Sukta 8

Mantra 1

नक्षत्राणी। यानि॒ नक्ष॑त्राणि दि॒व्य॑१न्तरि॑क्षे अ॒प्सु भूमौ॒ यानि॒ नगे॑षु दि॒क्षु। प्रक॑ल्पयंश्च॒न्द्रमा॒ यान्येति॒ सर्वा॑णि॒ ममै॒तानि॑ शि॒वानि॑ सन्तु

நட்சத்திரங்கள்—வானில், அந்தரிக்ஷத்தில், நீர்களில், பூமியில் உள்ள நட்சத்திரங்கள்; மலைகளிலும் திசைகளிலும் உள்ளவை—அவற்றின் பாதையை ஒழுங்குபடுத்தி சந்திரன் செல்கின்ற அனைத்தும்—எனக்கெல்லாம் சிவமாக, மங்களமாக அமையட்டும்.

Mantra 2

अ॒ष्टा॒विं॒शानि॑ शि॒वानि॑ श॒ग्मानि॑ स॒ह योगं॑ भजन्तु मे । योगं॒ प्र प॑द्ये॒ क्षेमं॑ च॒ क्षेमं॒ प्र प॑द्ये॒ योगं॑ च॒ नमो॑ऽहोरा॒त्राभ्या॑मस्तु

இருபத்தெட்டு நல்வழி, சிவ, இனிய (நட்சத்திரங்கள்) ஒன்றுகூடி எனக்கு யோகம் (அடைவு) அளிக்கட்டும். நான் யோகத்தையும் க்ஷேமத்தையும் (பாதுகாப்பையும்) அடைகிறேன்; க்ஷேமத்தையும் யோகத்தையும் அடைகிறேன். அஹோராத்திரம்—பகலும் இரவும்—வணக்கம்.

Mantra 3

स्वस्ति॑तं मे सुप्रा॒तः सु॑सा॒यं सु॑दि॒वं सु॑मृ॒गं सु॑श॒कुनं॑ मे अस्तु । सु॒हव॑मग्ने स्व॒स्त्य॑१मर्त्यं॑ ग॒त्वा पुन॒राया॑भि॒नन्द॑न्

எனக்கு ஸ்வஸ்தி உண்டாகட்டும்—ஸுப்ராதஃ (நல்ல காலை), ஸுஸாயம் (நல்ல மாலை), ஸுதிவம் (நல்ல நாள்); காட்டில் நல்ல அதிர்ஷ்டம் உண்டாகட்டும், நல்ல சகுனப் பறவை எனக்காகட்டும். எளிதில் அழைக்கத்தக்க அக்னியே (ஸுஹவ), அமர ஸ்வஸ்தியை அருள்வாயாக; (நான்) சென்று மீண்டும் திரும்பி வருவேன்—மகிழ்ந்து.

Mantra 4

अ॒नु॒ह॒वं प॑रिह॒वं प॑रिवा॒दं प॑रिक्ष॒वम्। सर्वै॑र्मे रिक्तकु॒म्भान् परा॒ तान् स॑वितः सुव

அனுஹவம் (பின்னால் இருந்து வரும் அழைப்பு), பரிஹவம் (அலைந்து திரியும் அழைப்பு), பரிவாதம் (சுற்றிலும் பரவும் பழிச்சொல்), பரிக்ஷவம் (மீண்டும் மீண்டும் வரும் தும்மல்)—இவை அனைத்தையும், மேலும் என் ரிக்த-கும்பான்கள் (காலி குடங்களையும்) கூட—ஓ சவிதா, என்னிடமிருந்து வெகுதூரம் விரட்டிவிடு; இவற்றை இங்கிருந்து அப்புறம் செலுத்து.

Mantra 5

अ॒प॒पा॒पं प॑रिक्ष॒वं पुण्यं॑ भक्षी॒महि॒ क्षव॑म्। शि॒वा ते॑ पाप॒ नासि॑कां॒ पुण्य॑गश्चा॒भि मे॑हताम्

பரிக்ஷவம் (மீண்டும் மீண்டும் வரும் தும்மல்) அபபாபம்—பாவமற்றதாக இருக்கட்டும்; இந்தத் தும்மலை நாம் புண்யம், சுபம் என ஏற்று கொள்வோம். உன் நாசிகை (மூக்கு) சிவா—மிகக் கல்யாணகரமாக இருக்கட்டும். ஓ பாபம் (அசுபம்), அது உன்னையே தாக்கட்டும்; மேலும் புண்யக (சுபமாகச் செல்லும்) சக்தி என் சார்பாகப் பாயட்டும்.

Mantra 6

इ॒मा या ब्र॑ह्मणस्पते॒ विषु॑ची॒र्वात॒ ईर॑ते । स॒ध्रीची॑रिन्द्र॒ ताः कृ॒त्वा मह्यं॑ शि॒वत॑मास्कृधि

ஓ பிரஹ்மணஸ்பதே, இவ்வாயுக்கள் விஷுசீḥ—பல்வேறு திசைகளில் பிரிந்து அலைவதற்கு எழுகின்றன; ஓ இந்திரா, அவற்றை ஸத்ரீசீḥ—ஒருமித்துச் செல்லுமாறு செய்து, எனக்காக மிகச் சிவதமமாக (அதிகக் கல்யாணமாக) அமைத்தருளு.

Mantra 7

स्व॒स्ति नो॑ अ॒स्त्वभ॑यं नो अस्तु॒ नमो॑ऽहोर॒त्राभ्या॑मस्तु

எங்களுக்கு ஸ்வஸ்தி (நலன்) உண்டாகட்டும்; எங்களுக்கு அபயம் (அச்சமின்மை) உண்டாகட்டும். அஹோராத்ர (பகல்-இரவு) இரண்டிற்கும் நமஸ்காரம்—ஆம், பகலும் இரவும் இரண்டிற்கும் நமஸ்காரம்.