Sarga 5

Verse 1

. सर्वा पूर्वमियं येषामासीत्कृत्स्ना वसुन्धरा ।प्रजापतिमुपादाय नृपाणां जयशालिनाम् ॥१॥

W dawnych czasach cała ta ziemia należała do zwycięskich królów, począwszy od Prajāpatiego (Manu) i jego rodu.

Verse 2

येषां स सगरो नाम सागरो येन खानितः ।षष्टिः पुत्रसहस्राणि यं यान्तं पर्यवारयन् ॥२॥

Wśród nich był król o imieniu Sagara, przez którego ocean został wykopy, i sześćdziesiąt tysięcy synów otaczało go, gdykolwiek wyruszał w drogę.

Verse 3

इक्ष्वाकूणामिदं तेषां राज्ञां वंशे महात्मनाम् ।महदुत्पन्नमाख्यानं रामायणमिति श्रुतम् ॥३॥

Z rodu wielkodusznych królów rasy Ikszwaku powstała ta potężna opowieść, słynna na świecie jako Ramajana.

Verse 4

तदिदं वर्तयिष्यामि सर्वं निखिलमादितः ।धर्मकामार्थसहितं श्रोतव्यमनसूयया ॥४॥

Dlatego teraz przedstawię całe to opowiadanie od samego początku, epos obejmujący dharmę, arthę i kamę, i należy go słuchać bez znajdowania błędów czy uprzedzeń.

Verse 5

कोसलो नाम मुदितस्स्फीतो जनपदो महान् ।निविष्टस्सरयूतीरे प्रभूतधनधान्यवान् ॥५॥

Istniało wielkie królestwo o nazwie Kosala, radosne i kwitnące, położone na brzegach rzeki Saraju, obfite w bogactwo i zboże.

Verse 6

अयोध्या नाम नगरी तत्रासील्लोकविश्रुता ।मनुना मानवेन्द्रेण या पुरी निर्मिता स्वयम् ॥६॥

W tej krainie stało miasto o nazwie Ajodhja, słynne wśród ludzi, zbudowane przez samego Manu, pana ludzkości.

Verse 7

आयता दश च द्वे च योजनानि महापुरी ।श्रीमती त्रीणि विस्तीर्णा सुविभक्तमहापथा ॥७॥

To wielkie miasto miało dwanaście dżodżan długości i trzy dżodżany szerokości, wspaniałe, z wielkimi drogami rozłożonymi w uporządkowanych dzielnicach.

Verse 8

राजमार्गेण महता सुविभक्तेन शोभिता ।मुक्तपुष्पावकीर्णेन जलसिक्तेन नित्यशः ॥८॥

Błyszczała ona swą wielką królewską drogą, szeroką i dobrze ułożoną, usypaną świeżymi kwiatami i nieustannie skrapianą wodą.

Verse 9

तां तु राजा दशरथो महाराष्ट्रविवर्धनः ।पुरीमावासयामास दिवं देवपतिर्यथा ॥९॥

W tym mieście król Daśaratha, który pomnażał pomyślność swego wielkiego królestwa, mieszkał tak, jak pan bogów mieszka w niebie.

Verse 10

कवाटतोरणवतीं सुविभक्तान्तरापणाम् ।सर्वयन्त्रायुधवतीमुपेतां सर्वशिल्पिभिः ॥१०॥

Miała łukowate bramy z drzwiami panelowymi i dobrze urządzone wewnętrzne targowiska; była zaopatrzona w wszelkiego rodzaju przyrządy i oręż, utrzymywana przez rzemieślników każdego kunsztu.

Verse 11

सूतमागधसम्बाधां श्रीमतीमतुलप्रभाम् ।उच्चाट्टालध्वजवतीं शतघ्नीशतसङ्कुलाम् ॥११॥

Pełna była bardów i strażników rodowodów, kwitnąca i o niezrównanym blasku; miała wzniosłe budynki przyozdobione flagami i była zapełniona setkami śataghnī, obrońnych pocisków.

Verse 12

वधूनाटकसङ्घैश्च संयुक्तां सर्वतः पुरीम् ।उद्यानाम्रवणोपेतां महतीं सालमेखलाम् ॥१२॥

Wielkie miasto było wypełnione zewsząd gromadami tancerek i aktorów; obfitowało w ogrody i gaje mango, i było szeroko opasane jakby pasem drzew śāla.

Verse 13

दुर्गगम्भीरपरिघां दुर्गामन्यैर्दुरासदाम् ।वाजिवारणसम्पूर्णां गोभिरुष्ट्रैः खरैस्तथा ॥१३॥

Było to miasto-twierdza o silnych obwarowaniach i głębokiej fosie, trudne dla innych do podejścia; było wypełnione końmi i słoniami, a także bydłem, wielbłądami i mułami.

Verse 14

सामन्तराजसङ्घैश्च बलिकर्मभिरावृताम् ।नानादेशनिवासैश्च वणिग्भिरुपशोभिताम् ॥१४॥

Było zapełnione sąsiednimi wasalskimi królami niosącymi daniny i ofiary, i przyozdobione przez kupców mieszkających tam z wielu krain.

Verse 15

प्रासादै रत्नविकृतैः पर्वतैरुपशोभिताम् ।कूटागारैश्च सम्पूर्णामिन्द्रस्येवामरावतीम् ॥१५॥

Jak Amarāvatī Indry lśniło, przyozdobione góropodobnymi pałacami wysadzanymi drogimi kamieniami, i wypełnione wzniosłymi rezydencjami.

Verse 16

चित्रामष्टापदाकारां नरनारीगणैर्युताम् ।सर्वरत्नसमाकीर्णां विमानगृहशोभिताम् ॥१६॥

Cudowna na widok, rozplanowana jak plansza aṣṭāpada, wypełniona tłumami mężczyzn i kobiet, usiana wszelkiego rodzaju klejnotami, i przyozdobiona wieżowymi wielopiętrowymi pałacami.

Verse 17

गृहगाढामविच्छिद्रां समभूमौ निवेशिताम् ।शालितण्डुलसम्पूर्णामिक्षुकाण्डरसोदकाम् ॥१७॥

Gęsto wypełnione domami, nie pozostawiając nieużywanej przestrzeni, zbudowane na równym gruncie; obfitowało w ryż i drobne zboża, a jego woda była słodka jak sok trzcinowy.

Verse 18

दुन्दुभीभिर्मृदङ्गैश्च वीणाभिः पणवैस्तथा ।नादितां भृशमत्यर्थं पृथिव्यां तामनुत्तमाम् ॥१८॥

Dźwięczało głośno i niezwykle bębnami dundubhī, mṛdaṅgami, vīṇāmi i paṇavami; na ziemi to miasto było niezrównane.

Verse 19

विमानमिव सिद्धानां तपसाधिगतं दिवि ।सुनिवेशितवेश्मान्तां नरोत्तमसमावृताम् ॥१९॥

Jak niebiański wiman osiągnięty przez siddhów poprzez ascezę w przestworzach, miała doskonale uporządkowane rzędy domów i była zamieszkana przez najszlachetniejszych z ludzi.

Verses 20-22

ये च बाणैर्न विध्यन्ति विविक्तमपरापरम् ।शब्दवेध्यं च विततं लघुहस्ता विशारदाः ॥२०॥सिंहव्याघ्रवराहाणां मत्तानां नर्दतां वने ।हन्तारो निशितैश्शस्त्रैर्बलाद्बाहुबलैरपि ॥२१॥तादृशानां सहस्रैस्तामभिपूर्णां महारथैः ।पुरीमावासयामास राजा दशरथस्तदा ॥२२॥

To miasto było wypełnione tysiącami maharathów, szybkich w ręku i doświadczonych, którzy nie przebijali strzałą tego, kto był samotny i bezbronny, i którzy potrafili uderzyć, śledząc dźwięk podczas pościgu za uciekającym wrogiem. W lesie potrafili zabić, używając ostrych broni i samej siły swoich ramion, ryczące lwy, tygrysy i dziki oszalałe w rui. W takiej Ajodhji król Daśaratha wtedy mieszkał i panował.

Verse 23

तामग्निमद्भिर्गुणवद्भिरावृतांद्विजोत्तमैर्वेदषडङ्गपारगैः ।सहस्रदैस्सत्यरतैर्महात्मभिर्महर्षिकल्पै ऋषिभिश्च केवलैः ॥

To miasto było wypełnione wybitnymi dwukrotnie urodzonymi: strażnikami świętych ognisk, cnotliwymi i biegłymi w Wedach i sześciu naukach pomocniczych, hojnymi w wielkich darach, oddanymi prawdzie, wielkodusznymi i podobnymi do maharszów: mędrcami o wyjątkowej czystości.