
Solar Rays, Planetary Nourishment, Dhruva-Bondage of the Grahas, and the Lunar Cycle
पूर्वाध्यायोक्ते महादेवे कालनियन्तरि जगत्क्रमविधातरि च, अयं अध्यायः आदित्यं दिव्यव्यवस्थायाः अक्षं कृत्वा तन्त्रात्मकं ज्योतिष्कं ब्रह्माण्डवर्णनं करोति। सूर्यस्य मुख्यरश्मयः निर्दिश्यन्ते, ये बुध-शुक्र-मङ्गल-गुरु-शनिग्रहाणां पोषणं तथा उष्ण-वृष्टि-शैत्यादि ऋतुफलानि साधयन्ति, इति जीवधारणायां यज्ञार्थव्यवस्थायां च तेषां सम्बन्धः प्रदर्श्यते। मासानुसारं सूर्याधिष्ठातृदेवताः—वरुणः पूषा अंशो धाता इन्द्रः सविता विवस्वान् भगः पर्जन्यस्त्वष्टा मित्रो विष्णुश्च—रश्मिसङ्ख्याभिः सूर्यवर्णैश्च सह समन्विताः कथ्यन्ते। ततः सूर्याधीनाः अष्टग्रहाः, प्रवहवायुनाडिभिः ध्रुवे बद्धाः, तथा सोमस्य देवैः पानं क्षयवृद्धिक्रमः, सूर्यरश्मिना पुनः पूरणं च निरूप्यते। अन्ते ग्रहाणां रथवर्णनं कृत्वा ध्रुवं स्थिरं केन्द्रं घोषितं, दिव्यपरिभ्रमणस्य नियमबद्धतां पुनः प्रतिपाद्य, अग्रिमकथायै भूमिं रचयति।
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे चत्वारिशो ऽध्यायः सूत उवाच एवमेष महादेवो देवदेवः पितामहः / करोति नियतं कालं कालात्मा ह्यैश्वरी तनुः
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे चत्वारिंशोऽध्यायः। सूत उवाच—एवं स महादेवो देवदेवः पितामहः; नियतं कालं करोति, कालात्मा ह्यैश्वरी तनुः।
Verse 2
तस्य ये रश्मयो विप्राः सर्वलोकप्रदीपकाः / तेषां श्रेष्ठाः पुनः सप्त रश्मयो ग्रहयोनयः
तस्य रश्मयो विप्राः सर्वलोकप्रदीपकाः; तेषां मध्ये पुनः श्रेष्ठाः सप्त रश्मयो ग्रहयोनयः स्मृताः।
Verse 3
सुषुम्नो हरिकेशश्च विश्वकर्मा तथैव च / विश्वव्यचाः पुनश्चान्यः संयद्वसुरतः परः
सुषुम्नो हरिकेशश्च विश्वकर्मा तथैव च । विश्वव्यचाः पुनश्चान्यः संयद्वसुरतः परः ॥
Verse 4
अर्वावसुरिति ख्यातः स्वराडन्यः प्रकीर्तितः / सुपुम्नः सूर्यरश्मिस्तु पुष्णाति शिशिरद्युतिम्
अर्वावसुरिति ख्यातः स्वराडन्यः प्रकीर्तितः । सुपुम्नः सूर्यरश्मिस्तु पुष्णाति शिशिरद्युतिम् ॥
Verse 5
तिर्यगूर्ध्वप्रचारो ऽसौ सुषुम्नः परिपठ्यते / हरिकेशस्तु यः प्रोक्तो रश्मिर्नक्षत्रपोषकः
तिर्यगूर्ध्वप्रचारो ऽसौ सुषुम्नः परिपठ्यते । हरिकेशस्तु यः प्रोक्तो रश्मिर्नक्षत्रपोषकः ॥
Verse 6
विश्वकर्मा तथा रश्मिर्बुधं पुष्णाति सर्वदा / विश्वव्यचास्तु यो रश्मिः शुक्रं पुष्णाति नित्यदा
विश्वकर्मा तथा रश्मिर्बुधं पुष्णाति सर्वदा । विश्वव्यचास्तु यो रश्मिः शुक्रं पुष्णाति नित्यदा ॥
Verse 7
संयद्वसुरिति ख्यातः स पुष्णाति च लोहितम् / वृहस्पतिं प्रपुष्णाति रश्मिरर्वावसुः प्रभोः / शनैश्चरं प्रपुष्णाति सप्तमस्तु सुराट् तथा
संयद्वसुरिति ख्यातः स पुष्णाति च लोहितम् । वृहस्पतिं प्रपुष्णाति रश्मिरर्वावसुः प्रभोः । शनैश्चरं प्रपुष्णाति सप्तमस्तु सुराट् तथा ॥
Verse 8
एवं सूर्यप्रभावेन सर्वा नक्षत्रतारकाः / वर्धन्ते वर्धिता नित्यं नित्यमाप्याययन्ति च
एवं सूर्यस्य प्रभावेण सर्वा नक्षत्रतारकाः। वर्धन्ते नित्यं वर्धिताः सन्तो नित्यमाप्याययन्ति च॥
Verse 9
दिव्यानां पार्थिवानां च नैशानां चैव सर्वशः / आदानान्नित्यमादित्यस्तेजसां तमसां प्रभुः
दिव्यानां पार्थिवानां च नैशानां चैव सर्वशः। आदानान्नित्यमादित्यस्तेजसां तमसां प्रभुः॥
Verse 10
आदत्ते स तु नाडीनां सहस्त्रेण समन्ततः / नादेयांश्चैव सामुद्रान् कूप्यांश्चैव सहस्त्रदृक् / स्थावराञ्जङ्गमांश्चैव यच्च कुल्यादिकं पयः
आदत्ते स तु नाडीनां सहस्त्रेण समन्ततः। नादेयांश्चैव सामुद्रान् कूप्यांश्चैव सहस्त्रदृक्॥ स्थावराञ्जङ्गमांश्चैव यच्च कुल्यादिकं पयः॥
Verse 11
तस्य रश्मिसहस्त्रं तच्छीतवर्षोष्णनिस्त्रवम् / तासां चतुः शतं नाड्यो वर्षन्ते चित्रमूर्तयः
तस्य रश्मिसहस्त्रं तच्छीतवर्षोष्णनिस्त्रवम्। तासां चतुःशतं नाड्यो वर्षन्ते चित्रमूर्तयः॥
Verse 12
वन्दनाश्चैव याज्याश्च केतना भूतनास्तथा / अमृता नाम ताः सर्वा रश्मयो वृष्टिसर्जनाः
वन्दना चैव याज्या च केतना भूतना तथा। अमृता नाम ताः सर्वा रश्मयो वृष्टिसर्जनाः॥
Verse 13
हिमोद्वाहाश्च ता नाड्यो रश्मयस्त्रिशतं पुनः / रश्म्यो मेष्यश्च पौष्यश्च ह्लादिन्यो हिमसर्जनाः / चन्द्रास्ता नामतः सर्वाः पीताभाः स्युर्गभस्तयः
हिमोद्वाहाः ता नाड्यः पुनस्त्रिशतं चन्द्ररश्मयः कथ्यन्ते। तासु मेष्याः पौष्याश्च ह्लादिन्यः हिमसर्जनाः। सर्वास्ता नामतः ‘चन्द्राः’ इति, तेषां गभस्तयः पीताभाः स्युः।
Verse 14
शुक्राश्च ककुभश्चैव गावो विश्वभृतस्तथा / शुक्रास्ता नामतः सर्वास्त्रिविधा घर्मसर्जनाः
शुक्राश्च ककुभाश्चैव तथा विश्वभृतो गावः—नामतः सर्वास्ताः ‘शुक्राः’ इति। तास्त्रिविधाः घर्मसर्जनाः, उष्णतां प्रस्रवन्ति।
Verse 15
समं बिभर्ति ताभिः स मनुष्यपितृदेवताः / मनुष्यानौषधेनेह स्वधया च पितॄनपि / अमृतेन सुरान् सर्वांस्त्रिभिस्त्ररिंस्तर्पयत्यसौ
ताभिस्त्रिभिः स समं बिभर्ति मनुष्यपितृदेवताः। इह मनुष्यान् अन्नौषधेन, पितॄन् स्वधया, सर्वान् सुरान् अमृतेन तर्पयति; एवं त्रिभिः त्रयस्तर्पिताः।
Verse 16
वसन्ते ग्रैष्मिके चैव शतैः स तपति त्रिभिः / शरद्यपि च वर्षासु चतुर्भैः संप्रवर्षति / हेमन्ते शिशिरे चैव हिममुत्सृजति त्रिभिः
वसन्ते ग्रैष्मिके चैव स त्रिशतैः रश्मिभिः तपति। शरदि वर्षासु च चतुर्भिः शतैः संप्रवर्षति। हेमन्ते शिशिरे चैव त्रिशतैः हिममुत्सृजति।
Verse 17
वरुणो माघमासे तु सूर्यः पूषा तु फल्गुने / चैत्रे मासि भवेदंशो धाता वैशाखतापनः
माघमासे तु वरुणः, फल्गुने सूर्य एव पूषा। चैत्रे मासि भवेदंशः, वैशाखे धाता तापनो भवेत्।
Verse 18
ज्येष्ठामूले भवेदिन्द्रः आषाढे सविता रविः / विवस्वान् श्रावणे मासि प्रौष्ठपद्यां भगः स्मृतः
ज्येष्ठमासस्य मूले इन्द्रः अधिष्ठाता भवति; आषाढे सविता रविः अधितिष्ठति। श्रावणे विवस्वान्; प्रौष्ठपद्यां तु भगः अधिदेवता इति स्मृतः॥
Verse 19
पर्जन्यो ऽश्वयुजि त्वष्टाकार्तिके मासि भास्करः / मार्गशीर्ष भवेन्मित्रः पौषे विष्णुः सनातनः
आश्वयुजि पर्जन्यः; कार्तिके त्वष्टा, तस्मिन्नेव मासि भास्करः अपि। मार्गशीर्षे मित्रो भवति; पौषे तु विष्णुः सनातनः॥
Verse 20
पञ्चरश्मिसहस्त्राणि वरुणस्यार्ककर्मणि / षड्भिः सहस्त्रैः पूषा तु देवोंशः सप्तभिस्तथा
अर्ककर्मणि—सूर्यव्यापारे—वरुणस्य पञ्च रश्मिसहस्राणि नियोजितानि। पूषा षट्सहस्रैः प्रवर्तते; देवांशः सप्तसहस्रैस्तथैव॥
Verse 21
धाताष्टभिः सहस्त्रैस्तु नवभिस्तु शतक्रतुः / विवस्वान् दशभिः पाति पात्येकादशभिर्भगः
धाता अष्टसहस्रैः पाति; नवसहस्रैस्तु शतक्रतुः। विवस्वान् दशसहस्रैः पाति; भगः एकादशसहस्रैः पाति॥
Verse 22
सप्तभिस्तपते मित्रस्त्वष्टा चैवाष्टभिस्तपेत् / अर्यमा दशभैः पाति पर्जन्यो नवभिस्तपेत् / षड्भी रश्मिसहस्त्रैस्तु विष्णुस्तपति विश्वसृक्
मित्रः सप्तभिः तपते; त्वष्टा च एव अष्टभिः तपेत्। अर्यमा दशभिः पाति; पर्जन्यो नवभिः तपेत्। विष्णुः तु विश्वसृक् षड्भिः रश्मिसहस्रैः तपति प्रकाशयति च॥
Verse 23
वसन्ते कपिलः सूर्यो ग्रीष्मे काञ्चनसप्रभः / श्वेतो वर्षासु वर्णेन पाण्डुरः शरदि प्रभुः / हेमन्ते ताम्रवर्णः स्याच्छिशिरे लोहितो रविः
वसन्ते सूर्यः कपिलवर्णो भवति, ग्रीष्मे काञ्चनसप्रभो दीप्तिमान्। वर्षासु श्वेतवर्णः, शरदि प्रभुः पाण्डुरप्रभः। हेमन्ते ताम्रवर्णः स्यात्, शिशिरे च रविर्लोहितवर्णो दृश्यते॥
Verse 24
ओषधीषु बलं धत्ते स्वधामपि पितृष्वथ / सूर्यो ऽमरत्वममृते त्रयं त्रिषु नियच्छति
ओषधीषु बलं दधाति, पितृषु च स्वधाख्यं हविर्न्यवस्थापयति। सूर्यः अमृतेन अमरत्वं धारयति, तथा त्रिषु लोकेषु त्रयं नियच्छति॥
Verse 25
अन्ये चाष्टौ ग्रहा ज्ञेयाः सूर्येणाधिष्ठिता द्विजाः / चन्द्रमाः सोमपुत्रश्च शुक्रश्चैव बृहस्पतिः / भौमो मन्दस्तथा राहुः केतुमानपि चाष्टमः
अन्ये चाष्टौ ग्रहाः ज्ञेयाः, द्विजाः, सूर्येणाधिष्ठिताः। चन्द्रमाः, सोमपुत्रो बुधश्च, शुक्रश्च बृहस्पतिः। भौमो मन्दस्तथा राहुः, केतुमानपि चाष्टमः॥
Verse 26
सर्वे ध्रुवे निबद्धा वै ग्रहास्ते वातरश्मिभिः / भ्राम्यमाणा यथायोगं भ्रमन्त्यनुदिवाकरम्
सर्वे ग्रहास्ते ध्रुवे निबद्धा वै वातरश्मिभिः। यथायोगं भ्राम्यमाणाः, अनुदिवाकरं भ्रमन्ति नित्यशः॥
Verse 27
अलातचक्रवद् यान्ति वातचक्रेरिता द्विजाः / यस्माद् वहति तान् वायुः प्रवहस्तेन स स्मृतः
अलातचक्रवद् यान्ति वातचक्रेरिता द्विजाः। यस्माद् वहति तान् वायुः प्रवहस्तेन स स्मृतः॥
Verse 28
रथस्त्रिचक्रः सोमस्य कुन्दाभास्तस्य वाजिनः / वामदक्षिणतो युक्ता दश तेन निशाकरः
सोमस्य रथस्त्रिचक्रो भवति; तस्य वाजिनः कुन्दाभा इव श्वेताः। वामदक्षिणतो युक्ता दशाश्वाः; तैर्निशाकरः स्वमार्गे प्रवर्तते॥
Verse 29
वीथ्याश्रयाणि चरति नक्षत्राणि रविर्यथा / ह्रासवृद्धी च विप्रेन्द्रा ध्रुवाधाराणि सर्वदा
वीथ्याश्रयाणि नक्षत्राणि रविर्यथा चरन्ति तथा। ह्रासवृद्धी च विप्रेन्द्राः ध्रुवाधाराणि सर्वदा॥
Verse 30
स सोमः शुक्लपक्षे तु भास्करे परतः स्थिते / आपूर्यते परस्यान्तः सततं दिवसक्रमात्
स सोमः शुक्लपक्षे तु भास्करे परतः स्थिते। आपूर्यते परस्यान्तः सततं दिवसक्रमात्॥
Verse 31
क्षीणायितं सुरैः सोममाप्यायति नित्यदा / एकेन रश्मिना विप्राः सुषुम्नाख्येन भास्करः
क्षीणायितं सुरैः सोममाप्यायति नित्यदा। एकेन रश्मिना विप्राः सुषुम्नाख्येन भास्करः॥
Verse 32
एषा सूर्यस्य वीर्येण सोमस्याप्यायिता तनुः / पौर्णमास्यां स दृश्येत संपूर्णे दिवसक्रमात्
एषा सूर्यस्य वीर्येण सोमस्याप्यायिता तनुः। पौर्णमास्यां स दृश्येत संपूर्णे दिवसक्रमात्॥
Verse 33
संपूर्णमर्धमासेन तं सोमममृतात्मकम् / पिबन्ति देवता विप्रा यतस्ते ऽमृतभोजनाः
अर्धमासेन संपूर्णं सोमं तममृतात्मकम्। पिबन्ति देवता विप्रा यतोऽमृतभोजनाः॥
Verse 34
ततः पञ्चदशे भागे किञ्चिच्छिष्टे कलात्मके / अपराह्णे पितृगणा जघन्यं पर्युपासते
ततः पञ्चदशे भागे किञ्चिच्छिष्टे कलात्मके। अपराह्णे पितृगणा जघन्यं पर्युपासते॥
Verse 35
पिबन्ति द्विकलं कालं शिष्टा तस्य कला तुया / सुधामृतमयीं पुण्यां तामन्दोरमृतात्मिकाम्
पिबन्ति द्विकलं कालं शिष्टा तस्य कला त्वया। सुधामृतमयीं पुण्यां तामन्दोरमृतात्मिकाम्॥
Verse 36
निः सृतं तदमावास्यां गभस्तिभ्यः स्वधामृतम् / मासतृप्तिमपाप्यग्र्यां पितरः सन्ति निर्वृताः
निःसृतं तदमावास्यां गभस्तिभ्यः स्वधामृतम्। मासतृप्तिमपाप्यग्र्यां पितरः सन्ति निर्वृताः॥
Verse 37
न सोमस्य विनाशः स्यात् सुधा देवैस्तु पीयते / एवं सूर्यनिमित्तस्य क्षयो वृद्धिश्च सत्तमाः
न सोमस्य विनाशः स्यात् सुधा देवैस्तु पीयते। एवं सूर्यनिमित्तस्य क्षयो वृद्धिश्च सत्तमाः॥
Verse 38
सोमपुत्रस्य चाष्टाभिर्वाजिभिर्वायुवेगिभिः / वारिजैः स्यन्दनो युक्तस्तेनासौ याति सर्वतः
सोमपुत्रस्य स्यन्दनोऽष्टभिर्वायुवेगिभिर्वारिजैर्हयैः संयुक्तः; तेन स सर्वतः सर्वदिशं याति।
Verse 39
शुक्रस्य भूमिजैरश्वैः स्यन्दनो दशभिर्वृतः / अष्टबिश्चाथ भौमस्य रथो हैमः सुशोभनः
शुक्रस्य स्यन्दनो भूमिजैर्दशभिरश्वैर्वृतः; भौमस्य च रथो हैमः सुशोभनोऽष्टभिर्हयैः संयुक्तः।
Verse 40
बृहस्पतेरथाष्टाश्वः स्यन्दनो हेमनिर्मितः / रथस्तमोमयो ऽष्टाश्वो मन्दस्यायसनिर्मितः / स्वर्भानोर्भास्करारेश्च तथा षड्भिर्हयैर्वृतः
बृहस्पतेः स्यन्दनो हेमनिर्मितोऽष्टाश्वः; मन्दस्य तमोमयोऽयसनिर्मितोऽष्टाश्वो रथः। स्वर्भानोः भास्करारेश्च षड्भिर्हयैर्वृतः।
Verse 41
एते महाग्रहाणां वै समाख्याता रथा नव / सर्वे ध्रुवे महाभागा निबद्धा वातरश्मिभिः
एते महाग्रहाणां नव रथा व्याख्याताः; सर्वे ते महाभाग ध्रुवे वातरश्मिभिर्निबद्धाः।
Verse 42
ग्रहर्क्षताराधिष्ण्यानि ध्रुवे बद्धान्येशेषतः / भ्रमन्ति भ्रामयन्त्येनं सर्वाण्यनिलरश्मिभिः
ग्रहर्क्षताराधिष्ण्यानि ध्रुवे सर्वशो निबद्धानि; तानि भ्रमन्ति, अनेन चक्रं भ्रामयन्ति, सर्वाण्यनिलरश्मिभिः प्रेरितानि।
It presents the Sun’s rays as ‘wombs/sources’ that nourish and empower planetary forces; specific named rays sustain Budha, Śukra, Lohita (Maṅgala), Bṛhaspati, and Śanaiścara, making solar potency the underlying driver of planetary efficacy.
Dhruva functions as the fixed axis: planets, nakṣatras, and stars are said to be bound to it by cords of wind-like rays, and their revolutions proceed as the cosmic wheel is carried by pravaha-vāyu.
The chapter ties ancestral satisfaction to lunar timing: on amāvāsyā, svadhā is said to flow from the Sun’s rays, and the pitṛs attain monthly contentment, integrating ritual observance with solar-lunar mechanics.