Sita

Verse 1

देवा ह वै प्रजापतिम् अब्रुवन्—का सीता, किं रूपम् इति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिर् उच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्...

Bogowie rzekli do Prajāpatiego: "Kim jest Sītā i jaka jest jej postać?" Prajāpati odpowiedział: "Ona jest Sītā." Ponieważ jest natury korzeniowej Prakṛti (Mūla-Prakṛti), Sītā jest pamiętana jako Prakṛti; a ponieważ jest natury Prakṛti pranavy (Oṃ), jest nazywana Prakṛti. "Sītā" składa się z trzech głosek i jest bezpośrednio Māyā. Viṣṇu jest nasieniem objawionego świata; Māyā jest nazywana samogłoską ī. Głoska sa jest głoszona jako prawda, nieśmiertelność, osiągnięcie i Soma; głoska ta jest pamiętana jako dobrobyt tāra i jako kosmiczna przestrzeń (vairāja). W postaci ī, przyozdobiona boskimi ozdobami - girlandami, perłami i tym podobnymi - Mahāmāyā, w istocie nieobjawiona, staje się objawiona. Pierwsza jest Śabda-Brahmanem, zadowoloną w czasie recytacji wedyjskiej, wywołującą objawienie i sattwiczną; druga powstaje na ziemi na czubku pługa; trzecia, w postaci ī, jest natury nieobjawionej - tak mówią o "Sītā."

Verse 2

देवा ह वै प्रजापतिम् अब्रुवन्—का सीता, किं रूपम् इति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिर् उच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्...

Bogowie rzekli do Prajāpatiego: "Kim jest Sītā i jaka jest jej postać?" Prajāpati odpowiedział: "Ona jest Sītā." Ponieważ jest postaci korzeniowej Prakṛti (Mūla-Prakṛti), Sītā jest pamiętana jako Prakṛti; a ponieważ jest postaci Prakṛti pranavy (Oṃ), jest nazywana Prakṛti. "Sītā" składa się z trzech głosek i jest bezpośrednio Māyā. Viṣṇu jest nasieniem świata fenomenalnego; Māyā jest nazywana samogłoską ī. Głoska sa jest głoszona jako prawda, nieśmiertelność, osiągnięcie i Soma; głoska ta jest pamiętana jako dobrobyt tāra i jako kosmiczna przestrzeń (vairāja). W postaci ī, przyozdobiona boskimi ozdobami - girlandami, perłami i tym podobnymi - Mahāmāyā, w postaci nieobjawionej, staje się objawiona. Pierwsza jest Śabda-Brahmanem, zadowoloną podczas studiów wedyjskich, twórczą objawienia i sattwiczną; druga powstaje na ziemi na czubku pługa; trzecia, w postaci ī, jest nieobjawiona w naturze - tak mówią o "Sītā."

Verse 3

देवा ह वै प्रजापतिम् अब्रुवन्—का सीता, किं रूपम् इति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिर् उच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्...

Bogowie zapytali Prajāpatiego: "Kim jest Sītā i jaka jest jej postać?" Prajāpati odpowiedział: "Ona jest Sītā." Ponieważ jest natury korzeniowej Prakṛti (Mūla-Prakṛti), Sītā jest pamiętana jako Prakṛti; a ponieważ jest natury Prakṛti pranavy (Oṃ), jest nazywana Prakṛti. "Sītā" składa się z trzech głosek i jest bezpośrednio Māyā. Viṣṇu jest nasieniem świata fenomenalnego; Māyā jest nazywana samogłoską ī. Głoska sa jest głoszona jako prawda, nieśmiertelność, osiągnięcie i Soma; głoska ta jest pamiętana jako dobrobyt tāra i jako kosmiczna przestrzeń (vairāja). W postaci ī, przyozdobiona boskimi ozdobami - girlandami, perłami i tym podobnymi - Mahāmāyā, w postaci nieobjawionej, staje się objawiona. Pierwsza jest Śabda-Brahmanem, zadowoloną podczas recytacji wedyjskiej, twórczą objawienia i sattwiczną; druga powstaje na ziemi na czubku pługa; trzecia, w postaci ī, jest nieobjawiona w naturze - tak mówią o "Sītā."

Verse 4

देवा ह वै प्रजापतिमब्रुवन्—का सीता किं रूपमिति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिरुच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्मा साक्ष...

Bogowie zaiste rzekli do Prajāpatiego: "Kim jest Sītā i jaka jest jej postać?" Prajāpati odpowiedział: "Ona jest Sītą." Ponieważ nosi naturę korzeniowej Prakṛti (mūla-prakṛti), Sītā jest pamiętana jako Prakṛti; a ponieważ nosi naturę Prakṛti pranavy (Oṃ), Sītą jest również nazywana Prakṛti. "Sītā" jest o trójbrzmieniowym dźwięku, złożona z trzech głosek, i jest bezpośrednio złożona z Māyi. Viṣṇu jest nasieniem objawionego świata; Māyā jest nazywana głoską "ī". Głoska "sa" jest głoszona jako prawda, nieśmiertelność, osiągnięcie i także Soma. Głoska "ta" jest pamiętana jako dobrobyt "tāra" i jako kosmiczna (vairāja) przestrzeń lub warstwa. Przyjmując postać "ī", Wielka Māyā - nieobjawiona w postaci - staje się objawiona, przyozdobiona boskimi ozdobami, girlandami, perłami i innymi przyborami, złożona z nektarowych części Somay. Pierwszy aspekt jest ze Śabda-Brahmana, zachwycony w czasie recytacji wedyjskiej, wywołujący objawienie, sattwiczny. Drugi powstaje na ziemi na czubku lemiesza. Trzeci, mający postać "ī", jest natury nieobjawionej - tak ją głoszą jako "Sītę".

Verse 5

देवा ह वै प्रजापतिमब्रुवन्—का सीता किं रूपमिति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिरुच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्मा साक्ष...

Bogowie zaiste rzekli do Prajāpatiego: "Kim jest Sītā i jaka jest jej postać?" Prajāpati odpowiedział: "Ona jest Sītą." Ponieważ nosi naturę korzeniowej Prakṛti (mūla-prakṛti), Sītā jest pamiętana jako Prakṛti; a ponieważ nosi naturę Prakṛti pranavy (Oṃ), Sītą jest również nazywana Prakṛti. "Sītā" jest o trójbrzmieniowym dźwięku, złożona z trzech głosek, i jest bezpośrednio złożona z Māyi. Viṣṇu jest nasieniem objawionego świata; Māyā jest nazywana głoską "ī". Głoska "sa" jest głoszona jako prawda, nieśmiertelność, osiągnięcie i także Soma. Głoska "ta" jest pamiętana jako dobrobyt "tāra" i jako kosmiczna (vairāja) przestrzeń lub warstwa. Przyjmując postać "ī", Wielka Māyā - nieobjawiona w postaci - staje się objawiona, przyozdobiona boskimi ozdobami, girlandami, perłami i innymi przyborami, złożona z nektarowych części Somay. Pierwszy aspekt jest ze Śabda-Brahmana, zachwycony w czasie recytacji wedyjskiej, wywołujący objawienie, sattwiczny. Drugi powstaje na ziemi na czubku lemiesza. Trzeci, mający postać "ī", jest natury nieobjawionej - tak ją głoszą jako "Sītę".

Verse 6

देवा ह वै प्रजापतिमब्रुवन्—का सीता किं रूपमिति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिरुच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्मा साक्ष...

Bogowie zaiste rzekli do Prajāpatiego: "Kim jest Sītā i jaka jest jej postać?" Prajāpati odpowiedział: "Ona jest Sītą." Ponieważ nosi naturę korzeniowej Prakṛti (mūla-prakṛti), Sītā jest pamiętana jako Prakṛti; a ponieważ nosi naturę Prakṛti pranavy (Oṃ), Sītą jest również nazywana Prakṛti. "Sītā" jest o trójbrzmieniowym dźwięku, złożona z trzech głosek, i jest bezpośrednio złożona z Māyi. Viṣṇu jest nasieniem objawionego świata; Māyā jest nazywana głoską "ī". Głoska "sa" jest głoszona jako prawda, nieśmiertelność, osiągnięcie i także Soma. Głoska "ta" jest pamiętana jako dobrobyt "tāra" i jako kosmiczna (vairāja) przestrzeń lub warstwa. Przyjmując postać "ī", Wielka Māyā - nieobjawiona w postaci - staje się objawiona, przyozdobiona boskimi ozdobami, girlandami, perłami i innymi przyborami, złożona z nektarowych części Somay. Pierwszy aspekt jest ze Śabda-Brahmana, zachwycony w czasie recytacji wedyjskiej, wywołujący objawienie, sattwiczny. Drugi powstaje na ziemi na czubku lemiesza. Trzeci, mający postać "ī", jest natury nieobjawionej - tak ją głoszą jako "Sītę".

Verse 7

श्रीरामसान्निध्यवशाज्जगदानन्दकारिणी । उत्पत्तिस्थितिसंहारकारिणी सर्वदेहिनाम् । सीता भगवती ज्ञेया मूलप्रकृतिसंज्ञिता । प्रणवत्वात्प्रकृतिरिति वदन्ति ब्रह्मवादिन इति । अथातो ब्रह्मजिज्ञासेति च ॥७॥

Mocą bliskości Śrī Rāmy ona przynosi błogość światu. Jest sprawczynią stworzenia, podtrzymania i rozpuszczenia dla wszystkich istot ucieleśnionych. Sītā ma być poznana jako Błogosławiona Bogini, zwana korzeniową Prakṛti. Ponieważ jest natury pranavy (Oṃ), znawcy Brahmana głoszą: "Ona jest Prakṛti." I także: "Teraz więc badanie Brahmana."

Verse 8

श्रीरामसान्निध्यवशाज्जगदानन्दकारिणी । उत्पत्तिस्थितिसंहारकारिणी सर्वदेहिनाम् । सीता भगवती ज्ञेया मूलप्रकृतिसंज्ञिता । प्रणवत्वात्प्रकृतिरिति वदन्ति ब्रह्मवादिन इति । अथातो ब्रह्मजिज्ञासेति च ॥८॥

Mocą bliskości Śrī Rāmy ona przynosi błogość światu. Jest sprawczynią stworzenia, podtrzymania i rozpuszczenia dla wszystkich istot ucieleśnionych. Sītā ma być poznana jako Błogosławiona Bogini, zwana korzeniową Prakṛti. Ponieważ jest natury pranavy (Oṃ), znawcy Brahmana głoszą: "Ona jest Prakṛti." I także: "Teraz więc badanie Brahmana."

Verse 9

श्रीरामसान्निध्यवशाज्जगदानन्दकारिणी । उत्पत्तिस्थितिसंहारकारिणी सर्वदेहिनाम् । सीता भगवती ज्ञेया मूलप्रकृतिसंज्ञिता । प्रणवत्वात्प्रकृतिरिति वदन्ति ब्रह्मवादिन इति । अथातो ब्रह्मजिज्ञासेति च ॥९॥

Mocą bliskości Śrī Rāmy ona przynosi błogość światu. Jest sprawczynią stworzenia, podtrzymania i rozpuszczenia dla wszystkich istot ucieleśnionych. Sītā ma być poznana jako Błogosławiona Bogini, zwana korzeniową Prakṛti. Ponieważ jest natury pranavy (Oṃ), znawcy Brahmana głoszą: "Ona jest Prakṛti." I także: "Teraz więc badanie Brahmana."

Verse 10

सा सर्ववेदमयी सर्वदेवमयी सर्वलोकमयी सर्वकीर्तिमयी सर्वधर्ममयी सर्वाधारकार्यकारणमयी महालक्ष्मीर्देवेशस्य भिन्नाभिन्नरूपा चेतनाचेतनात्मिका ब्रह्मस्थावरात्मा तद्गुणकर्मविभागभेदाच्छरीरूपा देवर्षिमनुष्यगन्...

Ona jest złożona ze wszystkich Wed, wszystkich bogów, wszystkich światów, wszelkiej sławy i wszystkich dharm; jest Podporą i jest zarówno skutkiem, jak i przyczyną. Jako Mahālakṣmī, jest Pana bogów w formach zarówno odrębnych, jak i nieodrębnnych; jej natura jest uświadomiona i nieświadoma; jest Brahmanem i nieruchomym światem jako Jaźń. Przez różnicowanie jakości i działań staje się ucieleśniona jako bogowie, widzący, ludzie i gandharwowie; jako ciała asurów, rākṣasów, bhūtów, pretów, piśāców i innych istot. Jest również znana jako formy żywiołów, zmysłów, umysłu i oddechu życiowego (prāṇa).

Verse 11

सा देवी त्रिविधा भवति शक्त्यासना—इच्छाशक्तिः क्रियाशक्तिः साक्षाच्छक्तिरिति। इच्छाशक्तिस्त्रिविधा भवति—श्रीभूमिनीलात्मिका भद्ररूपिणी प्रभावरूपिणी सोमसूर्याग्निरूपा भवति। सोमात्मिका ओषधीनां प्रभवति कल्...

Ta Bogini staje się troista, mająca moc jako swoje siedzenie: moc woli, moc działania i moc bezpośrednia. Moc woli staje się troista: o naturze Śrī, Bhūmi i Nīlā; o formie pomyślności; o formie blasku; staje się formami Somy, Sūryi i Agni. Jako Soma w naturze, ona rodzi rośliny - stając się kwiatami i owocami drzewa spełniającego życzenia, pnączami i krzewami; stając się lekami i środkami leczniczymi; stając się nektarem; udzielając bogom owocu wielkich rytuałów Somy; wytwarzając zadowolenie - przez nektar dla bogów, przez pokarm dla bydła i przez trawę dla każdej istoty żyjącej według jej rodzaju.

Verse 12

सा देवी त्रिविधा भवति शक्त्यासना—इच्छाशक्तिः क्रियाशक्तिः साक्षाच्छक्तिरिति। इच्छाशक्तिस्त्रिविधा भवति—श्रीभूमिनीलात्मिका भद्ररूपिणी प्रभावरूपिणी सोमसूर्याग्निरूपा भवति। सोमात्मिका ओषधीनां प्रभवति कल्...

Ta Bogini staje się troista, mająca moc jako swoje siedzenie: moc woli, moc działania i moc bezpośrednia. Moc woli staje się troista: o naturze Śrī, Bhūmi i Nīlā; o formie pomyślności; o formie blasku; staje się formami Somy, Sūryi i Agni. Jako Soma w naturze, ona rodzi rośliny i leki, stając się nektarem i pożywieniem dla bogów, bydła i wszystkich istot.

Verse 13

सा देवी त्रिविधा भवति—शक्त्यासना, इच्छाशक्तिः, क्रियाशक्तिः, साक्षाच्छक्तिरिति। इच्छाशक्तिस्त्रिविधा भवति—श्रीभूमिनीलात्मिका, भद्ररूपिणी, प्रभावरूपिणी; सोमसूर्याग्निरूपा भवति। सोमात्मिका ओषधीनां प्रभव...

Ta Bogini jest troista: jako moc będąca siedzeniem i podporą wszystkiego, jako moc woli, jako moc działania i jako moc bezpośrednio obecna. Moc woli jest troista: o naturze Śrī, Bhūmi i Nīlā; o pomyślnej formie; o formie blasku. Ona staje się formami Somy, Sūryi i Agni. Jako Soma w istocie, ona rodzi rośliny - o naturze kwiatów, owoców, pnączy i krzewów drzewa spełniającego życzenia; o naturze leków i środków leczniczych; o formie nektaru. Ona udziela bogom owocu wielkiego rytuału Somy i przynosi zadowolenie przez nektar - żywiąc bogów pokarmem, bydło trawą, a każdą klasę istot żyjących odpowiednio.

Verse 14

सूर्यादिसकलभुवनप्रकाशिनी दिवा च रात्रिः कालकलानिमेषमारभ्य घटिकाष्टयामदिवसवाररात्रिभेदेन पक्षमासर्त्वयनसंवत्सरभेदेन मनुष्याणां शतायुःकल्पनया प्रकाशमाना चिरक्षिप्रव्यपदेशेन निमेषमारभ्य परार्धपर्यन्तं का...

Ta, która oświeca wszystkie światy, począwszy od słońca, ukazuje się jako dzień i noc; począwszy od jednostki czasu zwanej nimeṣa i jej podziałów, przez rozróżnienia ghaṭikā, yāma, dnia, dnia tygodnia i nocy; przez rozróżnienia czternastodniówki, miesiąca, pory roku, przesilenia i roku; oraz przez ludzką konwencję stuletniej długości życia - objawiając się jako czas "długi" i "krótki", od nimeṣy aż do parārdhy. Ona jest kołem czasu, kołem świata i tak dalej, obracającym się jak koło. Wszystko to są szczególne podziały tego właśnie czasu, mające naturę oświecenia i mające naturę czasu.

Verse 15

अग्निरूपा अन्नपानादिप्राणिनां क्षुत्तृष्णात्मिका देवानां मुखरूपा वनौषधीनां शीतोष्णरूपा काष्ठेष्वन्तर्बहिश्च नित्यानित्यरूपा भवति॥१५॥

Jako forma Agni, dla istot żywych zależnych od pokarmu, napoju i tym podobnych, ona jest naturą głodu i pragnienia; dla bogów jest formą ust; dla roślin leśnych i ziół jest formą zimna i ciepła; a w kawałkach drewna, wewnątrz i na zewnątrz, staje się formami wiecznego i nietrwałego.

Verse 16

श्रीदेवी त्रिविधं रूपं कृत्वा भगवत्सङ्कल्पानुगुण्येन लोकरक्षणार्थं रूपं धारयति। श्रीरिति लक्ष्मीरिति लक्ष्यमाणा भवतीति विज्ञायते॥१६॥

Bogini Śrī, przyjąwszy troistą formę zgodnie z intencją Pana, nosi tę formę dla ochrony światów. Jest poznawana jako "Śrī", jako "Lakṣmī" i jako ta, która jest celem i wyznaczona.

Verse 17

भूदेवी ससागराम्भःसप्तद्वीपा वसुन्धरा भूरादिचतुर्दशभुवनानामाधाराधेया प्रणवात्मिका भवति॥१७॥

Bogini Bhū - Ziemia, nosząca siedem kontynentów wraz z wodami oceanu - jest Vasundharā. Jest zarówno podporą, jak i podpartą czternastu światów począwszy od Bhū, i staje się naturą Praṇavy (Oṃ).

Verse 18

नीला च मुखविद्युन्मालिनी सर्वौषधीनां सर्वप्राणिनां पोषणार्थं सर्वरूपा भवति॥१८॥

A ona jest Nīlā, przystrojona girlandą błyskawic przy swojej twarzy; dla pożywienia wszystkich ziół i wszystkich istot żywych staje się każdą formą.

Verse 19

समस्तभुवनस्याधोभागे जलाकारात्मिका मण्डूकमयीति भुवनाधारेति विज्ञायते॥१९॥

W dolnej regionie całego wszechświata, Ta, której istotą jest forma wody, jest poznawana jako "złożona z żaby" i jako "podpora światów".

Verse 20

क्रियाशक्तिस्वरूपं हरेर्मुखान्नादः । तन्नादाद्बिन्दुः । बिन्दोरोङ्कारः । ओङ्कारात्परतो राम वैखानसपर्वतः । तत्पर्वते कर्मज्ञानमयीभिर्बहुशाखा भवन्ति॥२०॥

Z ust Hariego powstaje nāda, którego własną naturą jest moc działania. Z tego nādy powstaje bindu; z bindu - Oṅkāra. Poza Oṅkārą, o Rāma, jest góra Vaikhānasa; na tej górze powstaje wiele gałęzi złożonych z działania i wiedzy.

Verse 21

तत्र त्रयीमयं शास्त्रमाद्यं सर्वार्थदर्शनम् । ऋग्यजुःसामरूपत्वात्त्रयीति परिकीर्तिता । कार्यसिद्धेन चतुर्धा परिकीर्तिता । ऋचो यजूंषि सामानि अथर्वाङ्गिरसस्तथा । चातुर्होत्रप्रधानत्वाल्लिङ्गादित्रितयं त...

Tamże pierwotne pismo, złożone z "trójki" (trayī), jest objawicielem wszystkich celów. Ponieważ przybiera formę Ṛg, Yajus i Sāman, określane jest mianem "trayī". Przez wypełnienie swojej funkcji głoszone jest również jako czworakie: Ṛki, Yajūṣi, Sāmany oraz Atharvāṅgirasa. Ponieważ cāturhotra jest naczelne, trójca począwszy od liṅga nazywana jest "trayī". Forma Atharvāṅgirasa jest z natury Sāmanem, Ṛg i Yajusem.

Verse 22

तत्र त्रयीमयं शास्त्रमाद्यं सर्वार्थदर्शनम् । ऋग्यजुःसामरूपत्वात् त्रयीति परिकीर्तिता । कार्यसिद्धेन चतुर्धा परिकीर्तिता । ऋचो यजूंषि सामानि अथर्वाङ्गिरसस्तथा । चातुर्होत्रप्रधानत्वाल्लिङ्गादित्रितयं ...

Tamże pierwotne pismo, złożone z "trójki" (trayī), jest tym, co ujawnia wszystkie cele i znaczenia. Ponieważ przybiera formę Ṛg, Yajus i Sāman, nazywane jest "trayī". Jednakże dla wypełnienia celów rytualnych mówi się o nim również jako o czworakim: wersetach Ṛc, formułach Yajus, śpiewach Sāman oraz Atharvaṅgiras. Skoro cztery funkcje kapłańskie są naczelne, trójkę wnosi się z trójcy znaków i tym podobnych; a forma Atharvaṅgiras jest z natury Sāmanem, Ṛg i Yajusem.

Verse 23

तत्र त्रयीमयं शास्त्रमाद्यं सर्वार्थदर्शनम् । ऋग्यजुःसामरूपत्वात् त्रयीति परिकीर्तिता । कार्यसिद्धेन चतुर्धा परिकीर्तिता । ऋचो यजूंषि सामानि अथर्वाङ्गिरसस्तथा । चातुर्होत्रप्रधानत्वाल्लिङ्गादित्रितयं ...

Tamże pierwotne pismo, złożone z "trójki" (trayī), jest tym, co ujawnia wszystkie cele i znaczenia. Ponieważ przybiera formę Ṛg, Yajus i Sāman, nazywane jest "trayī". Jednakże dla wypełnienia celów rytualnych mówi się o nim również jako o czworakim: wersetach Ṛc, formułach Yajus, śpiewach Sāman oraz Atharvaṅgiras. Skoro cztery funkcje kapłańskie są naczelne, trójkę wnosi się z trójcy znaków i tym podobnych; a forma Atharvaṅgiras jest z natury Sāmanem, Ṛg i Yajusem.

Verse 24

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

Podobnie rozróżnia się je osobno według ogólnej klasy rytuałów takich jak abhicāra, praktyki przymuszające lub oddalające. Ṛgweda ma mieć dwadzieścia jeden gałęzi; Yajus, sto dziewięć; Sāman, tysiąc; a Atharvan, pięć. W tej tradycji pogląd Vaikhānasa jest na początku bezpośrednim widzeniem; mędrcy zawsze go pamiętają, pogląd Vaikhānasa jest najwyższy. Kalpa, Vyākaraṇa, Śikṣā, Nirukta, Jyotiṣa i Chandas, te sześć to kończyny (vedāṅgi); a jako kończyny pomocnicze (upāṅgi) liczone są również: "kurs" Wed (ayana), Mīmāṃsā i rozległa Nyāya. Są też dzieła służące celom znawców dharmy, a ponadto "Weda Wedy", traktaty pomocnicze; kompendia, wszystkie gałęzie i zgodność zwyczajowego postępowania. Dharmaśāstra to nauka wewnętrznie złożona przez wielkich widzów. Kończyna pomocnicza zwana Itihāsa i Purāṇa jest również głoszona. O mędrcze, Wāstu-weda, Dhanur-weda, Gāndharwa i Ājur-weda, te pięć głosi się jako upawedy. Kara i jurysprudencja (daṇḍa), polityka (nīti), zarobkowanie, handel i rolnictwo (vārttā), nauka (vidyā) i najwyższe zdobycie wiatru/oddechu (vāyu-jaya), to głosi się jako dwudziestojednoraką, samoujawniającą się wiedzę.

Verse 25

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

Tak więc naucza się o nich osobno, w sposób ogólny, według ich odrębnych zastosowań. Ṛgweda jest głoszona jako mająca dwadzieścia jeden gałęzi; Yajus, sto dziewięć; Sāman, tysiąc; a Atharvan, pięć. W tej tradycji doktryna Vaikhānasa jest na początku "bezpośrednim widzeniem" (pratyakṣa-darśana); a mędrcy zawsze pamiętają doktrynę Vaikhānasa jako najwyższą. Kalpa, Vyākaraṇa, Śikṣā, Nirukta, Jyotiṣa i Chandas, te sześć to kończyny (Vedāṅgi); a wśród dyscyplin pomocniczych są rozwinięcia Mīmāṃsā i Nyāya. Jest też "Weda Wedy", traktaty uzupełniające służące celom, których szukają znawcy dharmy; kompendia, wszystkie gałęzie i zgodność zwyczajowego postępowania. Dharmaśāstra wielkich widzów jest zawarta w wewnętrznej władzy. Kończyna pomocnicza (upāṅga) zwana Itihāsa i Purāṇa jest również głoszona. O mędrcze, Wāstu-weda, Dhanur-weda, Gāndharwa i Ājur-weda, te pięć jest głoszone jako Upawedy. A daṇḍa (władza/dyscyplina), nīti (polityka), vārttā (zarobkowanie), vidyā (nauka) i najwyższe zdobycie wiatru (vāyu-jaya): ta dwudziestojednoraka klasyfikacja jest głoszona jako samoujawniająca się.

Verse 26

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

Tak więc naucza się o nich osobno, w sposób ogólny, według ich odrębnych zastosowań. Ṛgweda jest głoszona jako mająca dwadzieścia jeden gałęzi; Yajus, sto dziewięć; Sāman, tysiąc; a Atharvan, pięć. W tej tradycji doktryna Vaikhānasa jest na początku "bezpośrednim widzeniem" (pratyakṣa-darśana); a mędrcy zawsze pamiętają doktrynę Vaikhānasa jako najwyższą. Kalpa, Vyākaraṇa, Śikṣā, Nirukta, Jyotiṣa i Chandas, te sześć to kończyny (Vedāṅgi); a wśród dyscyplin pomocniczych są rozwinięcia Mīmāṃsā i Nyāya. Jest też "Weda Wedy", traktaty uzupełniające służące celom, których szukają znawcy dharmy; kompendia, wszystkie gałęzie i zgodność zwyczajowego postępowania. Dharmaśāstra wielkich widzów jest zawarta w wewnętrznej władzy. Kończyna pomocnicza (upāṅga) zwana Itihāsa i Purāṇa jest również głoszona. O mędrcze, Wāstu-weda, Dhanur-weda, Gāndharwa i Ājur-weda, te pięć jest głoszone jako Upawedy. A daṇḍa (władza/dyscyplina), nīti (polityka), vārttā (zarobkowanie), vidyā (nauka) i najwyższe zdobycie wiatru (vāyu-jaya): ta dwudziestojednoraka klasyfikacja jest głoszona jako samoujawniająca się.

Verse 27

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

Tak więc naucza się o nich osobno, w sposób ogólny, według ich odrębnych zastosowań. Ṛgweda jest głoszona jako mająca dwadzieścia jeden gałęzi; Yajus, sto dziewięć; Sāman, tysiąc; a Atharvan, pięć. W tej tradycji doktryna Vaikhānasa jest na początku "bezpośrednim widzeniem" (pratyakṣa-darśana); a mędrcy zawsze pamiętają doktrynę Vaikhānasa jako najwyższą. Kalpa, Vyākaraṇa, Śikṣā, Nirukta, Jyotiṣa i Chandas, te sześć to kończyny (Vedāṅgi); a wśród dyscyplin pomocniczych są rozwinięcia Mīmāṃsā i Nyāya. Jest też "Weda Wedy", traktaty uzupełniające służące celom, których szukają znawcy dharmy; kompendia, wszystkie gałęzie i zgodność zwyczajowego postępowania. Dharmaśāstra wielkich widzów jest zawarta w wewnętrznej władzy. Kończyna pomocnicza (upāṅga) zwana Itihāsa i Purāṇa jest również głoszona. O mędrcze, Wāstu-weda, Dhanur-weda, Gāndharwa i Ājur-weda, te pięć jest głoszone jako Upawedy. A daṇḍa (władza/dyscyplina), nīti (polityka), vārttā (zarobkowanie), vidyā (nauka) i najwyższe zdobycie wiatru (vāyu-jaya): ta dwudziestojednoraka klasyfikacja jest głoszona jako samoujawniająca się.

Verse 28

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

Tak więc naucza się o nich osobno, według wspólnej klasyfikacji rytuałów przymuszania i magii wrogiej. Ṛgweda jest głoszona jako mająca dwadzieścia jeden gałęzi; Yajus, w swoich recenzjach, sto dziewięć gałęzi; Sāman ma mieć tysiąc gałęzi; Atharvan ma pięć gałęzi. W tej tradycji, na początku, doktryna Vaikhānasa uważana jest za bezpośrednie postrzeganie; a mędrcy zawsze pamiętają doktrynę Vaikhānasa jako najwyższą. Kalpa, Vyākaraṇa, Śikṣā, Nirukta, Jyotiṣa i Chandas, te sześć to kończyny (vedāṅgi). A dyscypliny pomocnicze to również: rozwinięcie Mīmāṁsā i Nyāya; teksty służące celom tych, którzy znają dharmę; a ponadto "Weda Wedy", czyli wywody pomocnicze; kompendia, wszystkie gałęzie i zgodność z ustanowionym zwyczajem i postępowaniem. Dharmaśāstra wielkich widzów jest ukształtowana z wewnętrznej władzy. Itihāsa i Purāṇa są również głoszone jako upāṅga. Wāstu-weda, Dhanur-weda, Gāndharwa(-weda) i Ājur-weda, te pięć jest głoszone jako upawedy. Następnie daṇḍa (dyscyplina), nīti (polityka), vārttā (zarobkowanie i ekonomia), vidyā (nauka) i najwyższe vāyujaya (mistrzostwo oddechu-wiatru): to głosi się jako dwudziestojednoraką, samoujawniającą się klasyfikację.

Verse 29

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

To ten sam fragment: przedstawia on osobno i według wspólnego schematu rytuały przymuszania i magii wrogiej; gałęzie czterech Wed (Ṛg z dwudziestoma jeden, Yajus ze stu dziewięcioma, Sāman z tysiącem, Atharvan z pięcioma); doktrynę Vaikhānasa jako bezpośrednie postrzeganie i jako najwyższą; sześć vedāṅgów (Kalpa, Vyākaraṇa, Śikṣā, Nirukta, Jyotiṣa, Chandas); dyscypliny pomocnicze włączając Mīmāṁsā i Nyāya, teksty służące dharmie i wywody pomocnicze; Dharmaśāstra; Itihāsę-Purāṇę jako upāṅga; upawedy; i kończy się dwudziestojednoraką, samoujawniającą się klasyfikacją, która zawiera vāyujaya, mistrzostwo oddechu.

Verse 30

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

To znowu ten sam fragment: wylicza on w tradycyjnym katalogu gałęzie czterech Wed (Ṛg: dwadzieścia jeden; Yajus: sto dziewięć; Sāman: tysiąc; Atharvan: pięć), potwierdza doktrynę Vaikhānasa jako bezpośrednie postrzeganie i jako najwyższą, wymienia sześć vedāṅgów (Kalpa, Vyākaraṇa, Śikṣā, Nirukta, Jyotiṣa, Chandas), włącza dyscypliny pomocnicze takie jak Mīmāṁsā i Nyāya wraz z wywodami pomocniczymi, kompendiami i zgodnością z ustanowionym zwyczajem, głosi Dharmaśāstra i Itihāsę-Purāṇę jako upāṅga, wylicza upawedy i kończy się dwudziestojednorakim, samoujawniającym się schematem, który zawiera vāyujaya, mistrzostwo oddechu.

Verse 31

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतः तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

Tak są one nauczane oddzielnie, zgodnie z ogólną zasadą rytuałów o mocy zaklinania. Rigweda ma dwadzieścia jeden gałęzi; Jadżurweda, sto dziewięć gałęzi; Samaweda, tysiąc gałęzi; a Atharwaweda, pięć gałęzi. W tej tradycji doktryna Waikhanasa jest na początku uważana za bezpośrednie widzenie; a mędrcy zawsze pamiętają ją jako najwyższą naukę Waikhanasa. Kalpa, Wjakarana, Śiksza, Nirukta, Dżjotisz i Chandas, oto sześć członów Wed; a nauki pomocnicze obejmują również Mimansę i obszerną Njaję. Ponadto, dla celu służącego tym, którzy znają dharmę, istnieje „Weda Wedy”, a także kompendia, wszystkie gałęzie i zgodność z ustalonym zwyczajem i postępowaniem. Dharmaszatra wielkich wieszczów jest zachowana w organie wewnętrznym jako norma przewodnia. Itihasa i Purana są również ogłaszane jako człon pomocniczy. O mędrcu, Wastu-weda, Dhanur-weda, Gandharwa i Ajurweda, te pięć jest ogłoszonych jako upawedy. Danda (dyscyplina), Niti (polityka), Warta (utrzymanie), Widja (wiedza) i najwyższe zdobycie życiowego powietrza, jest to ogłoszone jako dwudziestojedna część klasyfikacja, samoluminiscyjna.

Verse 32

वैखानसऋषेः पूर्वं विष्णोर्वाणी समुद्भवेत् । त्रयीरूपेण सङ्कल्प्य वैखानसऋषेः पुरा । उदितो यादृशः पूर्वं तादृशं शृणु मेऽखिलम् । शश्वद्ब्रह्ममयं रूपं क्रियाशक्तिरुदाहृता । साक्षाच्छक्तिर्भगवतः स्मरणमात्र...

Przed wieszczem Waikhanasa powstaje Wani, mowa Wisznu. Ukształtowana w formie Traji, trójnaszej Wedy, w dawnych czasach, przed wieszczem Waikhanasa, posłuchaj ode mnie w pełni, jak ona powstała po raz pierwszy. Jej forma, zawsze złożona z Brahmana, jest ogłoszona jako moc działania. Jest ona śpiewana jako bezpośrednia moc Pana: mająca naturę objawienia i ukazania, w formie samego wspomnienia; w formie powściągnięcia i łaski; towarzysząca Panu; nigdy nie odchodząca; nieustannie współprzebywająca; nosząca aspekt powstały i niepowstały; i dzięki swojej kompetencji do wszystkich mocy, stworzenia, podtrzymania, rozpuszczenia, ukrycia i łaski, wewnątrz mrugnięcia i otwarcia oka, jest nazywana bezpośrednią mocą.

Verse 33

वैखानसऋषेः पूर्वं विष्णोर्वाणी समुद्भवेत् । त्रयीरूपेण सङ्कल्प्य वैखानसऋषेः पुरा । उदितो यादृशः पूर्वं तादृशं शृणु मेऽखिलम् । शश्वद्ब्रह्ममयं रूपं क्रियाशक्तिरुदाहृता । साक्षाच्छक्तिर्भगवतः स्मरणमात्र...

Przed wieszczem Waikhanasa powstaje Wani, mowa Wisznu. Ukształtowana w formie Traji, trójnaszej Wedy, w dawnych czasach, przed wieszczem Waikhanasa, posłuchaj ode mnie w pełni, jak ona powstała po raz pierwszy. Jej forma, zawsze złożona z Brahmana, jest ogłoszona jako moc działania. Jest ona śpiewana jako bezpośrednia moc Pana: mająca naturę objawienia i ukazania, w formie samego wspomnienia; w formie powściągnięcia i łaski; towarzysząca Panu; nigdy nie odchodząca; nieustannie współprzebywająca; nosząca aspekt powstały i niepowstały; i dzięki swojej kompetencji do wszystkich mocy, stworzenia, podtrzymania, rozpuszczenia, ukrycia i łaski, wewnątrz mrugnięcia i otwarcia oka, jest nazywana bezpośrednią mocą.

Verse 34

वैखानसऋषेः पूर्वं विष्णोर्वाणी समुद्भवेत् । त्रयीरूपेण सङ्कल्प्य वैखानसऋषेः पुरा । उदितो यादृशः पूर्वं तादृशं शृणु मेऽखिलम् । शश्वद्ब्रह्ममयं रूपं क्रियाशक्तिरुदाहृता । साक्षाच्छक्तिर्भगवतः स्मरणमात्र...

Dawniej, dla mędrca Waikhanasa, mowa Wisznu powstała najpierw. Ukształtowana w formie trzech Wed, tak jak powstała dla mędrca Waikhanasa w starożytnych czasach, posłuchaj ode mnie w pełni, jaką ona była. Jej forma jest zawsze Brahmanem; jest ogłoszona jako moc działania. Jest bezpośrednią mocą Pana, objawiająca się i czyniąca się widoczną jako samo wspomnienie; o naturze powściągnięcia i łaski; towarzysząca Panu, nigdy nie odchodząca, zawsze współprzebywająca; ukazująca się i nie ukazująca; i dzięki swojej zdolności do wszystkich mocy, takich jak stworzenie, podtrzymanie, rozpuszczenie, ukrycie i łaska poprzez mrugnięcie i otwarcie oczu Pana, jest śpiewana jako bezpośrednia moc.

Verse 35

इच्छाशक्तिस्त्रिविधा प्रलयावस्थायां विश्रमणार्थं भगवतो दक्षिणवक्षःस्थले श्रीवत्साकृतिर्भूत्वा विश्राम्यतीति सा योगशक्तिः ॥३५॥

Moc woli jest trójaka. W stanie rozpuszczenia, dla odpoczynku, spoczywa ona na prawej stronie piersi Pana, stając się formą znaku Śriwatsa; dlatego jest nazywana mocą jogi.

Verse 36

भोगशक्तिर्भोगरूपा कल्पवृक्षकामधेनुचिन्तामणिशङ्खपद्मनिध्यादिनवनिधिसमाश्रिता । भगवदुपासकानां कामनया अकामनया वा भक्तियुक्ता नरं नित्यनैमित्तिककर्मभिरग्निहोत्रादिभिर्वा यमनियमासनप्राणायामप्रत्याहारध्यानधा...

Moc rozkoszy, przybierając formę rozkoszy, jest wspierana przez drzewo spełniające życzenia, krowę spełniającą życzenia, klejnot spełniający życzenia, muszlę, lotos, skarby i tym podobne, dziewięć skarbów. Dla czcicieli Pana, czy to z pragnieniem, czy bez pragnienia, obdarzonych oddaniem, wszystko jest czynione dla zadowolenia Pana: przez codzienne i okazjonalne rytuały, takie jak agnihotra; lub przez jamę i nijamę, pozę, kontrolę oddechu, wycofanie zmysłów, medytację, koncentrację i samadhi; lub również przez ozdobę wraz z bramami, murami obronnymi, niebiańskimi pałacami i tym podobnym; przez kult z przyborami do oddawania czci obrazowi formy Pana; przez rytuały takie jak kąpiel i świąteczne obrzędy; przez kult przodków i tym podobne; lub przez jedzenie i napoje i tym podobne.

Verse 37

अथातो वीरशक्तिश्चतुर्भुजाऽभयवरदपद्मधरा किरीटाभरणयुता सर्वदेवैः परिवृता कल्पतरुमूले चतुर्भिर्गजै रत्नघटैरमृतजलैरभिषिच्यमाना सर्वदैवतैर्ब्रह्मादिभिर्वन्द्यमाना अणिमाद्यष्टैश्वर्ययुता संमुखे कामधेनुना स्...

Teraz zaprawdę ukazuje się bohaterska Moc: czteroramienna, ukazująca gesty nieustraszoności i obdarowywania oraz trzymająca lotos; przyozdobiona koroną i ozdobami, otoczona przez wszystkich bogów. U korzenia drzewa spełniającego życzenia ona stoi, namaszczana przez cztery słonie z dzbanami klejnotów napełnionymi nektarową wodą; wychwalana przez wszystkie bóstwa począwszy od Brahmy; obdarzona ośmioma suwerennymi mocami począwszy od animy; wysławiana przed nią przez krowę spełniającą życzenia Kamadhenu; chwalona przez Wedy, szasty i tym podobne; obsługiwana przez apsary takie jak Dżaja; oświetlana przez lampy Słońca i Księżyca; śpiewana przez Tumburu, Naradę i innych; ocieniana parasolem Raki i Sinivali; wachlowana wachlarzami z ogona jaka Hladini i Mai, oraz wachlarzami Swaha i Swadhy; czczona przez Bhrygu, Punję i innych. Ta Bogini, zasiadająca na boskim tronie, ustanowiona na siedzibu lotosu, wykonawczyni wszystkich przyczyn i skutków, Lakshmi, wyobrażenie bóstwa o odrębnym stawaniu się, przyozdabia wizję. Stabilna, o spokojnych oczach, czczona przez wszystkich bogów, jest znana jako Wiralakshmi. Tak kończy się Upaniszada.