Sukta 64

Mantra 1

एन्द्र॑ नो गधि प्रि॒यः स॑त्रा॒जिदगो॑ह्यः । गि॒रिर्न वि॒श्वत॑स्पृ॒थुः पति॑र्दि॒वः

Przybądź, Indro, do nas, łaskawy; zawsze zwycięski, nie do ukrycia: jak góra, szeroki z każdej strony, Pan Niebios.

Mantra 2

अ॒भि हि स॑त्य सोमपा उ॒भे ब॒भूथ॒ रोद॑सी । इन्द्रासि॑ सुन्व॒तो वृ॒धः पति॑र्दि॒वः

Albowiem ty, o prawdziwy pijący Somę, ogarnąłeś oba Światy; jesteś, o Indro, dla wyciskającego Somę Bykiem, Panem Niebios.

Mantra 3

त्वं हि शश्व॑तीना॒मिन्द्र॑ द॒र्ता पु॒रामसि॑ । ह॒न्ता दस्यो॒र्मनो॑र्वृ॒धः पति॑र्दि॒वः

Ty bowiem, o Indro, od dawnych czasów jesteś rozbijaczem twierdz; zabójcą Dasyu, obrońcą Manu, Panem Niebios.

Mantra 4

एदु॒ मध्वो॑ म॒दिन्त॑रं सि॒ञ्च वा॑ध्वर्यो॒ अन्ध॑सः । एवा हि वी॒र स्तव॑ते स॒दावृ॑धः

Wylej, o Adhwarju, z miodnego napitu bardziej upajający sok Somy. Tak bowiem, o Bohaterze, jest on chwalony, Ten wiecznie wzrastający.

Mantra 5

इन्द्र॑ स्थातर्हरीणां॒ नकि॑ष्टे पू॒र्व्यस्तु॑तिम्। उदा॑नंश॒ शव॑सा॒ न भ॒न्दना॑

Indro, stojąc przy swych płowych rumakach, nikt nie osiągnął twej dawnej chwały: przewyższyłeś ich swą siłą, nie jako słaby, złamany.

Mantra 6

तं वो॒ वाजा॑नां॒ पति॒महू॑महि श्रव॒स्यवः॑ । अप्रा॑युभिर्य॒ज्ञेभि॑र्वावृ॒धेन्य॑म्

Jego, Pana nagród, wzywamy dla was, wy, szukający sławy, ofiarami niewyczerpanymi, tego, który ma być umocniony.