Adhyaya 10

Sutra 1

कर्मोदकमार्गमुचितं रुन्धतः कुर्वतोऽनुचितं वा पूर्वः साहसदण्डः सेतुकूपपुण्यस्थानचैत्यदेवायतनानि च परभूमौ निवेशयतः ॥

வேலை-நீர் (பாசனம்/வடிகால்) செல்ல வேண்டிய உரிய பாதையைத் தடுத்தாலோ, தவறான பாதையை உருவாக்கினாலோ, முதல் (குறைந்த) சாஹஸ அபராதம் விதிக்கப்படும்; அதுபோல, பிறருடைய நிலத்தில் அணை, கிணறு, புண்ணியஸ்தலம், சைத்யம் (நினைவிடம்) அல்லது கோவில் அமைத்தவருக்கும் அதே அபராதம் விதிக்கப்படும்।

Sutra 2

पूर्वानुवृत्तं धर्मसेतुमाधानं विक्रयं वा नयतो नाययतो वा मध्यमः साहसदण्डः श्रोतृऋणामुत्तमः अन्यत्र भग्नोत्सृष्टात् ॥

முன்னரே நிலைபெற்று வழக்கமாக உள்ள ‘தர்மசேது’ (சட்டபூர்வ/பொதுவாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட அணை அல்லது நீருரிமை ஏற்பாடு) யை மாற்றுதல் அல்லது மீளமைக்கத் தவறுதல், மேலும் அதை முறையற்ற வகையில் அடகு வைப்பது அல்லது விற்பது ஆகியவற்றிற்கு நடுத்தர சாஹச அபராதம் விதிக்கப்படும். ஶ்ரோத்ரிய (சிறப்பு தானம்) நிலம் தொடர்பான வழக்குகளில் உத்தம அபராதம் விதிக்கப்படும்—ஆனால் அமைப்பு உடைந்தது அல்லது கைவிடப்பட்டது என்றால் விதிவிலக்கு।

Sutra 3

स्वाम्यभावे ग्रामाः पुण्यशीला वा प्रतिकुर्युः ॥

உரிமையாளர் இல்லையெனில், கிராமங்கள் (கூட்டாக) அல்லது புண்ணியசீலர்/தர்மநெறியாளர் ஆகியோர் எதிர்கடமையை (பராமரிப்பு/பழுது நீக்கம்/ஈடுசெய்தல்) மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Sutra 4

पथिप्रमाणं दुर्गनिवेशे व्याख्यातम् ॥

சாலைகளின் அளவுக் கோல்கள் கோட்டை அமைத்தல் (துர்கநிவேசம்) பகுதியில் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

Sutra 5

क्षुद्रपशुमनुष्यपथं रुन्धतो द्वादशपणो दण्डः महापशुपथं चतुर्विंशतिपणः हस्तिक्षेत्रपथं चतुष्पञ्चाशत्पणः सेतुवनपथं षट्शतः श्मशानग्रामपथं द्विशतः द्रोणमुखपथं पञ्चशतः स्थानीयराष्ट्रविवीतपथं साहस्रः ॥

சிறிய கால்நடை-மனிதப் பாதையைத் தடுத்தால் 12 பண அபராதம்; பெரிய கால்நடைப் பாதைக்கு 24; யானை/களப் பாதைக்கு 54; அணை/காடு பாதைக்கு 600; சுடுகாடு அல்லது கிராமப் பாதைக்கு 200; த்ரோணமுகப் பாதைக்கு 500; மற்றும் நிலையம், நாடு அல்லது விவீத (எல்லை) பாதைக்கு 1000 (பண) அபராதம்।

Sutra 6

अतिकर्षणे चैषां दण्डचतुर्था दण्डाः ॥

இவர்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்ட எல்லையை மீறினால் (அதிகர்ஷணம்), நான்காம் நிலை அபராதம் (தண்டசதுர்த்த) விதிக்கப்படும்.

Sutra 7

कर्षणे पूर्वोक्ताः ॥

(சாதாரண) உழவு/சாகுபடிக்கான தண்டனைகள்/விதிகள் முன் கூறியபடியே அமலும்.

Sutra 8

क्षेत्रिकस्याक्षिपतः क्षेत्रमुपवासस्य वा त्यजतो बीजकाले द्वादशपणो दण्डः अन्यत्र दोषोपनिपाताविषह्येभ्यः ॥

ஒரு விவசாயி விதைப்பு செய்யாமல்/வயலை அலட்சியம் செய்தால், அல்லது பராமரிப்பு/சேவைக்குப் பதிலாக வயலை வைத்திருப்பவர் (உபவாச-தாரி) விதைப்புக் காலத்தில் வயலை கைவிட்டால், பன்னிரண்டு பண அபராதம்—ஆனால் தவிர்க்க முடியாத பேரிடர்கள் அல்லது தாங்க முடியாத துரதிர்ஷ்டங்கள் காரணமாக இருந்தால் விலக்கு.

Sutra 9

करदाः करदेष्वाधानं विक्रयं वा कुर्युः ब्रह्मदेयिका ब्रह्मदेयिकेषु ॥

கரத-உரிமையாளர்கள் அடகு/பிணை அல்லது விற்பனை செய்வது கரத-உரிமையாளர்களிடையே மட்டுமே; பிரம்மதேய-உரிமையாளர்கள் (பிரம்மதேய நிலங்கள்) பிரம்மதேய-உரிமையாளர்களிடையே மட்டுமே.

Sutra 10

अन्यथा पूर्वः साहसदण्डः ॥

இல்லையெனில் (விதிக்கு மாறாக செய்தால்) முன் கூறிய/பொருந்தும் சாஹஸ தண்டம் அமலும்.

Sutra 11

करदस्य वाकरदग्रामं प्रविशतः ॥

கரத (அல்லது அகரத) அகரத கிராமத்தில் நுழையும் நிலையில்…

Sutra 12

करदं तु प्रविशतः सर्वद्रव्येषु प्राकाम्यं स्यात् अन्यत्रागारात् ॥

ஆனால் ஒரு கரதன் (வரி செலுத்துபவன்) அத்தகைய கிராமத்தில் நுழைந்தால், வீடு/வசிப்பிடம் தவிர மற்ற எல்லாப் பொருட்களிலும் தேவைக்கேற்ப சுதந்திரமாகப் பரிவர்த்தனை/பெறுதல் செய்ய உரிமை உண்டு.

Sutra 13

तदप्यस्मै दद्यात् ॥

அதையும் (அதாவது தங்குமிடம்/வசதி) அவனுக்கு வழங்க வேண்டும்.

Sutra 14

अनादेयमकृषतोऽन्यः पञ्चवर्षाण्युपभुज्य प्रयासनिष्क्रयेण दद्यात् ॥

மற்றபடி மாற்றமுடியாத (உரிமை/நிலம்) ஒன்றை ஒருவர் பயிரிடாமல் விட்டால், மற்றொருவர் அதை ஐந்து ஆண்டுகள் அனுபவித்து/பயன்படுத்தலாம்; பின்னர் செலுத்திய உழைப்பு/முயற்சிக்கான ஈடாக இழப்பீடு கொடுத்து (மூல உரிமையாளருக்கு) அதைத் தீர்த்து/திருப்பி வழங்க வேண்டும்.

Sutra 15

अकरदाः परत्र वसन्तो भोगमुपजीवेयुः ॥

அகரதர்கள் (கரதர் அல்லாதவர்கள்), வேறு இடத்தில் வசித்தாலும், (தமக்கு உரிய) அனுபவம்/உற்பத்தி மூலம் வாழ்வாதாரம் நடத்தலாம்.

Sutra 16

ग्रामार्थेन ग्रामिकं व्रजन्तमुपवासाः पर्यायेणानुगच्छेयुः ॥

கிராமப் பணிக்காக கிராமத் தலைவர் வெளியே செல்லும்போது, கிராமத்தில் வசிக்கும் இல்லத்தார் (உபவாஸாஃ) மாறிமாறி அவருடன் செல்ல வேண்டும்।

Sutra 17

अननुगच्छन्तः पणार्धपणिकं योजनं दद्युः ॥

(தேவையானபடி) உடன் செல்லாதவர்கள் பயணத்தின் ஒவ்வொரு யோஜனைக்கும் ஒன்றரை பண அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

Sutra 18

ग्रामिकस्य ग्रामादस्तेनपारदारिकं निरस्यतश्चतुर्विंशतिपणो दण्डः ग्रामस्योत्तमः ॥

கிராமத் தலைவர் கிராமத்திலிருந்து திருடன் அல்லது பரதாரியை வெளியேற்றினால், அந்த வெளியேற்றத்தை மீறும்/அவமதிக்கும் ஒருவருக்கு கிராம அளவிலான உயர்ந்த அபராதம் இருபத்துநான்கு பண ஆகும்.

Sutra 19

निरस्तस्य प्रवेशो ह्यभिगमेन व्याख्यातः ॥

வெளியேற்றப்பட்ட ஒருவரின் மீள் நுழைவு ‘அபிகம’ (அனுமதியில்லா அணுகல்/நுழைவு) விதியின் கீழ் கருதப்படும்.

Sutra 20

स्तम्भैः समन्ततो ग्रामाद्धनुःशतापकृष्टमुपसालं कारयेत् ॥

கிராமத்தைச் சுற்றிலும், நூறு வில் தூரத்தில், தூண்களால் வெளிப்புற வேலி/முற்றுப்புறத் தடுப்பு (உபசால) அமைக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Sutra 21

पशुप्रचारार्थं विवीतमालवनेनोपजीवेयुः ॥

கால்நடைகளை மேய்ப்பதற்காக மக்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலம் (விவீத) மற்றும் அதனுடன் இணைந்த காடு/தோப்பு பகுதி (ஆலவன) ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Sutra 22

विवीतं भक्षयित्वापसृतानामुष्ट्रमहिषाणां पादिकं रूपं गृह्णीयुः गवाश्वखराणां चार्धपादिकं क्षुद्रपशूनां षोडशभागिकम् ॥

விவீதத்தில் மேய்ந்து பின்னர் அங்கிருந்து விலகிச் சென்றால் வரி வசூலிக்க வேண்டும்: ஒட்டகமும் எருமையும்—நான்கில் ஒன்று; மாடு, குதிரை, கழுதை—எட்டில் ஒன்று; சிறு கால்நடைகள்—பதினாறில் ஒன்று।

Sutra 23

भक्षयित्वा निषण्णानामेत एव द्विगुणा दण्डाः परिवसतां चतुर्गुणाः ॥

மேய்ந்த பின் கால்நடைகள் அங்கேயே தங்கிக் கொண்டிருந்தால் அதே தண்டங்கள் இரட்டிப்பு; முகாமிட்டு தங்கினால் நான்குமடங்கு।

Sutra 24

ग्रामदेववृषा वानिर्दशाहा वा धेनुरुक्षाणो गोवृषाश्चादण्ड्याः ॥

கிராமத் தெய்வத்திற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கிராமக் காளைகள், அல்லது ‘நிர்திசாஹ’ (ஒதுக்கப்படாத/உரிமையற்ற) என அறிவிக்கப்பட்ட மிருகங்கள், மேலும் பசுக்கள், உக்ஷாண (எருதுகள்) மற்றும் காளைகள்—இவற்றுக்கு அபராதம் இல்லை।

Sutra 25

सस्यभक्षणे सस्योपघातं निष्पत्तितः परिसंख्याय द्विगुणं दापयेत् ॥

பயிர் மேய்தல்/தின்னுதல் ஏற்பட்டால், எதிர்பார்க்கப்படும் விளைச்சல் (நிஷ்பத்தி) அடிப்படையில் பயிர் சேதத்தை கணக்கிட்டு, குற்றவாளியிடமிருந்து அதன் இரட்டிப்பை வசூலிக்க வேண்டும்।

Sutra 26

स्वामिनश्चानिवेद्य चारयतो द्वादशपणो दण्दः प्रमुञ्चतश्चतुर्विंशतिपणः ॥

உரிமையாளருக்கு அறிவிக்காமல் (விலங்குகளை) ஓட்டுதல்/மேய்த்தல் செய்தால் பன்னிரண்டு பண அபராதம்; அவற்றை விடுவித்தால்/தளர விட்டால் இருபத்திநான்கு பண அபராதம்.

Sutra 27

पालिनामर्धदण्डाः ॥

பாலின்கள் (காவலர்/பராமரிப்போர்) மீது விதிக்கப்படும் தண்டம் பாதியாகும்.

Sutra 28

तदेव षण्डभक्षणे कुर्यात् ॥

ஷண்ட (காளை/கஸ்திரிக்கப்பட்ட காளை) மேய்ந்து சேதம் செய்தால் அதே (தண்ட விதி) நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.

Sutra 29

वाटभेदे द्विगुणः वेश्मखलवलयगतानां च धान्यानां भक्षणे ॥

வாட் (வேலி/சுற்றுப்புறம்) உடைத்தால் தண்டம் இரட்டிப்பு; அதுபோல வீடு, களஞ்சியம்/களத்தளம் அல்லது வளைய (சேமிப்பு வளாகம்)த்தில் வைத்த தானியத்தை உண்டாலும்.

Sutra 30

हिंसाप्रतीकारं कुर्यात् ॥

காயம்/சேதத்திற்கு ஈடுசெய்தல் (இழப்பீடு/திருத்த நடவடிக்கை) செய்ய வேண்டும்.

Sutra 31

अभयवनमृगाः परिगृहीता वा भक्षयन्तः स्वामिनो निवेद्य यथावध्यास्तथा प्रतिषेद्धव्याः ॥

அபயவனத்தின் மிருகங்கள்—அல்லது காவலில் உள்ளவை—மேய்ந்து சேதம் செய்தால், உரிமையாளருக்கு அறிவித்து, கொல்லத்தக்கவை (வத்ய) எவ்வாறு தடுக்கப்படுமோ அதேபோல் தடுக்க வேண்டும்.

Sutra 32

पशवो रश्मिप्रतोदाभ्यां वारयितव्याः ॥

மாடுபோன்ற கால்நடைகளை கயிறும் பிரத்தோதமும் (சாட்டை/அங்குசம்) கொண்டு கட்டுப்படுத்த வேண்டும்।

Sutra 33

तेषामन्यथा हिंसायां दण्डपारुष्यदण्डाः ॥

அவற்றை கட்டுப்படுத்தும் போது தவறான முறையால் காயம் ஏற்பட்டால், தாக்குதல்/கொடுமைக்கான தண்டனைகள் பொருந்தும்।

Sutra 34

प्रार्थयमाना दृष्टापराधा वा सर्वोपायैर्नियन्तव्याः । इति क्षेत्रपथहिंसा ॥

அவர்கள் இரக்கம் வேண்டினாலும் அல்லது வெளிப்படையான குற்றத்தில் பிடிபட்டாலும், எல்லா வழிகளாலும் அவர்களை கட்டுப்படுத்த வேண்டும். இவ்வாறு வயல்கள் மற்றும் பாதைகளுக்கு சேதம் (பிரிவு) முடிவடைகிறது।

Sutra 35

कर्षकस्य ग्राममभ्युपेत्याकुर्वतो ग्राम एवात्ययं हरेत् ॥

கிராமத்திடம் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு அதை செய்யாத உழவரிடமிருந்து ‘அத்தியய’ (அபராதத் தொகை/பாக்கி)யை கிராமமே வசூலிக்க வேண்டும்।

Sutra 36

कर्माकरणे कर्मवेतनद्विगुणम् हिरण्यादाने प्रत्यंशद्विगुणम् भक्ष्यपेयादाने च प्रहवणेषु द्विगुणमंशं दद्यात् ॥

ஒப்படைக்கப்பட்ட பணியைச் செய்யாவிட்டால் கூலி/ஊதியத்தின் இரட்டிப்பு (தண்டம்/ஈடு) செலுத்த வேண்டும். பணம் (ஹிரண்ய) எடுத்தால் எடுத்த தொகையின் இரட்டிப்பைத் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். உணவு-பானம் எடுத்தால்—குறிப்பாக பொதுவிநியோகம்/விருந்து (ப்ரஹவண) நேரங்களில்—இரட்டிப்பு பங்கைச் செலுத்த வேண்டும்.

Sutra 37

प्रेक्षायामनंशदः सस्वजनो न प्रेक्षेत ॥

ஆய்வு/கணக்குத் தணிக்கை (ப்ரேக்ஷா) யில் பங்கு/நலன் இல்லாதவரும், தன் உறவினரும்/நெருங்கியவரும் ஆய்வாளராக இருக்கக் கூடாது।

Sutra 38

प्रच्छन्नश्रवणेक्षणे च सर्वहिते च कर्मणि निग्रहेण द्विगुणमंशं दद्यात् ॥

மறைவாகக் கேட்பதும் கவனிப்பதும், மேலும் பொதுநலப் பணிகளில் தவறுகளைத் தடுக்கவும் (செய்பவருக்கு) இரட்டிப்பு பங்கு (வெகுமதி) வழங்க வேண்டும்।

Sutra 39

सर्वहितमेकस्य ब्रुवतः कुर्युराज्ञाम् ॥

ஒருவரே பொதுநலத்தைப் பற்றி கூறினாலும், அவையை அதை ஆணை/முடிவாக ஏற்க வேண்டும்।

Sutra 40

अकरणे द्वादशपणो दण्डः ॥

செய்யாமை (நிறைவேற்றாமை)க்கு பன்னிரண்டு பண அபராதம்.

Sutra 41

तं चेत्सम्भूय वा हन्युः पृथगेषामपराधद्विगुणो दण्डः ॥

அவர்கள் கூட்டாக அவனை கொன்றால், அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும்—தத்தம் குற்றத்திற்கேற்ப—இரட்டிப்பு தண்டம்/அபராதம் விதிக்கப்படும்।

Sutra 42

उपहन्तृषु विशिष्टः ॥

தாக்கியவர்களில் முதன்மை/அதிகக் குற்றவாளி தனியாக (மேலும் கடுமையாக) தண்டிக்கப்பட வேண்டும்।

Sutra 43

ब्राह्मणश्चैषां ज्यैष्ठ्यं नियम्येत ॥

அவர்களில் பிராமணரின் மூத்தமை/முன்னுரிமை விதியால் நிர்ணயிக்கப்பட/அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும்।

Sutra 44

प्रहवणेषु चैषां ब्राह्मणा नाकामाः कुर्युः अंशं च लभेरन् ॥

மேலும் அவர்களின் பிரஹவண (பொது விநியோகம்/விருந்து) நிகழ்வுகளில் பிராமணர்களை விருப்பமின்றி செய்ய வற்புறுத்தக் கூடாது; அவர்களுக்கு பங்கும் வழங்கப்பட வேண்டும்।

Sutra 45

तेन देशजातिकुलसंघानां समयस्यानपाकर्म व्याख्यातम् ॥

இதனால் நாடு, ஜாதி, குலம், சங்கம் ஆகியவற்றின் சமய (வழக்க ஒப்பந்தம்) பற்றிய அனபாகர்மம் (மீறாமை/செய்யாமை) குறித்த விதிகள் விளக்கப்பட்டன।

Sutra 46

राजा देशहितान् सेतून् कुर्वतां पथि संक्रमान् । ग्रामशोभाश्च रक्षाश्च तेषां प्रियहितं चरेत् ॥

நாட்டின் நலனுக்காக அரசன் சேது (பொது பணிகள்) மற்றும் சாலைகளில் கடப்பிடிகள்/பாலங்கள் அமைக்கச் செய்ய வேண்டும். அவன் கிராமத்தின் செழிப்பு/வசதிகளையும் பாதுகாப்பையும் மேம்படுத்த வேண்டும்; மேலும் குடிமக்களுக்கு விருப்பமானதும் நலனளிப்பதும் ஆகியவற்றைச் செய்ய வேண்டும்.