Chapter 11: Wisdom
Discriminating the real from the unreal
பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் அஷ்டாவக்ரர் விடுதலையும் உள்ளார்ந்த அமைதியும் தரும் உறுதியான நிச்சயங்களை விளக்குகிறார். துன்பத்தின் வேர் கவலையும் பொய்யான செய்பவன் என்ற உணர்வும்தான் என ஜனகருக்கு போதிக்கிறார். இருப்பின் மாற்றங்கள், அதிர்ஷ்டம் மற்றும் துரதிர்ஷ்டம் பொருள்களின் இயல்பு அல்லது விதியால் நடத்தப்படுகின்றன என்பதை உணரும்போது சாதகர் கவலைக்கும் பற்றுக்கும் அப்பாற்படுகிறார். ஈஸ்வரனே ஒரே படைப்பாளர்; ஆத்மா உடலிலிருந்து வேறான தூய சைதன்யம், முழு பிரபஞ்சத்தையும் ஊடுருவியிருப்பது என அஷ்டாவக்ரர் வலியுறுத்துகிறார். ஞானி உலகை இறுதியான யதார்த்தம் இல்லாத நிலையற்ற அதிசயமாகக் காண்கிறார். இந்த பார்வை, செய்பவன் என்ற சுமையின்றி செயலாற்றவும், லாப நஷ்டங்களில் சமநிறைவுடன் இருக்கவும் உதவுகிறது. இறுதியில், வாழ்க்கையின் இருமைகளாலும் கடந்த செயல்களின் நினைவுகளாலும் களங்கமடையாமல், வெறும் சைதன்யமாக ஓய்வெடுக்கும்போது அமைதி அடையப்படுகிறது.
Key Concepts
Shlokas in Chapter 11
Verse 1
अष्टावक्र उवाच ॥ भावाभावविकारश्च स्वभावादिति निश्चयी । निर्विकारो गतक्लेशः सुखेनैवोपशाम्यति ॥ ११-१॥
அஷ்டாவக்ரர் கூறினார்—பாவம் அபாவம் ஆகியவற்றின் மாற்றங்கள் இயல்பால் தான் என நிச்சயித்தவன், நிர்விகாரனாகவும் கிளேஷமற்றவனாகவும் எளிதில் சாந்தி அடைகிறான்.
Verse 2
ईश्वरः सर्वनिर्माता नेहान्य इति निश्चयी । अन्तर्गलितसर्वाशः शान्तः क्वापि न सज्जते ॥ ११-२॥
ஈஶ்வரனே அனைத்திற்கும் நிர்மாதா, இங்கு வேறு எதுவுமில்லை என்று நிச்சயித்தவனின் எல்லா ஆசைகளும் உள்ளே கரைகின்றன; அவன் சாந்தனாய் எதிலும் பற்றுபடான்.
Verse 3
आपदः सम्पदः काले दैवादेवेति निश्चयी । तृप्तः स्वस्थेन्द्रियो नित्यं न वाञ्छति न शोचति ॥ ११-३॥
ஆபத்தும் செல்வமும் காலமும் தெய்வவிதியும் காரணமாகவே வருகின்றன என்று உறுதியாக அறிந்தவன் எப்போதும் திருப்தியுடன், புலன்கள் நிலையாக, ஆசையுமின்றி துயரமுமின்றி இருப்பான்.
Verse 4
सुखदुःखे जन्ममृत्यू दैवादेवेति निश्चयी । साध्यादर्शी निरायासः कुर्वन्नपि न लिप्यते ॥ ११-४॥
இன்பத் துன்பமும் பிறப்பு இறப்பும் தெய்வவிதியாலே என்று உறுதியாக அறிந்தவன் அவற்றின் தவிர்க்க முடியாமையை கண்டு முயற்சியற்ற அமைதியில் இருந்து, செயல் செய்தாலும் பற்றுப் படமாட்டான்.
Verse 5
चिन्तया जायते दुःखं नान्यथेहेति निश्चयी । तया हीनः सुखी शान्तः सर्वत्र गलितस्पृहः ॥ ११-५॥
துயரம் கவலையாலே பிறக்கிறது, வேறு எதனால் அல்ல என்று உறுதியாக அறிந்தவன் கவலையற்றவனாகி, இன்பமாய், சாந்தமாய், எங்கும் ஆசையற்றவனாய் நிலைபெறுகிறான்.
Verse 6
नाहं देहो न मे देहो बोधोऽहमिति निश्चयी । कैवल्यमिव सम्प्राप्तो न स्मरत्यकृतं कृतम् ॥ ११-६॥
நான் தேகம் அல்ல, தேகம் எனது அல்ல, நான் சுத்தபோதம் என்று உறுதியாக அறிந்தவன் கைவல்யத்தை அடைந்தவனைப்போல், செய்ததும் செய்யாததும் ஆகிய கர்மங்களை நினைவுகூரமாட்டான்.
Verse 7
आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तमहमेवेति निश्चयी । निर्विकल्पः शुचिः शान्तः प्राप्ताप्राप्तविनिर्वृतः ॥ ११-७॥
பிரம்மாவிலிருந்து மிகச் சிறிய உயிர்வரை அனைத்தும் நானே என்று உறுதியாக அறிந்தவன் நிர்விகல்பனாய், தூயனாய், சாந்தனாய், பெற்றல் பெறாமை எண்ணங்களுக்கு அப்பால் நிலைபெறுகிறான்.
Verse 8
नानाश्चर्यमिदं विश्वं न किञ्चिदिति निश्चयी । निर्वासनः स्फूर्तिमात्रो न किञ्चिदिव शाम्यति ॥ ११-८॥
இந்த உலகம் பல அதிசயங்களால் நிரம்பினாலும் பரமார்த்தத்தில் ஒன்றுமல்ல என்று உறுதியாக அறிந்தவன் வாசனையற்றவனாய், சைதன்ய ஸ்பூர்த்தி மட்டுமாய், எதுவுமில்லாததுபோல் சாந்தியடைகிறான்.
Frequently Asked Questions
Ashtavakra asserts that suffering arises solely from worry. By realizing that all events are governed by nature or fate, one eliminates worry and attains peace.
It teaches the conviction that 'I am not the body, and the body is not mine.' The true Self is pure consciousness, separate from physical attributes and past actions.
One who is certain that the Lord is the sole creator becomes free from all desires, remains peaceful, and does not attach to any worldly objects or outcomes.
Read Ashtavakra Gita in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.