Adhyaya 16

Sutra 1

दत्तस्याप्रदानमृणादानेन व्याख्यातम् ॥

ஏற்கெனவே கொடுக்கப்பட்ட/ஒதுக்கப்பட்டதை ஒப்படைக்கத் தவறுவது, கடன் செலுத்தாமை விதிகளின் கீழ் விளக்கப்படுகிறது.

Sutra 2

दत्तमव्यवहार्यमेकत्रानुशये वर्तेत ॥

தானம் நீதிமன்றத்தில் வழக்கிட இயலாததாக (அவ்யவஹார்யம்) ஆகிறது; தீர்வு ஒரே (வரையறுக்கப்பட்ட) அனுஷய/மனமாற்ற நடைமுறையிலேயே உள்ளது.

Sutra 3

सर्वस्वं पुत्रदारमात्मानं वा प्रदायानुशयिनः प्रयच्छेत् ॥

அனுஷய (ரத்து/சமரசம்) கோருபவர், தீர்வை நிறைவேற்ற முழு உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டியிருக்கலாம்—அனைத்து சொத்துகளையும், அல்லது (இறுதி வழியாக) மகன்-மனைவி/தன் உடலைப் பிணையாகவும் வழங்குதல்.

Sutra 4

धर्मदानमसाधुषु कर्मसु चाउपघातिकेषु वा अर्थदानमनुपकारिष्वपकारिषु वा कामदानमनर्हेषु च ॥

தகாத அல்லது தீங்கு விளைவிக்கும் செயல்களுக்காக வழங்கப்படும் ‘தர்மதானம்’, உதவி செய்யாதோ அல்லது தீங்கு செய்பவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் ‘பொருள்தானம்’, தகுதியற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் ‘இன்பதானம்’—இவை குற்றமுடைய/தகாத தானங்கள்.

Sutra 5

यथा च दाता प्रतिग्रहीता च नोपहतौ स्यातां तथानुशयं कुशलाः कल्पयेयुः ॥

கொடுப்பவருக்கும் பெறுபவருக்கும் சேதம் ஏற்படாத வகையில் திறமையான அதிகாரிகள் ரத்து/சமரசத் தீர்வை அமைக்க வேண்டும்.

Sutra 6

दण्डभयादाक्रोशभयादनर्थभयाद्वा भयदानं प्रतिगृह्णतः स्तेयदण्डः प्रयच्छतश्च ॥

தண்டனை, பழிச்சொல்/தூற்றல், அல்லது சேதம் என்ற பயத்தால் ‘தானம்’ பெறப்பட்டாலோ வழங்கப்பட்டாலோ, பெறுபவருக்கும் கொடுப்பவருக்கும் திருட்டுக்கான தண்டனை விதிக்கப்படும்.

Sutra 7

रोषदानं परहिंसायां राज्ञामुपरि दर्पदानं च ॥

பிறருக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் சூழலில் கோபத்தால் வழங்கப்படும் ‘தானம்’, மேலும் அரசர்கள்/அதிகாரத்திற்கு எதிராக அகந்தையால் வழங்கப்படும் ‘தானம்’—இவையும் குற்றமுடைய/தகாத பரிமாற்றங்கள்.

Sutra 8

तत्रोत्तमो दण्डः ॥

அந்த விஷயத்தில் உயர்ந்த (அதிகபட்ச) தண்டனை விதிக்கப்பட வேண்டும்.

Sutra 9

प्रातिभाव्यं दण्डशुल्कशेषमाक्षिकं सौरिकं च नाकामः पुत्रो दायादो वा रिक्थहरो दद्यात् । इति दत्तस्यानपाकर्म ॥

பிணை/உத்தரவாதக் கடன், அபராதம்/சுங்கத்தின் மீதத் தொகை, மேலும் ஆட்சிகம், சௌரிகம் போன்ற நிலுவைகள்—இவற்றை மகன், வாரிசு அல்லது சொத்து வாரிசு தன் விருப்பத்திற்கு விரோதமாகச் செலுத்த வற்புறுத்தக் கூடாது. இது ‘கொடுத்ததைத் திரும்பப் பெறாமை’ (தத்தஸ்ய அனபாகர்ம) என்ற விதி.

Sutra 10

अस्वामिविक्रयस्तु नष्टापहृतमासाद्य स्वामी धर्मस्थेन ग्राहयेत् ॥

உரிமையாளர் அல்லாதவர் செய்த விற்பனையில், தொலைந்த அல்லது திருடப்பட்ட பொருள் கிடைத்தால், உண்மையான உரிமையாளர் அதை தர்மஸ்தர் (நீதியதிகாரி) மூலம் மீட்டெடுக்க வேண்டும்.

Sutra 11

देशकालातिपत्तौ वा स्वयं गृहीत्वोपहरेत् ॥

இடம்-காலக் கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக (மீட்பு) தோல்வியடையும் நிலை இருந்தால், அவன் தானே பிடித்து அதை மீட்டுக் கொள்ளலாம்.

Sutra 12

धर्मस्थश्च स्वामिनमनुयुञ्जीत कुतस्ते लब्धमिति ॥

மேலும் தர்மஸ்தர் (நீதியதிகாரி) வைத்திருப்பவரிடம் கேட்க வேண்டும்: ‘இது உனக்கு எங்கிருந்து/யாரிடமிருந்து கிடைத்தது?’

Sutra 13

स चेदाचारक्रमं दर्शयेत न विक्रेतारं तस्य द्रव्यस्यातिसर्गेण मुच्येत ॥

அவன் (வைத்திருப்பவன்) பெறுதலின் வழக்கமான சரியான முறையை நிரூபித்தால், அந்தப் பொருளை ஒப்படைத்ததாலேயே அவன் விடுவிக்கப்பட மாட்டான்—(மாறாக) அந்தப் பொருளின் விற்பனையாளரைத் தேடி நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

Sutra 14

विक्रेता चेद्दृश्येत मूल्यं स्तेयदण्डं च दद्यात् ॥

விற்பனையாளர் கண்டுபிடிக்கப்படின், அவர் விலை (ஈடுசெலுத்தல்) மற்றும் திருட்டுத் தண்டம் இரண்டையும் செலுத்த வேண்டும்.

Sutra 15

स चेदपसारमधिगच्छेदपसरेदापसारक्षयात् ॥

விற்பனையாளர் தப்பிச் சென்றதை அறிந்தால், துரத்தும் காலவரம்பு முடியும் வரை அவனைத் துரத்த வேண்டும்.

Sutra 16

क्षये मूल्यं स्तेयदण्डं च दद्यात् ॥

அந்த காலவரம்பு முடிந்தபின், அவர் விலையும் திருட்டுத் தண்டமும் இரண்டையும் செலுத்த வேண்டும்.

Sutra 17

नाष्टिकश्च स्वकरणं कृत्वा नष्टप्रत्याहृतं लभेत ॥

மேலும் பொய்யான உரிமைகோருபவன் (இழப்பை மறுப்பவன்/இழந்ததாக நடிப்பவன்) தானே உருவாக்கிய சான்றுகளால் ‘இழந்தது’ என மீட்கப்பட்ட சொத்தைப் பெறக்கூடாது.

Sutra 18

स्वकरणाभावे पञ्चबन्धो दण्डः ॥

சுயச் சான்று (ஸ்வகரணம்) இல்லையெனில் பஞ்சபந்த அபராதம்/தண்டம் விதிக்கப்படும்.

Sutra 19

तच्च द्रव्यं राजधर्म्यं स्यात् ॥

அச்சொத்து அரசதர்மத்தின் படி அரசால் கைப்பற்றத்தக்கதாகும் (அதாவது அரசனின் சட்டபூர்வ உரிமைக்குள் வரும்)।

Sutra 20

नष्टापहृतमनिवेद्योत्कर्षतः स्वामिनः पूर्वः साहसदण्डः ॥

இழந்த அல்லது திருடப்பட்ட சொத்தை அறிவிக்காமல் லாபத்திற்காக பயன்படுத்தி/விற்றால், உரிமையாளர் முதல் நிலை ‘சாஹஸ’ தண்டனைக்கு உட்படுவான்।

Sutra 21

शुल्कस्थाने नष्टापहृतोत्पन्नं तिष्ठेत् ॥

இழந்த, திருடப்பட்ட அல்லது மீட்கப்பட்ட பொருட்கள் சுங்க நிலையத்தில் (śulkasthāna) வைத்திருக்கப்பட வேண்டும்।

Sutra 22

त्रिपक्षादूर्ध्वमनभिसारं राजा हरेत्स्वामी वा स्वकरणेन ॥

மூன்று பக்கங்கள் (மூன்று பதினைந்து நாட்கள்) கடந்தும் உரிமை கோருபவர் வராவிட்டால், அரசன் அதை எடுத்துக்கொள்ளலாம்; அல்லது உரிமையாளர் தன் அடையாளச் சான்றை வழங்கி அதை மீட்டுக்கொள்ளலாம்।

Sutra 23

पञ्चपणिकं द्विपदरूपस्य निष्क्रयं दद्यात् चतुष्पणिकमेकखुरस्य द्विपणिकं गोमहिषस्य पादिकं क्षुद्रपशूनाम् ॥

நிஷ்க்ரய (மீட்பு/ஈடு) ஆக: இருகால வடிவம் (மனிதன்) என்பதற்கு ஐந்து பணம், ஒற்றைக் குளம்பு விலங்கிற்கு நான்கு பணம், மாடு அல்லது எருமைக்கு இரண்டு பணம், சிறு கால்நடைகளுக்கு ஒரு பாதம் செலுத்த வேண்டும்।

Sutra 24

रत्नसारफल्गुकुप्यानां पञ्चकं शतं दद्यात् ॥

ரத்தினங்கள், சாரம் (புலியன்/சாரம்), பல்கு (சிறு மதிப்புள்ளவை) மற்றும் குப்ய (அடிப்படை/சாதாரணப் பொருட்கள்) ஆகியவற்றிற்கு அவர் நூற்றுக்கு ஐந்து (அதாவது 5%) வழங்க வேண்டும்.

Sutra 25

परचक्राटवीहृतं तु प्रत्यानीय राजा यथास्वं प्रयच्छेत् ॥

எதிரிப் படையோ அல்லது அட்டவி (காட்டின மக்கள்/கொள்ளையர்கள்) எடுத்துச் சென்ற சொத்தை மீட்டுக் கொண்டுவந்தால், அரசன் உரிய உரிமைக்கேற்ப ஒவ்வொருவருக்கும் திருப்பி வழங்க வேண்டும்.

Sutra 26

चोरहृतमविद्यमानं स्वद्रव्येभ्यः प्रयच्छेत्प्रत्यानेतुमशक्तो वा ॥

திருடர்கள் திருடிய சொத்து கிடைக்காவிட்டால்—அல்லது அதை மீட்டுக் கொண்டுவர இயலாவிட்டால்—அவர் தன் சொந்த கருவூலம்/வளங்களிலிருந்து ஈடு செய்ய வேண்டும்.

Sutra 27

स्वयं ग्राहेणाहृतं प्रत्यानीय तन्निष्क्रयं वा प्रयच्छेत् ॥

அது அரசின் சொந்த பிடிப்பு/வசூல் அமைப்பால் பறிமுதல் செய்யப்பட்டிருந்தால், அதை மீட்டுத் திருப்பி வழங்க வேண்டும்; இல்லையெனில் அதன் நிஷ்க்ரய (மீட்புத் தொகை/ஈடு) வழங்க வேண்டும்.

Sutra 28

परविषयाद्वा विक्रमेणानीतं यथाप्रदिष्टं राज्ञा भुञ्जीत अन्यत्रार्यप्राणेभ्यो देवब्राह्मणतपस्विद्रव्येभ्यश्च । इत्यस्वामिविक्रयः ॥

வேறு நாட்டிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டதோ அல்லது பலத்தால் பெறப்பட்டதோ ஆகிய சொத்துகளை, அரசன் விதித்தபடி அனுபவித்து/கைப்பற்றிக் கொள்ளலாம்; ஆனால் ஆர்யரின் உயிர் (பாதுகாக்கப்பட்ட நபரின் உயிர்) தொடர்பானதும், தேவர்/கோவில் சொத்து, பிராமணர் மற்றும் தபஸ்விகளின் சொத்து தொடர்பானதும் இதற்கு விதிவிலக்கு. இது அஸ்வாமி-விக்ரய (உரிமையாளர் அல்லாதவர் செய்யும் விற்பனை/மாற்றம்) பற்றிய விதி.

Sutra 29

स्वस्वामिसम्बन्धस्तु भोगानुवृत्तिरुच्छिन्नदेशानां यथास्वं द्रव्याणाम् ॥

தன் சொத்திற்கான உரிமைத் தொடர்பு தொடர்ச்சியான அனுபவம்/கைப்பற்றல் மூலம் நிலைபெறும். ஆட்சி/பதிவுத் தொடர் துண்டிக்கப்பட்ட பகுதிகளின் பொருட்கள் தத்தம் உரிய உரிமையாளருக்கே உரியனவாகக் கருதப்படும்.

Sutra 30

यत्स्वं द्रव्यमन्यैर्भुज्यमानं दश वर्षाण्युपेक्षेत हीयेतास्य अन्यत्र बालवृद्धव्याधितव्यसनिप्रोषितदेशत्यागराज्यविभ्रमेभ्यः ॥

மற்றவர்கள் அனுபவித்து வரும் தன் சொத்தை ஒருவர் பத்து ஆண்டுகள் அலட்சியம் செய்தால், அவனது உரிமைக் கோரிக்கை நீங்கும்—ஆனால் சிறுவயது, முதுமை, நோய், பேரிடர்/துன்பம், வெளிநாட்டில் இல்லாமை, இடத்தை விட்டு விலகல், அல்லது அரசில் குழப்பம்/அமைதியின்மை காரணமான அலட்சியத்தில் அல்ல.

Sutra 31

विंशतिवर्षोपेक्षितमनवसितं वास्तु नानुयुञ्जीत ॥

இருபது ஆண்டுகள் அலட்சியப்பட்ட, குடியிருப்பில்லாத/தீர்மானிக்கப்படாத வாஸ்து (வீட்டு நிலம்) குறித்து உரிமை கோரி வழக்கு தொடரக் கூடாது.

Sutra 32

ज्ञातयः श्रोत्रियाः पाषण्डा वा राज्ञामसंनिधौ परवास्तुषु विवसन्तो न भोगेन हरेयुः उपनिधिमाधिं निधिं निक्षेपं स्त्रियं सीमानं राजश्रोत्रियद्रव्याणि च ॥

அரசன் இல்லாதபோது பிறரின் வாஸ்துவில் வசிக்கும் உறவினர்கள், ஶ்ரோத்ரியர்கள் அல்லது பாஷண்டர்கள் வெறும் அனுபவத்தின் மூலம் இவற்றில் உரிமை பெறக் கூடாது: உபநிதி (ஒப்படைக்கப்பட்ட வைப்பு), ஆதி (அடகு/பிணை), நிதி (புதையல்), நிக்ஷேபம் (பாதுகாப்பு வைப்பு), ஸ்த்ரீ (காவலாளரின் பாதுகாப்பிலுள்ளவர்), எல்லைக் கோடுகள், மேலும் அரசனின் மற்றும் ஶ்ரோத்ரியர்களின் சொத்துகள்.

Sutra 33

आश्रमिणः पाषण्डा वा महत्यवकाशे परस्परमबाधमाना वसेयुः ॥

ஆசிரமவாசிகளும் பாஷண்டர்களும் போதுமான விசாலமான இடத்தில், ஒருவருக்கொருவர் இடையூறு செய்யாமல் வாழ வேண்டும்.

Sutra 34

अल्पां बाधां सहेरन् ॥

அவர்கள் சிறிய தடையையோ/அசௌகரியத்தையோ பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

Sutra 35

पूर्वागतो वा वासपर्यायं दद्यात् ॥

அல்லது முன்பே வந்தவர் தங்கும் இடத்தின் முறை/மாற்றுப் பங்கை வழங்க வேண்டும்.

Sutra 36

अप्रदाता निरस्येत ॥

வழங்க மறுப்பவரை வெளியேற்ற வேண்டும்/அகற்ற வேண்டும்.

Sutra 37

वानप्रस्थयतिब्रह्मचारिणामाचार्यशिष्यधर्मभ्रातृसमानतीर्थ्या रिक्थभाजः क्रमेण ॥

வானப்ரஸ்தர், யதி (துறவி), பிரம்மச்சாரி ஆகியோரின் சொத்துக்கான உரிமையாளர்கள் வரிசையாக—ஆசாரியர், சீடர், தர்ம-சகோதரர், மற்றும் சமாநதீர்த்த்யர் (அதே சமய ஒழுங்கு/பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்).

Sutra 38

विवादपदेषु चैषां यावन्तः पणा दण्डास्तावती रात्रीः क्षपणाभिषेकाग्निकार्यमहाकच्छवर्धनानि राज्ञश्चरेयुः ॥

மேலும் இவர்களின் வழக்குத் தொடர்பான விஷயங்களில், எத்தனை பண அபராதம் நிர்ணயிக்கப்படுகிறதோ, அத்தனை இரவுகள் அரசன் விதித்தபடி க்ஷபண, அபிஷேக, அக்னிகார்ய, மகாகச்சவர்தன ஆகிய விரதங்கள்/சடங்குகளை (பிராயச்சித்தமாக) மேற்கொள்ள வேண்டும்।

Sutra 39

अहिरण्यसुवर्णाः पाषढाः साधवः ॥

இவர்கள் பாஷண்டர்கள் (மரபுக்கு மாறான/பிரிவுசார் துறவிகள்), ‘அஹிரண்ய-சுவர்ண’ (அதாவது பொன்-செல்வம் வைத்திருக்காத துறவிகள்) மற்றும் சாதுக்கள் (மதப் பிச்சைக்காரர்கள்).

Sutra 40

ते यथास्वमुपवासव्रतैराराधयेयुः अन्यत्र पारुष्यस्तेयसाहससंग्रहणेभ्यः ॥

அவர்கள் தத்தம் ஒழுக்கத்திற்கேற்ப நோன்புகளாலும் விரதங்களாலும் பரிகாரம் செய்ய வேண்டும்—ஆனால் தாக்குதல்/வன்முறை, திருட்டு, வன்முறை கொள்ளை, மற்றும் சட்டவிரோத சேகரிப்பு/குவிப்பு ஆகியவற்றில் அல்ல (அவற்றில் வழக்கமான தண்ட விதிகள் பொருந்தும்).

Sutra 41

तेषु यथोक्ता दण्डाः कार्याः ॥

அவர்களுடைய வழக்குகளில், (மேலே) கூறியபடியே தண்டனைகள் அமல்படுத்தப்பட வேண்டும்.

Sutra 42

धर्मो ह्यधर्मोपहतः शास्तारं हन्त्युपेक्षितः ॥

ஏனெனில், அதர்மத்தால் தாக்கப்பட்டு புறக்கணிக்கப்படும் தர்மம், சட்டத்தை அமல்படுத்துபவனை (தண்டனை விதிப்பவன்/அரசன்) அழித்துவிடும்.