Sukta 72

Mantra 1

विश्वे॑षु॒ हि त्वा॒ सव॑नेषु तु॒ञ्जते॑ समा॒नमेकं॒ वृष॑मण्यवः॒ पृथ॒क् स्वः सनि॒ष्यवः॒ पृथक्। तं त्वा॒ नावं॒ न प॒र्षणिं॑ शू॒षस्य॑ धु॒रि धी॑महि । इन्द्रं॒ न य॒ज्ञैश्च॒तय॑न्त आ॒यव॒ स्तोमे॑भि॒रिन्द्र॑मा॒यवः॑

We wszystkich tłoczeniach oni cię pobudzają - tego samego, jedynego Byka - każda pragnąca gromada osobno, każdy szukający nieba osobno. Ciebie, jak łódź, jak prom, umieszczamy na dyszlu potęgi. Jak z ofiarami ludzie Ayus budzą Indrę, tak hymnami uwielbienia budzą Indrę.

Mantra 2

वि त्वा॑ ततस्रे मिथु॒ना अ॑व॒स्यवो॑ व्र॒जस्य॑ सा॒ता गव्य॑स्य निः॒सृजः॒ सक्ष॑न्त इन्द्र निः॒सृजः॑ । यद् ग॒व्यन्ता॒ द्वा जना॒ स्व॑१र्यन्ता॑ स॒मूह॑सि । आ॒विष्करि॑क्र॒द् वृष॑णं सचा॒भुवं॒ वज्र॑मिन्द्र सचा॒भुव॑म्

Rozpostarli cię w parzystym szyku, szukający pomocy - zdobywcy zagrody bydlęcej - wyzwalacze krów: zwyciężają, o Indrze, jako wyzwalacze. Gdy dwa ludy, szukające bydła, walczące o jasny cel, ty wprowadzasz w spotkanie, wtedy swą mocą ukaż Byka, towarzyszący piorun - o Indrze, towarzyszący piorun.

Mantra 3

उ॒तो नो॑ अ॒स्या उ॒षसो॑ जु॒षेत॒ ह्य॑१र्कस्य॑ बोधि ह॒विषो॒ हवी॑मभिः॒ स्व॑र्षाता॒ हवी॑मभिः । यदि॑न्द्र॒ हन्त॑वे॒ मृघो॒ वृषा॑ वज्रिं॒ चिके॑तसि । आ मे॑ अ॒स्य वे॒धसो॒ नवी॑यसो॒ मन्म॑ श्रुधि॒ नवी॑यसः

I dla nas niech on z tej Jutrzenki znajdzie upodobanie; obudź się na hymn, na ofiarę, z naszymi wezwaniami - zdobywco jasnego świata - z naszymi wezwaniami. Gdy, o Indrze, aby uderzyć dzikiego wroga, Byku, nosicielu pioruna, masz zamiar, wtedy wysłuchaj mojej nowszej pieśni, tego natchnionego prawodawcy - wysłuchaj nowszej.