Adhyaya 28

Verse 1

लोमश उवाच । कुमारं स्वांकमारोप्य उवाच जगदीश्वरः । देवान्प्रति तदा रुद्रः सेंद्रान्भर्गः प्रतापवान्

Lomaśa disse: Então o Senhor do mundo, colocando Kumāra sobre o próprio colo, falou aos deuses, juntamente com Indra. Aquele Rudra poderoso, o radiante Bharga, dirigiu-se a eles.

Verse 2

किं कार्यं कथ्यतां देवाः कुमारेणाधुना मम । तदोचुः सहिताः सर्वे देवं पशुपतिं प्रति

“Ó deuses, dizei-me: que tarefa deve agora ser realizada por meu Kumāra?” Então todos, em uníssono, falaram ao Senhor Paśupati.

Verse 3

तारकाद्भयमुत्पन्नं सर्वेषां जगतां विभो । त्राता त्वं जगतां स्वामी तस्मात्त्राणं विधीयताम्

“Ó Senhor, por causa de Tāraka surgiu o medo em todos os mundos. Tu és o protetor, o soberano dos mundos; portanto, ordena a salvação e a libertação.”

Verse 4

कुमारेण हतोऽद्यैव तारको भविता प्रभो । तस्मादद्यैव यास्यामस्तारकं हंतुमुद्यताः

“Ó Senhor, hoje mesmo Tāraka será morto por Kumāra. Portanto, hoje mesmo partiremos, prontos para matar Tāraka.”

Verse 5

तथेति मत्वा सहसा निर्जग्मुस्ते तदा सुराः । कार्त्तिकेयं पुरस्कृत्य शंकरातमजमेव हि

Pensando: «Assim seja», os deuses partiram de pronto, colocando à frente Kārttikeya, o próprio filho de Śaṅkara.

Verse 6

सर्वे मिलित्वा सहसा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । देवानामुद्यमं श्रुत्वा तारकोऽपि महाबलः

Todos se reuniram depressa, tendo Brahmā e Viṣṇu à frente; e Tāraka, de grande força, ao ouvir a mobilização dos deuses…

Verse 7

सैन्येन महता चैव ययौ योद्धुं सुरान्प्रति । देवैर्दृष्टं समायातं तारकस्य महद्बलम्

Ele avançou com um vasto exército para lutar contra os deuses. Os deuses viram aproximar-se a grande força de Tāraka.

Verse 8

तदा नभोगता वाणी ह्युवाच परिसांत्व्य तान् । शांकरिं च पुरस्कृत्य सर्वे यूय प्रतिष्ठिताः

Então uma voz celeste lhes falou, consolando-os: “Com Śaṅkarī (Pārvatī) à frente, todos vós estais firmemente estabelecidos e protegidos.”

Verse 9

दैत्यान्विजित्य संग्रामे जयिनो हि भविष्यथ

“Tendo vencido os Daityas na batalha, certamente sereis vitoriosos.”

Verse 10

वाचं तु खेचरीं श्रुत्वा देवाः सर्वे समुत्सुकाः । कुमारं च पुरस्कृत्य सर्वे ते गतसाध्वसाः

Ao ouvirem a voz celeste, todos os Devas se encheram de ardor; pondo Kumāra à frente, todos ficaram livres do medo.

Verse 11

युद्धकामाः सुरा यावत्तावत्सर्वे समागताः । वरणार्थं कुमारस्य सुता मृत्योर्दुरत्यया

Assim que os deuses, desejosos de guerra, se reuniram, chegou—difícil de vencer—a filha da Morte, com a intenção de escolher Kumāra.

Verse 12

ब्रह्मणा नोदिता पूर्वं तपः परममाश्रिता । तपसा तेन महता कुमारं प्रति वै तदा । आगता दुहिता मृत्योः सेना नामैकसुंदरी

Outrora, instigada por Brahmā, ela se entregara à mais alta austeridade. Por esse grande tapas, veio então a Kumāra: a filha da Morte, chamada Senā, de beleza sem par.

Verse 13

तां दृष्ट्वा तेऽब्रुवन्सर्वे देवं पशुपतिं प्रति । एनं कुमारमुद्दिश्य आगता ह्यतिसुंदरी

Ao vê-la, todos disseram ao Senhor Paśupati: “Esta de beleza excelsa veio, tendo em mira este mesmo Kumāra.”

Verse 14

ब्रह्मणो वचनाच्चैव कुमारेण तदा वृता । अथ सेनापतिर्जातः कुमारः शांकरिस्तदा

De acordo com a palavra de Brahmā, ela foi então escolhida por Kumāra; e nesse momento Kumāra, filho de Śaṅkara, tornou-se Senāpati, Comandante das hostes.

Verse 15

तदा शंखाश्च भेर्यश्च पटहानकगोमुखाः । तथा दुंदुभयो नेदुर्मृदंगाश्च महास्वनाः

Então ressoaram as conchas sagradas e os grandes tambores, os paṭaha, os ānaka e os gomukha; do mesmo modo ribombaram os duṃdubhi, e os mṛdaṅga fizeram soar um som poderoso.

Verse 16

तेन नादेन महता पूरितं च नभस्तलम् । तदा गौरी च गंगा च कृत्तिका मातरस्तथा । परस्परमथोचुस्ताः सुतो मम ममेति च

Por aquele grande bramido, a abóbada do céu ficou repleta. Então Gaurī, Gaṅgā e as Kṛttikā—essas Mães—disseram umas às outras: “Ele é meu filho, sim, meu.”

Verse 17

एवं विवादमापन्नाः सर्वास्ता मातृकादयः । निवारिता नारदेन मौढ्यं मा कुरुतेति च

Assim, todas aquelas mães e deusas-mães caíram em disputa. Nārada as conteve, dizendo: “Não ajais com tolice.”

Verse 18

पार्वत्यां शंकराज्जातो देवकार्यार्थसिद्धये । तूष्णींभूतास्तदा सर्वाः कृत्तिका मातृभिः सह

Nascido de Pārvatī e de Śaṅkara para a realização do desígnio dos deuses, todas então se calaram—as Kṛttikā juntamente com as Mães.

Verse 19

गुहेनोक्तास्तदा सर्वा ऋषिपत्न्यश्च कृत्तिकाः । नक्षत्राणि समाश्रित्य भवद्भिः स्थीयतां चिरम्

Então Guha (Kārttikeya) dirigiu-se a todas—às esposas dos ṛṣi e às Kṛttikā—dizendo: “Tomai refúgio entre as constelações e permanecei ali por longo tempo.”

Verse 20

तथा मातृगणस्तेन स्वामिना स्थापितो दिवि । मृत्योः कन्यां च संगृह्य कार्त्तिकेयस्त्वरान्वितः

Do mesmo modo, aquele Senhor estabeleceu no céu a hoste das Mães (Mātṛ-gaṇa); e, levando consigo a filha da Morte, Kārttikeya, tomado de urgência, seguiu adiante.

Verse 21

इंद्रं प्रोवाच भगवान्कुमारः शंकरात्मजः । दिवं याहि सुरैः सार्द्धं राज्यं कुरु निरन्तरम्

O Bem-aventurado Kumāra, filho de Śaṅkara, disse a Indra: “Vai ao céu com os deuses e governa o teu reino sem interrupção.”

Verse 22

इंद्रेणोक्तः कुमारो हि तारकेण प्रपीडिताः । स्वर्गाद्विद्राविताः सर्वे वयं याता दिशो दश

Indra disse ao Kumāra: “De fato, todos nós fomos duramente oprimidos por Tāraka. Expulsos do céu, fugimos todos para as dez direções.”

Verse 23

किं पृच्छसि महाभाग अस्मान्पदपरिच्युतान् । एवमुक्तस्तदा तेन वज्रिणाशंकरात्मजः । प्रहस्येंद्रं प्रति तदा मा भैषीत्यभयं ददौ

“Por que nos perguntas, ó afortunado, se caímos de nossa posição?” Assim falou Vajrin (Indra). Então o filho de Śaṅkara sorriu e disse a Indra: “Não temas”, concedendo-lhe segurança.

Verse 24

यावत्कथयतस्तस्य शांकरेश्च महात्नः । कैलासं तु गते रुद्रे पार्वत्या प्रमथैः सह

Enquanto falava aquele filho magnânimo de Śaṅkara, Rudra havia ido a Kailāsa, junto com Pārvatī e os Pramathas.

Verse 25

आजगाम महादैत्यो दैत्यसेनाभिरावृतः । रणदुंदुभयो नेदुस्तता प्रलयभीषणाः

Chegou um grande demônio, cercado pelos exércitos dos Dānavas; os tambores de guerra ressoaram, terríveis como os horrores da dissolução final.

Verse 26

रणकर्कशतूर्याणि डिंडिमान्यद्भुतानि च । गोमुखाः खरश्रृंगाणि काहलान्येव भूरिशः

Soaram ásperos os instrumentos de guerra: maravilhosos ḍiṇḍimas, cornos gomukha, cornos de asno e muitas kāhalas além disso.

Verse 27

वाद्यभेदा आवाद्यंत तस्मिन्दैत्यसमागमे । गर्जमानास्तदा वीरस्तारकेण सहैव तु

Naquela reunião de asuras, tocaram-se diversos instrumentos; então o herói, juntamente com Tāraka, rugiu em alta voz.

Verse 28

उवाच नारदो वाक्यं तारकं देवकण्टकम्

Nārada dirigiu palavras a Tāraka, o espinho cravado no flanco dos deuses.

Verse 29

नारद उवाच । पुरा देवैः कृतो यत्नो वधार्थं नात्र संशयः । तवैव चासुरश्रेष्ठ मयोक्तं नान्यथा भवेत्

Nārada disse: “Outrora os deuses envidaram esforço para te matar—não há dúvida. E, ó o melhor entre os asuras, o que te declarei é verdadeiramente a teu respeito; não será de outro modo.”

Verse 30

कुमारोऽयं च शर्वस्य तवार्थं चोपपादितः । एवं ज्ञात्वा महाबाहो कुरु यत्नं समाहितः

Este Kumāra é filho de Śarva (Śiva) e foi manifestado especialmente por tua causa. Sabendo disso, ó de braços poderosos, empenha-te com a mente recolhida e concentrada.

Verse 31

नारदोक्तं निशम्याथ तारकः प्रहसन्निव । उवाच वाक्यं मेधावी गच्छ त्वं च पुरंदरम्

Ao ouvir as palavras de Nārada, Tāraka, quase rindo, falou com astúcia: “Vai tu e (dize) a Purandara (Indra).”

Verse 32

मम वाक्यं महर्षे त्वं वद शीघ्रं यथातथम् । कुमारं च पुरस्कृत्य मया योद्धुं त्वमिच्छसि

Ó grande sábio, transmite depressa minha mensagem exatamente como é. Pondo Kumāra à frente, vós (os deuses) quereis lutar comigo.

Verse 33

मूढभावं समाश्रित्य कर्तुमिच्छसि नान्यथा । मनुष्यमेकमाश्रित्य मुचुकुन्दाख्यमेव च

Apegados à insensatez, quereis agir somente assim e de nenhum outro modo—apoiando-vos num único homem, aquele chamado Mucukunda.

Verse 34

तत्प्रभावेऽमरावत्यां स्थितोऽसि त्वं न चान्यथा । कौमारं बलमाश्रित्य तिष्ठसे त्वं ममाग्रतः

Pela influência dele estás estabelecido em Amarāvatī—não por outra razão. E, apoiando-te na força de Kumāra, agora te pões diante de mim.

Verse 35

त्वां हनिष्याम्यहं मन्दलोकपालैः सहैव हि । एवं कथय देवेन्द्रं देवर्षे नान्यथा वद

Eu matarei você — juntamente com esses fracos guardiões dos mundos. Diga isto a Devendra (Indra), ó sábio divino; fale exatamente assim, e não de outra forma.

Verse 36

तथेति मत्वा भगवान्स नारदो ययौ सुराञ्छक्रपुरोगमांश्च । आचष्ट सर्वं ह्यसुरेन्द्रभाषितं सहोपहासं मतिमांस्तथैव

Pensando: "Que assim seja", o venerável Narada foi até os deuses liderados por Śakra (Indra), e o sábio prudente relatou tudo o que foi dito pelo senhor dos Asuras — juntamente com seu escárnio — exatamente como foi.

Verse 37

नारद उवाच । भवद्भिः श्रूयतां देवा वचनं मम नान्यथा । तारकेण यदुक्तं च सानुगे नावधार्यताम्

Narada disse: "Ó deuses, ouçam minhas palavras — exatamente como são. Que o que foi dito por Taraka, juntamente com seus seguidores, seja devidamente levado a sério."

Verse 38

तारक उवाच । त्वां हनिष्यामि रे मूढ नान्यथा मम भाषितम्

Taraka disse: "Eu matarei você, seu tolo — minha declaração não será diferente."

Verse 39

मुचुकुन्दं समासाद्य लोकपालैश्च पूजितः । न त्वया भीरुणा योत्स्ये देवो भूत्वा नराश्रितः

"Tendo me aproximado do Rei Mucukunda — honrado até pelos guardiões dos mundos — não lutarei com você, um covarde, enquanto eu, embora um deus, tenha me refugiado em um estado humano."

Verse 40

तस्य वाक्यं निशम्योचुः सर्वे देवाः सवासवाः । कुमारं च पुरस्कृत्य नारदं चर्षिसत्तमम्

Ao ouvirem suas palavras, todos os deuses—juntamente com Indra—responderam, colocando Kumāra à frente e também Nārada, o mais excelente dos sábios.

Verse 41

जानासि त्वं हि देवर्षे कुमारस्य बलाबलम् । अज्ञो भूत्वा कथं वाक्यमुक्तं तस्य ममाग्रतः

“Ó rishi divino, tu certamente conheces a força e os limites de Kumāra. Como então, fingindo ignorância, proferiste tais palavras sobre ele diante de mim?”

Verse 42

प्रहस्य नारदो वाक्यमुवाच तस्य सन्निधौ । अहमप्युपहासं च वाक्यं तारकमुक्तवान्

Sorrindo, Nārada falou em sua presença: “Eu também dirigi palavras de escárnio a Tāraka.”

Verse 43

जानीध्वममराः सर्वे कुमारं जयिनं सुराः । भविष्यत्यत्र मे वाक्यं नात्र कार्याविचारणा

“Sabei, ó imortais, ó deuses: Kumāra é o vencedor. Minha palavra certamente se cumprirá aqui—não há necessidade de hesitação nem de excessiva deliberação.”

Verse 44

नारदस्य वचः श्रुत्वा सर्वे देवा मुदान्विताः । ऐकपद्येन चोत्तस्थुर्योद्धुकामाश्च तारकम्

Ao ouvirem as palavras de Nārada, todos os deuses, cheios de júbilo, ergueram-se de imediato, desejosos de combater Tāraka.

Verse 45

कुमारं गजमारोप्य देवेन्द्रो ह्यग्रगोऽभवत् । सुरसैन्येन महता लोकपालैः समावृतः

Fazendo Kumāra montar num elefante, Indra seguiu na vanguarda, cercado pelo grande exército dos deuses e pelos guardiões dos mundos.

Verse 46

तदा दुन्दुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकशः । वीणावेणुमृदंगानि तथा गन्धर्वनि स्वनाः

Então ressoaram os dundubhi; muitos tambores de guerra e trombetas bradaram. Soaram vīṇās, flautas e mṛdaṅgas, junto às melodias dos Gandharvas.

Verse 47

गजं दत्त्वा महेंद्राय कुमारो यानमारुहत् । अनेकरत्नसंवीतं नानाश्चर्यसमन्वितम् । विचित्रचित्रं सुमहत्तथाश्चर्यसमन्वितम्

Depois de entregar o elefante ao grande Indra, Kumāra montou num magnífico veículo—ornado com muitas joias, pleno de maravilhas, vasto e assombroso, com desenhos ricamente variados.

Verse 48

विमानमारुह्य तदा महायशाः स शांकरिः सर्वगणैरुपेतः । श्रिया समेतः परया बभौ महान्स वीज्यमानश्चमरैर्महाप्रभैः

Então o ilustre filho de Śaṅkara (Kumāra), subindo ao vimāna e acompanhado por todas as suas gaṇas, brilhou em grande esplendor—dotado de glória suprema e abanado por cāmaras radiantes.

Verse 49

प्राचे तसं छत्र महामणिप्रभं रत्नैरुपेतं बहुभिर्विराजितम् । धृतं तदा तेन कुमारमूर्द्धनि चन्द्रैः किरणैः सुशोभितम्

Então, na direção do oriente, um pálio real, ardendo no fulgor de grandes gemas e adornado com muitas joias, foi sustentado sobre a cabeça de Kumāra, o Comandante divino, como que embelezado por raios de lua.

Verse 50

संमीलितास्तदा सव देवा इन्द्रपुरोगमाः । बलैः स्वैः स्वैः परिक्रांता योद्धुकामा महाबलाः

Então todos os deuses, conduzidos por Indra, reuniram-se—cada qual cercado por suas próprias hostes—poderosos em força e ávidos de combate.

Verse 51

यमेऽपि स्वगणैः सार्द्धं मरुद्भिश्च सदागतिः । पाथोभिर्वरुणस्तत्र कुबेरो गुह्यकैः सह । ईशोऽपि प्रमथैः सार्द्धं नैरृतो व्याधिभिः सह

Yama também chegou com seus próprios acompanhantes; e ali estavam igualmente os Maruts, sempre em movimento. Varuṇa veio com as águas, Kubera com os Guhyakas, e Īśa com os Pramathas; Nairṛta também veio, acompanhado por hostes de aflições.

Verse 52

एवं तेऽष्टौ लोकपा योद्धुकामाः सर्वे मिलित्वा तारकं हंतुमेव । पुरस्कृत्वा शांकरिं विश्ववंद्यं सेनापतिं चात्मविदां वरिष्ठम्

Assim, os oito guardiões dos mundos, todos desejosos de batalha, uniram-se com um só intento: matar Tāraka. Puseram à frente o Poder Śaiva, venerado por todo o universo, e o Comandante supremo, o mais excelso entre os conhecedores do Si, e avançaram.

Verse 53

एवं ते योद्धुकामा हि अवतेरुश्च भूतलम् । अंतर्वेद्यां स्थिताः सर्वे गंगा यमुनमध्यगाः

Assim, desejosos de combater, desceram à terra e todos tomaram posição em Antarvedī, a faixa sagrada entre o Gaṅgā e o Yamunā.

Verse 54

पातालाच्च समायातास्तारकस्योपजीविनः । चेरुरंगबलोपेता हन्तुकामाः सुरान्रणे

E de Pātāla vieram aqueles que viviam sob o amparo de Tāraka. Dotados de grande força corporal, moviam-se de um lado a outro, decididos a matar os deuses na batalha.

Verse 55

तारको हि समायातो विमानेन विराजितः । छत्रेण च महातेजा ध्रियमाणेन मूर्द्धनि

Tāraka, de fato, chegou, resplandecente em seu vimāna, o carro aéreo; e aquele de grande fulgor tinha sobre a cabeça um pálio real sustentado no alto.

Verse 56

चामरैर्विज्यमानो हि शुशुभे दैत्यराट् स्वयम्

Afanado por chāmaras, os leques de cauda de iaque, o próprio rei dos Daityas apareceu esplêndido.

Verse 57

एवं देवाश्च दैत्याश्च अंतर्वेद्यां स्थितास्तदा । सैन्येन महता तत्र व्यूहान्कृत्वा पृथक्पृथक्

Assim, os deuses e os Daityas, então postados em Antarvedī, dispuseram ali seus grandes exércitos, formando separadamente as suas formações de batalha.

Verse 58

गजान्कृत्वा ह्येकतश्च हयांश्च विविधांस्तथा । स्यंदनानिविचित्राणि नानारत्नयुतानि च

Colocaram os elefantes de um lado e, do mesmo modo, os diversos cavalos; e dispuseram carros maravilhosos, adornados com muitas espécies de joias.

Verse 59

पदाता बहवस्तत्र शक्तिशूलपरश्वधैः । खड्गतोमरनाराचैः पाशमुद्गरशोभिताः

Ali havia numerosos soldados de infantaria, resplandecentes—armados com lanças (śakti), tridentes e machados; e ornados com espadas, dardos, flechas de ferro, laços e maças.

Verse 60

ते सेने सुरदैत्यानां शुशुभाते परस्परम् । हंतुकामास्तदा ते वै स्तूयमानाश्च बन्धुभिः

Aqueles dois exércitos dos deuses e dos daityas brilhavam um de frente para o outro, cada um com a intenção de derrubar o outro, enquanto eram louvados por seus parentes.