Adhyaya 259

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे ऋग्विधानं नामाष्टपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथोनषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः यजुर्विधानं पुष्कर उवाच यजुर्विधानं वक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं शृणु ओंकारपूर्विका राम महाव्याहृतयो मताः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘ருக்-விதானம்’ எனும் அதிகாரம் 258ஆம். இப்போது 259ஆம் அதிகாரமான ‘யஜுர்-விதானம்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்: ‘யஜுர்-விதானத்தை நான் உரைப்பேன்; கேள், இது போகமும் மோக்ஷமும் அளிப்பது. ஓ ராமா, மகா வ்யாஹ்ருதிகள் ‘ஓம்’ முன்னொட்டுடன் இருப்பதாகக் கருதப்படுகின்றன.’

Verse 2

सर्वकल्मषनाशिन्यः सर्वकामप्रदास् तथा आज्याहुतिसहस्रेण देवानाराधयेद्बुधः

அவை எல்லா மாசுகளையும் அழித்து, எல்லா விருப்பங்களையும் அளிக்கின்றன. ஆகவே அறிவுடையவன் நெய்யின் ஆயிரம் ஆஹுதிகளால் தேவர்களை ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 3

मनसः काङ्क्षितं राम मनसेप्सितकामदं शान्तिकामो यवैः कुर्यात्तिलैः पापापनुत्तये

ஓ ராமா, மனம் விரும்பியது—மனவிருப்பப் பயனை அளிப்பது—சாந்தியை நாடுபவன் யவத்தால் செய்ய வேண்டும்; பாவநீக்கத்திற்குத் திலத்தால் செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

धान्यैः सिद्धार्थकैश् चैव सर्वकाम करैस् तथा औदुम्बरीभिरिध्माभिः पसुकामस्य शस्यते

மாடுமந்தை முதலிய பசுசம்பத்தை நாடுபவர்க்கு தானியங்களாலும் சித்தார்த்தகம் (வெள்ளை கடுகு) முதலியவற்றாலும், எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் திரவியங்களாலும்; மேலும் உதும்பர மரச் சமித்துகளால் ஹோமம் செய்வது சிறந்தது எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 5

दध्ना चैवान्नकामस्य पयसा शान्तिमिच्छतः अपामार्गसमिद्धस्तु कामयन् कनकं बहु

உணவு வேண்டுபவன் தயிரால் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்; அமைதி நாடுபவன் பாலால். மேலும் மிகுந்த பொன் வேண்டுபவன் அபாமார்க சமித்துகளால் ஏற்றிய அக்னியில் விதிப்படி ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

कन्याकामो घृताक्तानि युग्मशो ग्रथितानि तु जातीपुष्पाणि जुहुयाद्ग्रामार्थी तिलतण्डुलान्

கன்னி (மனைவி) வேண்டுபவன் நெய் தடவி ஜோடியாகக் கோர்த்த மல்லிகை மலர்களை அக்னியில் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும். கிராமம்/நிலதானம் நாடுபவன் எள்ளும் அரிசித் தானியங்களும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 7

वश्यकर्मणि शाखोढवासापामार्गमेव च विषासृङ्मिश्रसमिधो व्याधिघातस्य भार्गव

வசியகர்மத்தில் சாகோட, வாஸா, அபாமார்க ஆகியவற்றின் சமித்துகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். மேலும், ஓ பார்கவா, நோயை அழிக்க விஷமும் இரத்தமும் கலந்த சமித்துகளால் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்।

Verse 8

क्रुद्धस्तु जुहुयात्सम्यक् शत्रूणां बधकाम्यया सर्वव्रीहिमयीं कृत्वा राज्ञः प्रतिकृतिं द्विज

ஓ த்விஜா! கோபமுற்று பகைவரை அழிக்க விரும்பி முறையாக ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்; மேலும் அரசனின் உருவத்தை முழுவதும் அரிசித் தானியங்களால் செய்து (ஹோமம் செய்ய வேண்டும்)।

Verse 9

सहस्रशस्तु जुहुयाद्राजा वशगतो भवेत् वस्त्रकामस्य पुष्पाणि दर्वा व्याधिविनाशिनी

ஆயிரம் முறை ஆஹுதி அளித்தால் அரசனும் வசப்படுவான். ஆடை வேண்டுபவன் மலர்களால் (ஹோமம் செய்ய வேண்டும்); மேலும் தர்வா/தூர்வா புல் நோய்களை அழிப்பதாகும்।

Verse 10

ब्रह्मवर्चसकामस्य वासोग्रञ्च विधीयते प्रत्यङ्गिरेषु जुहुयात्तुषकण्टकभस्मभिः

பிரம்மவர்ச்சஸ் (புனித ஒளி) விரும்புவோர்க்கு மேலாடை விதிக்கப்படுகிறது; மேலும் பிரத்யங்கிரஸர் தொடர்பான கிரியைகளில் திணைத் துகள் மற்றும் முள்ளின் சாம்பலால் ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்।

Verse 11

विद्वेषणे च पक्ष्माणि काककौशिकयोस् तथा कापिलञ्च घृतं हुत्वा तथा चन्द्रग्रहे द्विज

வித்வேஷணக் கிரியையில் காகமும் ஆந்தையும் உடைய பக்ஷ்மாணி (கண் இமை/மயிர்) ஆஹுதியாக இட வேண்டும்; மேலும் காபில (மஞ்சள்-பழுப்பு) நெய்யையும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்—சந்திரகிரகண காலத்தில் குறிப்பாக, ஓ த்விஜா।

Verse 12

वचाचूर्णेन सम्पातात्समानीय च तां वचां सहस्रमन्त्रितां भुक्त्वा मेधावी जायते नरः

வசா பொடியால் பூசி, பின்னர் அந்த வசாவை ஆயிரம் மந்திர ஜபத்தால் அபிமந்திரித்து தயாரித்து, அதை உண்ணும் மனிதன் மேதாவியாகிறான்।

Verse 13

एकादशाङ्गुलं शङ्कु लौहं खादिरमेव च द्विषतो बधोसीति जपन्निखनेद्रिपुवेश्मनि

“நீ பகைவனின் வதம்” என்று மந்திரம் ஜபித்தபடி, கதீர மரத்தால் செய்யப்பட்ட பதினொன்று அங்குல அளவுள்ள இரும்புக் கம்பியைப் பகைவனின் இல்லத்தில் புதைக்க வேண்டும்।

Verse 14

उच्चाटनमिदं कर्म शत्रूणां कथितं तव चक्षुष्या इति जप्त्वा च विनष्टञ्चक्षुराप्नुयात्

பகைவர்களுக்கு எதிரான இந்த உச்சாடனக் கிரியை உனக்குக் கூறப்பட்டது; மேலும் “சக்ஷுஷ்யா” என்று ஜபித்தால் இழந்த பார்வையும் மீண்டும் பெறலாம்।

Verse 15

उपयुञ्जत इत्य् एदनुवाकन्तथान्नदं तनूनपाग्ने सदिति दूर्वां हुत्वार्तिवर्जितः

“உபயுஞ்ஜத” எனத் தொடங்கும் அனுவாகத்தையும், “அன்னத”, “தனூனபாக்னே”, “ஸதிதி” மந்திரங்களையும் ஜபித்து, அக்னியில் தூர்வா புல்லை ஆஹுதியாக அளிக்க வேண்டும்; இதனால் துன்பமும் கிளேசமும் நீங்கும்।

Verse 16

भेषजमसीति दध्याज्यैर् होमः पशूपसर्गनुत् खादिरमेव वेति ग , घ , ञ च पशूपसर्गहेति क , छ च त्र्यम्वकं यजामहे होमः सौभाग्यवर्धनः

தயிரும் நெய்யும் கொண்டு “பேஷஜமஸி” மந்திரம் கூறி ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; இது கால்நடைகளுக்கு வரும் தீங்கு தரும் உபசர்கங்களை நீக்கும். அதே நோக்கிற்கு “காதிரமேவ…” (க, ஘, ஞ குழுக்கள்) மற்றும் “பசூபசர்கஹே…” (க, ச) மந்திரங்களும் விதிக்கப்பட்டுள்ளன. “த்ர்யம்பகம் யஜாமஹே” மந்திரத்தால் செய்யும் ஹோமம் சௌபாக்கியத்தை வளர்க்கும்।

Verse 17

कन्यानाम गृहीत्वा तु कन्यलाभकरः परः भयेषु तु जपन्नित्यं भयेभ्यो विप्रमुच्यते

கன்னியரின் பெயர்களை எடுத்துக் (ஜபித்து) கூறுதல் கன்னியலாபத்திற்கு உயர்ந்த சாதனமாகும். மேலும் பயம் நேரும்போது இதை இடையறாது ஜபிப்பவன் விரைவில் பயங்களிலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 18

धुस्तूरपुष्पं सघृतं हुत्वा स्यात् सर्वकामभाक् हुत्वा तु गुग्गुलं राम स्वप्ने पश्यति शङ्करं

தத்தூரா மலர்களை நெய்யுடன் அக்னியில் ஆஹுதியாக அளித்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும். ஆனால், ஓ ராமா, குக்குலுவை ஆஹுதியாக அளித்தால் கனவில் சங்கரனை தரிசிப்பான்।

Verse 19

युञ्जते मनो ऽनुवाकं जप्त्वा दीर्घायुराप्नुयात् विष्णोरवाटमित्येतत् सर्वबाधाविनाशनं

“யுஞ்ஜதே மன:” எனப்படும் அனுவாகத்தை ஜபித்தால் நீண்ட ஆயுள் பெறலாம். “விஷ்ணோர அவாடம்” எனத் தொடங்கும் இந்த மந்திரம் எல்லா தடைகளையும் துன்பங்களையும் அழிக்கும்।

Verse 20

रक्षोघ्नञ्च यशस्यञ्च तथैव विजयप्रदं अयत्नो अग्निरित्येतत् संग्रामे विजयप्रदं

இந்த மந்திரம் ராக்ஷஸங்களை அழிப்பதும், புகழ் தருவதும், வெற்றியை அளிப்பதும் ஆகும். ‘அயத்நோऽக்னிஃ’ என்ற உச்சரிப்பு போரில் வெற்றியை வழங்கும்.

Verse 21

इदमापः प्रवहत स्नाने पापापनोदनं विश्वकर्मन्नु हविषा सूचीं लौहीन्दशाङ्गुलाम्

‘நீரே, பாய்ந்து ஓடுங்கள்’—குளிக்கும் போது இது பாவநாசகமாகும். மேலும் விஸ்வகர்மனை ஹவிஸுடன் அழைத்து, பத்து அங்குல நீளமான இரும்பு ஊசியை ஆஹுதியாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 22

कन्याया निखनेद्द्वारि सान्यस्मै न प्रदीयते देव सवितरेतेन जुहुयाद्बलकामो द्विजोत्तम

கன்னியின் வாசலில் இதை புதைக்க வேண்டும்; அப்பொழுது அவள் மற்றொருவருக்கு அளிக்கப்படமாட்டாள். ஓ த்விஜோத்தமா, வலத்தை விரும்புபவன் இம்மந்திர/விதியால் தேவ சவித்ருக்கு ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்.

Verse 23

अग्नौ स्वाहेति जुहुयाद्बलकामो द्विजोत्तम तिलैर् यवैश् च धर्मज्ञ तथापामार्गतण्डुलैः

ஓ த்விஜோத்தமா, வலத்தை விரும்புபவன் அக்னியில் ‘ஸ்வாஹா’ என்று கூறி ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும். ஓ தர்மஞ்ஞா, எள்ளும் யவமும், மேலும் அபாமார்கத் தண்டுல்களும் கொண்டு ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்.

Verse 24

सहस्रमन्त्रितां कृत्वा तथा गोरोचनां द्विज तिलकञ्च तथा कृत्वा जनस्य प्रियतामियात्

ஓ த்விஜா, கோரோசனையை ஆயிரம் முறை மந்திரஜபத்தால் அபிமந்திரித்து, அதையே திலகமாக அணிந்தால், மனிதர்களுக்கு பிரியனாகிறான்.

Verse 25

रुद्राणाञ्च तथा जप्यं सर्वाघविनिसूदनं सर्वकर्मकरो होमस् तथा सर्वत्र शन्तिदः

அதேபோல் ருத்ர மந்திரங்களின் ஜபம் செய்யப்பட வேண்டும்; அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும். ஹோமம் எல்லா கர்மங்களையும் நிறைவேற்றி, எங்கும் அமைதியை அளிக்கும்.

Verse 26

अजाविकानामश्वानां कुञ्जराणां तथा गवां मनुष्याणान्नरेन्द्राणां बालानां योषितामपि

ஆடுகள்-செம்மறியாடுகள், குதிரைகள், யானைகள் மற்றும் மாடுகள்; மனிதர்கள், அரசர்கள், குழந்தைகள், பெண்கள் ஆகியோரிடத்திலும் (பின்வரும் சகுன/பலன்கள்) அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 27

ग्रामाणां नगरानाञ्च देशानामपि भार्गव विष्णोर्विराटमित्येतदिति घ , ञ च विष्टोरराटमित्येतदिति क , ज , ट च उपद्रुतानां धर्मज्ञ व्याधितानां तथैव च

ஓ பார்கவா! கிராமங்கள், நகரங்கள், நாடுகள் ஆகியவற்றின் பாதுகாப்பிற்காக ‘விஷ்ணோர்விராட்’ என்ற மந்திரத்தை ‘க’(gha) மற்றும் ‘ஞ’(ña) எழுத்துகளுடன் இணைத்து பயன்படுத்த வேண்டும்; மேலும் ‘விஷ்டோரராட்’ என்ற மந்திரத்தை ‘க’(ka), ‘ஜ’(ja), ‘ட’(ṭa) எழுத்துகளுடன் இணைத்து. ஓ தர்மஞ்ஞா! பேரிடரால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் நோயுற்றவர்களுக்கும் இதுவே பொருந்தும்.

Verse 28

मरके समनुप्राप्ते रिपुजे च तथा भये रुद्रहोमः परा शान्तिः पायसेन घृतेन च

மரணத்தைத் தரும் துன்பம் அணுகும் போது, பகைவரால் உண்டாகும் அச்சம் அல்லது அபாயம் நேரும் போது, பாயசமும் நெய்யும் கொண்டு செய்யப்படும் ருத்ர-ஹோமமே உத்தம சாந்தி-கிரியை ஆகும்.

Verse 29

कुष्माण्डघृतहोमेन सर्वान् पापान् व्यपोहति शक्तुयावकभैक्षाशी नक्तं मनुजसत्तम

குஷ்மாண்டம் (வெள்ளைப் பூசணி/சாம்பல் பூசணி) சேர்த்து நெய்-ஹோமம் செய்தால் எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கும். ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே! சாதகர் சக்கு, யாவகம், பிக்ஷான்னம் கொண்டு வாழ்ந்து, இரவில் மட்டும் உணவு கொள்ள வேண்டும்.

Verse 30

बहिःस्नानरतो मासान्मुच्यते ब्रह्महत्यया मधुवातेति मन्त्रेण होमादितो ऽखिलं लभेत्

ஒரு மாதம் வெளிப்புற நீராடலில் உறுதியாக இருப்பவன் பிராமணஹத்தி பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான். “மது-வாத…” எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தால் ஹோமம் முதலியவற்றைச் செய்தால் எல்லா சுத்தி-பலன்களும் முழுமையாகக் கிடைக்கும்.

Verse 31

दधि क्राव्नेति हुत्वा तु पुत्रान् प्राप्नोत्यसंशयं तथा घृतवतीत्येतदायुष्यं स्यात् घृतेन तु

“ததி க்ராவ்ணே” மந்திரத்தால் ஆஹுதி அளித்தால் சந்தேகமின்றி புத்திரப் பெறுதல் உண்டாகும். அதுபோல “க்ருதவதீ” மந்திரம் ஆயுள் வளர்க்கும்; நெய்யால் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்.

Verse 32

स्वस्तिन इन्द्र इत्य् एतत्सर्वबाधाविनाशनं इह गावः प्रज्यायध्वमिति पुष्टिविवर्धनम्

“ஸ்வஸ்தின இந்திர…” எனத் தொடங்கும் மந்திரம் எல்லா தடைகளையும் துன்பங்களையும் அழிக்கும். “இஹ காவஃ ப்ரஜ்யாயத்வம்” என்ற உச்சரிப்பு போஷணம், செழிப்பு, நலன் ஆகியவற்றை வளர்க்கும்.

Verse 33

घृताहुतिसहस्रेण तथा लक्ष्मीविनाशनं श्रुवेण देवस्य त्वेति हुत्वापामार्गतण्डुलं

அதேபோல் நெய் ஆயிரம் ஆஹுதிகளால் லக்ஷ்மி நாசம் (செய்யப்படுகிறது). “தேவஸ்ய த்வா” மந்திரத்தைச் சொல்லி ஸ்ருவா கரண்டியால் அபாமார்க அரிசித் துகள்களை ஆஹுதியாக அளித்தால் செயல் நிறைவேறும்.

Verse 34

मुच्यते विकृताच्छीघ्रमभिचारान्न संशयः रुद्र पातु पलशस्य समिद्भिः कनकं लभेत्

சூனியத்தால் உண்டான விகாரம் மற்றும் துன்பத்திலிருந்து மனிதன் விரைவில் விடுபடுவான்—இதில் ஐயமில்லை. “ருத்ரः பாது” (ருத்ரன் காக்கட்டும்); பலாச சமித்துகளால் ஹோமம் செய்தால் பொன் கிடைக்கும்.

Verse 35

शिवो भवेत्यग्न्युत्पाते व्रीहिभिर्जुहुयान्नरः याः सेना इति चैतच्च तस्करेभ्यो भयापहम्

அக்னி-உத்பாதம் (அசுப அக்னி அறிகுறி) நிகழ்ந்தால், மனிதன் வ்ரீஹி (அரிசித் தானியங்கள்) கொண்டு அக்னியில் ஆஹுதி செய்து “சிவோ பவேத்” என்று ஜபிக்க வேண்டும். அதுபோல “யாஃ சேனாஃ” மந்திரத்தையும் பயன்படுத்த வேண்டும்; இவ்விதி திருடர்களின் பயத்தை நீக்கும்.

Verse 36

यो अस्मभ्यमवातीयाद्धुत्वा कृष्णतिलान्नरः सहस्रशो ऽभिचाराच्च मुच्यते विकृताद्द्विज

ஓ த்விஜா! எங்களை (அக்னியை) பிரீதிப்படுத்துவதற்காக யார் கருந்திலம் (கிருஷ்ணதிலம்) அக்னியில் ஆஹுதி செய்கிறாரோ, அவர் ஆயிரமடங்கு அளவில் அபிசார (மந்திர-தந்திர தீச்செயல்) விளைவுகளிலும் தீங்கு தரும் விக்ருத தோஷ/பீடைகளிலும் இருந்து விடுபடுகிறார்.

Verse 37

अन्नेनान्नपतेत्येवं हुत्वा चान्नमवाप्नुयात् हंसः शुचिः सदित्येतज्जप्तन्तोये ऽघनाशनं

“அன்னேன அன்னபதே” என்று மந்திரம் உச்சரித்து ஆஹுதி செய்தால் அன்னம் (செழிப்பு) கிடைக்கும். மேலும் “ஹம்ஸஃ சுசிஃ ஸத்” என்ற மந்திரத்தை நீரின் மீது ஜபித்தால் அது பாபநாசகமாகும்.

Verse 38

चत्वारि भङ्गेत्येतत्तु सर्वपापहरं जले देवा यज्ञेति जप्त्वा तु ब्रह्मलोके महीयते

“சத்வாரி பங்‌கே…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை நீரில் ஜபித்தால் அது எல்லாப் பாபங்களையும் அகற்றும். மேலும் “தேவா யஜ்ஞே…” என்று ஜபித்தால் பிரம்மலோகத்தில் பெருமைப்படுத்தப்படுவான்.

Verse 39

वसन्तेति च हुत्वाज्यं आदित्याद्वरमाप्नुयात् सुपर्णोसीति चेत्यस्य कर्मव्याहृतिवद्भवेत्

“வஸந்தே…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை உச்சரித்து நெய் ஆஹுதி செய்தால் ஆதித்யன் (சூரியன்) அருளும் வரம் கிடைக்கும். “ஸுபர்ணோऽஸி” மந்திரத்தின் கர்மப் பயன்பாடு கர்மவ்யாஹ்ருதிகளைப் போலவே செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 40

नमः स्वाहेति त्रिर्जप्त्वा बन्धनान्मोक्षमाप्नुयात् अन्तर्जले त्रिरावर्त्य द्रुपदा सर्वपापमुक्

“நமः ஸ்வாஹா” மந்திரத்தை மூன்று முறை ஜபித்தால் பந்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவர். நீருக்குள் மூன்று முறை மூழ்கி/சுழன்று உறுதிப்பாதனாய் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவர்.

Verse 41

इह गावः प्रजायध्वं मन्त्रोयं बुद्धिवर्धनः हुतन्तु सर्पिषा दध्ना पयसा पायसेन वा

“இங்கே, ஓ பசுக்களே, பெருகிப் பெருகி சந்ததியடையுங்கள்; இம்மந்திரம் புத்திவளர்க்கும். நெய், தயிர், பால் அல்லது பாயசம் கொண்டு ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்.”

Verse 42

शतम् य इति चैतेन हुत्वा पर्णफलाणि च आरोग्यं श्रियमाप्नोति जीवितञ्च चिरन्तथा

‘சதம் ய…’ என்ற மந்திரத்தால் இலைகளையும் பழங்களையும் அக்னியில் ஆஹுதி செய்தால் ஆரோக்கியமும் ஸ்ரீ (செல்வம்) யும் கிடைக்கும்; மேலும் நீண்ட ஆயுளும் பெறுவர்.

Verse 43

ओषधीः प्रतिमोदग्ध्वं वपने लवने ऽर्थकृत् अश्वावती पायसेन होमाच्छान्तिमवाप्नुयात्

மருந்துத் தாவரங்களை விதிப்படி புகையூட்டி/சிறிது சுட்டு, விதைப்பு மற்றும் அறுவடை (லவன) பணிகளில் பயன்படுத்தினால் செழிப்பு உண்டாகும். ‘அஷ்வாவதீ’ மூலிகையை பாயசத்துடன் ஹோமம் செய்தால் சாந்தி பெறுவர்.

Verse 44

तस्मा इति च मन्त्रेन बन्धनस्थो विमुच्यते युवा सुवासा इत्य् एव वासांस्याप्नोति चोत्तमम्

“தஸ்மா …” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தால் பந்தனத்தில் உள்ளவர் விடுபடுவர். “யுவா ஸுவாஸா …” மந்திரத்தால் சிறந்த ஆடைகள் (உத்தம வஸ்திரங்கள்) பெறுவர்.

Verse 45

मुञ्चन्तु मा शपथ्यानि सर्वान्तकविनाशनम् मा माहिंसीस्तिलाज्येन हुतं रिपुविनाशनं

சபதத்தால் கட்டப்பட்ட எல்லா சாபங்களும் என்னை விடுவிக்கட்டும்; இக்கிரியை/மந்திரம் எல்லா மரணாந்தக பேராபத்துகளையும் அழிப்பது. எனக்கு தீங்கு செய்யாதீர்—எள்ளும் நெய்யும் கொண்டு அளிக்கும் ஹோமஆஹுதி பகைவரை அழிப்பது.

Verse 46

नमो ऽस्तु सर्वसर्पेभ्यो घृतेन पायसेन तु कृणुधवं राज इत्य् एतदभिचारविनाशनं

எல்லா நாகங்களுக்கும் நமஸ்காரம். நெய் மற்றும் பாயசம் (பால்கஞ்சி/கீர்) கொண்டு ஆஹுதி அளித்து ‘க்ருணுத்வம் ராஜ’—“ஓ அரசே, இதை நிறைவேற்று” என்று சொல்லுதல்; இது அபிசார (தீய மந்திரச் செயல்) நாசக கிரியை/மந்திரம்.

Verse 47

दूर्वाकाण्डायुतं हुत्वा काण्डात् काण्डेति मानवः ग्रामे जनपदे वापि मरकन्तु शमन्नयेत्

தூர்வா புல்லின் பத்தாயிரம் தண்டுகளை அக்னியில் ஹோமம் செய்து, ‘காண்டாத் காண்டே’ என்ற மந்திரத்துடன் ஆஹுதி அளித்தால், கிராமத்திலும் அல்லது முழு நாட்டுப்பகுதியிலும் ஏற்பட்ட தொற்றுநோய் மரணத்தைச் சாந்தப்படுத்தலாம்.

Verse 48

रोगार्तो मुच्यते रोगात् तथा दुःखात्तु दुःखितः शतञ्चेति ट शतं वेति क औषधयः प्रतिमोदध्यमिति ज सर्वकिल्विषनाशनमिति घ , ञ च विघ्नविनाशनमिति क , छ च औडुम्बरीश् च समिधो मधुमान्नो वनस्पतिः

நோயால் வாடுபவன் நோயிலிருந்து விடுபடுவான்; அதுபோல துயருற்றவன் துயரிலிருந்தும் விடுபடுவான். (குறிப்பிட்ட எழுத்து/சொல்-வரிசையில்) ‘சதம்’—ṭ மூலம்; ‘சதம்’—க மூலம்; ‘ஔஷதயः’—ஜ மூலம்; ‘ப்ரதிமோதத்யம்’—ஜ மூலம்; ‘ஸர்வகில்விஷநாசனம்’—஘ மூலம் (மேலும் ஞ மூலமும்); ‘விக்நவிநாசனம்’—க மூலம் (மேலும் ச்ஹ/छ மூலமும்). சமித் (எரிபொருள்) ஆஉடும்பரீ/உதும்பர மரத்தினதாக இருக்கட்டும்; வனஸ்பதி-ஆஹுதி ‘மதுமான்ன’ (தேன் கலந்த ஹவ்யம்) ஆக இருக்கட்டும்.

Verse 49

हुत्वा सहस्रशो राम धनमाप्नोति मानवः सौभाग्यं महदाप्नोति व्यवहारे तथा त्रयम्

ஓ ராமா, ஆயிரமுறை ஹோமம் செய்பவன் செல்வத்தை அடைவான்; மிகுந்த நல்வாழ்வை (சௌபாக்யம்) பெறுவான்; மேலும் உலகியலான பரிவர்த்தனைகளிலும் மும்மடங்கு வெற்றியைப் பெறுவான்.

Verse 50

अपां गर्भमिति हुत्वा देवं वर्षापयेद्ध्रुवम् अपः पिवेति च तथा हुत्वा दधि घृतं मधु

“அபாம் கர்பம்” என்ற மந்திரத்தால் ஆஹுதி அளித்தால், தெய்வம் உறுதியாக மழையைப் பொழியச் செய்கிறது. அதுபோல் “அபः பிவே” மந்திரத்தால் ஆஹுதி செய்து தயிர், நெய், தேன் ஆகியவற்றை ஹோமமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 51

प्रवर्तयति धर्मज्ञ महावृष्टिमनन्तरं नमस्ते रुद्र इत्य् एतत् सर्वोपद्रवनाशनं

தர்மத்தை அறிந்தவரே, இதன் பின்னர் உடனே பெருமழை தொடங்குகிறது. “நமஸ்தே ருத்ர” என்ற இந்த மந்திரம் எல்லா இடர்களையும் அழிப்பதாகும்.

Verse 52

सर्वशान्तिकरं प्रोक्तं महापातकनाशनं अध्यवोचदित्यनेन रक्षणं व्याधितस्य तु

இது அனைத்துச் சாந்தியையும் தருவதாகவும், மகாபாதகங்களை அழிப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது. “அத்யவோசத்” என்ற இதை ஜபிப்பதால், குறிப்பாக நோயால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு பாதுகாப்பு உண்டாகும்.

Verse 53

रक्षोघ्नञ्च यशस्यञ्च चिरायुःपुष्टिवर्धनम् सिद्धार्थकानां क्षेपेण पथि चैतज्जपन् सुखी

இந்த ஜபம் ரக்ஷஸாதி தீய சக்திகளை அழித்து, புகழை அளிக்கிறது; நீண்ட ஆயுளையும் ஊட்டத்தையும் வளர்க்கிறது. பாதையில் சித்தார்த்தக (கடுகு) விதைகளைத் தூவி இதை ஜபித்தால் மனிதன் சுகமாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இருப்பான்.

Verse 54

असौ यस्ताम्र इत्य् एतत् पठन्नित्यं दिवाकरं उपतिष्ठेत धर्मज्ञ सायं प्रातरतन्द्रितः

தர்மத்தை அறிந்தவரே, “அசௌ யத் தாம்ர …” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தைப் பாராயணம் செய்து, தினமும் திவாகரனான சூரியனை வணக்கத்துடன் சேவிக்க வேண்டும்; மாலையும் காலையும் சோர்வின்றி.

Verse 55

अन्नमक्षयमाप्नोति दीर्घमायुश् च विन्दति प्रमुञ्च धन्वन्नित्येतत् षड्भिरायुधमन्त्रणं

அவன் குறையாத அன்னவளத்தையும் நீண்ட ஆயுளையும் பெறுவான். “ஓ வில்லாளனே, எப்போதும் விடு!”—இது ஆறு எழுத்து/சொல் கொண்ட ஆயுத-மந்திர விதியாகும்.

Verse 56

रिपूणां भयदं युद्धेनात्रकार्या विचारणा मानो महान्त इत्य् एवं बालानां शान्तिकारकं

இங்கே போரைக் குறித்து ஆலோசனை செய்ய வேண்டாம்; அது பகைவர்க்கு அச்சத்தை உண்டாக்கும். “என் மானம் மிகப் பெரியது” என்று இவ்வாறு கூறுவது சிறுபுத்தியரை அமைதிப்படுத்தும் வழி.

Verse 57

नमो हिरण्यवाहवे इत्य् अनुवाकसप्तकम् राजिकां कटुतैलाक्तां जुहुयाच्छत्रुनाशनीं

“நமோ ஹிரண்யவாஹவே” என்று தொடங்கும் ஏழு அனுவாகங்களை ஜபித்து, கார எண்ணெய் தடவிய கடுகு விதைகளை ஹோமத்தில் ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்; இது பகைநாசகச் செயல் என உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 58

नमो वः किरिकेभ्यश् च पद्मलक्षाहुतैर् नरः राज्यलक्ष्मीमवाप्नोति तथा बिल्वैः सुवर्णकम्

“நமோ வஃ கிரிகேப்யஃ” என்று ஜபித்து தாமரை மலர்களால் ஒரு இலட்சம் ஆஹுதிகள் செய்தால் மனிதன் ராஜ்யலக்ஷ்மி (அரசுச் செல்வம்) பெறுவான்; மேலும் பில்வத்தால் ஆஹுதி செய்தால் பொன் பெறுவான்.

Verse 59

इमा रुद्रायेति तिलैर् होमाच्च धनमाप्यते प्रयुञ्जेति ग , घ , ञ च दूर्वाहोमेन चान्येन सर्वव्याधिविवर्जितः

“இமா ருத்ராய…” மந்திரத்துடன் எள்ளை ஹோமத்தில் ஆஹுதி செய்தால் செல்வம் கிடைக்கும். மேலும் ‘ப்ரயுஞ்ஜே…’ எனும் முறையில் பயன்படும் “க, க, ஞ” எழுத்துகளுடன் கூடிய தூர்வா-ஹோமம் என்ற மற்ற விதியால் எல்லா நோய்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

Verse 60

आशुः शिशान इत्य् एतदायुधानाञ्च रक्षणे संग्रामे कथितं राम सर्वशत्रुनिवर्हणं

‘ஆஶுஃ ஶிஶான’ என்று தொடங்கும் இந்த மந்திரம் போரில் ஆயுதங்களைப் பாதுகாக்கக் கூறப்பட்டது, ஓ ராமா; இது எல்லா பகைவரையும் தடுக்கவல்லது।

Verse 61

राजसामेति जुहुयात् सहस्रं पञ्चभिर्द्विज आज्याहुतीनां धर्मज्ञ चक्षूरोगाद्विमुच्यते

ஓ இருபிறப்பனே! ‘ராஜஸாமேதி’ மந்திரத்துடன் ஐந்தின் முறையில் ஆயிரம் நெய் ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்; தர்மஞானி அதனால் கண் நோய்களிலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 62

शन्नो वनस्पते गेहे होमः स्याद्वास्तुदोषनुत् अग्न आयूंसि हुत्वाज्यं द्वेषं नाप्नोति केनचित्

வீட்டில் ‘ஶன்னோ வனஸ்பதே’ மந்திரத்துடன் செய்யும் ஹோமம் வாஸ்து தோஷங்களை நீக்கும். மேலும் ‘அக்ன ஆயூம்ஸி’ என்று நெய் ஆஹுதி அளித்தால் யாரிடமிருந்தும் வெறுப்பு ஏற்படாது।

Verse 63

अपां फेनेति लाजाभिर्हुत्वा जयमवाप्नुयात् भद्रा इतीन्द्रियैर् हीनो जपन् स्यात् सकलेन्द्रियः

‘அபாம் பேனேதி’ மந்திரத்துடன் லாஜா (பொரித்த அரிசி) ஆஹுதி அளித்தால் வெற்றி கிடைக்கும். மேலும் இந்திரியக் குறைபாடு உள்ளவன் ‘பத்ரா’ ஜபத்தால் முழு இந்திரியங்களுடன் ஆவான்।

Verse 64

अग्निश् च पृथिवी चेति वशीकरणमुत्तमम् अध्वनेति जपन् मन्त्रं व्यवहारे जयी भवेत्

‘அக்னிஶ்ச ப்ருதிவீ சேதி’ என்பது வசீகரணத்தின் உத்தம வழி. ‘அத்வனே’ என்று உச்சரித்து இந்த மந்திரத்தை ஜபிப்பவன் உலகியலான பரிவர்த்தனைகள்/வழக்குகளில் வெற்றி பெறுவான்।

Verse 65

ब्रह्म राजन्यमिति च कर्मारम्भे तु सिद्धिकृत् संवत्सरोसीति धृतैर् लक्षहोमादरोगवान्

சடங்கு தொடக்கத்தில் ‘ப்ரஹ்ம ராஜன்யம்…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரம் சித்தியை அளிக்கும். ‘ஸம்வத்ஸரோऽஸி—நீ ஆண்டாகிறாய்’ என்ற மந்திரத்தால் உறுதியுடன் இலட்ச ஹோமம் செய்தால் நோயின்றி இருப்பான்.

Verse 66

केतुं कृण्वन्नितीत्येतत् संग्रामे जयवर्धनम् इन्द्रोग्निर्धर्म इत्य् एतद्रणे धर्मनिबन्धनम्

‘கேதும் க்ருண்வன்…’ என்ற மந்திரம் போரில் வெற்றியை வளர்க்கும் எனக் கூறப்படுகிறது. ‘இந்த்ரோऽக்னிர்தர்மः…’ என்ற மந்திரம் யுத்தத்தில் தர்மத்தை உறுதியாகப் பிணைக்கும் அழைப்பாகும்.

Verse 67

धन्वा नागेति मन्त्रश् च धनुर्ग्राहनिकः परः यजीतेति तथा मन्त्रो विज्ञेयो ह्य् अभिमन्त्रणे

‘தன்வா நாக…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரம் வில்லை எடுப்பதற்கான சிறந்த மந்திரம். அதுபோல ‘யஜீத…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரம் அபிமந்திரணம் (அர்ச்சனை/அபிஷேகம்) செய்யப் பயன்படுவது என அறிய வேண்டும்.

Verse 68

मन्त्रश्चाहिरथेत्येतच्छराणां मन्त्रणे भवेत् वह्नीनां पितरित्येतत्तूर्णमन्त्रः प्रकीर्तितः

‘ஆஹிரதே…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரம் அம்புகளை மந்திரித்து வலிமைப்படுத்தப் பயன்படும். ‘வஹ்னீநாம் பிதர்…’ என்பது ‘தூர்ண’—விரைவில் பலன் தரும் மந்திரம் எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 69

युञ्जन्तीति तथाश्वानां योजने मन्त्र उच्यते आशुः शिशान इत्य् एतद्यत्रारम्भणमुच्यते

‘யுஞ்ஜந்தி…’ என்பது குதிரைகளை இணைக்கும் (யோகம் செய்யும்) வேளையில் சொல்லப்படும் மந்திரம். ‘ஆஷுஃ ஶிஶானः…’ என்பது செயலை இயக்கத் தொடங்கும் தருணத்தில், அதாவது ஆரம்பத்தில் ஜபிக்க வேண்டிய சூத்திரம்.

Verse 70

धर्मविवर्धनमिति ज मन्त्रश् च हि रथ ह्य् एतच्छराणामिति क , छ ,च विष्णोः क्रमेति मन्त्रश् च रथारोहणिकः परः आजङ्घेतीति चाश्वानां ताडनीयमुदाहृतं

‘தர்மவிவர்தனம்’—இது ஜ-மந்திரம். ‘இந்த ரதம் இவ்வம்புகளால் அமைந்துள்ளது’—இது க-, ச-, ச(சா)-மந்திரங்கள். ‘விஷ்ணுவின் கிரமத்தில்’—ரதமேறுவதற்கான உயர்ந்த மந்திரம். ‘ஆஜங்஘ேதி’ என்பது குதிரைகளைத் தட்டி ஊக்குவித்து ஓட்டும் அழைப்பாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 71

याः सेना अभित्वरीति परसैन्यमुखे जपेत् दुन्दुभ्य इति चाप्येतद्दुन्दुभीताड्नं भवेत्

எதிர்சேனையின் முன்புறத்தை நோக்கி ‘யாஃ சேனா அபித்வரீதி’ மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும். மேலும் ‘துந்துப்ய’ என்பதையும் ஜபித்தால், அது போர்-முரசைத் தட்டும் விதியாகும்.

Verse 72

एतैः पूर्वहुतैर् मन्त्रैः कृत्वैवं विजयी भवेत् यमेन दत्तमित्यस्य कोटिहोमाद्विचक्षणः

முன்னரே ஆஹுதி செய்யப்பட்ட இம்மந்திரங்களால் இவ்விதம் செய்பவன் வெற்றியடைவான். ‘யமேன தத்தம்’ என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை ஒரு கோடி ஹோமம் செய்தால், விவேகி கூட ஜயத்தைப் பெறுவான்.

Verse 73

रथमुत्पादयेच्छीघ्रं संग्रामे विजयप्रदम् आ कृष्णेति तथैतस्य कर्मव्याहृतिवद्भवेत्

போரில் வெற்றியளிக்கும் ரதத்தை விரைவில் உருவாக்கி/அமைத்து நிறுத்த வேண்டும். இக்கர்மத்திற்கு ‘ஆ க்ருஷ்ண’ எனும் உச்சரிப்பு செய்யப்பட வேண்டும்; அது கர்மத்துடன் இணையும் வ்யாஹ்ருதி போல அமையும்.

Verse 74

शिवसंकल्पजापेन समाधिं मनसो लभेत् पञ्चनद्यः पञ्चलक्षं हुत्वा लक्ष्मीमवाप्नुयात्

சிவ-சங்கல்பத்தின் ஜபத்தால் மனத்திற்கு சமாதி கிடைக்கும். மேலும் ‘பஞ்சநத்யஃ’ எனும் விதியில் ஐந்து லட்சம் ஆஹுதிகள் செய்தால் லக்ஷ்மி (செல்வம்) பெறப்படும்.

Verse 75

यदा बधून्दक्षायणां मन्त्रेणानेन मन्त्रितम् सहस्रकृत्वः कनकं धारयेद्रिपुवारणं

தக்ஷாயணி குலப்பெண் இந்த மந்திரத்தால் ஆயிரம் முறை உருேற்றிய தங்கத்தை அணிந்தால், அது எதிரிகளை அழிக்கும் கவசமாகும்.

Verse 76

इमं जीवेभ्य द्रति च शिलां लोष्ट्रञ्चतुर्दिशं क्षिपेद्गृहे तदा तस्य न स्याच्चौरभयं निशि

'இமம் ஜீவேப்ய' மந்திரத்துடன் கல் மற்றும் மண் கட்டியை வீட்டின் நான்கு திசைகளிலும் வீசினால், இரவில் திருடர் பயம் இருக்காது.

Verse 77

परिमेगामनेनेति वशीकरणमुत्तमं हन्तुमभ्यागतस्तत्र वशीभवति मानवः

'பரிமேகாமனேன' என்பது சிறந்த வசிய மந்திரமாகும்; கொல்ல வந்தவனும் இதனால் வசமாவான்.

Verse 78

भक्ष्यताम्वूलपुष्पाद्यं मन्त्रितन्तु प्रयच्छति यस्य धर्मज्ञ वशगः सोम्य शीघ्रं भविष्यति

தர்மம் அறிந்தவரே! மந்திரிக்கப்பட்ட உணவு, தாம்பூலம், மலர் ஆகியவற்றை எவருக்குக் கொடுக்கிறாரோ, அவர் விரைவில் வசமாவார்.

Verse 79

शन्नो मित्र इतीत्येतत् सदा सर्वत्र शान्तिदं गणानां त्वा गणपतिं कृत्वा होमञ्चतुष्पथे

'ஷன்னோ மித்ர' மந்திரம் எப்போதும் அமைதி தரும். நால்வர் கூடும் இடத்தில் 'கணானாம் த்வா' என்று கணபதி ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 80

वशीकुर्याज्जगत्सर्वम् सर्वधान्यैर् असंशयम् शिवसंकल्प इत्य् एतदिति घ , ज च पराङ्ने गायनेनेतीति क हिरण्यवर्णाः शुचयो मन्त्रोयमभिषेचने

எல்லா வகை தானியங்களாலும் ஐயமின்றி முழு உலகையும் வசப்படுத்தலாம். இங்கு ‘சிவசங்கல்ப’ என்று தொடங்கும் மந்திரம் (பாடவேறுபாடுகளின்படி) பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்; மற்றொரு பாடத்தில் ‘பராங்நே காயனேன’ என்று தொடங்கும் மந்திரமும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. ‘ஹிரண்யவர்ணாஃ சுசயஃ’ மந்திரம் அபிஷேகச் சடங்கிற்குரியது.

Verse 81

शन्नो देवीरभिष्टये तथा शान्तिकरः परः एकचक्रेति मन्त्रेण हुतेनाज्येन भागशः

‘சன்னோ தேவீரபிஷ்டயே’ என்ற மந்திரத்தால் வேண்டிய பலன் பெற தேவியரிடம் மங்களம் வேண்டி, பரம சாந்திகரனை அழைக்கின்றனர். ‘ஏகசக்ர’ மந்திரத்தால் பங்குபங்காக நெய்யை அக்னியில் ஆஹுதியாக செலுத்த வேண்டும்.

Verse 82

ग्रहेभ्यः शान्तिमाप्नोति प्रसादं न च संशयः गावो भग इति द्वाभ्यां हुत्वाज्यङ्गा अवाप्नुयात्

கிரகங்களிடமிருந்து சாந்தியும் அருளும் ஐயமின்றி கிடைக்கும். ‘காவோ’ மற்றும் ‘பக’ என்று தொடங்கும் இரண்டு மந்திரங்களால் நெய்யை ஆஹுதியாக அளித்து வேண்டிய சுபபலனை அடைய வேண்டும்.

Verse 83

प्रवादांशः सोपदिति गृहयज्ञे विधीयते देवेभ्यो वनस्पत इति द्रुमयज्ञे विधीयते

‘ப்ரவாதாம்ஶஃ சோபத்’ என்ற உரை கிருஹ்ய யாகத்தில் விதிக்கப்பட்டது. ‘தேவேப்யோ வனஸ்பதே’ என்ற உரை த்ரும யாகத்தில் (மர-அர்ப்பணம்) விதிக்கப்பட்டது.

Verse 84

गायत्री वैष्णवी ज्ञेया तद्विष्णोः परमम्पदं सर्वपापप्रशमनं सर्वकामकरन्तथा

காயத்ரியை வைஷ்ணவியாக அறிய வேண்டும்; அதுவே விஷ்ணுவின் பரம பதம். அது எல்லாப் பாவங்களையும் தணித்து, எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும்.