Prakarana 6

Ćaupai 51.1-4

Przyjacielu, podałeś dobry plan; polegajmy na przeznaczeniu, jeśli ono udzieli swej pomocy. Ta rada nie spodobała się sercu Lakszmany; słysząc słowa Ramy, poczuł wielki smutek. O Panie, jaka może być nadzieja w przeznaczeniu? Wysuszmy ocean i dajmy upust naszemu gniewowi. Słabego serca mają tylko jedno oparcie: wołają 'Przeznaczenie, przeznaczenie!' jak ludzie leniwi. Słysząc to, bohater Raghuów uśmiechnął się i rzekł: Uczynimy tak właśnie; nabierzcie otuchy i bądźcie niezłomni. To mówiąc, Pan uspokoił swego brata; Pan Raghuów udał się nad brzeg oceanu. Najpierw skłonił głowę w pokłonie; potem usiadł na brzegu, rozkładając trawę darbha. Gdy Wibhiszana przyszedł do Pana, Rawana wysłał za nim szpiegów.

Doha 51

Przyjąwszy podstępem ciała małp, widzieli wszystko, co się działo, a w swoich sercach wysławiali cnoty Pana i Jego miłość do tych, którzy szukają u Niego schronienia.

Ćaupai 52.1-4

Jawnie wysławiali naturę Ramy, a w swojej wielkiej miłości zapomnieli o przebraniu. Wtedy małpy rozpoznały ich jako szpiegów wroga, i związawszy ich wszystkich, doprowadziły do króla małp. Sugriwa rzekł: «Słuchajcie, wszystkie małpy: okaleczcie te demony, odcinając im kończyny, i odeślijcie je z powrotem.» Słysząc słowa Sugriwy, małpy rzuciły się na nich, a związawszy ich, oprowadziły wokół wojska ze wszystkich stron. Małpy zaczęły bić ich na wiele sposobów; choć szpiedzy wołali żałośnie, oni wciąż ich nie puszczali. «Ktokolwiek utnie nam nos i uszy, ten będzie musiał odpowiedzieć za przysięgę Pana Kosali.» Słysząc to, Lakszmana wezwał ich wszystkich blisko, i poruszony litością, uśmiechnął się i kazał ich natychmiast uwolnić. «Oddajcie ten list w ręce Rawany, i powiedzcie mu: Czytaj, niszczycielu twojej rodziny, to, co mówi Lakszmana.»

Doha 52

Powiedz temu głupcowi ustnie tę wspaniałomyślną wiadomość ode mnie: oddaj Sitę i przyjdź spotkać Ramę, inaczej nadeszła twoja godzina śmierci.

Ćaupai 53.1-4

Natychmiast skłoniwszy głowy u stóp Lakszmany, posłańcy wyruszyli, opowiadając opowieść o jego cnotach. Śpiewając chwałę Ramy, przybyli do Lanki i skłonili głowy u stóp Rawany. Rawana zaśmiał się i pytał o wieści: «Powiedz mi, Szuko, czy nie mówisz o swoim własnym pomyśle?» «Potem daj mi wieści o Wibhiszanie, do którego śmierć przyszła bardzo blisko. Głupiec porzucił swoje królestwo nad Lanką; ten nieszczęśnik stanie się jak owad, gdy dłoń go zmiażdży.» «Potem opowiedz mi o wojsku niedźwiedzi i małp, które maszerując przybyło tu, popychane przez srogie przeznaczenie. Biedne morze stało się łagodne sercem wobec nich, gdyż stało się stróżem ich żyć. Potem opowiedz mi o tych ascetach, w których sercach jest wielka trwoga przed mną.»

Doha 53

Czy go spotkałeś, czy po prostu zawróciłeś, słysząc o mojej dobrej sławie? Dlaczego nie mówisz mi o blasku i sile wrogiego wojska? Twój umysł wydaje się bardzo zdezorientowany.

Ćaupai 54.1-4

O panie, jak zapytałeś w swoim miłosierdziu, tak ci mówię; odłóż gniew na bok i wysłuchaj mojej odpowiedzi. Gdy tylko twój młodszy brat poszedł i dołączył do niego, Rama namaścił jego czoło królewskim znakiem. Małpy usłyszały, że jesteśmy wysłannikami Ravany, i związały nas oraz zadały nam wiele rodzajów cierpień. Zaczęły odcinać nam uszy i nosy; zostaliśmy uwolnieni dopiero gdy przysięgliśmy na Ramę. O panie, pytałeś o armię Ramy; nie można jej opisać nawet stu crore ustami. Są tam niedźwiedzie i małpy wielu kolorów, o straszliwych obliczach, ogromnych rozmiarów i przerażających na widok. Ten, który spalił miasto i zabił twojego syna, ma najmniejszą siłę wśród wszystkich małp. Są tam niezliczeni wojownicy sławni, twardzi i straszliwi, o sile niezliczonych słoni, ogromni i potężni.

Doha 54

Dwiwida, Mainda, Nila, Nala, Angada, Gada i Wikata; Dadhimukha, Kesari, Nisatha, Satha, Dżambawan, siedziba siły.

Ćaupai 55.1-4

Te małpy są wszystkie równe Sugrivie; kto mógłby zliczyć te liczne miliony podobnych do nich? Z łaski Ramy mają niezrównaną siłę i trzymają trzy światy za nic więcej niż źdźbło trawy. O dziesięcioszyi Rawano, tak słyszałem własnymi uszami: wodzowie małp z zastępów liczą osiemnaście padm. Panie mój, w tym wojsku nie ma ani jednej małpy, która nie mogłaby cię pokonać w bitwie. W największej wściekłości wszyscy załamują dłonie, lecz Pan Raghu nie daje im pozwolenia. Wysuszyliby ocean wraz z jego rybami i wężami; albo wypełniliby go ogromnymi górami. Zmiażdżyliby Rawanę i startli go na pył. Takie słowa wypowiadają wszystkie małpy. Ryczą i grożą, z natury nieustraszeni, jakby chcieli połknąć całą Lankę.

Doha 55

Wszystkie małpy i niedźwiedzie są z natury bohaterami, a ponadto mają Pana Ramę nad swoimi głowami. O Rawano, mogliby zwyciężyć w bitwie nawet dziesięć milionów Śmierci.

Ćaupai 56.1-5

Rozległość blasku, siły i mądrości Ramy nie mogłaby być opiewana nawet przez sto tysięcy Sheshów. Jedną strzałą jest w stanie wysuszyć sto mórz; jednakże, biegły w polityce, zasięgnął rady swego brata. Słysząc jego słowa, udał się do oceanu i poprosił go o przejście, z litością w sercu. Słysząc te słowa, dziesięciogłowy Ravana roześmiał się i rzekł: «Jeśli taka jest jego mądrość, uczynił sojusznikami małpy!» Przyjmując słowo kogoś, kto z natury jest tchórzem, i trzymając się go mocno, uparł się, jak uparte dziecko, nakłaniać ocean. «Głupcze, dlaczego wygłaszasz tę pustą pochwałę? Zgłębiłem siłę i mądrość mojego wroga.» «Ten, którego doradcą jest bojaźliwy Vibhishana, gdzież na świecie jest dla niego zwycięstwo lub chwała?» Słysząc słowa łotra, gniew posła wzrósł; uznawszy, że nadszedł czas, wyciągnął list. «Młodszy brat Ramy dał mi ten list. Panie mój, każ go odczytać, i niech ochłodzi twoje serce.» Śmiejąc się, Ravana wziął go lewą ręką; następnie, wołając swego ministra, głupiec kazał mu zacząć go odczytywać.

Doha 56(क)-(ख)

Głupcze, nie zadowalaj swego umysłu samymi słowami i nie ściągnij na ruinę swój ród. Przez wrogość wobec Ramy nie ocalejesz, nawet jeśli Wisznu, Brahma i Śiwa będą twoją ucieczką. Albo porzuć swoją pychę i, jak twój młodszy brat, stań się pszczołą u lotosowych stóp Pana, albo, łotrze, staniesz się ćmą w ognistych strzałach Ramy i zginiesz wraz ze swoim rodem.

Ćaupai 57.1-6

Słysząc to, Rawana poczuł strach w sercu, jednak uśmiechnął się wargami i rzekł tak, by wszyscy słyszeli: „Leżąc na ziemi, sięga ręką nieba! Taka to pusta chełpliwość młodszego ascety.” Szuka rzekł: „Panie, każde słowo z tego jest prawdziwe. Pojmij to i porzuć swoją zarozumiałą naturę. Odłóż gniew i wysłuchaj moich słów: panie, zaniechaj wrogości z Ramą. Natura Raghubiry jest nadzwyczaj łagodna, choć jest królem wszystkich światów. Gdy się z nim spotkasz, Pan okaże ci swoją łaskę i nie zachowa w sercu ani jednego z twoich występków. Oddaj córkę Dżanaki Raghunathowi. Tyle, panie, uczyń według mojej prośby.” Gdy wspomniał o oddaniu Wajdehi, łajdak uderzył go stopą. Skłoniwszy głowę u stóp Rawany, udał się tam, gdzie przebywał Raghunajaka, ocean miłosierdzia. Oddał pokłon i opowiedział swoją historię, a dzięki łasce Ramy odzyskał swój dawny stan. Bhawani, to z powodu klątwy mędrca Agastji stał się demonem; był mędrcem pełnym mądrości. Czcząc stopy Ramy wciąż na nowo, mędrzec powrócił do własnej pustelni.

Doha 57

Ocean, tępy i nieustępliwy, nie zważał na błagania, choć minęły trzy dni. Wtedy Rama przemówił w gniewie: bez strachu nie może być przyjaźni.

Ćaupai 58.1-4

„Lakshmano, przynieś mój łuk i strzały; wysuszę ocean ognistą strzałą. Błagać głupca, okazywać przyjaźń przewrotnemu, mówić o szlachetnych zasadach komuś, kto z natury jest skąpy, opowiadać baśnie mądrości temu, kto jest pochłonięty przywiązaniem, głosić wyrzeczenie komuś bardzo chciwemu, mówić o spokoju gniewnemu, a opowieść o Harim pożądliwemu, to jak sianie nasion na jałowej ziemi: nie przynosi żadnego owocu." Tak mówiąc, Pan Raghuów naciągnął swój łuk, i ta decyzja spodobała się Lakshmanie w sercu. Pan założył straszną strzałę na cięciwę, a w samym sercu oceanu buchnął płomień. Krokodyle, węże i ryby w swoich mnogich rzeszach wpadły w udrękę, gdy ocean pojął, że jego stworzenia płoną. Napełniwszy złotą tacę wieloma rodzajami klejnotów, przybył w postaci bramina, porzuciwszy swoją dumę.

Doha 58

Drzewo bananowe wydaje owoc tylko wtedy, gdy zostaje ścięte, choćby ktoś podlewał je milionem starań. Słuchaj, Garudo, panie ptaków: podły człowiek nie ustępuje przed prośbami, lecz kłania się tylko, gdy jest ganiony.

Ćaupai 59.1-4

Przerażony, Ocean uchwycił się stóp Pana i rzekł: «Wybacz, o Panie, wszystkie moje przewinienia. Niebo, powietrze, ogień, woda i ziemia: ich natura i postępowanie, o Panie, są z urodzenia tępe i bezwładne. Poruszona przez Ciebie, Maja stworzyła je dla celów stworzenia; ogłaszają to wszystkie pisma święte. Cokolwiek Pan nakazał każdemu, tak pozostaje i znajduje szczęście. Mój Pan dobrze uczynił, udzielając mi tej lekcji; lecz to Ty również wyznaczyłeś moje granice. Bęben, wieśniak, szudra, zwierzę i kobieta: wszyscy są godni chłosty. Przez potęgę Pana wyschnę, a wojsko przejdzie na drugą stronę; lecz to nie będzie moją wielkością. Pisma głoszą, że rozkaz Pana jest nieodwołalny. Uczynię natychmiast to, co Ci się spodoba.»

Doha 59

Słysząc te pokorne słowa, Miłosierny się uśmiechnął i rzekł: "Drogi, powiedz mi, jakim sposobem małpia horda może przeprawić się."

Ćaupai 60.1-4

Panie, są dwaj bracia małpy, Nila i Nala, którzy w dzieciństwie otrzymali błogosławieństwo mędrca. Dzięki ich dotykowi nawet ogromne góry przekroczą ocean, utrzymywane przez twoją majestatyczność. Ja również, zachowując majestat Pana w sercu, pomogę w miarę moich sił. W ten sposób, Panie, niech ocean zostanie mostem pokonany, aby ta sława była śpiewana w trzech światach. Tą strzałą, Panie, zabij niegodziwych ludzi na moim północnym brzegu, którzy są stertami grzechu. Słysząc o udręce oceanu, miłosierny Rama, niezachwiany w bitwie, usunął ją natychmiast. Widząc ogromną siłę i męstwo Ramy, ocean się ucieszył i odetchnął z ulgą. Opowiedział Panu całą historię, a następnie skłonił się do jego stóp i odszedł.

Chhand 60

Ocean powrócił do swojej własnej siedziby, a ta rada spodobała się Panu Raghu. Tulsidas, sługa, zaśpiewał tę opowieść, która rozprasza skazy wieku Kali, według swego zrozumienia. Zastępy cnót Pana Raghu są przybytkiem szczęścia, niszczycielami wątpliwości i zdobywczami smutku. O głupi umyśle, porzuć wszelką inną nadzieję i ufność, i śpiewaj je i słuchaj ich zawsze.

Doha 60

Śpiew cnót Raghunajaka, Pana Raghuów, obdarza wszelkim pomyślnym błogosławieństwem. Ci, którzy go słuchają z czcią, przekraczają ocean ziemskiej egzystencji bez potrzeby okrętu.