அதன் விரிவு குஷத்வீபத்தின் அளவுக்கு சமம் என அறிய வேண்டும். இவ்வாறு உங்களுக்கு குஷத்வீபத்தின் அமைப்பு கூறப்பட்டது.

Verse 65

क्रैञ्चद्वीपस्य विस्तारं वक्ष्याम्यहमतः परम् / कुशद्वीपस्य विस्ताराद्द्विगुणः स तु वै स्मृतः

இப்போது நான் கிரைஞ்சத் தீவின் விரிவை உரைக்கிறேன். அது குசத் தீவின் விரிவின் இரட்டிப்பாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 66

घृतोदकसमुद्रो वै क्रैञ्च द्वीपेन संयुतः / तस्मिन्द्वीपे नगश्रेष्ठः क्रैञ्चस्तु प्रथमो गिरिः

கிரைஞ்சத் தீவு நெய்-நீர் கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது. அந்தத் தீவில் மலைகளில் சிறந்தது ‘கிரைஞ்ச’ எனும் முதல் மலை.

Verse 67

क्रैञ्चात्परो वामनको वामनादन्धकारकः / अन्धकारात्परश्चापि दिवावृन्नाम पर्वतः

கிரைஞ்சத்திற்கு அப்பால் வாமனக, வாமனகத்திற்கு அப்பால் அந்தகாரக, அந்தகாரகத்திற்கு அப்பால் ‘திவாவ்ருத்’ எனும் மலை உள்ளது.

Verse 68

दिवावृतः परश्चापि द्विविदो गिरिसत्तमः / द्विविदात्परतश्चापि पुण्डरीको महागिरिः

திவாவ்ருத் அப்பால் மலைகளில் சிறந்த த்விவிதன்; த்விவிதன் அப்பால் புண்டரீகன் எனும் மகாமலை உள்ளது.

Verse 69

पुण्डरीकात्परश्चापि प्रोच्यते दुन्दुभिस्वनः / एते रत्नमयाः सप्त क्रैञ्चद्वीपस्य पर्वताः

புண்டரீகத்திற்கு அப்பால் ‘துந்துபிஸ்வன’ என அழைக்கப்படுகிறது. இவையே கிரைஞ்சத் தீவின் ரத்தினமயமான ஏழு மலைகள்.

Verse 70

बहुपुष्पफलोपेतनानावृक्षलतावृताः / परस्परेण द्विगुणा विस्तृता हर्षवर्द्धनाः

அவை பல மலரும் கனியும் நிறைந்தவை; பலவகை மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்தவை; ஒன்றொன்றை விட இருமடங்கு விரிந்தும் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவையும் ஆகும்.

Verse 71

वर्षाणि तत्र वक्ष्यामि नामतस्तान्निबोधत / क्रैञ्चस्य कुशलो देशो वामनस्य मनोनुगः

அங்கே உள்ள வர்ஷங்களின் பெயர்களை இப்போது கூறுகிறேன்; அறிந்துகொள்ளுங்கள்—க்ரைஞ்சனுடைய ‘குஷல’ தேசமும், வாமனனுடைய ‘மனோனுக’மும் ஆகும்.

Verse 72

मनोनुगात्परश्चोष्णस्तृतीयं वर्षमुच्यते / उष्णात्परः पीवरकः पीवरादन्धकारकः

மனோனுகத்திற்கு அப்பால் ‘உஷ்ண’ எனும் மூன்றாம் வர்ஷம் கூறப்படுகிறது; உஷ்ணத்திற்கு அப்பால் ‘பீவரக’, பீவரகத்திற்கு அப்பால் ‘அந்தகாரக’।

Verse 73

अन्धकारात्परश्चापि मुनिदेशः स्मृतो बुधैः / मुनिदेशात्परश्चैव प्रोच्यते दुन्दुभिस्वनः

அந்தகாரகத்திற்கு அப்பாலும் ‘முனிதேசம்’ என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்; முனிதேசத்திற்கு அப்பால் ‘துந்துபிஸ்வன’ எனும் (வர்ஷம்) உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 74

सिद्धचारणसंकीर्णो गौरप्रयो जनः स्मतः / तत्रापि नद्यः सप्तैव प्रतिवर्ष स्मृताः शुभाः

அந்த நாடு சித்தர் மற்றும் சாரணர் கூட்டத்தால் நிறைந்தது; அங்குள்ள மக்கள் பெரும்பாலும் கோரவர்ணம் உடையவர்கள் எனக் கூறப்படுகின்றனர். அங்கேயும் ஒவ்வொரு வர்ஷத்திலும் ஏழே புனித நதிகள் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

Verse 75

गौरी कुमुद्वती चैव संध्या रात्रिर्मनोजवा / ख्यातिश्च पुण्डरीका च गङ्गाः सप्तविधाः स्मृताः

கௌரி, குமுத்வதி, சந்தியா, ராத்திரி, மனோஜவா, க்யாதி, புண்டரீகா—இவை கங்கையின் ஏழு வகை ரூபங்களென ஸ்மரிக்கப்படுகின்றன.

Verse 76

तासां सहस्रशश्चान्या नद्यो यास्तु समीपगाः / अभिगच्छन्ति ताः सर्वा विपुलाः सुबहूदकाः

அவற்றின் அருகே ஓடும் இன்னும் ஆயிரக்கணக்கான நதிகள் உள்ளன; அவை அனைத்தும் விரிந்தவையும் மிகுந்த நீருடையவையும் ஆகி அவற்றில் வந்து சேர்கின்றன.

Verse 77

क्रैञ्चद्वीपः समुद्रेण दधिमण्डौदकेन तु / आवृतः सर्वतः श्रीमान्क्रैञ्चद्वीपसमेन तु

க்ரைஞ்சத் தீவு, தயிர்மண்ட நீருடைய கடலால் எல்லாத் திசைகளிலும் சூழப்பட்டுள்ளது; அந்தச் செழுமைமிக்க தீவு தன் அளவிற்கே ஒப்பாகச் சுற்றிலும் ஆவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 78

प्लक्षद्वीपादयो ह्येते समासेन प्रकीर्त्तिताः / तेषां निसर्गोद्वीपानामानुपूर्व्येण सर्वशः

ப்லக்ஷத் தீவு முதலிய இவை அனைத்தும் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டன; அந்த இயல்பாக அமைந்த தீவுகளின் வரிசைமுறையான முழுக் கூறலும் (அடுத்து) உண்டு.

Verse 79

न शक्यो विस्तराद्वक्तुं दिव्यवर्षशतैरपि / निसर्गो यः प्रजानां तु संहारो यश्च तासु वै

தெய்வ ஆண்டுகளின் நூற்றாண்டுகளாலும் விரிவாகச் சொல்ல இயலாது—அவற்றில் உயிர்களின் படைப்பு எவ்வாறு, மேலும் அவற்றின் சங்காரமும் எவ்வாறு என்பதையும்.

Verse 80

शाकद्वीपं प्रवक्ष्यामि यथावदिह निश्चयात् / शृणुध्वं तु यथातथ्यं ब्रुवतो मे यथार्थवत्

இங்கு உறுதியாக நான் சாகத்வீபத்தை முறையாக விளக்குவேன். நான் கூறும் உண்மையான பொருளுள்ள சொற்களை நீங்கள் கேளுங்கள்.

Verse 81

क्रैञ्चद्वीपस्य विस्ताराद्द्विगुणास्तस्य विस्तरः / परिवार्य समुद्रं स दधिमण्डोदकं स्थितः

க்ரைஞ்சத்வீபத்தின் பரப்பளவின் இரட்டிப்பு சாகத்வீபத்தின் பரப்பு. அது தயிர்மண்ட நீர்க் கடலால் சூழப்பட்டிருக்கிறது.

Verse 82

तत्र पुण्या जनपदाश्चिरात्तु म्रियते जनः / कुत एव च दुर्भिक्षं जराव्याधिभयं कुतः

அங்கே புனிதமான நாடுகள் உள்ளன; அங்கே மனிதன் நீண்ட காலத்திற்குப் பின் தான் இறக்கிறான். அங்கே பஞ்சம் எங்கே? முதுமை-நோய் பயம் எங்கே?

Verse 83

तत्रापि पर्वताः शभ्राः सप्तैव मणिभूषणाः / रत्नाकरास्तथा नद्यस्तेषां नामानि मे शृणु

அங்கேயும் மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஏழு ஒளிமிகு மலைகள் உள்ளன; ரத்தினக் களஞ்சியங்களும் நதிகளும் உள்ளன. அவற்றின் பெயர்களை என்னிடமிருந்து கேளுங்கள்.

Verse 84

देवर्षिगन्धर्वयुतः प्रथमो मेरुरुच्यते / प्रागायतः स सौवर्णो ह्युदयो नाम पर्वतः

தேவரிஷிகளும் கந்தர்வர்களும் கூடிய முதலாவது மலை ‘மேரு’ எனப் புகழப்படுகிறது. கிழக்கே நீளும் அந்தப் பொன்ன்மய மலை ‘உதய’ எனப்படும்.

Verse 85

वृष्ट्यर्थं जलदास्तत्र प्रभंवति च यान्ति च / तस्यापरेण सुमहाञ्जलधारो महागिरिः

மழைக்காக அங்கே மேகங்கள் தோன்றி வந்து மறைந்து செல்கின்றன. அதன் மேற்கே நீர்வீழ்ச்சிகள் நிறைந்த மிகப் பெரிய மலை உள்ளது.

Verse 86

यतो नित्यमुपादत्ते वासवः परमं जलम् / ततो वर्षं प्रभवति वर्षाकाले प्रजास्विह

வாசவன் (இந்திரன்) எங்கிருந்து எப்போதும் உயர்ந்த நீரை எடுத்துக்கொள்கிறானோ, அதிலிருந்தே இங்கு உயிர்களுக்காக மழைக்காலத்தில் மழை உண்டாகிறது.

Verse 87

तस्योत्तरे रैवतको यत्र नित्यं प्रतिष्ठितम् / रेवती दिवि नक्षत्रं पितामहकृतो विधिः

அதன் வடக்கே ரைவதக மலை உள்ளது; அங்கே விண்ணில் ‘ரேவதி’ என்னும் நட்சத்திரம் எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறது—இது பிதாமஹன் (பிரம்மா) அமைத்த விதி.

Verse 88

तस्यापरेण सुमहान् श्यामो नाम महागिरिः / तस्माच्छ्यामत्वमापन्नाः प्रजाः पूर्वमिमाः किल

அதன் மேற்கே ‘ஷ்யாம’ எனப்படும் மிகப் பெரிய மலை உள்ளது. அதனால் தான், முன்பு இவ்வுயிர்கள் கருமை நிறம் பெற்றன என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 89

तस्यापरेण सुमहान्नाजतो ऽस्तगिरिः स्मृतः / तस्यापरे चांबिकेयो दुर्गशैलो महागिरिः

அதன் மேற்கே ‘நாஜத’ எனப்படும் மிகப் பெரிய அஸ்தகிரி புகழ்பெற்றது. அதன் மேலும் மேற்கே அம்பிகேயன்—‘துர்கசைலம்’ எனும் மகாமலை உள்ளது.

Verse 90

अंबिकेयात्परो रम्यः सर्वौंषधिसमन्वितः / केसरी केसरयुतो यतो वायुः प्रजापतिः

அம்பிகேயத்திற்கு அப்பால் இனிய தேசம்; எல்லா மூலிகைகளும் நிறைந்தது. கேசரமுடன் கூடிய கேசரி மலை அருகே, அங்கு வாயு பிரஜாபதி உறைகின்றான்.

Verse 91

उदयात्प्रथमं वर्षं महात्तज्जलदं स्मृतम् / द्वितीयं जलधारस्य सुकुमारमिति स्मृतम्

உதய மலைக்குரிய முதல் வர்ஷம் ‘மஹத்தஜ்ஜலத’ எனக் கூறப்படுகிறது; ஜலதாரையின் இரண்டாம் வர்ஷம் ‘சுகுமார’ எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 92

रैवतस्य तु कौमारं श्यामस्य च मणीवकम् / अस्तस्यापि शुभं वर्षं विज्ञेयं कुसुमोत्तरम्

ரைவதனுக்குரியது ‘கௌமார’ வர்ஷம்; ஷ்யாமனுக்குரியது ‘மணீவக’. அஸ்தனுக்குரிய புனித வர்ஷம் ‘குசுமோத்தர’ என அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 93

अम्बिकेयस्य मोदाकं केसरस्य महाद्रुमम् / द्वीपस्य परिमाणं तु ह्रस्वदीर्घत्वमेव च

அம்பிகேயனுக்குரியது ‘மோதக’ (வர்ஷம்), கேசரனுக்குரியது ‘மஹாத்ரும’ (வர்ஷம்). மேலும் தீவின் அளவு—அதன் குறுமையும் நீளமும்—என்றும் கூறப்படுகிறது.

Verse 94

क्रैञ्चद्वीपेन विख्यातं तस्य केतुर्महाद्रुमः / शाको नाम महोत्सेधस्तस्य पूज्या महानुगाः

அது ‘க்ரைஞ்சத் தீவு’ எனப் புகழ்பெற்றது; அதன் கேது (கொடி-அடையாளம்) ‘மஹாத்ரும’ ஆகும். ‘சாக’ எனும் அதன் உயர்ந்த மேடுநிலம்; அதன் மஹானுகர்கள் (அனுசரர்கள்) வணங்கத்தக்கோர்.

Verse 95

तत्र पुण्या जनपदाश्चातुर्वर्ण्यसमन्विताः / नद्यश्चापि महापुण्या गङ्गाः सप्तविधास्तथा

அங்கே புண்ணியமான ஜனபதங்கள் நான்கு வர்ணங்களுடன் கூடியவை; மேலும் மகாபுண்ணியமான நதிகளும் உள்ளன—கங்கைகள் ஏழு வகை.

Verse 96

सुकुमारी कुमारी च नलिनी वेणुका च या / इक्षुश्च वेणुका चैव गभस्तिः सप्तमी तथा

சுகுமாரி, குமாரி, நலினி, வேணுகா; இக்ஷு, வேணுகா, மேலும் ஏழாவது கபஸ்தி—என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 97

नद्यश्चान्याः पुण्यजलाः शीततोयवहाः शुभाः / सहस्रशः समाख्याता यतो वर्षति वासवः

வேறு நதிகளும் உள்ளன; அவற்றின் நீர் புண்ணியமானது, குளிர்ந்ததும் மங்களகரமும். அங்கே வாசவன் (இந்திரன்) மழை பொழிவதால் அவை ஆயிரக்கணக்கில் கூறப்படுகின்றன.

Verse 98

न तासां नामधेयानि परिमाणं तथैव च / शक्यं वै परिसंख्यातुं पुण्यास्ताः सरिदुत्तमाः

அந்த புண்ணியமான சிறந்த நதிகளின் பெயர்களையும், அவற்றின் அளவையும்—துல்லியமாக எண்ணிக் கூற இயலாது.

Verse 99

ताः पिबन्ति सदा हृष्टा नदीर्जनपदास्तु ते / शांशपायनविस्तीर्णो द्वीपो ऽसौ चक्रसंस्थितः

அந்த ஜனபதங்கள் எப்போதும் மகிழ்ந்து அந்த நதிகளின் நீரை அருந்துகின்றன; அந்தத் தீவு ஷாஂஶபாயனன் விரிவைப் போலப் பரந்து, சக்கர வடிவில் அமைந்துள்ளது.

Verse 100

नदीजलैः प्रतिच्छन्नः पर्वतैश्चाभ्रसन्निभैः / सर्वधातुविचित्रैश्च मणिविद्रुमभूषितैः

அந்நாடு நதிநீரால் மூடப்பட்டதும், மேகம்போன்ற மலைகளால் சூழப்பட்டதும்; பலவகைத் தாதுக்களின் வண்ணமிகு சிறப்பால் விளங்கியும், மணியும் வித்ருமமும் (பவளமும்) கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டதும் ஆக இருந்தது।

Verse 101

नगरैश्चैव विविधैः स्फीतैर्जनपदैरपि / वृक्षैः पुष्पफलोपेतैः समन्ताद्धनधान्यवान्

அந்நாடு பலவகை நகரங்களாலும் செழித்த ஜனபதங்களாலும் நிறைந்தது; எங்கும் மலரும் கனியும் உடைய மரங்கள் இருந்தன; மேலும் அது செல்வமும் தானியமும் நிறைந்ததாக இருந்தது।

Verse 102

क्षीरोदेन समुद्रेण सर्वतः परिवारितः / शाकद्वीपस्य विस्तारात्समेन तु समंन्ततः

அது எல்லாத் திசைகளிலும் க்ஷீரோதம் (பாற்கடல்) எனும் சமுத்திரத்தால் சூழப்பட்டிருந்தது; மேலும் சாகத்வீபத்தின் பரப்பு எங்கும் சமமாக விரிந்திருந்தது।

Verse 103

तस्मिञ्जनपदाः पुण्याः पर्वताः सरितः शुभाः / वर्णाश्रमसमाकीर्णा देशास्ते सप्त वै स्मृताः

அங்கே புண்ணியமான ஜனபதங்களும், மலைகளும், மங்கலமான நதிகளும் இருந்தன; வர்ண-ஆசிரம ஒழுங்கால் நிறைந்த அந்த நாடுகள் ஏழு எனக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 104

न संकरश्च तेष्वस्ति वर्णाश्रमकृतः क्वचित् / धर्मस्य चाव्यभीचारादेकान्तसुखिताः प्रजाः

அவர்களிடத்தில் எங்கும் வர்ண-ஆசிரமத்தால் உண்டாகும் கலப்பு இல்லை; மேலும் தர்மத்தைத் தளராது கடைப்பிடித்ததால் மக்கள் முழுமையான நலனில் வாழ்ந்தனர்।

Verse 105

न तेषु लोभो माया वा हीर्षासूयाकृतः कुतः / विपर्ययो न तेष्वस्ति कालात्स्वाभाविकं परम्

அவர்களில் லோபமும் இல்லை, மாயையும் இல்லை; பொறாமை-அசூயைக்கு காரணம் எங்கே? அவர்களில் மாறுபாடு இல்லை; காலத்தைத் தாண்டிய இயல்பான பரமநிலை உள்ளது.

Verse 106

करावाप्तिर्न तेष्वस्ति न दण्डो न च दण्ड्यकाः / स्वधर्मेणैव धर्म ज्ञास्ते रक्षन्ति परस्परम्

அவர்களிடம் வரி வசூலும் இல்லை; தண்டனையும் இல்லை; தண்டிக்கப்படுவோரும் இல்லை. தர்மஞானிகள் அவர்கள் தம் ச்வதர்மத்தாலேயே ஒருவரை ஒருவர் காக்கின்றனர்.

Verse 107

एतावदेव शक्यं वै तस्मिन्द्वीपे प्रभाषितुम् / एतावदेव श्रोतव्यं शाकद्वीपनिवासिनाम्

அந்தத் தீவைப் பற்றி இவ்வளவே சொல்ல இயலும். சாகத்வீப வாசிகளைப் பற்றி இவ்வளவே கேட்கத் தகும்.

Verse 108

पुष्करं सप्तमं द्वीपं प्रवक्ष्यामि निबोधत / पुष्करेण तु द्वीपेन वृतः क्षीरोदको बहिः

இப்போது ஏழாவது தீவான புஷ்கரத்தை நான் உரைக்கிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள். புஷ்கரத் தீவின் வெளியே க்ஷீரோதக் கடல் அதைச் சூழ்ந்து நிற்கிறது.

Verse 109

शाकद्वीपस्य विस्ताराद्द्विगुणेन संमततः / पुष्करे पर्वतः श्रीमानेक एव महाशिलः

சாகத்வீபத்தின் பரப்பளவின் இரட்டிப்பாக புஷ்கரம் கருதப்படுகிறது. புஷ்கரத்தில் ‘மஹாசில’ எனும் ஒரே ஒரு செழுமையான மலை உள்ளது.

Verse 110

चित्रैर्मणिमयैः शृङ्गैः शिलाजालैः समुच्छ्रितः / द्वीपस्य तस्य पूर्वर्द्धे चित्रसानुः स्थितो महान्

வண்ணமிகு மணிமயச் சிகரங்களாலும் பாறை வலைகளாலும் உயர்ந்து நிற்கும்; அந்தத் தீவின் கிழக்குப் பாதியில் ‘சித்ரசானு’ எனும் மகாபர்வதம் நிலைத்துள்ளது.

Verse 111

स मण्डलसहस्राणि विस्तीर्णः पञ्चविंशतिः / उर्द्धं चैव चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि महीतलात्

அது இருபத்தைந்து ஆயிரம் மண்டலங்கள் அளவு பரந்து, பூமித்தளத்திலிருந்து முப்பத்திரண்டு ஆயிரம் உயரம் வரை உயர்ந்துள்ளது.

Verse 112

द्वीपर्धस्य परिक्षिप्तः पर्वतो मानसोत्तरः / स्थितो वेलासमीपे तु नवचन्द्र इवोदितः

தீவின் பாதியைச் சூழ்ந்து நிற்கும் ‘மானசோத்தர’ மலை, கரையருகே புதுச்சந்திரன் உதித்ததுபோல் நிலைத்துள்ளது.

Verse 113

योजनानां सहस्राणि ऊर्ध्वं पञ्चाशदुच्छ्रितः / तावदेव च विस्तीर्णः सर्वतः परिमण्डलः

அது ஐம்பது ஆயிரம் யோஜன உயரம்; அதே அளவு அகலம் கொண்டது; எல்லாத் திசைகளிலும் முழுமையாக வட்டவடிவமாய் உள்ளது.

Verse 114

स एव द्वीपपश्चार्द्धे मानसः पृथिवीधरः / एक एव महासारः सन्निवेशो द्विधा कृतः

தீவின் மேற்கு பாதியிலும் அதே ‘மானச’ எனும் பூதர மலை உள்ளது; ஒரே மகாசாரமான அமைப்பு இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 115

स्वादूदकेनोदधिना सर्वतः परिवारितः / पुष्करद्वीपविस्ताराद्विस्तीर्णो ऽसौ समन्ततः

அப் புஷ்கரத் தீவு எங்கும் இனிய நீருடைய கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது; அதன் பரப்பினால் அது எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்துள்ளது.

Verse 116

तस्मिन्द्वीपे स्मृतौ द्वौ तु पुण्यौ जनपदौ शुभौ / अभितो मानसस्याथ पर्वतस्य तु मण्डले

அத் தீவில் இரண்டு புண்ணியமும் மங்களமும் உடைய நாடுகள் கூறப்படுகின்றன; அவை மானஸப் பர்வதத்தின் வட்டத்தைச் சுற்றி அமைந்துள்ளன.

Verse 117

महावीतं तु यद्वर्ष बाह्यतो मानसस्य तत् / त्स्यैवाभ्यन्तरेणापि धातकीखण्डमुच्यते

மானஸப் பர்வதத்தின் வெளிப்புறத்தில் உள்ள வர்ஷம் ‘மஹாவீதம்’ எனப்படும்; அதேதான் உள்ள்புறத்தில் ‘தாதகீகண்டம்’ என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 118

दशवर्षसहस्राणि तत्र जीवति मानवाः / अरोगाः सुखबाहुल्या मानसीं सिद्धिमास्थिताः

அங்கே மனிதர்கள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்கின்றனர்; அவர்கள் நோயற்றோர், இன்பம் நிறைந்தோர், மானஸீ சித்தியை அடைந்தோர்.

Verse 119

मससायुश्च रूपं च तस्मिन्वर्षद्वये स्मृतम् / अधमोत्तमा न तेष्वस्ति तुल्यास्ते रूपशीलतः

அந்த இரு வர்ஷங்களிலும் ஆயுளும் உருவமும் சமமெனக் கூறப்படுகிறது; அவர்களில் தாழ்வு-மேன்மை இல்லை—அழகிலும் நற்குணத்திலும் அனைவரும் ஒப்பர்.

Verse 120

न तत्र दस्युर्दमको नेर्ष्यासूया भयं तथा / निग्रहो न च दण्डो ऽस्ति न लोभो न परिग्रहः

அங்கே கொள்ளையர் இல்லை, அடக்குபவரும் இல்லை; பொறாமை‑அசூயை இல்லை, அச்சமும் இல்லை. கட்டுப்பாடும் தண்டனையும் இல்லை; பேராசையும் பரிக்ரஹமும் இல்லை.

Verse 121

सत्यानृतं न तत्रास्ति धर्माधर्मौं तथैव च / वर्णाश्रमौ वा वार्ता वा पाशुपाल्यं वणिक्पथः

அங்கே சத்தியமும் அசத்தியமும் இல்லை; தர்மமும் அதர்மமும் இல்லை. வர்ண‑ஆச்ரம ஒழுங்கும் இல்லை; வேளாண்மை‑வார்த்தையும் இல்லை; மாட்டுப்பண்ணையும் இல்லை; வாணிகப் பாதையும் இல்லை.

Verse 122

त्रयी विद्या दण्डनीतिः शुश्रूषा शिल्पमेव च / वर्षद्वये सर्वमेतत्पुष्करस्य न विद्यते

அங்கே த்ரயீ‑வித்யை இல்லை; தண்டநீதி இல்லை; சேவை‑சுஷ்ரூஷையும் இல்லை; கலை‑சில்பமும் இல்லை. புஷ்கரத்தின் அந்த இரு‑வருடப் பகுதியில் இவை அனைத்தும் காணப்படாது.

Verse 123

न तत्र वर्षं नद्यो वा शीतोष्णं वापि विद्यते / उद्भिदान्युदकान्यत्र गिरिप्रस्रवणानि च

அங்கே மழையும் இல்லை, நதிகளும் இல்லை; குளிர்‑வெப்ப வேறுபாடும் இல்லை. அங்கே நீர் நிறைந்த தாவரங்கள் உள்ளன; மலைகளிலிருந்து ஊற்றுகள் வழிந்தோடும்.

Verse 124

उत्तराणां कुरूणां च तुल्यकालो जनस्तथा / सर्वर्त्तुसुसुखस्तत्र जराक्रमविवर्जितः

அங்கே உள்ள மக்கள் உத்தரகுருக்களைப் போல ஒரே கால‑இயல்புடையவர்கள்; எல்லா பருவங்களிலும் இன்பமுடன் வாழ்வர், முதுமையின் படிநிலையிலிருந்து விடுபட்டவர்.

Verse 125

इत्येष धातकीखण्डे महा वीते तथैव च / आनुपूर्व्याद्विधिः कृत्स्नः पुष्करस्य प्रकीर्त्तितः

இவ்வாறே தாதகீகண்டத்திலும் மகாவீதத்திலும் புஷ்கரத்தின் முழு விதி வரிசையாகப் புகழ்ந்து கூறப்பட்டது.

Verse 126

स्वादूदकेनोदधिना पुष्करः परिवारितः / विस्तारान्मण्डलाच्चैव पुष्करस्य समेन तु

இனிய நீருடைய சமுத்திரம் புஷ்கரத்தைச் சூழ்ந்துள்ளது; அதன் விரிவும் வட்டமும் புஷ்கரத்துக்கு ஒப்பானது.

Verse 127

एवं द्वीपाः समुद्रैस्तु सप्त सप्तभिरावृताः / द्वीपस्यानन्तरो यस्तु सामुद्रस्तत्समस्तु सः

இவ்வாறு தீவுகள் ஏழேழு சமுத்திரங்களால் சூழப்பட்டுள்ளன; ஒவ்வொரு தீவுக்குப் பின் வரும் கடலும் அந்தத் தீவுக்கு ஒப்பானது.

Verse 128

एवं द्वीपसमुद्राणां वृद्धिर्ज्ञेया परस्परात् / अपां चैव समुद्रेकात्सामुद्र इति संज्ञितः

இவ்வாறு தீவுகளும் கடல்களும் ஒன்றுக்கொன்று ஏற்ப வரிசையாகப் பெருகுகின்றன; நீரின் சமுத்திரத்திலிருந்து என்பதால் அது ‘சாமுத்ர’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 129

विशन्तिर्निवसंत्यस्मिन्प्रजा यस्माच्चतुर्विधाः / तस्माद्वर्षमिति प्रोक्तं प्रजानां सुखदं यतः

இதில் நான்கு வகைப் பிரஜைகள் வந்து குடியிருப்பதால் இதை ‘வர்ஷம்’ எனக் கூறுவர்; இது பிரஜைகளுக்கு இன்பம் அளிப்பது.

Verse 130

ऋष इत्येष रमणे वृषशक्तिप्रबन्धने / रतिप्रबधनात्मिद्धं वर्षं तत्तेषु तेन वै

ரமணத்தில் ‘஋ஷ’ எனும் இது, வृष-சக்தியைப் பிணைக்கும் காரணம்; ஆகவே அவர்களிடையே அந்த வர்ஷம் ரதி-ப்ரபந்தன-சுவபாவமாகப் புகழ்பெற்றது.

Verse 131

शुक्लपक्षे चन्द्रवृद्ध्या समुद्रः पूर्यते सदा / प्रक्षीयमाणे बहुले क्षीयते ऽस्तमिते खगे

சுக்லபக்ஷத்தில் சந்திரன் வளர்வதால் கடல் எப்போதும் நிரம்புகிறது; பஹுல (கிருஷ்ண) பக்ஷத்தில் குறைந்து, சந்திரன் அஸ்தமிக்கையில் அது சுருங்குகிறது.

Verse 132

आपूर्यमाणो ह्युदधिः स्वत एवाभिपूर्यते / तथोपक्षीयमाणे ऽपि स्वात्मन्येवावकृष्यते

நிரம்பிக் கொண்டிருக்கும் கடல் தானே முழுமையாக நிரம்புகிறது; அதுபோலக் குறைந்தாலும், தன் இயல்பிற்குள்ளேயே இழுத்துக் கொண்டு சுருங்குகிறது.

Verse 133

उखास्थमग्निसंयोगादुद्रिक्तं दृश्यते यथा / महोदधिगतं तोयं स्वत उद्रिच्यते तथा

உகையில் உள்ள அக்னியின் சேர்க்கையால் திரவம் பொங்குவது போலத் தோன்றுவது போல, மகாசமுத்திரத்தில் உள்ள நீரும் தானே பொங்கி உயர்கிறது.

Verse 134

अन्यूनानतिरिक्तांश्च वर्न्द्वत्यापो ह्रसंति च / उदयास्तमये त्विन्दौ पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः

சந்திரன் உதய-அஸ்தமன வேளைகளில், சுக்ல-கிருஷ்ண இரு பக்ஷங்களிலும் நீர் குறையவும் அதிகரிக்கவும் இல்லை; சமமாக அது ஏற்றத்-தாழ்வு அடைகிறது.

Verse 135

क्षयवृद्धत्वमुदधेः सोमवृद्धिक्षयात्पुनः / दशोत्तराणि पञ्चैव ह्यङ्गुलानि शतानि च

சந்திரனின் வளர்ச்சி‑குறைவால் கடலிலும் ஏற்றத்‑தாழ்வு உண்டாகிறது; அது ஐந்நூறு அங்குலமும் மேலும் பத்து அங்குலமும் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 136

अपां वृद्धिः क्षयो दृष्टः सामुद्रीणां तु पर्वसु / द्विराप्कत्वात्स्मृता द्वीपाः सर्वतश्चोदकावृताः

கடல்களின் பருவங்களில் நீரின் வளர்ச்சியும் குறைவும் காணப்படுகிறது; தீவுகள் ‘த்விராப்க’ எனச் சொல்லப்படுகின்றன, ஏனெனில் அவை எல்லாத் திசைகளிலும் நீரால் சூழப்பட்டவை.

Verse 137

उदकस्यायनं यस्मात्तस्मादुदधिरुच्यते / अपर्वाणस्तु गिरयः पर्वभिः पर्वताः स्मृताः

நீரின் தங்குமிடமும் ஓட்டமும் இருப்பதால் அது ‘உததி’ எனப்படுகிறது; பர்வம் இல்லாதவை ‘கிரி’, பர்வங்களுடன் இருப்பவை ‘பர்வதம்’ எனச் சொல்லப்படுகின்றன.

Verse 138

प्लक्षद्वीपे तु गोमेदः पर्वतस्तेन चौच्यते / शाल्मलिः शाल्मले द्वीपे पूज्यते सुमहाव्रतैः

ப்லக்ஷத் தீவில் ‘கோமேத’ எனும் மலை உள்ளது; அதனால் அதே பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. ஷால்மலத் தீவில் ‘ஷால்மலி’ மரம் மகாவிரதத்தாரால் வழிபடப்படுகிறது.

Verse 139

कुशद्वीपे कुशस्तंबस्तस्यनाम्ना स उच्यते / क्रैञ्चद्वीपे गिरिः कैञ्चो मध्ये जनपदस्य ह

குஷத் தீவில் ‘குஷஸ்தம்ப’ உள்ளது; அதன் பெயராலேயே அது அழைக்கப்படுகிறது. கிரைஞ்சத் தீவில் ‘கைஞ்ச’ எனும் மலை அந்த நாட்டின் நடுவில் உள்ளது.

Verse 140

शाकद्वीपे द्रुमः शाकस्तस्य नाम्ना स उच्यते / न्यग्रोधः पुष्करद्वीपे तत्रत्यैः स नमस्कृतः

சாகத்வீபத்தில் ‘சாக’ எனப்படும் மரம் புகழ்பெற்றது; புஷ்கரத்வீபத்தில் ‘ந்யக்ரோத’ (ஆலமரம்) உள்ளது, அங்குள்ளோர் அதை வணங்குகின்றனர்।

Verse 141

महादेवः पूज्यते तु ब्रह्मा त्रिभुवनेश्वरः / तस्मिन्नि वसति ब्रह्मा साध्यैः सार्द्धं प्रजापतिः

அங்கே மகாதேவன் வழிபடப்படுகிறார்; திரிபுவனேஸ்வரனான பிரம்மாவும் போற்றப்படுகிறார். அந்த உலகில் பிரஜாபதி பிரம்மா சாத்யர்களுடன் வாழ்கிறார்.

Verse 142

उपासंते तत्र देवास्त्रयस्त्रिंशन्महर्षिभिः / स तत्र पूज्यते चैव देवेर्देवोतमोतमः

அங்கே முப்பத்துமூன்று தேவர்கள் மகரிஷிகளுடன் சேர்ந்து உபாசனை செய்கிறார்கள்; அங்கேயே தேவர்களுக்கும் தேவனான பரமோத்தமன் வழிபடப்படுகிறான்.

Verse 143

जंबूद्वीपात्प्रवर्त्तन्ते रत्नानि विविधानि च / द्वीपेषु तेषु सर्वेषु प्रजानां क्रमतस्तु वै

ஜம்பூத்வீபத்திலிருந்து பலவகை ரத்தினங்கள் வெளிப்படுகின்றன; அந்த எல்லா தீவுகளிலும் மக்களின் ஒழுங்கு முறையாக அமைந்துள்ளது.

Verse 144

सर्वशो ब्रह्मवर्येण सत्येन च दमेन च / आरोग्ययुःप्रमाणाभ्यां प्रमाणं द्विगुणं ततः

எல்லாவிதமாகவும் பிரம்மச்சரியம், சத்தியம், தமனம் ஆகியவற்றால்; அங்கே ஆரோக்கியமும் ஆயுளும் அளவாகக் கொண்டு (வாழ்வின்) அளவு இரட்டிப்பாகிறது.

Verse 145

एतस्मिन्पुष्करद्वीपे यदुक्तं वर्षकद्वयम् / गोपायति प्रजास्तत्र स्वयंभूर्जड पण्डिताः

இந்த புஷ்கரத்வீபத்தில் கூறப்பட்ட இரு வர்ஷப் பகுதிகளில், அங்கே ஸ்வயம்பூ (பிரம்மா) பிரஜைகளைப் பாதுகாக்கிறார்; அங்கே மடையரும் பண்டிதரும் வாழ்கின்றனர்।

Verse 146

ईश्वरो दण्डसुद्यम्य ब्रह्मा त्रिभुवनेश्वरः / स विष्णोः सचिवो देवः स पिता स पितामहः

தண்டத்தை உறுதியாக ஏந்திய ஈஸ்வரன்—மூவுலகின் ஆண்டவன் பிரம்மா—விஷ்ணுவின் தெய்வச் செயலாளன்; அவரே தந்தை, அவரே பிதாமகன்।

Verse 147

भोजनं चाप्रयत्नेन तत्र स्वयमुपस्थितम् / षड्रसं सुमहावीर्यं भुञ्जते तु प्रजाः सदा

அங்கே முயற்சியின்றியே உணவு தானாகவே வந்து நிற்கிறது; ஆறு சுவைகளும் நிறைந்த, மிகுந்த வலமளிக்கும் அன்னத்தை மக்கள் எப்போதும் உண்ணுகின்றனர்।

Verse 148

परेण पुष्करस्यार्द्धे आवृत्यावस्थितो महान् / स्वादूदकः समुद्रस्तु समन्तात्परिवेष्ट्य तम्

புஷ்கரத்தின் மறுபாதியின் அப்பால், இனிய நீருடைய மகாசமுத்திரம் ஒரு ஆவரணமாக நிலைத்து, அதை எல்லாத் திசைகளிலும் சூழ்கிறது।

Verse 149

परेण तस्य महती दृश्यते लोकसंस्थितिः / काञ्चनी द्विगुणा भूमिः सर्वाह्येकशिलोपमा

அதன் அப்பால் ஒரு மகத்தான உலக அமைப்பு காணப்படுகிறது; பொன்ன்மயமான, இருமடங்கு விரிந்த அந்த நிலம் எங்கும் ஒரே பாறை போன்றது।

Verse 150

तस्यापरेण शैलश्च पर्यासात्पस्मिण्डलः / प्रकाशश्चाप्रकाशश्च लोकालोकः स उच्यते

அதற்கப்பால் சுற்றிலும் விரிந்த ஒரு மலை உள்ளது; அது ஒளியும் ஒளியின்மையும் ஆகிய இரண்டின் எல்லை; ஆகவே அது ‘லோகாலோக’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 151

आलोकस्तस्य चार्वक्तु निरालोकस्ततः परम् / योजनानां सहस्राणि दश तस्योच्छ्रयः समृतः

அதன் இப்புறம் ‘ஆலோக’ பகுதி; அதற்கப்பால் ‘நிராலோக’; அதன் உயரம் பத்து ஆயிரம் யோஜனைகள் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 152

तावांश्च विस्तरस्तस्य पृथिव्यां कामगश्च सः / आलोको लोकवृत्तिस्थो निरालोको ह्यलौकिकः

அதன் விரிவும் அதே அளவு; அது பூமியில் விருப்பம்போல் செல்லவல்லது; ‘ஆலோக’ம் உலக ஒழுங்கில் நிலைபெற்றது, ‘நிராலோக’ம் அலௌகிகம்.

Verse 153

लोकार्द्धे संमिता लोका निरालोकास्तु बाह्यतः / लोकविस्तारमात्रं तु ह्यलोकः सर्वतो बहिः

லோகங்கள் லோக விரிவின் பாதி அளவிற்கு மட்டுமே அளவிடப்படுகின்றன; வெளிப்புறம் ‘நிராலோக’; ‘அலோக’ம் லோக விரிவிற்கு இணையாக இருந்து எல்லாத் திசைகளிலும் வெளியே உள்ளது.

Verse 154

परिच्छिन्नः समन्ताच्च उदकेनावृतस्तु सः / आलोकात्परतश्चापि ह्यण्डमा वृत्य तिष्ठति

அது எல்லாத் திசைகளிலும் வரையறுக்கப்பட்டு நீரால் மூடப்பட்டுள்ளது; ‘ஆலோக’த்திற்கப்பாலும் அது அண்டம் (பிரபஞ்சம்) முழுதையும் சூழ்ந்து நிற்கிறது.

Verse 155

अण्डस्यान्तस्त्विमे लोकाः सप्तद्वीपा च मेदिनी / भूर्लोको ऽथ भुवर्ल्लोकः स्वर्लोको ऽथ महस्तथा

இந்த அண்டத்தின் உள்ளே இவ்வுலகங்கள், ஏழு தீவுகளுடன் கூடிய பூமி உள்ளன—பூலோகம், பின்னர் புவர்லோகம், ஸ்வர்லோகம், அதுபோல மஹர்லோகம்।

Verse 156

जनस्तपस्तथा सत्यमेतावांल्लोकसंग्रहः / एतावानेव विज्ञेयो लोकान्तश्चैव यः परः

ஜனலோகம், தபோலோகம், சத்தியலோகம்—இதுவே உலகங்களின் தொகுப்பு. இவ்வளவே அறியத்தக்கது; மேலும் இதற்கு அப்பால் உள்ள பரமான உலகாந்தமும் உள்ளது.

Verse 157

कुंभस्थायी भवेद्यादृवप्रतीच्यां दिशि चन्द्रमाः / आदितः शुक्लपक्षस्य वपुश्चाण्डस्य तद्विधम्

மேற்கு திசையில் கும்ப ராசியில் நிலைபெறும் சந்திரன், சுக்லபக்ஷத்தின் தொடக்கத்தில் எவ்வாறு தோன்றுகிறானோ, அதுபோலவே இந்த அண்டத்தின் (பிரஹ்மாண்டத்தின்) வடிவமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 158

अण्डानामीदृशानां तु कोट्यो ज्ञेयाः सहस्रशः / तिर्यगूर्ध्वमधो वापि कारणस्याव्ययात्मनः

இத்தகைய அண்டங்கள் (பிரஹ்மாண்டங்கள்) கோடிகளாகவும் ஆயிரங்களாகவும் உள்ளன என்று அறிய வேண்டும்—அழியாத காரண-சொரூபத்தின் ஆட்சியில் அவை குறுக்காகவும் மேலாகவும் கீழாகவும் பரவியுள்ளன।

Verse 159

धरणैः प्राकृतैस्तत्तदावृतं प्रति सप्तभिः / दशाधिक्येन चान्योन्यं धारयन्ति परस्परम्

ஒவ்வொரு அண்டும் ஏழு ப்ராக்ருத ஆவரணங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது; அவை ஒன்றொன்றைத் தாங்கி நிற்கின்றன, ஒவ்வொன்றும் முந்தையதை விட பத்து மடங்கு பெரிதாகும்।

Verse 160

परस्परावृताः सर्वे उत्पन्नाश्च परस्परम् / अण्डस्यास्य समन्तात्तु सन्निविष्टो घनोदधिः

அனைவரும் ஒருவரையொருவர் மூடி, ஒருவரிடமிருந்து ஒருவராகத் தோன்றினர்; இப் பிரபஞ்ச அண்டத்தைச் சுற்றிலும் அடர்ந்த சமுத்திரம் நிலைபெற்றுள்ளது.

Verse 161

समन्तात्तु वनोदेन धार्यमाणः स तिष्टति / बाह्यतो घनतो यस्य तिर्यगूर्द्ध्वं तु मण्डलम्

அது எல்லாத் திசைகளிலும் நீர்வழியால் தாங்கப்பட்டு நிலைத்திருக்கிறது; அதன் வெளியில் அடர்த்தியால் குறுக்காகவும் மேலாகவும் ஒரு மண்டலம் விரிகிறது.

Verse 162

धार्यमाणं समन्तात्तु तिष्ठते यत्तु तेजसा / अयोगुडनिभो वाह्नः समन्ता न्मण्डलाकृतिः

ஒளித்தேஜஸால் எல்லாத் திசைகளிலும் தாங்கப்பட்டு நிலைப்பது—அந்த அக்கினி இரும்புக் குண்டைப் போல, சுற்றிலும் மண்டல வடிவமாய் உள்ளது.

Verse 163

समन्ताद्धनवातेन धार्यमाणः स तिष्ठति / घनवातं तथाकाशो दधानः खलु तिष्ठति

அது எல்லாத் திசைகளிலும் அடர்ந்த வாயுவால் தாங்கப்பட்டு நிலைக்கிறது; அந்த அடர்ந்த வாயுவைத் தாங்கி ஆகாயமும் உறுதியாக நிலைக்கிறது.

Verse 164

भूतादिश्च तथा काशं भूतादिश्चाप्यसौ महान् / महाश्च सो ऽप्यनन्तेन ह्यव्यक्तेन तु धार्यते

பூதாதி தத்துவம் ஆகாயத்தைத் தாங்குகிறது; இம்மகத் தத்துவமும் பூதாதியால் தாங்கப்படுகிறது; அந்த மகத்தும் அனந்த அவ்யக்தத்தால் தாங்கப்படுகிறது.

Verse 165

अनन्तमपरिव्यक्तं दशधा सूक्ष्ममेव च / अनन्तम कृतात्मानमनादिनिधनं च यत्

அவர் அனந்தன், அவ்யக்தன்; பத்துவிதமாக மிகச் சூட்சுமனும் ஆவான்; அந்த அனந்தன் க்ருதாத்மா, ஆதியும் நிதானமும் அற்றவன்.

Verse 166

अनित्यं परतो ऽघोरमनालंबमनामयम् / नैकयोजनसाहस्रं विप्रकृष्टमनावृतम्

அவர் நிலையற்றதற்கு அப்பாற்பட்டவர், அ஘ோரன், ஆதாரமற்றவர், நோயற்றவர்; ஆயிரம் யோஜனைகள் தூரத்தில், மிகத் தொலைவில், மறைவு அற்றவர்.

Verse 167

तम एव निरालोकममर्य्यादमदैशिकम् / देवानामप्यविदितं व्यवहारविवर्जितम्

அதே தமஸ்—ஒளியற்றது, எல்லையற்றது, திசையற்றது; தேவர்களுக்கும் அறியப்படாதது, எல்லா வியவஹாரங்களையும் கடந்தது.

Verse 168

तमसोंते च विश्यातमाकाशान्ते ह्यभास्वरम् / मर्यादायामनन्तस्य देवस्यायतनं महत्

தமஸின் முடிவிலும் ஆகாயத்தின் எல்லையிலும், ஒளியற்றது அங்கே உள்ளது; அனந்த தேவனின் மர்யாதையில் அதுவே மகத்தான ஆயதனம்.

Verse 169

त्रिदशानामगम्यं ततस्थानं दिव्यमिति श्रुतिः / महतो देवदेवस्य मर्यादा या व्यवस्थिताः

ஸ்ருதி கூறுகிறது: அந்த இடம் திரிதசருக்கும் எட்டாதது, தெய்வீகமானது; அதுவே மகத்தான தேவதேவனின் நிலைபெற்ற மர்யாதைகள்.

Verse 170

चन्द्रादित्यावधस्तात्तु ये लोकाः प्रथिता बुधैः / ते लोका इत्यभिहिता जगतस्च न संशयः

சந்திரன், சூரியன் ஆகியவற்றின் கீழே ஞானிகள் புகழ்ந்துள்ள உலகங்கள் எவையோ, அவையே ‘லோகங்கள்’ என அழைக்கப்படுகின்றன; இதுவே ஜகத்து—சந்தேகம் இல்லை।

Verse 171

रसातलतलाः सप्तसप्तैवोर्द्ध्वतलाश्च ये / सप्तस्कन्धस्तथा वायोः सब्रह्मसदना द्विजाः

ஓ த்விஜர்களே! ரசாதலம் முதலிய ஏழு அதஸ்தலங்கள் உள்ளன; அதுபோல ஏழு ஊர்த்வதலங்களும்; மேலும் வாயுவிற்கு ஏழு ஸ்கந்தங்கள் உள்ளன, பிரம்மசதனத்துடன்.

Verse 172

आपातालाद्दिवं यावदत्र पञ्चविधा गतिः / प्रमाणमेतज्जगत एष संसारसागरः

ஆபாதாளம் முதல் திவம் (ஸ்வர்க்கம்) வரை இங்கே ஐந்து வகை இயக்கம் உள்ளது; இதுவே ஜகத்தின் அளவு—இதுவே சம்சார சாகரம்।

Verse 173

अनाद्यन्तां व्रजन्त्येव नैकजातिसमुद्भवाः / विचित्रा जगतः सा वै प्रकृतिर्ब्रह्मणः स्थिता

பல ஜாதிகளிலிருந்து தோன்றிய உயிர்கள் ஆதியுமில்லா முடிவுமில்லா இயக்கத்திலேயே செல்கின்றன; ஜகத்தின் அந்த விசித்திரப் பிரகృతి பிரம்மத்தில் நிலைத்துள்ளது।

Verse 174

यच्चैह दैविकं वाथ निसर्गं बहुविस्तरः / अतीन्द्रियेर्महाभागैः सिद्धैरपि न लक्षितः

இங்கே தெய்வீகமாயினும் இயற்கையாயினும் மிக விரிந்த படைப்பின் விரிவு புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டது; மகாபாக்ய சித்தர்களாலும் அது முழுதாய் அறியப்படவில்லை।

Verse 175

पृथिव्यंब्वग्निवायूनां नभसस्तमसस्तथा / मानसस्य तु देहस्य अनन्तस्य द्विजोत्तमाः

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே! பூமி, நீர், அগ্নி, வாயு, ஆகாயம், தமஸ்—மேலும் மனோமயமான தேகம்—இவை அனைத்தும் அனந்தனுடைய வடிவங்களே.

Verse 176

क्षयो वा परिणामो वा अन्तो वापि न विद्यते / अनन्त एष सर्वत्र एवं ज्ञानेषु पठ्यते

அவருக்கு அழிவு இல்லை, மாற்றம் இல்லை, முடிவும் இல்லை; அவர் எங்கும் அனந்தன்—என்று ஞானசாஸ்திரங்களில் கூறப்படுகிறது.

Verse 177

तस्य चोक्तं मया पूर्व तस्मिन्नामानुकीर्तने / यः पद्मनाभनाम्ना तु तत्कार्त्स्न्येन च कीर्त्तितः

அவருடைய நாமகீர்த்தனத்தில் நான் முன்பே கூறினேன்; ‘பத்மநாப’ என்ற நாமத்தால் அவர் முழுமையாகவே போற்றப்பட்டார்.

Verse 178

स एव सर्वत्र गतः सर्वस्थानेषु पूज्यते / भूमौ रसातले चैव आकाशे पवने ऽनले

அவரே எங்கும் சென்றடைந்து, எல்லா இடங்களிலும் வணங்கப்படுகிறார்—பூமியில், ரசாதலத்தில், ஆகாயத்தில், காற்றில், அগ্নியிலும்.

Verse 179

अर्णवेषु च सर्वेषु दिवि चैव न संशयः / तथा तमसि विज्ञेय एष एव महाद्युतिः

எல்லா கடல்களிலும், சொர்க்கத்திலும்—சந்தேகம் இல்லை; அதுபோல தமஸிலும் அவரே அறியத்தக்கவர்—அவரே மகாத்யுதி.

Verse 180

अनेकधा विभक्ताङ्गो महायोगी जनार्दनः / सर्वलोकेषु लोकेश इज्यते बहुधा प्रभुः

பலவகையாகப் பிரிந்த அங்கங்களைக் கொண்ட மகாயோகி ஜனார்தனன், எல்லா உலகங்களிலும் உலகேசன் எனப் பல முறைகளில் வழிபடப்படுகின்றான்.

Verse 181

एवं परस्परोत्पन्न धार्यन्ते च परस्परम् / आधाराधेयभावेन विकारास्ते ऽविकारिणः

இவ்வாறு ஒன்றிலொன்று தோன்றிய அவை, ஒன்றையொன்று தாங்குகின்றன; ஆதாரம்–ஆதேயம் என்ற உறவால், அவை மாற்றங்களாயினும் மாற்றமற்ற மூலத்தத்துவத்தின் கீழ் நிற்கின்றன.

Verse 182

पृथ्व्यादयो विकारास्ते परिच्छिन्नाः परस्परम् / परस्परधिकाश्चैव प्रविष्टास्ते परस्परम्

பூமி முதலிய அவை ஒன்றையொன்று வரையறுத்தும், ஒன்றையொன்று மீறியும் நிற்கின்றன; அவை பரஸ்பரம் ஒன்றினுள் ஒன்று புகுந்து நிலைகொள்கின்றன.

Verse 183

यस्मात्सृषटास्तु ते ऽन्योन्यं तस्मात्स्थैर्यमुपागताः / प्रागासन्नविशेषास्तु विशेषो ऽन्यविशेषणात्

அவை ஒன்றிலொன்று படைக்கப்பட்டதனால் நிலைத்தன்மை பெற்றன; முன்பு அவை வேறுபாடற்றவையாக இருந்தன, பிறதின் சிறப்புரையால் வேறுபாடு வெளிப்பட்டது.

Verse 184

पृथिव्याद्यास्तु वाद्यन्तापरिच्छिन्नास्त्रयस्तु ते / गुणोपचयसारेण परिच्छेदो विशेषतः

பூமி முதலிய தத்துவங்கள் தொடக்கமும் முடிவும் கொண்டு வரையறுக்கப்படாதவை; அவை மூன்று குணங்களின் வெளிப்பாடே. குணங்களின் சேர்க்கைச் சாரத்தால் தான் அவற்றின் வரையறை சிறப்பாக நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

Verse 185

शेषाणां तु परिच्छेदः सौक्ष्म्यान्नेह विभाव्यते / भूतेभ्यः परतस्तेभ्यो व्यालोका सा धरा स्मृता

மீதமுள்ள தத்துவங்களின் எல்லை அவற்றின் நுண்மையால் இங்கு அறிய இயலாது. பூதங்களுக்குப் புறம்பாக உள்ள அந்த ‘வ்யாலோகா’தான் தாரை என நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 186

भूतान्यालोक आकाशे परिच्छिन्नानि सर्वशः / पात्रे महति पात्राणि यथैवान्तर्गतानि तु

பூதங்கள் ‘வ்யாலோக-ஆகாசத்தில்’ எல்லாத் திசைகளிலும் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன; பெரிய பாத்திரத்தில் சிறு பாத்திரங்கள் உள்ளே இருப்பதுபோல்.

Verse 187

भवन्त्यन्योन्यहीनानि परस्परसमाश्रयात् / तथा ह्यालोक आकाशे भेदास्त्वन्तर्गता मताः

பரஸ்பர ஆதரவினால் அவை ஒன்றொன்றிலிருந்து குறையாது. அதுபோல ‘வ்யாலோக-ஆகாசத்தில்’ வேறுபாடுகளும் உள்ளடங்கியவையாகவே கருதப்படுகின்றன.

Verse 188

कृत्त्नान्येतानि चत्वारि ह्यन्योन्यस्याधिकानि तु / यावदेतानि भूतानि तावदुत्पत्तिरुच्यते

இந்த நான்கு முழுத் தத்துவங்களும் ஒன்றொன்றை விட ஒன்றாக அதிகமாகப் பரவியுள்ளன. இப் பூதங்கள் எவ்வளவு வரை உள்ளனவோ அவ்வளவு வரைதான் உற்பத்தி எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 189

तन्तुनामिव संतारो भूतेष्वन्तर्गतो मतः / प्रत्या ख्याय तु भूतानि कार्योत्पर्त्तिन विद्यते

நூல்களின் நெய்தல் போல இந்தத் தொடர்ச்சி பூதங்களுக்குள் உள்ளடங்கியதாகக் கருதப்படுகிறது. பூதங்களை மறுத்தால் காரிய உற்பத்தி இல்லை.

Verse 190

तस्मात्परिमिता भेदाः स्मृताः कार्य्यात्मकास्तु ते / कारणात्मकास्तथैक स्युर्भेदा ये महदादयः

ஆகையால் காரிய-சுவரூபமான வேறுபாடுகள் அளவுடையவை என ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டன; மகத் முதலிய வேறுபாடுகள் காரண-சுவரூபமாய் ஒரே தத்துவத்தில் நிலைகொள்கின்றன.

Verse 191

इत्येष संनिवेशो वै मया प्रोक्तो विभागशः / सप्तद्वीपसमुद्राड्यो याथातथ्यन वै द्विजाः

இவ்வாறு நான் இந்த அமைப்பை பிரிவுகளாக உரைத்தேன்—ஏழு தீவுகளும் சமுத்திரங்களும் நிறைந்ததாக—ஓ த்விஜர்களே, யதார்த்தமாகவே.

Verse 192

विस्तरान्मण्डलाश्चैव प्रसंख्यानेन चैव हि / वैश्वरूप्रधानस्य परिणामैकदेशिकः

விரிவாக மண்டலங்களையும், எண்ணிக்கைக் கணக்கினாலும்—இது வைஶ்வரூபப் பிரதானனின் பரிணாமத்தின் ஒரு பகுதியே ஆகும்.

Verse 193

अधिष्ठितं भगवता यस्य सर्वमिदं जगत् / एवंभूतगणाः सप्त सन्निविष्टाः परस्परम्

எந்த பகவானின் ஆதார-அதிஷ்டானத்தால் இவ்வுலகம் முழுதும் நிலைகொள்கிறதோ, அத்தகைய ஏழு கூட்டங்கள் ஒன்றொன்றில் ஒன்றாக அமைந்துள்ளன.

Verse 194

एतावान्संनिवेशस्तु मया शक्यः प्रभाषितुम् / एतावदेव श्रोतव्यं संनिवेशे तु पार्थेवे

இவ்வளவே நான் உரைக்க இயலும் அமைப்பு; பார்திவ அமைப்பில் இவ்வளவே கேட்கத்தக்கது.

Verse 195

सप्त प्रकृतयस्त्वेता धारयन्ति परस्परम् / तास्त्वहं परिमाणेन नं संख्यातुमिहोत्सहे

இந்த ஏழு பிரகிருதிகள் ஒன்றையொன்று தாங்குகின்றன. அவற்றை அளவிட்டு இங்கே எண்ண நான் இயலேன்.

Verse 196

असंख्याताः प्रकृतयस्तिर्य्यगूर्द्ध्वमधस्तथा / तारकासंनिवेशश्च यावद्दिव्यानुमण्डलम्

பிரகிருதிகள் எண்ணற்றவை—கிடைமட்டமாகவும், மேலாகவும், கீழாகவும். நட்சத்திரங்களின் அமைப்பும் தெய்வீக மண்டலம் வரை விரிகிறது.

Verse 197

पर्य्या यसन्निवेशस्तु भूमेस्तदनु मण्डलः / अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि कृथिव्या वै विचक्षणाः

பூமியின் அடுக்குகளின் அமைப்புக்குப் பின் அதன் மண்டலம் உள்ளது. இனி, அறிவுடையோரே, பூமியின் மேல்பகுதியை நான் உரைப்பேன்.