Sukta 2
Rishi: Traditionally connected with Vrātya material (ancillary attributions vary)
Devata: Dik (Direction), especially Prācī (East), as ordering power
Chandas: Prose/anuṣṭubh-like cadence (Atharvanic narrative style)
அதர்வவேதம் 15.2 வ்ராத்யச் சுழற்சி (Vrātya-cycle) கதையைத் தொடர்ந்து, வ்ராத்யனின் எழுச்சியும் திசைகளின் வழியாக அவன் அங்கீகரிக்கப்பட்ட நகர்வும் சடங்குமுறையில் வரைபடமாக்கப்படுகின்றன; இதில் பிராசீ (கிழக்கு) ஒழுங்கமைந்த முன்னேற்றத்தின் முன்மாதிரியாக முன்னிலைப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த ஸூக்தம் ஒரு திசைநோக்கி-லிதுர்ஜியாக செயல்படுகிறது: அதிகாரமிக்க திசைகளுடன் பொருளை ஒத்திசைவாக்குவதன் மூலம், எல்லைக்கட்ட (liminal) அசைவு சமூகமாகப் புரியக்கூடிய, மங்களகரமான முன்னேற்றமாக மாற்றப்படுகிறது. முடிவில் கீர்த்தி மற்றும் யசஸ் மீது வைக்கப்படும் வலியுறுத்தல், திசை ஒழுங்கமைப்பை ஒரு பௌஷ்டிக (paustika) ஆதாயமாக வடிவமைக்கிறது—அறிந்தவன்/சடங்கு செய்பவனுக்கான பொது அங்கீகாரம், முன்னுரிமை, மற்றும் நீடித்த புகழ்.
Mantras
Mantra 1
स उद॑तिष्ठ॒त् स प्राचीं॒ दिश॒मनु॒ व्यऽचलत्
அவன் எழுந்தான்; கிழக்கு திசையைப் பின்பற்றி முன்னே சென்றான்.
Mantra 2
तं बृ॒हच्च॑ रथंत॒रं चा॑दि॒त्याश्च॒ विश्वे॑ च दे॒वा अ॑नु॒व्य॒ऽ चलन्
அவரின் பின்னால் ப்ருஹத் மற்றும் ரதந்தர சென்றன; அவரின் பின்னால் ஆதித்யர்கள் மற்றும் எல்லா தேவர்களும் முன்னே புறப்பட்டனர்.
Mantra 3
बृ॒ह॒ते च॒ वै स र॑थंत॒राय॑ चादि॒त्येभ्य॑श्च॒ विश्वे॑भ्यश्च दे॒वेभ्य॒ आ वृ॑श्चते॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॒ व्रात्य॑मुप॒वद॑ति
ப்ருஹத்திலிருந்தும், நிச்சயமாக, ரதந்தரத்திலிருந்தும், ஆதித்யர்களிலிருந்தும், எல்லா தேவர்களிலிருந்தும் அவன் துண்டிக்கப்பட்டு விலக்கப்படுகிறான்—இவ்வாறு அறிந்த வ்ராத்யனை இகழ்பவன்.
Mantra 4
बृ॒ह॒तश्च॒ वै स र॑थंत॒रस्य॑ चादि॒त्यानां॑ च॒ विश्वे॑षां च दे॒वानां॑ प्रियं धाम॑ भवति॒ तस्य॒ प्राच्यां॑ दि॒शि
ப்ருஹத் மற்றும் ரதந்தரத்தின், ஆதித்யர்களின் மற்றும் எல்லா தேவர்களின் பிரியமான வாசஸ்தலமாக அவன் நிச்சயமாக ஆகிறான்; அவனுடைய நிலையிடம் கிழக்கு திசையில் உள்ளது.
Mantra 5
श्र॒द्धा पुं॑श्च॒ली मि॒त्रो मा॑ग॒धो वि॒ज्ञानं॒ वासोऽह॑रु॒ष्णीषं॒ रात्री॒ केशा॒ हरि॑तौ प्रव॒र्तौ क॑ल्म॒लिर्म॒णिः
ஸ்ரத்தா—அலைந்து திரியும் பெண்; மித்ர; மாகதன் (அறிவிப்பவன்); விஜ்ஞானம் (விவேக-அறிவு); வாசம் (உடை); பகல்; உஷ்ணீஷம் (தலைப்பாகை); இரவு; கேசங்கள்; ஹரிதௌ—இரு மஞ்சள்-செம்மை வல்லமைகள், இரு தூண்டுவோர்; கல்மலி—மணி (தாயத்து).
Mantra 6
भू॒तं च॑ भवि॒ष्यच्च॑ परिष्क॒न्दौ मनो॑ विप॒थम्
கடந்ததும் வரவிருப்பதும்—இவ்விரண்டும் அலைந்து திரிவன; மனம் (விபதம்/தவறுவழி) செல்லாதிருக்கட்டும்.
Mantra 7
मा॒त॒रिश्वा॑ च॒ पव॑मानश्च विपथवा॒हौ वातः॒ सार॑थी रे॒ष्मा प्र॑तो॒दः
மாதரிச்வன் மற்றும் பவமானன்—இவ்விரண்டும் விபதம் (தவறுவழி) நோக்கி இட்டுச் செல்பவை; வாயுவே சாரதி, வாயுவே கட்டுக்கயிறு, வாயுவே கோல்/அங்குசம் (ப்ரதோத).
Mantra 8
की॒र्तिश्च॒ यश॑श्च पुरःस॒रावैनं॑ की॒र्तिर्ग॑च्छ॒त्या यशो॑ गच्छति॒ य ए॒वं वेद॑
கீர்த்தியும் யசஸும் அவனுக்கு முன்செல்லும் முன்னோடிகள்; கீர்த்தி அவனை அடையும், யசஸ் அவனிடம் வந்து சேரும்—இவ்வாறு அறிந்தவனுக்கு.
Mantra 9
स उद॑तिष्ठ॒त् स दक्षि॑णां॒ दिश॒मनु॒ व्यऽचलत्
அவன் எழுந்தான்; தென் திசையைத் தொடர்ந்து, அதனோடு சேர்ந்து முன்னே சென்றான்.
Mantra 10
तं य॑ज्ञाय॒ज्ञियं॑ च वामदे॒व्यं च॑ य॒ज्ञश्च॒ यज॑मानश्च प॒शव॑श्चानु॒व्यऽचलन्
அவனைத் தொடர்ந்து—யாகத்திற்குத் தகுதியும் யாகத்தில் மதிப்புமுடைய—வாமதேவ்ய (வாமதேவனுடன் தொடர்புடைய) தேஜஸும் சென்றது; மேலும் யாகமும், யஜமானனும், பசுக்களும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தன.
Mantra 11
य॒ज्ञा॒य॒ज्ञिया॑य च॒ वै स वा॑मदे॒व्याय॑ च य॒ज्ञाय॑ च॒ यज॑मानाय च प॒शुभ्य॒श्चा वृ॑श्चते॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॒ व्रात्य॑मुप॒वद॑ति
இவ்வாறு அறிந்திருந்தும் அந்த ஞானமிக்க வ்ராத்யனை இகழ்பவன்—யஜ்ஞ-யோக்யதையிலிருந்து (யஜ்ஞாயஜ்ஞிய), வாமதேவ்ய சக்தியிலிருந்து (வாமதேவ்ய), யஜ்ஞத்திலிருந்து, யஜமானனிலிருந்து, மேலும் பசுக்களிலிருந்தும்—உண்மையாகவே துண்டிக்கப்படுகிறான்.
Mantra 12
य॒ज्ञा॒य॒ज्ञिय॑स्य च॒ वै स वा॑मदे॒व्यस्य॑ च य॒ज्ञस्य॑ च॒ यज॑मानस्य च पशू॒नां च॑ प्रि॒यं धाम॑ भवति॒ तस्य॒ दक्षि॑णायां दि॒शि
உண்மையாகவே அவன் யஜ்ஞ-யோக்யதையின் (யஜ்ஞாயஜ்ஞிய), வாமதேவ்ய சக்தியின் (வாமதேவ்ய), யஜ்ஞத்தின், யஜமானனின், பசுக்களின்—அன்புக்குரிய வாசஸ்தலமாகிறான்; அவனுடைய நிலையிடம் தென் திசையில் உள்ளது.
Mantra 13
उ॒षाः पुं॑श्च॒ली मन्त्रो॑ माग॒धो वि॒ज्ञानं॒ वासोऽह॑रु॒ष्णीषं॒ रात्री॒ केशा॒ हरि॑तौ प्रव॒र्तौ क॑ल्म॒लिर्म॒णिः
உஷா அவனுடைய சஞ்சலப் பெண்; மந்திரம் அவனுடைய மாகத அறிவிப்பாளர்; விஞ்ஞானம் அவனுடைய ஆடை; பகல் அவனுடைய உஷ்ணீஷம் (தலைப்பாகை); இரவு அவனுடைய கூந்தல்; ஹரிதௌ (இரு செம்மஞ்சள்/பச்சை நிறக் குதிரைகள்) அவனுடைய இரு தேரோட்டிகள்; கல்மலீ அவனுடைய மணி-தாயத்து.
Mantra 14
अ॒मा॒वा॒स्याऽ च पौर्णमा॒सी च॑ परिष्क॒न्दौ मनो॑ विप॒थम्
அமாவாசையும் பௌர்ணமியும்—சுற்றிச் சஞ்சரிக்கும் அந்த இரண்டும்—மனத்தை வழிதவறல், அதாவது மயக்கத்தின் பாதையிலிருந்து (காக்கட்டும்).
Mantra 15
मा॒त॒रिश्वा॑ च॒ पव॑मानश्च विपथवा॒हौ वा॒तः सार॑थी रे॒ष्मा प्र॑तो॒दः
மாதரிஷ்வன் மற்றும் பவமானன்—பாதையில்லா வழிகளிலும் கடத்திச் செல்பவர்கள் அந்த இருவர்; வாயுவே சாரதி; கயிறும் (ரேஷ்மா) அங்குசமும் அவனுடையதே.
Mantra 16
की॒र्तिश्च॒ यश॑श्च पुरःस॒रावैनं॑ की॒र्तिर्ग॑च्छ॒त्या यशो॑ गच्छति॒ य ए॒वं वेद॑॥१६ स उद॑तिष्ठ॒त् स प्र॒तीचीं॒ दिश॒मनु॒ व्यऽचलत्
கீர்த்தியும் யசஸும் அவனுக்கு முன்செல்லும் முன்னோடிகளாய் அவன் முன் முன் செல்கின்றன; கீர்த்தி முன்னே செல்கிறது, யசஸ் அவனிடம் வந்து சேர்கிறது—இவ்வாறு அறிந்தவன். அவன் எழுந்தான்; மேற்கு திசையைத் தொடர்ந்து முன்னே நகர்ந்தான்.
Mantra 17
तं वै॑रू॒पं च॑ वैरा॒जं चाप॑श्च॒ वरु॑णश्च॒ राजा॑नु॒व्यऽचलन्
அவனுக்குப் பின்னே வைரூபமும் வைராஜமும் நகர்ந்தன; நீர்கள், வருணன், மேலும் அரசனும் அவனைத் தொடர்ந்து சென்றனர்.
Mantra 18
वै॒रू॒पाय॑ च॒ वै स वै॑रा॒जाय॑ चा॒द्भ्यश्च॒ वरु॑णाय च॒ राज्ञ॒ आ वृ॑श्चते॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॒ व्रात्य॑मुप॒वद॑ति
வைரூபனுக்கு எதிராகவும், வைராஜனுக்கு எதிராகவும்; நீர்களுக்கு எதிராகவும், வருணனுக்கு எதிராகவும், அரசனுக்கு எதிராகவும்—இவ்வாறு அறிந்த வ்ராத்யனை இகழ்பவன் நிச்சயமாக வெட்டப்பட்டு (துண்டிக்கப்பட்டு) விடப்படுகிறான்.
Mantra 19
वै॒रू॒पस्य॑ च॒ वै स वै॑रा॒जस्य॑ चा॒पां च॒ वरु॑णस्य च॒ राज्ञः॑ प्रि॒यं धाम॑ भवति॒ तस्य॑ प्र॒तीच्यां॑ दि॒शी
வைரூப, வைராஜ, அப் (நீர்) மற்றும் வருணன், மேலும் அரசன்—இவர்களுக்கெல்லாம் அவன் பிரியமான தாமம் (இடம்/ஆலயம்) ஆகிறான்; அவனுடைய இடம் மேற்கு திசையில் உள்ளது.
Mantra 20
इ॒रा पुं॑श्च॒ली हसो॑ माग॒धो वि॒ज्ञानं॒ वासोऽह॑रु॒ष्णीषं॒ रात्री॒ केशा॒ हरि॑तौ प्रव॒र्तौ क॑ल्म॒लिर्म॒णिः
இரா, புஞ்சலீ (ஒழுக்கமற்ற பெண்), நகைச்சுவை, மாகதன், விவேகமான அறிவு; ஆடை—பகல்; உஷ்ணீஷம் (தலைப்பாகை)—இரவு; தலைமுடி; மஞ்சள்-பச்சை நிறமுடைய இருவர் (குதிரைகள்) மற்றும் ‘ப்ரவர்தௌ’—இரு தூண்டுவோர்: கல்மலி-தாலி (அமுலெட்)யே மணியாகும்.
Mantra 21
अह॑श्च॒ रात्री॑ च परिष्क॒न्दौ मनो॑ विप॒थम्
பகலும் இரவும்—இரு ‘பரிஷ்கந்த’ (சுற்றிவளைத்து தாக்குவோர்); மனம் தவறான பாதைக்குச் (சாய்கிறது).
Mantra 22
मा॒त॒रिश्वा॑ च॒ पव॑मानश्च विपथवा॒हौ वातः॒ सार॑थी रे॒ष्मा प्र॑तो॒दः
மாதரிஷ்வன் மற்றும் பவமானன்—தவறான பாதையில் இட்டுச் செல்லும் இரு வாகிகள்; வாயு சாரதி; ‘ரேஷ்மா’ (கடிவாளம்); ‘ப்ரதோத’ (சாட்டை/அங்குசம்).
Mantra 23
की॒र्तिश्च॒ यश॑श्च पुरःस॒रावैनं॑ की॒र्तिर्ग॑च्छ॒त्या यशो॑ गच्छति॒ य ए॒वं वेद॑
கீர்த்தியும் யசஸும் அவனுக்கு முன்செல்லும் இரு முன்னோடிகள்; கீர்த்தி அவனை அணைகிறது, யசஸும் அவனை அணைகிறது—இவ்வாறு அறிந்தவனுக்கு.
Mantra 24
स उद॑तिष्ठ॒त् स उदी॑चीं॒ दिश॒मनु॒ व्यऽ चलत्
அவன் எழுந்தான்; வடதிசையைப் பின்பற்றி முன்னே சென்றான்.
Mantra 25
तं श्यै॒तं च॑ नौध॒सं च॑ सप्त॒र्षय॑श्च॒ सोम॑श्च॒ राजा॑नु॒व्यऽचलन्
அவனைத் தொடர்ந்து ஷ்யைதன் சென்றான்; நௌதஸனும் சென்றான். ஏழு ரிஷிகளும் அவனைத் தொடர்ந்து சென்றனர்; சோமனும்; அரசனும் அவன் பின்னே நகர்ந்தான்.
Mantra 26
श्यै॒ताय॑ च॒ वै स नौ॑ध॒साय॑ च सप्त॒र्षिभ्य॑श्च॒ सोमा॑य च॒ राज्ञ॒ आ वृ॑श्चते॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ व्रात्य॑मुप॒वद॑ति
இவ்வாறு அறிந்திருந்தும் ஞானமிக்க வ்ராத்யனை இகழ்பவன்—ஷ்யைதனுக்காகவும், நௌதஸனுக்காகவும், ஏழு ரிஷிகளுக்காகவும், சோமனுக்காகவும், அரசனுக்காகவும்—நிச்சயமாக ‘வெட்டப்பட்டவன்’ (துண்டிக்கப்பட்டவன்) ஆகிறான்.
Mantra 27
श्यै॒तस्य॑ च॒ वै स नौ॑ध॒सस्य॑ च सप्तर्षी॒णां च॒ सोम॑स्य च॒ राज्ञः॑ प्रि॒यं धाम॑ भवति॒ तस्योदी॑च्यां दि॒शि
உண்மையாகவே அவன் ஷ்யைத, நௌதஸ, சப்தரிஷிகள், சோமன், மற்றும் அரசன்—இவர்களுக்குப் பிரியமான தாமம் (ஆச்ரய-இடம்) ஆகிறான்; அவனுடைய நிலையிடம் வடதிசையில் உள்ளது.
Mantra 28
वि॒द्युत् पुं॑श्च॒ली स्त॑नयि॒त्नुर्मा॑ग॒धो वि॒ज्ञानं॒ वासोऽह॑रु॒ष्णीषं॒ रात्री॒ केशा॒ हरि॑तौ प्रव॒र्तौ क॑ल्म॒लिर्म॒णिः
மின்னல்; புஂஶ்சலீ; ஸ்தனயித்னு (இடி-கர்ஜனை); மாகத; விஞ்ஞானம்; வாஸம் (ஆடை); அஹர் (பகல்); உஷ்ணீஷம் (தலைப்பாகை); இரவு; கேசம்; ஹரிதௌ (இரு ஹரித/பே நிறக் குதிரைகள்); ப்ரவர்தௌ (இரு தூண்டுவோர்); கல்மலீ; மணி (தாயத்து/ரத்தினம்)।
Mantra 29
श्रु॒तं च॒ विश्रु॑तं च परिष्क॒न्दौ मनो॑ विप॒थम्
ஶ்ருதமும் விஶ்ருதமும்; பரிஷ்கந்தௌ (சுற்றிச் செல்லும் இருவர்); மனம்—பாதையிலிருந்து வழிதவறாமல் இருக்கட்டும்.
Mantra 30
मा॒त॒रिश्वा॑ च॒ पव॑मानश्च विपथवा॒हौ वातः॒ सार॑थी रे॒ष्मा प्र॑तो॒दः
மாதரிஷ்வன் மற்றும் பவமானன்—இவ்விருவரும் பாதையில் இட்டுச் செல்லுபவர்கள்; வாயுவே சாரதி, வாயுவே கட்டுப்பாடு (ரேஷ்மா), வாயுவே அங்குசம் (ப்ரதோத).
Mantra 31
की॒र्तिश्च॒ यश॑श्च पुरःस॒रावैनं की॒र्तिर्ग॑च्छ॒त्या यशो॑ गच्छति॒ य ए॒वं वेद॑
கீர்த்தி மற்றும் யசஸ்—இவ்விரண்டும் முன்னே சென்று அவனைத் துணைபுரியும்; இவ்வாறு அறிந்தவனிடம் கீர்த்தி வருகிறது, யசஸ் வருகிறது.
Frequently Asked Questions
It ritually authorizes a figure’s movement by aligning him with the Directions—especially the East—so that transition and mobility become auspicious, ordered, and socially recognized.
In Vedic ritual space the East is the quarter of beginnings and rightful emergence; moving “following the East” symbolizes correct orientation, legitimacy, and the start of sanctioned progress.
It states that correct knowledge and performance bring visible social results: fame (kīrti) and glory (yaśas) ‘go before’ the person—meaning they gain precedence, good reputation, and public acknowledgement.
Ask anything about Sukta 2 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
